11210 resultaten.
Poppenkast
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 Een groot wit papier gepakt
dwerg en hoer plat gemaakt
ingekleurd en uitgeknipt
Zij is groot, houdt hem aan
zijn duim moeiteloos omhoog
Alsof hij uit het kader valt
denkt met een sardonisch gelaat
aan de klaagmuur in Jeruzalem
Vrouwen met de Torah in de hand
zij lezen voor hardop als mannen
Joodse man die Allah Akbar roept
tot bloederige…
Mooi moment
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
551 De klus geklaard
Het werk zit erop
Daar loop je
Dan in vrijheid
Van je menszijn
Te genieten -
Gewoon een mens
Zoals iedereen
Je man en je
Zoon laat je
Hier achter als
Gaten in je hart
Maar je gaat
Weer naar huis,
Op het kleine
Drakesteyn waar
Je ooit in je eentje
En later met Claus
Aan je jonge leven
Begon en op…
PAUL WITTEMAN.. een snelle dood!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
587 Paul Witteman is vooral
de man van de witte toetsen
voor die zwarte is hij als de dood
Van sterven wil hij niets weten
als het komt, moet, dan een snelle dood:
sterven in het harnas van de journalist
Hij laat een enorme leegte na
maar ook een godsvermogen
en dat als VARA-socialist
Er wordt een salon afgehuurd
zijn dochter Sylvia spreekt…
VAGELIJK DENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Een man met bolhoed
wandelt loom, tuurt nadenkend.
Zijn vrouw stapt kittig
vastbesloten, achter hem.
Welke stemming overheerst?
He echtpaar verlaat
dat wazige gewemel,
door licht grijs omhuld,
gaat naar wenkende leegte
van wachtende verrassing.…
Dit is geen droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Dit is geen droom;
Ik loop onder de
Oude kastanjes van
Mijn jeugd, die mij
Als kleuter zagen
Dartelen langs hun
Zwierige witte kelken,
Het kind dat zijn
Ogen uitkeek bij
Het zien van zoveel moois,
Zij die oud werden in mijn
Volwassenheid zien me
Mij na vijftig jaar terug
Als stramme oude man
Die ondanks het moeilijk
Voortbewegen…
Totale eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
587 vals draait
een kring
rond de maan
in het duister
is er een komen
en gaan van geluiden
onherkenbaar
in bestaan
reppen zij zich voort
met een spoor
van buitenissigheden
achter zich aan
aarde lijkt
te schokken door
brokken vreemde energie
mythen sagen
en legenden geven
nooit zoveel ellende
de stoet lost op
in het licht…
Ik ben de bijenkoningin!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.791 De man heeft mij enkel te dienen
èn te bedienen.
Maar: hij moet waardig en waarachtig
krachtig genoeg zijn,
om mij sterk te laten komen,
daar waar ìk op mijn troon zit!
Eén manlijke bij met behoorlijk veel pit.
Een bij waar voldoende potentie tot liefhebben
en werkelijke liefde in zit.…
Boven ons Hoofd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.473 Als de lente wederkomt,
Als het bieke op de bloemkens bromt,
Als het zonneke lacht en streelt,
Als het vogelke springt en kweelt,
Boven ons hoofd, in de blaren;
Op het lieve plekske dan,
Zitten wij weer als vrouw en man,
Waar we als verloofden gezeten waren.…
het grote brein
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
521 geeft hem
veel verdriet
en hij begrijpt
het niet:
hij oefent veel
ja, elke dag
na de ochtenddouche
drie kwartier
en voor het slapen gaan
wel een uur of vier
af en toe
voelt hij wat
en denkt dat
hij vooruitgang boekt
maar telkens gaat zijn hart
wat stiller slaan
dan roept zijn grote brein
hem tot de rede
je hart moet kloppen man…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
In de zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 nog even
in het licht dat bij de avond past
dat het zwaarwichtig is en droog
verlangt te vliegen, steel losgeraakt
van de boom die goedmoedig wuift
de overige bomen buigen
Het land dat naar het blad verlangt
naar elke nerf en mogelijke kleur
Op het water leest een vis de toekomst
van het blad die beschreven staat
in sporen van de zon, maan…
Wandeling in het park
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 Afgestorven, los gewaaide
bladeren
dwalen in het rond
vinden uiteindelijk
een plekje
op de reeds bedekte grond
onder warm gekleurde
bladeren
schuilt een egel, die geduldig wacht
tot de winter komt
het bankje,
waar zich dagelijks de oude man
bevond
is beklad en verlaten
het bankje
wat wezenlijk voor hem bestond
natte haren, zwarte poten…
Arme ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
892 Op het bankje bij de rozenhaag
zit hij, de oude man
en praat met haar, naar het schijnt
want er zit niemand naast hem
hij gebaart haar te komen
na nog een poging staat hij op
loopt het erf af richting dorp
steeds ‘n bezorgde blik naar links van hem
zijn hand in die van haar, zo lijkt het
bij het graf aangekomen
legt hij haar voorzichtig…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 IN winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende beloopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
De wereld leeft
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
522 De wind van zee
De zoute lucht
De zon schijnt
Water verdampt
Een wolk verschijnt
De wolk raakt vol
Regen valt
de natuur bloeit
Door water val
De zon gaat schijnen
De wolk verdwijnt
De wolk verdampt
De maan komt op
De zon verdwijnt
Het is nacht
De wereld rust
De wereld slaapt
Tot de zon weer schijnt
En hij ontwaakt
De wereld…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 Mijn gedachten, ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit…
Ook dichters sterven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Rust zacht Herman, maar niet te lang,
schrijf gerust door want zo was je man!…
Twee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.890 Dat je 'twee' zei, 'ik ben even
mijn man kwijt', en dat die laatste tien jaar
dan niet hoefden mee te tellen.
