36198 resultaten.
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…
Onderhuidse emoties
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 de wereld
staat droog ondanks
het stijgende water
met een sahara vol
onderhuidse emoties
gespannen als boog
wie schiet het eerst
raakt en maakt
contact met de ander
ogen en handen die
feilloos gevoelens ontvangen
reageren op wat zij ontberen
een arm om de schouder
woorden als koele bron in
een vruchtbare oase zonder zon…
warmer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 de zon is trouw vandaag,
ze schijnt in elk opzicht net als toen
en net als op die dag vergeet ik,
dat je dan het best kan doen
of alles niet bestaat
geen kwaad
geen broodnijd en geen kou
slechts flauw de wind verzoeken
niet te snel in kracht te groeien
maar te roeien
met de riem van mij – als vrouw -
waarbij de ander de meander van…
Zomerstilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 De zon kijkt op ons mensen neer.
Vandaag wil iedereen luisteren.
Merels zijn gestopt met zingen.
Een Airbus zet stil zijn daling in.
Alleen bomen blijven fluisteren.…
vakantie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
680 Voor mij de wereld
die zich ontvouwt,
onbeweeglijke zon.
Dan
even later......
Balans van duizeling
weegt mijn schaduw
meer dan de rots?…
bloed in bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 mijn kind, je nadert nu
de stappen der volwassenheid
geen bloem die uitgebloeid verdwijnt
als jij je haren hangen laat
donker wast de maan, maar lichter dan het licht
verstaat de zon het, om steeds weer
terug te kaatsen
eenmaal daar, waar heel jouw man-zijn gaat
verlaat je mij
om altijd terug te keren
naar de basisvorm van jij
en ik…
Leeggeplukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Waar mensenhand zich gewetensvol
Strekt naar het oppervlak,
Graankorrels groeien
Gesteund door milde regen
En ochtenddauw,
Vogels hun portie nemen
Zonder de mens te kort te doen -
Is het land nu rijkelijk leeggeplukt,
Oogst voorspoedig binnengehaald
Drie weken eerder dan ooit
Werd waargenomen, en zendt de zon
Een goudgele glans…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…
Ik ben heel blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.397 Uit welke bron,
Uit welke stroom,
Uit welke zon,
Uit welke droom?…
zij
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
797 zij
die ik niet ben
kijkt me aan
ze kust me niet
noch de kinderen in mijn open buik
en hoe meer ik verander, mijn gebeden
in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan
ontwortelde bomen bind
de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer
kan vermijden
ze is slechts een getij
aangespoeld door de zon
ik kijk haar aan
het meisje…
Ken je zo'n zondag?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Zo'n zondag
waarop de zon zich niet laat zien,
dat het 's morgens
zo lang donker blijft
dat je beter de ochtend in bed vertoefd?
Zo'n zondag, waarop je niks doet,
waarop alles mag?
Ken je zo'n zondag?
Ik nu wel,
en ik zit me heerlijk
in mijn zondagse vel!…
hier en daar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ze vlogen binnen wolken
schaduwspreeuwen voor de zon
zo ver het blikveld kon bestrijken
werd het kijken, naar een gapend zwart gelag
vanuit die onbestemde sfeer
ging elk keeltje zwaar tekeer
blue monday
krijste hard en zwaar: misbaar
tot op het juk
althans
zo leek het me, maar hier
hier schommelden gedachten
op het wit van dit…
Luchtstroom, adem, wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 In een tijd waarin
De tijd nog niet bestond
En alleen het tij
Nog ritme gaf aan
Wat er zoal op een dag
Gebeurde, zon en maan
Dag en nacht markeerden,
Kon ik nog ongehinderd
Ademhalen, prikkelden wind
En lucht mijn geest,
Leefde ik mijn leven
Zoals het bedoeld was,
En viel ik alleen maar stil
Als de wind het af liet weten…
In gloedvol animeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 ik kan niet zingen
toch hoor en voel ik diep
van binnen het mooiste lied
gecomponeerd
met noten van de zomer
tot een warme melodie
een aria die
dieprood kleurt van
bloemenharten in de zon
zacht wiegend op
speelse vlaagjes wind
die in refrein zijn oorsprong vindt
de einder trilt
in gloedvol animeren
zomer gaat zijn hooglied proclameren…
Blijdschap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
524 in jouw gezicht
kan ik mezelf lezen
uit lijnen van ontstaan
geen letters
maar geëtste stukjes leven
vallen wonderbaarlijk saam
momenten die
de tijd markeren in
tekens die niet overgaan
je lach slaat weer
een bladzij om
ogen stralen warme zon
in blijdschap
staat te lezen wat
wij elkaar ooit schreven…
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan weet ik
dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…
Mijn laatste wil
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
638 Aan mijn bed geen 3 wijzen, geen
goud, geen mirre, geen wierook
geen vader, geen zoon, geen heilige
geest, geen moeder Maria vol van genade
M'n vrouw wil ik, m'n feeks, m'n heks
met krachtige verwensingen. Vloeken
zal ze, dichten en zingen over een
man met twee katten en een jonge hond…
Plichtsbetrachting
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
517 Maar als de zon verdwenen is
(exact drie over tien)
kunt u me sproeiend zien
-daarop is absoluut geen mis-
op struik en balsemien.
