inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68094):

De tijd maakt een schets

Ontkomen we niet aan de dagen, de weken
laat staan de maanden en straks de jaren.
Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten
ontsnappen ze als songteksten uit een mond.
Prenten ze patronen, laten ze roffels van
ook die harten klinken als ze hinkend
lopend of als motor met zijspan zich weer
voortbewegen. De tijd maakt een schets.

Toch is er steeds ook weer een nieuwe
dag die opstaat en schooiend arriveert
met kansen, met wel of geen helderheid.
De tijd maakt een schets.
Een vriend van ooit is uit zicht
geen afdrukken van hem in de sneeuw
onlangs, zelfs de boormachine heeft rust.

De stiltetuin kent nu meer drukte
in dit huidige echte zo andere leven.
Op zondag hoor je het klokkenspel
dan weer dagen niets of nauwelijks iets.
Het is guur, zelfs met zon gewoon kil
ook de winterwind draait niet van richting.
De tijd schetst voort.

Leven heeft haar diepte aangereikt
wellicht van alles en nog veel voor ogen
luister, soms hoor je die moordschreeuw,
scheert er een kraai over akkers nabij.
En toch is zonder oordeel weer onbaatzuchtig
pril een dag opgestaan als een geijkt uurwerk.
Hoe schets je dat moment.

Ontkomen we niet aan de dagen, de weken
laat staan de maanden en straks de jaren.
Het woord pijn of is het eerder machteloos venijn
heeft het meer bestaansrecht dan het woord liefde.
Is je krakend zetelen een betere keus dan soepel
je gewicht beter verdelen pijlers ontzien van een brug
De tijd, hoe schets je tijd.

... Uit de serie: leven beschouwen ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 27 Jan. 2019


Geplaatst in de categorie: filosofie

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 50

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)