13230 resultaten.
Wat je denkt dat ben je zelf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
509 Want ben je niet
voor een groot deel
wat je denkt dat je bent
en projecteer je dit
niet ook zo op de ander
zodat die over jou gaat denken
zoals je denkt over jezelf
daarom ben jij ook zelf
degene die dit kan doorbreken
dat is een kwestie van tijd
in één keer kan het niet
het begint met accepteren
van het waardevolle in jezelf
het…
Kwam je tegen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 Een laatste kus dan scheiden
onze wegen wij hebben beide
nu een heel ander leven.…
Borst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
732 De ander is dapper en
bungelt voor twee, wat heeft ze voor keus?
Ik streel mij, altijd op zoek,
nooit meer zomaar uit liefde.
En hij, wat vindt hij,
huid onder handen?
Ik voel zijn vingers niet,
als hij me al aanraakt.
Haar plaats gewezen, daar was het,
weet je nog?
Vergeten naast elkaar.…
Lege Schermer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 kijkt me aan met haar glazige blik
leeg
Gisteren zat jij daar
Ik naast je
Je genoot sturend
Eergisteren zat ik daar sturend
Jij naast me
Je vulde mijn leven
mijn tijd
Ik koesterde me aan je warmte
Je lichaam tegen me aan
Ik vervulde je verlangen naar een toekomst
samen tijd
Verleden tijd nu
Geen redding meer
Zo is het
Of anders…
Dankbaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.286 Ik neem de dag zoals hij is
soms gaat het goed en soms gaat het mis
maar een keer in de zoveel tijd
kan ik in een dag heel veel kwijt
dan voel ik mij zo fijn
dankbaar en geen pijn
eigenlijk is het een simpel iets
voor u zegt het misschien niets
maar voor een ander weer wel
daar is ook iets mis met hun gestel
die begrijpen wat ik bedoel
en…
Onvermogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 die te weinig zeggen
in een aantal dichtakkoorden
Het wil maar moelijk gaan bezinken
dat liefde niet te vangen is
dat het een vreemd verlangen is
om haar in woorden vast te klinken
Hoe kan ik woorden gaan bevrijden
die niet bestaan in mijn gedachten
Ik dacht slechts dat ik ze bezat
Zo laat jouw liefde zich niet leiden
door iets anders…
auti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 ballon bidon bedot
nee nee hij is niet zot
maar hij kijkt de wereld anders aan
omgekeerd en binnenstebuiten
met scheve neus en snottemond
in grijze wolk tegen de ruiten
’t is tijd nu - de blinden sluiten -
om in zichzelf te rusten te gaan
leven in pakjes dromen gebracht
even niet meer om daarna
weer…
Gegeven moment
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 'k zou echt niet kunnen wennen
als het strelen is gedaan
eerlijk moet bekennen
dat je niet bent te weerstaan
trek die kleurenjurk weer even aan
met primair overdwarse strepen
of vind je hem oubollig staan
en ga je nu iets anders dwepen
je verlangt zo innig naar de velden
waar jij jezelf zo graag in ziet
mij springen en gehuppel melden…
Over de Muur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor mijn toekomst
Beste van besten
En gezien wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten en
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
November lucht
Zo maar een grijze
Zeppelin - verdwaald
In dit wijde landschap
Van mijn jeugd
De vervreemding verbeeld
Mijn toekomst in ander…
De stem
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
783 Een moment als geen ander,
waaraan ik niets verander.
De emotie werd me even teveel,
nu even wachten, dan ben ik weer heel.
Mijn stem liet alles horen, liet alles zien,
al de onzekerheid, alle gevoel
en mijn lichaam, mijn geest hielden 't voor gezien.
Zo duidelijk, zo voor even,
dat kleine, intense moment
waar is het nu gebleven?…
Jaloezie
gedicht
2.4 met 16 stemmen
5.709 dat puilt er uit, vreet alles op
vreet zich van binnen naar buiten
met de knagende vraag waar is
wat doet de ander
op dit uur van de dag
de nacht?
----------------------------------------
uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2005.…
Voordat het verder gaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 En nu we toch een pijnstiller nemen:
hoe is het met jou,
ik weet hoe het met de anderen is,
maar bij jou, je blinde liefde
moet met verstand gemaakt zijn,
één voor één in de war gebracht
bij jou, zou ik graag willen weten
waarom je zo verschrikkelijk ademt,
een afschuwelijke ervaring
terwijl we zoals gewoonlijk wat kletsen
omdat er niets bijzonders…
Ooit was er grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoe ik ook straalde
jij absorbeerde alle licht
in samen zijn
kaatste zwart
in schaduwrijk bewegen
zette leven op het spel
het perspectief
in ons bestaan liet jij
als donkere vlek ten onder gaan
ooit was er grijs
maar in die mist raakten wij
elkaar al spoedig kwijt
leven in zwart wit
kent geen compromissen
de een laat zo de ander…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Maar hoe hard ze hun best ook doen,
de korte tijd
dat de geliefden gelukkig en verliefd zijn zoals geen ander,
weten ze dat er een einde aan komt.
De geliefde is heen gegaan,
maar hun liefde zal altijd blijven bestaan.…
In de schemering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
729 soms voelt ruimte
aan als leegstand
en zie ik ieder ander
niet meer als verwant
verblijf dan in de stoet
van zwijgende ogen
schuifelend meegezogen
en waar de richting
er niet meer toe doet
het duidt op dwalen
in stuurloos denken
ik even niets meer
in woorden kan vertalen
waarbij gevoelens ook
nog eens onduidelijk wenken…
Mannenkracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
870 Daarvoor moet een man eerst alles op een rijtje hebben,
anders komt er van dat alles niets terecht.
