Netgedichten over actualiteit

Zoals het gaat met zwarte en met witte toetsen: er is niets tussenin dan een luchtledig universum van Waldmünchen tot een kustweg op een eiland aan Zuid- Engelse kust en weer terug naar af herkend maar niet erkend 'Pianomann' geworden wij, zijn publiek, kunnen de voorstelling bekijken maken of breken want hij is sprekend wie hij…

komt uw trein ongestoord op Mokums CS aan u betreedt de Rode Loper Dam Damrak Rokin droomt van boten masten – Sail - de loop zit er in ziet u het fikken en overal vuilnis in hopen staan... weest dan niet verbaasd: brandweer reiniging staken om de CAO wordt tijdens Sail de boel plat gegooid nee weest toch niet bevreesd: compromis is al geplooid…

Sonnettine is nu DE dichtvorm voor zon en regen in Mokum geeft een krant daarom kans om op schema demokratisch samen te dichten naar eigen thema zo wordt week’lijks ’n regel uit de post aangeregen Zaterdag is de stress want is er wel een goede zin die past bij de vorige waarvan men zeggen kan oh wat is ie mooi en de vlam blijft in de pan die…

als je begrijpt wat ik bedoel begrijp je ook wat ik nu voel: taal geld gezag liefde in ons malle smalle lage land bestaan voor mij alleen tegen bewijs aan toonder…

Zijn onmacht is verpakt in ferme woorden Maar gaandeweg vindt hij de juiste toon De media die zijn massaal gekomen Emotie klinkt door elke microfoon… Hij heeft zich na de eerste schok hervonden Het komt nu aan op visie en beleid En morgen rijdt de metro weer door Londen Want “doorgaan” is een wapen in de strijd… De stad treurt om haar doden…

Ik sta te boek als onberekenbaar en kan u elk moment een klap verkopen. Om financieel geen risico te lopen kunt u mij zien als uw verzekeraar. De polis is voor u te koop bij mij: de Nederlandse Spoorwegmaatschappij.…

Geen wolkje aan de lucht. Ik zal wel moeten: m'n vrouw wil naar het strand en ik moet mee, al walg ik van een bad in zon of zee. Van 't laatste krijg ik altijd natte voeten. Ik lig aan 't overvolle strand voor aap en kijk vergeefs naar vrouwen van m'n dromen. Het uitzicht wordt me door m'n buik ontnomen. Ik schik me in m'n lot en val in slaap…

met een ongekende elegantie floreert zij tussen het onkruid van de straat glimlacht schalks naar de volgende kikker op het witte paard dromend dat ooit de zon zal schijnen in dit beloofde land en niet slechts de maan die haar slavin maakt van de nacht hopend dat wanneer het eindelijk morgen wordt ze deze rode schaduw van zich kan…

Stuiptrekkende ledematen En de pupilreactie nul De reflexen minimaal Na die ene laatste pul Dan volgt de snelle diagnose Op gesmeerde spoedopvang Als rubberen wielen piepen In de bochten van de gang Alle paniekgezichten bidden Uit angst voor eigen schuld En op dat moment zijn zij Met zorg en spijt gevuld Weer een falende selectie…

Hij viel als zegen uit de hemel sloeg op papier zijn vleugel uit vervolgens zette hij de toon zwijgend, kon niet anders dan zijn vingers late tolken, met stomheid slaand die hem hadden gevonden één zwarte toets te weinig ontbreekt de sleutel nog tot: hoe hij is geworden of wie hij achterliet muziek is zijn talent zijn instrument plaatst…

twee Amsterdamse ambtenaren schreven de sleutelroman “Waterlooplein 2” : borsten billen grondig in verkenning vrouwen zijn geschokt, niemand in staat tot herkenning de sleutel is zoek, Mokum deelt uit – daar niet van 't seksistisch werk blijkt echter 'n gordeliaanse knoop de grachtendieren lagen tegelijkertijd op éne hoop ---------------…

Amerika's begrotingsgat is groot. De oorlogskosten springen uit de band, veroorzaakt door het gat in Bush z'n hand. Absurd: ook elke blauwe staat staat rood. De arme president betreurt dit, want aan felle commentaren staat-ie bloot en wie het gat kan dichten in de nood mag dichter heten van het vaderland. Hij vindt er geen en groot is zijn…

De nieuwe kerkvorst Benedictus leeft van tegenstrijdigheden, want hij vecht voor vrede (tegen strijd). Er wordt gezegd, dat hij de bijnaam Contradictus heeft. Merkwaardig is, dat Zijne Heiligheid de regels wil bepalen van een spel: hoewel hijzelf niet meedoet, wil hij wel, dat slechts gevrijd wordt zonder veiligheid. Alleen 't gemengde huw'lijk…

zijn ogen waren altijd vol ontzetting over de Bezetting nog meer ontzet was hij over het verlies van zijn geroofde tweelingbroer zo ontzet was hij over dat verlies dat hij zichzelf nooit kon ontzetten van zijn schuldgevoel zijn ogen waren ontzet van de Bezetting maar meer nog door de ontzetting over zijn verloren tweelingbroer…

Je kwam onaangekondigd op bezoek. Geen grenscontrole weerhield je. Rebel, noch leger doorbrak je pantser. Maar jíj gaf ons wel een nieuw land. Je overspoelde ons met kolkende cijferreeksen en wervelende letteralfabetten. De realiteit verborg je onder een berg metataal. Het duizelt ons nog steeds. Je doorbrak onze menselijke ongenaakbaarheid…