Of dat je, in plaats van te sterven,
gewoon verstoppertje speelde
en dat we je nog steeds
niet hadden gevonden.
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1998.…
Juffrouw Peters
gedicht
2.0 met 1 stemmen
2.462 Ja, ze weet 't
Weegt en meet 't
Ze is een tikkeltje te zwaar
En daarom doet ze aan de lijn
Maar een vriendin zei laatst: wat zâ-je
Nou gaan zeuren om die taille
Je hebt geen man, dus hoef je ook niet mooi te zijn…
9-10 & 11 augustus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.185 Ditheke van harte lieverd
met je verjaardag,
want JIJ bent eerste,
dan voor de dag erna,
is het voor jullie beiden
" Trouwdag" feest,
en als laatste niet te min,
gefeliciteerd man
van mijn allerliefste vriendin.
En drie fijne dagen gewenst!…
Boos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Een schreeuwende, stampende peuter is kwaad
Weet zich met zijn emoties geen raad
Moeite met het luisteren naar zijn moeder
Vindt haar maar een loeder
Een vuurspuwende puber, die gooit met deuren
Zo boos, kan alleen maar treuren
Niet vatbaar voor een discussie
Onbegonnen missie
Een boze, oude man in het bejaardenhuis
Voelt zich daar…
Maneschijn
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
610 De enige straatlamp die nog brandde
is nu stuk
niemand weet ervan hoe en niemand draagt schuld
hoe het ook zij hij geeft geen licht meer
hij is nu stuk
maar wat een geluk
de maan verlicht de straat nu
doet dit mooier dan voorheen
zo lijkt het
mensen lachen luider
in de maneschijn
verliefden voelen hun hart
nog sneller kloppen
baby's…
Wat ik je geven kan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
849 Ik heb een zon voor op de dag
en een maan voor in de nacht
Sterren die aan de hemel staan
water van een oceaan
een foto aan de muur van Mars
en bubbel belletjes in een cola glas
een lichtje uit een gekleurd buisje
wellicht zelfs een klein huisje
ik geef je regenbogen
en intieme dagdromen
een hart vol verlangen
altijd in jou belangen…
onhoorbaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 het mannetje van
de tijd poetst met
ijverige preciesie
de minuten uit
we kruipen door
het oog van de naald
met man en macht
kijken we weg zo
weids mogelijk weg
langs het witte spoor
van kiezelstenen zien we
het zonovergoten kind
het neemt ons bij
de hand naar
het stromende water
op die helverlichte
dag leggen we
de maskers…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Nu de tranen vloeien over de wangen
met het beeld van uw man in het hart
luister ik naar uitgesproken gevoelens
van uw gloriedagen hand in hand.
Uw verzonken gedachten leven op
met spontaan een brede glimlach
met mijn hand teder op uw schoot
tijdens de dagbesteding van uw dag.…
avondgevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 zeewater, onverwacht uitéén gevallen
in talloos spiegelende scherven
rood en purper roepen ze
de ondergaande zon
een noodkreet lijkt het
dit uur vertrekt nu,
bijgelicht door wat
er onder grijze wolken door
verschijnt
roze sfeer
drijft lichtend verder, kleurloos
rolt de maan vanachter grauw
het schouwspel
schijnt volmaakt door
schoonheid…
Brits
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Je kent
ze wel:de Britten
met bolhoed
fraai kostuum
Zwart van kleur
van goede snit
ze paraderen
over straten
Ze stralen
als 'n man
..kan doen
ze doen 't
niet voor minder
ze schudden handen
kloppen op schouders
...maar bescheiden
Ze hebben 't over: ladies
niet over meiden
hun mond
tot alleen lippen open
Ze zijn op weg…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
Het niemendalletje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 lijntjes
ophangen van
het niemendalletje
als voorspel
tot een ultieme
apotheose
we spiegelden
elkaar kwijt
in de subtiliteit
waarmee jij
me raakte
weerhaakte in
beteugelde lust
mij de sporen gaf
zonder rust
we schemerden
in de warme gloed
waar het leven
nog zinderde in
volmaakte eenheid
zagen de zon
opgaan en een
nog volle maan…
Laat het een opluchting zijn ( Voor N )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 toen ik mijn lief jouw licht nog was
jouw houvast in donkere dagen
droeg ik niet meer dan roze huid
en liet de liefde zorgen dragen
zo vaak als wij de maan bedekten
en duisternis ons lijf verborg
verstrengeld tussen wit katoen
was jij alleen mijn grootste zorg
maar nu heb jij een nieuwe muur
waarachter jij verschuilt en klaagt
er is een…