Het ligt hoe dan ook in het vermogen van elke man
om krom te liggen voor wat recht is.
Dat is de man op zijn best,
van oost tot west,
van noord tot zuid.
Geen schoner geluid
dan de man wiens stem weergalmt:
Yes I can!…
Geen berouw om te sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.334 hoe verpakt is het lichaam, de kast
des levenstijd, vervolmaakt in een
jeugdig opmaak, de dood reist mee
met al die jaren die schrokkig de rimpels
voeden en het kindzijn terughalen
uit de spelletjeshoek
neen, ik zal het sterven ontbinden
het ontrafelen en de dood ontlopen
door het simpel niet te doen, de dood
is voor anderen
of toch, breng…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
ONDOORDACHT.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.056 Een gemeend sorry om wat mis liep
Alles anders, dat verlang ik intens en diep.…
waar we zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
673 En ik kijk naar de hemel
waar nog wat sneeuw vandaan valt
en er een zwakke maan schijnt
en morgen misschien zon of regen
Het blijft maar zingen die vraag
en ik kan niet anders dan toegeven
dat ik het niet weet…
Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Vandaag was weer zo'n dag
als elke dag zo gewoon en
toch weer anders de maan
verloor het gevecht van de
rijzende zon aan de verre kim
het lijkt op een ziel met
meerdere verlangens
mijn koude lichaam wil
graag bij jou zijn
het geeft mij een veilige
haven, een oase van rust
liefde heelt alle wonden
die je alleen kunt verwerken…
In speelse lentegroet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 heb mijn blikken
altijd vertrouwd
dacht in onderbouwd
begrijpen hoe zij
anderen aankijken
nooit heb ik geweten
dat mijn logica
de lichaamstaal
al jaren is vergeten
daarom loop ik vast
mijn vogels
zaten op een tak
vlogen in zwart wit
floten hun gemak
landden tot een stille zit
maar in het echt
krioelen kleuren
zwermen groot…
Orde der nachtvleugeligen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
439 botsend binnenzwijgen
het mag van geen
naam weten
schielijk, op de drempel
van een soort vergeten
dagen lijken geteld
maken van dood gewag
ordeloos gevangen
in bedekt zelfbeklag
raamloze gevels met
plaatsvervangend gat
als lamento in leemte
enkelvoudig vervat
gevlucht naar de nacht
nu vulkaanas is gedooid
dit was het dan
iets anders…
Vakantie
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.247 Op vakantie moet men zich ontspannen
de boog mag immers niet altijd gespannen
maar de ellende van thuis neem je ongewild in je koffer mee
ook al heb je een prachtig huisje aan zee
maar je bent gewend aan het doen alsof
en zo wordt vrije tijd toch nog net geen sof
maar het is niet anders dan thuis
alleen hoor je hier het zee geruis
je kijkt…
Zij waren altijd samen
poëzie
5.0 met 4 stemmen
22.730 Zij waren altijd samen
als zij het verkeerd gedaan hadden
in de herfst
als zij in de lente lagen
als zij fietsten
want de zomer gaat voorbij
en de winter is niet eenzaam
als hij ziek was en in zijn hand
lag als een geschenk de ander
als zij ziek in bed lagen
en het bed de huifkar was
van hun vrees
als het bed de vallei was van hun…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een mens van weinig
Woorden was je -
Stil vergeleken
Bij anderen die
Zo luid te horen waren -
Maar toch zo aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel…
Pad
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
631 Ik heb het wel gehad
en volg eens een geheel ander pad
heb veel bereikt en ben tot de slotsom gekomen
dat niets is wat het lijkt
je kunt wel blijven dromen
maar het leidt nergens toe, dat lijkt
een treurige conclusie
vooral daar ik overal de zon in zie
maar dromen komen spontaan
en wijzen mij een weg waarvan ik zeg
hij is mooi en goed…
Zich laven aan het licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
681 Weemoed schrijft met loden letters die
nergens anders nog te lezen zijn.
Wie kan de herfst vertalen naar een lied
dat blij kan klinken en toch weet
wat hier gebeurt aan droefheid en berusten?
Wie kan de klamme kou verwarmen tot
er weer vreugde gloeit onder de as?
Weemoed schrijft met loden letters
maar onvermoeibaar groeit verstaan.…
Onafhankelijk en vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 ik wil niet meer
dat een ander
aan de touwtjes trekt
mijn benen heft
en armen laat bewegen
wil geen marionettenleven
heb de draden doorgeknipt
mijn oude ik vaarwel geknikt
deuren achter me gesloten
het voelt kwetsbaar
koud en kaal om eindelijk
weer op mezelf te staan
maar ik heb doorgezet
oude gewoontes afgelegd
voel me onafhankelijk…
decembergedachte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
596 nu december zacht zijn
witte kringen vorst verbindt, begint
de advent van mijn laatste jaar
als lang verguisde vrouw, die meerdaags
zeven vloeken kent
getekend door de lengte van
erdoor gedrukte rouw
mijn start zal anders zijn, gelouterd
door slechts wie ik ben
ik lief, verbeter en verblijd
scheld alle grieven van dit leven kwijt
en blijf…