11834 resultaten.
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
514 Kind uit de sagen,
stilte in haar koninkrijk,
verlicht haar gelijk.
Roep van anderen
overstemmen hoge bomen,
geluid te verdragen.
Tijd draagt de dag in
geluiden van de stilte,
zonder oordelen.…
Van zoet naar zoet
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
525 Als spelende kinderen
uitbundig en enthousiast,
gelijk zo vliegen
de bijen uitgelaten
in de lavendelstruik
van zoet naar zoet.…
Geaderd marmer ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
703 Wie de sterren in
de ogen kan zien, baart het
kind van de aarde.
De tijd schiet gaten
in het heelal, waardoor
de eindigheid schijnt.
Mensen hebben hun
parasols geplant, zon schijnt
op een halve bol.
Zon lekt over graven,
tekens van ontmoetingen,
geaderd in marmer.…
kerstkind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.184 heilig in de stilte van deze nacht
de dag die sluimerend op haar ontwaken wacht
vier vandaag de geboorte van dit bijzondere kind
in wiens onschuld ieder iets van zichzelf vindt
voel de vrede en het geluk dat van hem uitgaat
de warmte en de kracht die u tegemoet straalt
laat dit gevoel gerust bij u binnen komen
opdat gelukzaligheid…
Maanlicht
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
796 Maanlicht komt door mijn
raam naar binnen glijden
zijn zachte licht doet
mijn hart weer verwarmen
Herinnering als kind toen
ik keek door mijn dakraam
naar diezelfde gouden maan
die altijd naar me lachte.
Waar ik in lange nachten,
vertelden al mijn gedachten
kleine verdrietjes maar ook
mijn mooie kinderverhalen.…
schaamte (3)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
636 de landman trekt zijn sporen
trouw aan 't wisselend seizoen
standvastig ploegt hij voort
wie zal hem storen
zo toegewijd ook
is een moeder met haar kind
trouw aan haar taak
voelt zij de liefde stromen
wat til ik nog aan schaamte
over een miniem gemis
er is geen schuld
aan onvolkomenheden
de schaamte over menselijk tekort
gaat dieper…
De zwijgende minuten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
607 weer wordt het graf geopend
luiden klokken hun herinnering
de geur van oorlog
ruikt naar vroeger
met sporen angst erin
de zwijgende minuten
waren uren voor een kind
niet uitgesproken woorden
bundelden saamhorigheid
in menig vaderlands gezin
maar de betrokkenheid
wordt langzaam sleets
na generaties van herdenken
is het doden wel geweest…
Paters van het Heilige Kruis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
523 Zij laten de kinderen tot hen komen,
houden elkaar de hand boven het hoofd,
leven met leugens en gebroken dromen,
hebben kwetsbaren van hun jeugd beroofd
en weten vervolgens nergens van,
wat niemand gelooft.
Deze kindervrienden penetreren anaal.
De slachtoffers weten zich geen raad,
bij weer een melding op het 8 uur journaal.…
Mineur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
713 Met een zak vol wind
gevoelig als een kind
vrij van baar geluiden
ver van huis
gearmd
met een jeneverfles
en de kleur
van een verlegen hoer
hongerig vreet verdriet
aan mijn lijf
zoet geklaag
van moeder de wind
onder mijn voeten
is de grond onder mij
vandaan gevlogen
met lege handen
wacht ik verdomme
steeds langer
op een volle fles…
Waanzin
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
818 Mijn vader eet slechts hugenoten
mijn moeder leeft op kikkerdril
mijn opa die is platgespoten
mijn grootmoeder had maar een bil
Mijn kinderen laten rukwinden, ruikend
naar benzodreen en fosferaat
voor de relatie is dat zeer fnuikend
vooral als je steeds in hun windrichting staat
En ik, ik kan alleen maar schrijven
over de liefde die ergens…
Bewaren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
554 van weleer
zodat je me niet meer hoeft te vragen
want dat doet nog steeds zo'n zeer
ik geef de zinnen aan de reden
die onthoudt ze dan met trots
het zoete minnen blijft vermeden
eens was jij voor mij mijn rots
ik stel geen vragen aan het zonlicht
geef de toekomst aan de wind
wil de last niet meer dragen
vrij zijn als 'n onbezonnen kind…
vangnet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Kind van de zon
iedereen opzij
hier kom je voorbij
diep is de gong
vang m'n woorden bewaker
als 'n sidderaal onder spanning
ze is 'n mythologische druppel water
De reis begint pas na de landing
Treurvogel zoen de nacht
blijf feiten veranderen
het ritme lacht
verlicht zalf kan je veranderen…
Met donkerpaarse strik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 vroeg
grijze kaarten
met donkerpaarse strik
haar laatste wens
was anders
zij koos voor licht en wit
in samenzijn
met wilde bloemen
die bloeiden aan hun stam
een leven lang
met zorg gekoesterd
tot het aardse zijn voltooiing nam
de bloemen
wiegen samen
op het laatste zuchtje wind
stil verwaait
de handkus
van haar kleinste kind…
huiswerk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 schrijf een zin
van 120 woorden
lees Proust
om te weten hoe je
ja, hoe je dat schrijft
de lichtgroene bladeren
langs de ijle wilgentakken
bij de vijver waarin men kijkt
om zichzelf te zien zonder rimpels
en liever nog een gouden toekomst
en kinderen als in Combray
die misschien weinig weten
bij de vijver
gouvernantes en…
rodekool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 `k Snij voor mijn vrouw de rodekool,
waar eens de kinderen uit kwamen,
die baren we vandaag gewoon,
dat is veel mooier, Amen.…
Schoolverzuim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.345 Een psychologe adviseert ouders van kinderen die niet naar school willen om het thuis niet leuker te maken dan dat het op school is.