U vraagt nu: ~En die laptop dan
die heeft toch niets van doen
met dorstig gaardengroen?~
Als ik daar NU niet achter zat
had u van mij geen vers gehad.…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
liep ik over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die uit…
voor wie niet vlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 vluchten
evengoed ook situaties
dat je zou kunnen blijven
lange doeken hangen in de straat
om scherpschutters het zicht te benemen
dat was je vertrouwde straat en de bakker
zegt dat hij blijft met zijn brood en niet weg gaat
zijn kinderen zeggen dat ze gewend zijn
aan deze puinhoop blijft wel hun straat
huilen ze niet eens
terwijl de zon…
Boodschapper....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
913 De Vrede
wil ik brengen
de vrede
op geheel de aarde
Niet enkel
in de
twaalfde maand:
duister december
Voor mij
geen andere waarde
zo belangrijk
als vrede
Het brengt
vriendschap &
liefde
met zich mede
Dus ziet u
me vliegen
bij daglicht,zon
of even neerzitten
op oever,wal
dak of brug
denk dan
even terug
aan mijn…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Een schitterend relikwie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 altijd met
gretigheid gereikt
naar ultieme schoonheid
vond ontroering
en extase in de
mooiste muziek
zag de ziel
van een schilder in
een schitterend relikwie
verdwaalde in de
paradijselijke rankheid
van een beeldengroep
maar schrok ontzettend
van oceanen vol met
niet afbreekbare troep
kan schoonheid nog bestaan
als wij de zon…
paasdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 in den beginne
was er alles
overweldigend het bladerdak
der subtiele bescherming en dan
de zon erdoor
in den beginne
sloeg de slang zijn lijf om
ruwe schors, de stamvader werd
stil
op het laatst een aardkorst
kil vanonder grof geweld
en duizend gele bloemen, vastgesteld
op slechts die éne dag
het mag een feestdag
heten…
Vragen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
951 Als de zon je uitlacht
en je lacht niet meer mee
Mag je dan gaan
Als je lichaam zwaar voelt
en je ziel niet meer kan
Mag je dan gaan
Als het leven pijn doet
je de liefde niet vindt
Als die pil je niet helpt
en je echt niet meer wilt
Mag je dan gaan
En ik
Moet ik verdrietig wezen
of het leven juist vieren
met een lach en een traan…
De IJssel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 zoals de stroom raast
in vale kleuren
en bezit neemt van het land
haar oevers overschrijdt met
niets ontziende gretigheid
zo is mijn liefde kolkend
in de regenbui en als de zon
de lucht weer openbreekt
onthullen witte dansers
wat de liefde weet
als ik oud ben omringt ze mij
in alles wat de wereld kleurt
en rukt uit de vergetelheid…
wensput
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 mocht je hem vinden
en munten dragen in een oude buil
werp ze, gooi ze kringen makend
in een roerloos oppervlak
en sta er stil voordat
het dak zijn spanten kraakt
de voordeur sluit
de mat zich naar een voetveeg buigt
met open handen
gericht naar de zon ontvangen
wat de waarheid weet
mijn zonnehoed draagt gaten…
Zeemeermin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Even vlug
trok jij een ander plan
zwom aan land
rekte je uit
toen de zon
haar warmte en licht
aan je gaf
jij glinsterend
mooie water fee
het zoute water
droop van je af
maar de golven
wenkten je terug
je riep nog kom
het kan
ik liep met je mee
maar bleef op het strand
en dacht was ik maar
een zeemeerman…
Zomerakkoorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 gedragen vlaagt
warme wind de
laatste zomerakkoorden
het bronsgroen eiken
laat zich door de zon
met nog meer kleur verrijken
bladeren ritselen
steeds nieuwe patronen
schonen het herfsttapijt
bomen maken
zich klaar voor het
koudste deel van het jaar
het bos gaat in ruste
met het geluid van vogels
op weg naar zuidelijke kusten…
Verzuchting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 men bidt om vrede
in welke taal dan ook
tijdens de schemer
herbergt het dal haar doden
iedere dag opnieuw
tranen zijn niet aan te slepen
evenals kisten
de zon verzoekt Ares
om vrede, salaam, sjalom, pax
te verzegelen met vers geboren regen
zodat men het prille begin
kan omhelzen in alle vrijheid…