224 resultaten.
Cyclus: groei deel 2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
802 3.
Rood van schaamte
vraag ik je
waarom ben jij mijn min
of moeder niet?
strijk je warme hand
door mijn haren
zie mijn
bestaan
4.
mijn blinde vlek
is wat je ziet
als je naar me kijkt
voor mij
onzichtbaar
grijs
gebied
voor jou
donkere nis
schatkamer?…
Is het einde zoek?
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 Hoe heerlijk is de cyclus der getijden.
Hun wisseling gaat eindeloos maar door.
Aan elke zomer gaat een voorjaar voor.
Men kan erna een najaar niet vermijden.
Een winter volgt. Een ringlijn is het spoor
waarop seizoenen volgens schema rijden.
De punctualiteit kan mij verblijden,
wanneer ik weer de lenteklokjes hoor.…
Koude maan
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.690 Raam is gebroken
nu schijnt de maan
zijn koude stralen
recht naar binnen
snijdende sikkel
heult met het duister
kerft in het denken
tot de dageraad
dan verrijst de zon
bestraalt met warmte
het duister weer weg
tot een volgende nacht…
Winterstop
gedicht
3.0 met 22 stemmen
17.568 Als gras in december, doe niet
aan groeien, kruip weg onder
een kille deken. Het is zwart
in de doelmond.
Er wordt gedroomd van zaadschieten,
bloeien met wuivende pluimen. Noppen
ranselen je recht, het mes
maakt je hard.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2005.…
Herfstig gevoel
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
974 Kijkend naar ganzen op de vlucht
in de verbleekte blauwe lucht
terwijl ze na enige tijd
verdwijnen in de eeuwigheid
Rimpels volgend in het water
steeds verder op zoek naar later
naar hun einde aan de horizon
of terug naar waar alles begon…
Rond
gedicht
3.4 met 14 stemmen
9.193 Elke maand is de maan
vol en even groot en rond.
Maan, moeder der idee,
het ding onkenbaar. Vol
is zij het voorbeeld
van cirkel, onaantastbaar
gaf zij ons te denken, schiep
de rechte lijn. Een appel
is nooit zo rond, te eetbaar
daarenboven.
----------------------------
uit: 'Landgoed', 1989.…
Ganzentrek
gedicht
2.7 met 39 stemmen
12.872 Het is tijd, we gaan op reis
We verzamelen ons, we zijn met velen
Vraag niet waarom, waarheen, hoe lang
We volgen een innerlijke drang
Vleugel aan vleugel
schrijven wij
luid gakkend in gelijke vlucht
de laatste letters van het alfabet
in de grijze novemberlucht
---------------------------------
uit: 'Gek van liefde', 2008.…
Een plek om te blijven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
656 Na alle plekken waar je was
en leefde, neem de plek
waar je geboren werd, hier,
waar je wegging, groter,
en in de wereld stapte
als kaplaarzen,
ben je weer terug op de plek
waar de cyclus begon,
een lijn die recht leek
bij het gaan en het staan,
een weg van duizend mijlen
die telkens weer met die
ene schrede begon,
met het onverwachte…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
Levenscyclus
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.119 Tranen
Troosten
Helen
Helpen
Aanvaarden
Leven
Zijn
Toekomst
Vandaag
Hier
Nu
Binnen
Buiten
Beleven
Geluk
Bestaan
Jezelf
Spelen
Lachen
Voelen
Dansen
Liefde
Licht
Warmte
Zee
Zon
Sterren
Maan
En zo zal iedere levenscyclus weer opnieuw gaan.…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
607 het waardevolle even,
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van je naaste,
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te voltooien
zo huldig je met de bloemen van het veld
zing de liederen van de hemel,
die door hun klanken vrucht afwerpen,
daardoor weer bomen gaan groeien,
die ons voortbestaan verzekeren
zo wordt de cyclus…
Geboortecyclus
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.150 Zorgdrang en verantwoordelijkheden
versterken banden van liefde strakker
één werd twee, dan drie en meer
een gezin was geboren,
de cyclus cirkelde zoals opgedragen
de mensheid was weer gered...…
Winter aan zee
gedicht
4.1 met 26 stemmen
15.790 Lucht jaagt haar grijzen voorbij,alle.
Kan hier een vlucht meeuwen
doortrekken alstublieft om de wind
te bevliegen en er af en toe af te vallen?
En mogen ook wij zo ons eigen leven zijn door-
gevlogen, aan groot gefladder opgestegen
om hemelhoog te gaan lallen en te vallen
zoals meeuwen nu eenmaal vliegen, en te worden verzwegen?