------------------------------------------
Wanneer het bij u thuis gezellig is,
Waardoor uw koters nooit naar school toe willen,
Dan is het goed om daar zwaar aan te tillen,
Het is een bron van louter ergernis…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
Het echoot diep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
619 misschien ga ik wel dood
in de nabijheid van jouw
grijpende hand, er is tijd
waar koele lucht
mijn pad kruist
voor wie de klei in
mijn stem beheerst, er mee
stoeit tot aan de top van de nacht
- is eerbied de wet die me kust
in de vrolijkheid van het ongeboren kind ?…
ijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 als klein kind
een dreumes
verdwaald in taal
luisterend blind
de zee
niet meer
als de zee
niet meer
in het oor
waarom gaat
dit door
muziek in je gelaat
niet de zee
als
meer
er staat
ruis in je ogen
schuim op de regels
slapende egels
vogels drogen ogen
waarom staat het veld
leeg in koude lucht
ik maak het vol
daarom…
Een schamel geklap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 had klanken geleerd
in melodieën die raakten
om van hen die ze hoorden
betere mensen te maken
speelde en zong
zonder kind of kraai
honden waren verdwenen
of namen de benen
droef werd het lied
in tonen die vluchtten
alsof de coupletten
ook wilden rusten
pas op het eind
klonk diep in het dal
een schamel geklap
de siësta liep af…
In razende wielen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 mag ik ervan dromen
om eens stroomopwaarts te komen
ooit de bron te bereiken
die mijn leven zal verrijken
ik meander mijn bestaan
tussen kribben en kades
laat me gaan in razende
wielen en rust in de waarden
wil weer wellen tot beekjes
frank en vrij dansen in geulen
heulen met zon en de wind
watervallend spelen als zorgeloos kind…
ANGST
poëzie
3.4 met 16 stemmen
7.903 Dan, dan: o kinderen
van de overspelige moeder,
je gescheiden papa
leeft in het huis naar links.
maak je nagels schoon
de omroeper zegt:
het is lente.
angst voor wat?
De wolken zijn een gerafelde sok
van God.
o lentegeuren!
9 mei 1948
-----------------------
Gedichten (1948)…
Natuur
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
585 Het is hemels wandelen
in dit helder warme licht
schaduwen spelen als kinderen
onder dwalende wolkenlucht
bomen blozen onbeweeglijk
als stoere nobele reuzen
met bloeiende natuur
in al zijn groeikracht
dringt de zon
door clichés
van eigen schijnsel
vol wonderbaarlijke energie
zonder woorden
in zijn daadkracht
als stille getuige
van wat…
Monddood ( F.D. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Generaties volwassenen en kinderen, die ook
sterk in mij leven.
Het zal voor een volgende generatie zijn,
die bepaalt wat mijn werk doet: verguizen,
doodbloeden of een veeltal liederen zingen voorgoed!…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.508 luisteren is een ding
waar ook ik de mist mee in ging
vroeger dan wel te verstaan
is me later beter af gegaan
maar niet voor mijn kind
begrijp ik nu
daar baal ik van
hoe ook zo enorm cru
ik hou van haar
met heel mijn hart
maar ben nu ook verward
weet het even niet meer
kan niet helpen nu
kan enkel zeggen
lieve schat
ik hou van je
had…
meerwaarden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 vandaag het brood gesneden,
de dag betredend met een zwaai
naar kind en kraai
duizend voetjes in de tijd
vogels zingen goedgebekt
doorspekt met vrij gefladder rond
hun voederhuis
bij mij
scheld mijn schulden kwijt
zolang het duurt
het leven schuurt al lang -genoeg
wel wetend, dat het immer vroeg
om zure woorden
na te laten…
herfststerfte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
547 in zijn gebogen geel
doorstaat de berk het allerlaatste licht…
de nadag nadert, bleek
en oeverloos gezwicht in witte windsels
rond een oude stam
geen gram gehaald, doch zon
verschaald op dorre takken in
het stijgen van de maan
hij moet gaan – de herfst – hij kon
gekerfd in stugge bomen en
de dromen van een kind
niet langer naast…
Pak wat wolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 ik wil niet alles op een rij
mij maakt de chaos blij
van ongekunsteld leven
weg met borders in de tuin
die muren van fatsoen
ga liever alle perken te buiten
laat de vogels fluiten
zonder kastjes in de boom
eigen nestje bouwen is hun droom
pak wat wolken en een sluier zon
zeil zorgeloos voor de wind
samen met je innerlijke kind…
Valt als een wit gordijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
664 herinneringen sneeuwen
nog niet erg hard
maar wel gestaag
de zuivere kristallen
die het binden
blijven helaas erg vaag
ze stuiven en dansen
ongrijpbaar door wind
speels als de lach van een kind
alleen in luwte
verpakken ze langzaam het zijn
binden is moeilijk te vatten
vragen blijven niet
aan het antwoord haken
onzekerheid valt…
Droom mij vandaag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
897 Mij met jou hand in hand
de golven volgende langs het strand
samen lekker uitwaaiende op een pier
in de zon die schijnt op ons plezier
Zo uitgelaten als een kind
waarin ik mezelf en de liefde vind
Het leven belevende zoals het mag
met jou zo samen op deze dag
Dichter bij jou bij eb en vloed
met jou in zee want dat voelt goed…