178 resultaten.
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
Het heilig vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 ze werden geblust met begrafenis
van oud zeer.
Ik leerde ze veel meer.
Maar het grote vuur der liefde
deed hartstocht verlangen
van geliefde tot gedicht.
Een lichtend vuur, zou ik
mezelf dan wel kunnen,
mogen toedichten.…
BIER EN BITTERBALLEN OP M'N BEGRAFENIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.738 Ik wil bier en bitterballen
op m'n begrafenis
misschien zelfs
"een paard in de gang"
de fanfare en veel confetti
Ik vier de dood niet
ik vier het leven
mijn voltooide leven
te kort voor velen
te vroeg voor mij
Maar als kind
van het verstandshuwelijk
tussen leven en dood
sluit ik het tenminste
uiteindelijk vrolijk af
Als ik van…
Blijvend verlaagd
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.974 verdriet
Graag een glimlach op uw lippen
Vandaag hoef ik uw droefheid niet
Denk aan mij, aan mooie dingen
Aan momenten van geluk
Die je bijna doen gaan zingen
Dan kan deze dag niet stuk
Ik leef voort in uw gedachten
Ook al ziet u mij straks niet
Afscheid valt nooit te verzachten
Er moet plaats zijn voor verdriet
Maar niet vandaag, op mijn begrafenis…
Gewogen en te licht bevonden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.277 Te laat voor de dierentuin
en de begrafenis, feest vierend
op ongepaste tijden, pijnlijk
stemverheffend op ontzielde momenten
en altijd de verkeerde opmerkingen
en niet aanbevolen conclusies.…
Koffietijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 In bed, aan tafel, onderweg,
tijdens het werk, in een café,
na een begrafenis, na een bevalling.
Waar dan ook, wanneer dan ook.
De teller staat over de 50.000 al.
Cappucino of machiato bij de barista.
Koffie branden en zetten is een kunst!
Is koffie drinken een verslaving? Nee!
Een innerlijke behoefte is het.…
late liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Alleen het kleinkind respecteerde
deze late keus van "pa"
Hij sprak op de begrafenis
een aardig woordje na.
Een tuiltje rozen op de kist
getuigde van haar moed
en ach de woorden van het kind
die deden haar zo goed.
Na afloop ging ze stil naar huis,
gelaten en gedwee.
Haar tien jaar van de negentig
telden gewoon niet mee…
Niets
gedicht
3.6 met 43 stemmen
26.242 Een vreemde brengt je thuis, het is je vrouw
Die napraat over je begrafenis.
Je lag te roken in je kist, zegt zij,
En pakt een pan en bakt je dode hart.
Je weet niet wat er is. Je zit al dagen
Als een schaduw van je schaduw thuis.
De dokter komt, betokkelt je contouren
En vindt niets.…
Oud&Nieuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 hij kon het niet geloven
daar lag ze voor hem klaar
hij was 71,
zij 21 jaar
Hij had haar in een bar gezien
en een drankje geoffreerd;
toen was ze met hem meegegaan
dat vond hij niet verkeerd
het werd een hele wilde nacht
maar wat was het geval;
net toen hij bijna klaarkwam
kreeg 'ie een hartaanval
de begrafenis die kwam
en de familie…
Opa-of-niet
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
3.087 Het is mijn opa niet, het is mijn opa niet
Die daar ligt, zo stil
Die ken ik niet zo goed, ik heb hem niet gekend
Mijn opa wel, maar dat is hij niet.
Van al dat verdriet hier, zoveel verdriet overal
Word ik hyperactief.
Zouden ze dat merken, dat mag toch niet.
Handje schudden, handje schudden, veel sterkte gewenst
Dank je, dank je, ja het…
Opa
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.319 Het is over, het is voorbij, een nieuw begin
het klinkt onlogisch, met weinig zin
maar we moeten verder zonder hem
het is niet anders, wij gaan door
putten kracht uit de herinnering
Vele vrienden heeft hij gehad
waaronder een lieve vrouw, een ware schat
oma is nu alleen
maar in ons hart zullen ze altijd samen zijn
een leven zonder opa, het…
welkom op mijn feest
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.046 Welkom op mijn feest!
Er zijn hapjes, drankjes
En die mooie bloemen...
die zijn van mijn zus!
Heren met het beste pak aan
dames gekleed voor een bal...
Bedankt voor jullie kaarten
Kijk: de kaarsjes branden al!
Ik ben het feestvarken,
dus ja: ik trakteer!
Het is alleen te hopen
dat ik niemand passeer.
Wim krijgt een mooi…
84 was ze
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.087 ze heeft me verlaten
is naar een ander gegaan
geen haat en
geen traan
84 was ze
ik moet me haasten
het graf ligt nog open
als ze wordt bedolven
wil ik vooraan gaan staan…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren.
De zee is spaarzaam als een dichter.
En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.
Wanneer men mij per se begraven wil,
dan liefst niet…
Gegronde redenen (3)
snelsonnet
4.0 met 35 stemmen
2.605 Toen Bello uit zijn lijden was verlost
Vond ik een dierenkerkhof in de buurt
Waar ik een laatste rustplaats heb gehuurd
Die mij per jaar maar achttien euro kost.