En nu zal de sneeuw altijd blijven niet verlost en niemand ooit verteld. Tegen de avond bevriest daar hun spoor in een uur, een staat, provincie. En nu zal dat gezicht altijd blijven, eeuwen door regendruppels gegeseld, eentje rolt van een wimper naar de mond op een leeg plein, in een ongenoemde stad.…

De piramide is een zwam geworden Zo zucht de minister met opgeheven vinger Als fabrieken, winkels, kantoren Nu niet doldraaien Sluipt een snuivend spook Onder ons bed Moeten we in vuile lompen Aanschuiven met rantsoenbonnen Rolt het pensioen van de helling De ijle afgrond in Dus drijven we de vooruitgang op de spits Meer maken met minder…

Het is vandaag de derde februari Ik spel de krant, het nieuws is al weer oud Eng is het denkraam, 't maakt een mens benauwd Recht door dit alles heen zingt de kanarie Elk nieuw moment wordt rechtstreeks uitgezonden Nu blaast het door ons heen, een melodie Nog nooit vertoond, met stille euforie Urgent, vitaal, wie is er mee verbonden?…

Dichter des Vaderlands Richt nu het woord In eclatante sonnetten En maak iets heel courants Kunst ongehoord Verzen die zinnen verzetten! Als dan het volk in trance Nog schreeuwt en moordt Willens en wetens de wetten In haar destructiedans Schendt en verstoort Schrei dan in droeve coupletten Evalueer des lands gebeurtenissen Normaliseer…

De treinen zijn lang weggerot toch rijden zij nog elke nacht hun gruwelritten naar de dood Het schrille kermen van de remmen de stemmen, och…, ze zijn verstomd maar klagen luidkeels nog hun nood De barakken staan verlaten muren uitgemergeld overeind diep in geleden pijn gestoken De ovenpijpen zijn kapot als rook in dromen opgegaan van…

We juichen opgelucht en vieren feest zien uit naar koningskind'ren en victorie Haken nu alvast naar voetbalglorie Om dat te vieren in de ware geest Want dan betekent zo’n gelegenheid Dat Driek van Wissen extra vreugd verspreidt…

cijfers met een eigen leven twaalf-twaalf elf-negen begrippen over ieders lippen al qaida tsu-na-mi kijkkast kotst vloed verwoesting over stranden vol kerstbomen geen ontkomen aan in land gezogen in- leef- vermogen kelk Leed tot op de bodem op netvlies gebrand - wij reiken Hand raken Heil…

Waarmee heeft Nederland 't toch te kampen? De onderwereld is er gaarne, want alleen de naam verleidt al: Nederland. Het wordt bedreigd door nationale rampen. Het land verkeert in opperslecht milieu. De zotten gaan hun boekje vaak te buiten bij mensen die hun vrije mening uiten. Al vele Nederlanders zijn het beu. In 't lage land zijn uitgestoken…

Toen bij Moeder Aarde het water brak is de tsunami verrezen. Met bruut watergeweld heeft hij mensenmieren geveld. Jubelende golven hebben alles bedolven en dansten in extase over het groene paradijs. Na de grote schoonmaak, het slijkschone begin. Stranden werden besmeurd met puin en krotten en opgeblazen lijken die rotten. Bootjes meren…

In de spiegel stralen donkere ogen zij kijken de waarheid naar het licht ontnemen in het duister helder zicht wat heeft een mens er ooit toe bewogen om een glazen ziel uit te vinden misschien om de leugen te verblinden ?…

die dag lag helder op de kim het water rimpelloos in hemelsblauw aan het zwerk was het ademstil op het strand een scheepje aan het getouw uit een diepe slaap ontwaakte het achterland alles kwam tot leven onder het morgenrood ook de garnalenvisser met zijn rietenmand die een slokje nam uit de klappernoot hij was uitgevaren voor zijn…

Gevierd de geboorte van een kind Verlangend licht zo zij zochten Heimelijk gewenst zo gewoon Doorgedrongen in alle krochten Maar welkeen aanbedene het was Zou niemand ooit bevroeden Getergd door onbegrip Ontstak hij in vreselijke woede Geen mededogen met zijn kudde Zijn toorn deed zeeën schudde Vernietigend was zijn kracht Sleurde onschuld…

Heb jij nu één oog aan de horizon een ander aan de grond en zie je toch de vlakten niet waar het water onstuimig stroomt geen tsunami en geen overvloed geen toeristen meer op Pukhet geen hotel dat duizelt van de sterren maar wel de houtstapels die branden op het strand aan de overkant en ik had je nog zoveel te zeggen maar het water…

'k Wil géén gedoe en stuur allang geen kaart voor 't nieuwe jaar naar al die lieve mensen die ik verblijden moet met goede wensen. Veel geld en moeite heb ik mij bespaard. Ik had er iets bijzonders op gevonden en voel me al een vijftal jaren fijn door van die dure rompslomp af te zijn. Ik had een zeer speciale kaart verzonden. Misschien…

Prille kilte wekt vroeg Evenwicht weggeslagen Het onderste uit de kan De ochtend voorgoed verlaten Meegevoerd vanuit de diepte Door spleten en spelonken Slok dreigende stroom op Aan de kust van massa’s Zintuigen en longen Gevuld met L’eau Mortalité Laat vrijheid varen Neem broodjes en koffie mee…