Netgedichten over actualiteit

het water lijkt te gloeien terwijl ze onbezorgd speelt met haar gele badeendje van wel twintig jaren oud ze hangt wat schuin haar ronde ogen gesperd in diepe trance verzonken deelt ze haar zoveelste intimiteit met haar dobberende kompaan buiten heerst de mist die als witte ouderdomsdeken zich ontfermt over de resten van alweer een jaar…

Hij was gewend z'n pracht en praal te tonen. In zijn paleis werd hij gestaag geëerd. Z'n kansen waren na een poos gekeerd: gedwongen werd-ie om heel klein te wonen. Bij toverslag was hij gedeprimeerd. Met heimwee dacht-ie aan z'n gouden tronen, de weelde die hij miste en z'n zonen. De man werd door vernedering verteerd. De jaren bracht-ie…

Het eind van ’t jaar nadert met rasse schreden Nog wat uren toch te gaan Dan is alle leed en vrolijkheid verleden Heeft het nieuwe jaar twaalf maanden te gaan Wat zal het ons dit keer weer brengen Leuke dingen maar ook droefenis Want dat hoort toch bij het leven Liefde en gein maar ook dingen die mis gaan. Tweeduizend zeven, 52 weken, vier…

Geplooid is het. Denkershoofd, rust op zijn fijn gespierde linkerarm. De warme rechter omklemt de koude slagershals. Dunne monden blazen blauwe aderen vals naar fiere lusten. Hij kent ondertussen geen scherp fileermes meer. Blokkade volgens mager protocol. Procedurefout ligt op de natste schouder. Eminence grise verzwakt naar eeuwig koud…

Voor velen is de kerst alleen het feest van lekker samen zitten aan de dis, wat dan meteen een mooie reden is zich boordevol te vreten als een beest. De kerstversiering in en bij de woning zal naar men hoopt het naakte feit verhullen, dat beesten zich met and're beesten vullen. De paus veroordeelt deze schertsvertoning. Voor Benedictus…

nog enkele dagen geschiedenis te schrijven over dit jaar wat met dictatoren in de woestijn of er nou nog piraten zouden zijn en water bij de wijn, moet dat nu écht? dan is het ineens weer feest letterlijk iedereen zomaar lekker op de zwier met andermans vrouw of man onder vette knipogen naar gretige handen en wacht nou maar weer een jaartje…

dehanenendeezelsallemaal begerenzetelsinhetkabinet decoalitiewordtnietjevanhet zesprekenvreemdgenoegelkanderstaal realiseerjehoezeonrustzaaien dehanenbalkenendeezelskraaien _______________________ Noot: Ze geven elkaar de ruimte niet…

waar is nu dat ventje met zijne leeren laarzen dat kwam vissen en zingen in de vijver van onze hof het groen wordt stilaan bruin geen gras dat nog wil groeien en het mos dat welig tiert van eigen belang en meer de herfst was onmiskenbaar daar, de kat heeft het verteld in grommig gespin, de sporen in diverse huid gegrift staat de winter…

De woede soms met kille vlagen Terreur gegoten in ons bloed Fascisten bloeien in het daglicht Blinde ogen stellen vragen Aan een land zonder gezicht…

Trots en fier staat hij daar, gebouwd in een grijs verleden. Duizenden gingen en genoten intens van het uitzicht zoals alleen op deze plek kan. Voldaan ging ieder bezoeker dan op zijn eigen wijze naar beneden. Nu de deuren zijn gesloten laat de ns-planner een vluchtige traan. Veiligheid telt, en hij laat geen trein meer gaan. -------------…

Er wordt gestemd in Vrijlands parlement. Men wil, dat voortaan anders wordt gestraft: De doodstraf moet nu worden afgeschaft. Minister Oendonk protesteert fervent. 'Het is oneerlijk,' wordt door haar vermeld, 'voor mensen die al zijn terechtgesteld.'…

stem vertaald in kleur kiezen staat de burger vrij wie strijkt met de eer…

Lofzang voor de kabouter die links dan wel rechts gaat, in haar keuze de weg laat der verleiding van de Bos(s)…

Het koor der dieren klonk heel ongewoon tot ongenoegen van de dirigent. Zo riep-ie naar een bariton: 'Je bent niet goed bij stem: je valt steeds uit de toon!' Hij noemde 't stemvee, wat-ie dirigeerde. De meeste dieren hadden goede longen, terwijl ze zuiver a capella zongen. Het was een ezel, die hij corrigeerde. Het notenbalken moest beslist…

Wangen kleuren rood morgen verschijnt de nieuwe quote met daarin de meest rijke mensen die in ons land wonen. Wangen kleuren rood want er is geen mens ooit op het idee gekomen om in diezelfde Quote de ármste mensen te laten verschijnen. Wangen kleuren rood want zoveel geld als er omgaat bij de top honderd van Quote terwijl er zoveel nood…