Begraaf me dus niet in gewijde grond,
Maar leg me maar voordelig naast mijn hond.…
Majoor Alida
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
925 op de dag van haar begraven
liep ik te kuieren op de gracht
in een wijk niet veel bijzonders
zag ik haar op A-4 in kleur geprint
deur na raam
portiek en brug
als dank aan de (s)preekster
een warm meelevend eerbetoon
de boodschap is daar gehoord
zij leefde in de buurt
van mensen.…
Hoe is het zo kunnen gaan...?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.084 Ik kijk naar die kist,
Zoveel onbeantwoorde vragen,
Opeens stijgt er in mijn hoofd allemaal mist.
Ik wil het leven terugdraaien,
Terugdraaien naar dat mooie verleden.
Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen,
Waren dit al die gekke dromen?
Dat je je altijd al wilde laten verdrinken,
Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..?
Je beseft…
Kadaver
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.454 Mijn kraaien krassen een klein beetje
met hun bekken op de lak.
Ik scheld ze vol, vervloek ze strak:
“Verdoem die vogels, Herejeetje!”
De stoethaspels choqueren, veren
en schaven, schrapen, raspen luid.
Stijf van woede vaar ik uit:
“Een echte kraai behoort te scheren!”…
Lentelicht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.986 Wanneer lentelicht
je plaats beroert
hoor je mijn voeten
op zachte aarde
Beneden droogt slaap
je tranen
hier kleurt je beeld
mijn ogen
Je bed bedelf ik
onder orchideeën en
zoete margrieten
Morgen niet
dan zwaai ik je
van ver
mijn liefde toe…
Maar het blijft voor altijd stil
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
3.125 We zwegen allen
Alsof afgesproken
En volgden haar kist gedwee
Stil mijn vader en gebroken
En de najaarswind zweeg mee
We veegden ogen
Langs de dode lanen
En omrinden toen haar kuil
We verborgen onze tranen
Ook de zon ging zomaar schuil
We sloegen kruisen
En we zeiden amen
Nadat de priester gesproken had
We stonden stilletjes tezamen…
Oma
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.345 De wind waait
zoelig
zacht
langs mijn
gezicht
en droogt
het zoute
spoor van
ongeloof.
Stil dragen wij haar
naar de plaats
waar zij zal
zijn
en toch niet
is.…
Vooruit
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.433 Verdriet, gemis en pijn.
Nooit kan ik meer bij je zijn.
Snikken, huilen en brullen.
Niets kan deze leegte vullen.
Rouw, leed en treur.
Een nieuw leven staat voor de deur.
Gevoelens, herinneringen en dromen.
Ooit zullen ze weer wegstromen.
Bijzonder, goed en fijn.
Dat is hoe Mart in mijn gedachten zal zijn.
Allee. Kom aan. Vooruit!
Ook…
Engeltje achter de maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.496 (Voor mijn zusje M.)
Langzaam lopen
is wat je doet
tussen de graven
en de nagedachtenis.
En al helemaal
met je zusje
- geen vogels -
naar het graf
van haar zoon,
een zondag
als andere.
Je draagt
haar bloemen en
zoals jullie daar lopen,
de tred die hij ook had
vergaat de tijd
in een moment
dat herleeft
als een mantra…
Uitvaart
gedicht
2.4 met 71 stemmen
39.217 De Here had deze keer weer eens genomen en
met grote droefenis hadden wij kennis gegeven
en vertrokken wij om 2 uur van het sterfhuis.
In de eerste volgauto's zwijgend de mannen:
iets van aartsvaders hadden ze - hoewel de meesten
toch maar gewoon kantoorbediende waren.
Daarna onder troosteloze hoeden de vrouwen,
in het volle ornaat van de…
Net goed, zo'n stoet!
snelsonnet
3.3 met 12 stemmen
1.029 Ik ben een nieuw transportbedrijf begonnen
Waar u de files voortaan mee vermijdt:
Kom bij mij langs op een bepaalde tijd
En sluit u daarna aan in de colonne
En met een lege lijkwagen voorop
Bereikt u uw bestemming vast non-stop.…
Laatste woord voor een filosoof
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.140 Dansen met de kaarsen,
met de potten,
met de geesten.
Tot de potten doven de kaarsen,
de geesten breken de potten.
Er zijn geen woorden meer.
Als de stilte dan
of later
nog verdreven
door de beesten,
gelaten,
laten
dan zijn er geen woorden meer,
maar zinnen
die de vrouwen ontsluieren
en ontdekken.
Ik vroeg een filosoof
en hij keek…
DE KIST VAN KARTON
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
1.736 draaien we de rollen om
trachten we ons vrij te pleiten
we zijn schuldig iedere keer weer
staan totaal niet in ons recht
zouden bestraft moeten worden
vluchten voor de verantwoordelijkheid
leg me uit de grondslag van zijn gedachten
het grote waarom van dit leven
waarom het telkens weer gebeurt
de reden, draai er eens niet om heen
de begrafenis…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met hun donker pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
Kinderleed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.057 Vader
verzucht,
in wolkendek gelegen,
hoe zijn kinderen
al jaren
zijn huis niet konden vinden,
terwijl hij
vol van vluchtige irritatie
een schouwspel
van treurnis,
met zijn zonen
een-na-een op de voorste rij,
gadeslaat.
Nu is het te laat.…
Afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.875 We kunnen nog geen afscheid nemen,
maar vandaag is dan toch die dag.
De zon schijnt,
maar inwendig huil ik zacht.
Op je laatste rustplaats aangekomen
kijk ik om me heen.
Zijn er meer die zich zoals ik voelen,
of ben ik maar alleen?
Peinzend buig ik me weer tot je graf,
maar alles gaat langs mee heen.
Het enige wat ik nog kan denken is,…