320 resultaten.
één dagje meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
734 graag zou ik
voor één dagje
een kat willen
zijn
enkel luieren,
wat eten,
geliefkoosd worden
ik zou
ronken
van plezier
puur genietend
als kat het
leven beschouwen
zonder zorgen
en
ik zou tot de
conclusie komen
ik wil nog
één dagje
meer...
voor Chopin en Figaro…
Goede Vrijdag?
snelsonnet
4.2 met 45 stemmen
1.581 Zal Christus Goede Vrijdag echt als Goed
Beschouwen kijkend uit de Hemel neer
Wanneer hij mensen toch weer keer op keer
Ziet afgaan op hun ethische bankroet
Zal hij niet stiekem in zichzelf verlangen
Dat hij maar aan zijn Kruis was blijven hangen?…
Compliment
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
559 Vandaag beschouw ik dat als compliment.…
Spiegelbeelden zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Zonder elkaar als gelijken te beschouwen.
Liefde is niets anders dan elkaar vertrouwen.
Liefde is het hart van vriendschap.
Is niets anders dan in elkaars ogen,
onze eigen spiegelbeelden zien.…
LOSJES WIKKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
276 Het nietige duiveltje
der menselijke kleinheid
fladdert vrijuit
binnen de christelijke kerk
strooit langdurig geschillen
bij denkbeelden en zienswijzen
dikwijls weinig zinvol
laat ons de engel aanroepen
die mateloze ruimte geeft
van oordelen en beschouwen.…
nieuwjaarsconcert
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
966 Met vuurwerk doet de dirigent niet mee
rotjes, pijlen ziet hij niet zo zitten
hij ligt al lang vóór 12 uur te pitten
want morgenvroeg dan moet hij op TV
dan staat de man die wij als ‘saai’ beschouwen
wél veertig strijkers in de hand te houden!…
Bloeddorst
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
652 Mijn bloed bevat gewild aminozuur
Ik hoor dus rond mijn bed frequent gezoem
Maak licht, zoek dader en dan klinkt weer boem
Wat rest is een rood vlekje op de muur
Dat ik toch bijdraag aan veel muggenkroost
Beschouw ik - krabbend - als een schrale troost…
ik wilde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 ik wilde de winter
inkleuren met
winterse woorden
vrede sluiten
met de onverhoedse
duisternis
ik wilde door muren
breken zelfs als
alles gesloten zou zijn
met andere ogen
de wereld beschouwen
ijs met handen breken
ik wilde het ijzige
bewustzijn van de dood
tot bedaren brengen…
Eenvoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.445 Het mag dan zo wezen
dat rust vanbinnen moet zijn,
een bergtop in de Provence,
de ondergaande zon daarop
en twee glazen rode wijn
maken het wel eenvoudiger
niet meer te zijn dan zijn.
Bram Vermeulen…
beschouwing nummer zoveel
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.084 A4 door twee
dat is hij, alleen
een fragmentarisch man
soms hilarisch, maar meestal
betreurenswaardig
met zijn pen, zijn blik
oneindig, ja, onnoemelijk
ernaast gericht
hij heeft geen weet
van het leven, hij schrijft
inkten stokje in de hand
en droomt zich weg
naar papier dat scheurt
mocht hij stinken,
hij zou ruiken naar de dood…
ontmoetingen bis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.033 het uur tikt tak
hij zit daar maar
hij luistert geboeid
de seconden weg
stilte prevelt iets
hij luistert niet
hij is geluid
waarom ook niet
zijn canon ongehoord
een gebroken gerucht
in een meer van stilte
deze wereld herkent hem niet
hij grijnst - en doe het goed
want morgen ben ik daar
ik mijn grijns, jij jouw hoed
wij samen, de…
Nippen op zijn Frans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.401 laat ons nog even samen
de nacht scheiden van de dag
bij een beker galmende koffie
palaveren over het weer
dat er weer niet was
in de stilte van de avond
mijmeren over morgen
waarom die nog niet is
en nooit vandaag zal zijn
jij en ik en weten
dat het zo slecht niet is…
decembers voetbal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.323 als ik voetballer zou zijn
waren er geen netten zo wit
dat de bal er in zou gaan
en het gejuich voor mijn ploeg
nooit mijn verdienste
ook verdedigend liep ik dan
met mijn traptechniek geheid
tegen de kaarten van KVM aan
voor overspel op enkels en
andere handzame wapenfeiten
of op de bank te zitten
heel het spel zou ik doen keren
tegen…
La vie est belle, oui?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
657 het leven is geen feest
zonder een echte deejay
dans je ook geen uren
tot je voeten pijnlijk
smeken om de bedstee
of tenminste een stoel
de vloer ook ok
het leven is geen pretje
zonder gevoel voor humor
lacht niemand met je mee
als je weer eens viel
na een nachtje lachen
met de fratsen van je vriend
en dan huilen om diezelfde
in de armen…
een poes in de winter
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
689 met gebogen hoge rug
haar staart rondom geplooid
bestudeert zij het verkeer
daar beneden in de straat
waar zij geen woord voor heeft
haar interesse al dat beweegt
blijft zich uren verder slepen
slechts verstoord door de klank
van een zieke op weg naar huis
in een fluo geel scheurend busje
of door het gedaver bij de buren
die weer gaten…
apodiumbeet
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
1.519 hij vervult zijn uren
hem eens vrijgevig geschonken
met het delen van zijn gedachten