Hoe gaarne willen zij hem laten stikken. JP en Bush verheugen zich erop. Saddam Hussein z'n vonnis is de strop. Uitmuntend is JP in hielen likken. De doodstraf, die door velen wordt gelaakt, is voor Saddam een veel te lichte straf: zo komt-ie snel van al z'n sores af. Waarom wordt die niet extra zwaar gemaakt? Het voordeel van zo 'n nieuwe…

Het kamervragenvuur laait weer eens op. Hoe boeiend is het grote aantal leden van 't kabinet dat al is afgetreden. Wat is de coalitie toch een flop. Hoe gaat het voort? Verdwijnen zij soms allen? Het zou me waarlijk niet verbazen, want wie vliegt er bij dat vuur nou niet in brand? Nog even en de kast is weer gevallen. Dat fouten zijn gemaakt…

Er wordt niet mee gelachen in Japan en de Chinezen zijn ook niet tevree. Korea lanceert een raket of twee, Amerika ziet er maar bleekjes van. Door zo met vliegertjes te jongleren begint al de rest te panikeren.…

steeds nieuw bloed druppelt ongezien maar kleurvast op asfalt bloedverf geschilderd op open zwart je ruikt het nog als zij remmen…

Hoor hoe u spreekt in clichés, beeldloos gebrabbel brakend in een stoffige, levenloze ruimte waarin elke essentie ontbreekt. Schaduwen, huizen, parken en gebouwen wreed ontdaan van hun contouren - even amorf als uw verzet - vormen uw zelf bedachte vrolijkheid, klinken als een doodskreet in een echoloos bestaan. Maar in de bolronde…

een oceaan verder in een onbekende taal gillen jonge blauwvissen genade en het klagend besef dat uitsterven niets te maken heeft met sterven maar tranen ziet men niet onder water…

Met jachtige blik als gevolg van ongeremde lust Trek ik mijn hevig geteisterde bebloede lid terug Met gescheurde nagels aan verminkte klauwen Trek ik kwijlend jouw vlees krijsend ruw uiteen Lust naar onschuld is onstuitbaar nimmer gestild Mijn drang om te doden ingevreten en gewild Moordend en onderwerpend jagend profileer ik mij Duld geen…

een religieus citaat in beperkte kring uitgesproken en de kerk staat in brand een accident de parcours en wraakengelen zijn bereid de zonde van zelfdoding te brengen tot in de huiskamer der gelovigen waar ze heilige kaarsen branden opdat de opperchristen snel een verzoenend Woord zou richten tot de vertoornde andere massa voor die haar…

Alles moet beter, mooier, groter in deze tijd maar dat gaat niet altijd. Alles moet liever, gezonder, rijker, dat proberen we toch. De mensen worden brutaler, vervelender er is geen respect, want onbeschofter,geweldadiger, smeriger en nietsontziend, tja dát lukt heel veel mensen wel.…

gisteren kwam er zo’n boer met een bruine nee blauwe tuinbroek tussen z’n benen op mijn kleine zus afsjouwen hij vroeg haar weg te gaan op z’n boers zo lekker asociaal zodat mijn zus er uiteraard geen woord van kon verstaan na een bijna tik en wat gescheld van die boer dan met zijn vork bemoeide ik me met die held na mijn uitleg reed…

staat en straat kennen eigen wetten het is moordend daar een buurtregisseur tussen in te zetten zo bleek gister laat na een steekpartij in Amsterdam's Sumatrastraat de man stond er bij en keek er naar…

De politiek zit vol met rituelen zoals 't vertrekken na een dure fout maar volgens mij snijdt dit gedrag geen hout wie fouten maakt moet helpen wonden helen Wil je je schamen, goed, schaam je te pletter maar ga de fout herstellen Donnerwetter!!…

De rede van de dichters is niet de rede van de troon, de troonrede is van Beatrix de dichtrede heel gewoon, de troon zul je ons niet zien bestijgen, wij zullen immer met beide benen op de grond blijven, ook rijden wij niet in de gouden koets met een vierspan ervoor, wij doen het met de benenwagen, maar we gáán ervoor!…

het park kijkt geharkt naar het vale water verdwenen liters plezier voor de verdorde stedenmens de tijd heeft niet stilgestaan hier loopt de stad mondiaal vooruit op wat eenieder te wachten staat dorst en dorst en ook wel dood de bodem van de vijver staart groen in opperste vijandigheid naar de verdwaalde toerist - voor water moet je…

Madonna vraagt zich nog Steeds af wie toch dat Meisje is. Een vreemde Gewaarwording als je bedenkt Dat Munch haar al in 1895 Op doek heeft vastgelegd. Weliswaar twee jaar afwezig Samen met De Schreeuw, maar In redelijk goede staat terug In het Munchmuseum in Oslo Het was niet Madonna's schreeuw, Maar De Schreeuw van Munch 'That confession…