talenten penseelstreken gebracht
in de luwte voor de nacht
het is de eenzaamheid
die hem steeds verder drijft
maar ook de reflectie
aanbidding of begrip
in de ogen op hem gericht
terwijl hij zijn kunstjes brengt
ongepubliceerde artiest
in hemdsmouwen…
nieuwe leer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 onbeschreven bekijk jij
gevoelloos stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van…
de laatste heldenjaren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
615 de plassen in het woud
zijn wat minder helder
hun diepte eerder ondiepte
en het spat niet meer zo hoog
als toen hij als kleine uk
zijn lijf erin liet landen
op ontdekkersvoetjes met
beslijkte kindsandaaltjes
het pad waarop vandaag
de oude grijsaard schuifelt
is geharkt en uitermate droog
met afgeschermde en versleten randen
om de dieren…
nieuwe leer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
780 onbeschreven bekijk jij
gevoelloos stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van…
vergankelijkheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
868 Het is in de grond, het raakt er
het wortelt er aan de beginselen
de kus van de dood, de Maan
die geboorte gaf aan een levenloze woestenij
de Aarde, kringloop van pril geweld en liefde
op een stormen en een blussen
tot het over gaat, in een versleten seizoen
iets houdt er de adem in
op de zijlijn van een woestijn
het wervelt er in een navelstaren…
LEZEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Over de bijbel gebogen
zijn de zinnen harde gestalten
uitdagend of werend
langzaam aan vervagen ze dan
tot traag zwevende schimmen
die door elkaar heen dringen
allerlei gedachten oproepen
lust om steeds verder te zoeken
al peinzend nieuwe beelden te vinden
van zichzelf een vraagteken maken
het boek dicht willen klappen
mogen deze vele…
SNEEUWWITJES STIEFMOEDER ALS MEISJE
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
914 Op wegen en in herbergen
zien allerlei mensen mij
kijken verrast of afgunstig
slaan soms hun ogen neer
getroffen door een felle zon
waarbij bloemknoppen blinkend splijten
dauwdruppels van de wijde velden
duizenden vrije spiegeltjes
vatten elk mijn weergaloos aanzicht
steeds anders - maar even wonderbaar
doet een toverkol die bekoring…
DE REE IN HET VOORJAARSBOS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 Op mijn voettocht in de ochtend
door het bos in het voorjaar,
bewonder ik hoe al zonder zorgen
is aan het ontluiken. Elk jaar
is dit weer het grootste genot,
te aanschouwen het bos,
ontwakend na de winter.
Al zint ook mij de winter!
Bij het naderen van een veldje
verschijnt plots de reebok
en blijft staan op een plekje
onder katjes, neerhangend…
VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Speculaasgebak,
de lekkernij zonder tijd,
prijkt op kunstwerken
der Goudeneeuwse schilders,
belooft steeds weer iets _ voor straks!
Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft…
TWIST IN GROL
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
668 Geloof en godsdiensten
stromen door elkaar heen
zoeken zowel strijd als verzoening
streven steeds naar beter weten
zijn dikwijls
een belediging voor God
die in Zijn ruime genade
echter lachend schertst
bij de woelige kleinzieligheid
van het mensenras.…
VOELEND ZIEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 De grootse blijdschap van het heden
wordt veelal geleid door
sterke stroom in kabels en draden
die
geliefde speeltoestellen
wilde beelden en sterke klanken
een wijde blik over de wereld
tot leven brengt
maar
daarbij heerst nog het geluk
dat verfijnde vreugde
bij
buigend hoog grasland vol wind
speurende vlinders en kevers
kleine vlammen…
BEIDEN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 Het denkerswerk vol zoeklust
der bewonderde wijsgeren schrijvers
en hen die met getallen hun kunst tonen
geniet dikwijls meer achting
dan het nuchtere spreken en handelen
dat men ziet bij arbeidende mensen
of zwoegers die de grond bewerken
God verspreidt zijn zegenbrengende geest
over veel verschillende bezigheden
geboren uit noeste handen…
Gelaten.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
584 Overpeinzend, beschouwend, doch
niet wetend wat komen gaat...
Telkens dat ene moment dat telt
en steeds die rust, niets dat
wordt verondersteld.
Geen verwachtingen, noch het pogen
naar wat dan ook.
Dat is geheel uitgeblust,
als ware het opgegaan in rook.…
Omtrent huizen
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.195 Huizen hebben ramen (vensters) en
minstens één deur.
Huizen zijn om in te wonen (liefst knus).
Soms is een huis ondergebracht in een flat (wat mensen
leuk, eng of duf vinden,
bijvoorbeeld).
Huizen gaan lang mee (opmerkelijk lang voor het vele
dat ze moeten doorstaan; binnenin leven mensen
liefst graag).
Huizen hebben daken (waarop vogels…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Ontkomen we niet aan de dagen, de weken
laat staan de maanden en straks de jaren.
Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten
ontsnappen ze als songteksten uit een mond.
Prenten ze patronen, laten ze roffels van
ook die harten klinken als ze hinkend
lopend of als motor met zijspan zich weer
voortbewegen. De tijd maakt een schets.
Toch is er…