Nacht valt…
Hemellicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 drager van het licht
ziener in duisternis
dageraad en schemering
die tijd en ruimte bereist
in oneindige voorspoed
doorkruist het universum
van hart en ziel
tot leven en dood
begin en einde
zoektocht naar meer
gedragen in eindigheid
lichtjaren ver geboren
schitterend firmament
sterrenpracht in nacht
als wonder aanschouwt
gedragen…
Wonderbaarlijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
454 Er drijft een blad in de vijver
natuurlijk het is herfst
je wordt zo herinnerd aan de vergankelijkheid
voor alles is een tijd
de zandloper loopt door
de natuur is in ruste
de dag komt
dat de warmte van de zon
alles wakker schudt
zodat de bomen zich met bladeren tooien
de bloemen zich vorstelijk tonen
en de boer, hij zal de aardappels…
Aanstalten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 dit bestaan is onbezet,
nog open van geest en kind
iets dat voor de deur staat,
betast door weer en wind
met blindheid van ramen in
de kraamkamer van gestalten
die met de jas over de arm in
hun krimploze adem treden
tot de stilte hen zal naderen,
door afwezigheid omgeven
de muren zijn alleen, zij
maken nog geen leven…
graankorrel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 onder een gele deken
met een groene rand
onder een blauwe hemel
met een oranje band
knisperen de aren
opent zich het korte kaf
springen volle korrels
op het nieuwe leven af
met wat vocht
met wat zon
op de grond
waar het begon…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 De elzen lopen uit. De weg van alle vlees
gegaan, dagelijks in godvergeten grijs.
De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven,
vliegend schuim. Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook.…
Weeën
gedicht
1.0 met 3 stemmen
3.159 Er zijn dagen:
vroeggeboren slakken.
op het hete middaguur
zoeken zij de schaduw
en smelten sissend
in hun eigen slijm
dan later het uur
waarop de maan gebaard wordt
maar nog niet ademt
en niet huilt.
toch helpen schallende cymbalen.
-----------------------------------
Uit: Gedichten 68, 1968.…
Celsiuscyclus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 IJsblauw dansend op paden
doodskil tot in de naden
die verraderlijk verscheuren en ons,
geladen, sleuren door de geur
van vier graden.
Geleidelijk aan groeiend tot tien Celsius
misschien zelfs het loeiend lentelawaai
van vertrouwelijke vooruitgang
wat de aderen doet broeien
en de bladeren doet groeien.
En ook! hoogzomers dromen
van de…
Stonehenge
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.253 Als nietige dwerg
loop ik tussen reuzen
uit tijden van weleer
na duizenden jaren
nog steeds symbool
voor magische kracht
Hoe mensen beperkt
in kennis en middelen
wonderen verrichtten
door samenwerking
waar wij nog steeds
versteld van staan
Als de zon zich wendt
voor weer een cyclus
van zomer naar winter
van winter naar zomer
spreekt…
Groene blaadjes veranderen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 En zo, is de cyclus rond,
zo zal het altijd gaan,
de lente in de zomer, de herfst
en de winter komt erachteraan.…
vrij me met liefde
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
863 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
met liefde troost me vandaag
in het blauw van de…
geef me het voorjaar als vrucht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.089 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten, laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
je liefde, troost me vandaag
in het blauw van de lucht…
hij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 in diepste overtuiging
Van zijn gelijk
Is hij rijk
In zijn hart
In zijn binnenste
Zijn tragiek
Het is wereldmuziek
Geschreven in de diepe stilte van de kosmos
Waar zacht fluweel
Op het tranendal
Wacht op degene die
In de rij van de eeuwigheid Komen zal
Geen poort van de hel
Maar een hand
Een doorgang
Van levensbelang
Voor de cyclus…
Hoeveel geboortes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
663 goed gekozen
een winterkoude
volkstelling door
romeinse overmacht
de bijna voldragen
zwangerschap en een
warme stal als onderkomen
dromen over herdertjes
bij nachte en zingen
onder het sterren blinken
alles bij de geboorte
van het kind dat in
jezus de verlosser vindt
weer start het
zoveelste nieuwe jaar
de kerkelijke cyclus…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 wat is het dat tanden
doet lossen in de mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood…
het vroegrijpe rood
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
973 ik kus je
het aards paradijs
de hemel die
ons heeft ontbroken
altijd was er
het vage vuur
waarin een misstap
in pijn werd gewroken
jij was de rib
die God heeft genomen
ik voel het gemis van
wat mij is ontnomen
de cyclus is rond als
de maan er weer staat
in eeuwigdurend herhalen
blijft ons verlangen steeds stralen
kom vlug mijn…
NAJAAR BUITENLUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Aaneengesloten
grijs van wolken hangt over
Alphens kampeerplaats.
Het leven ligt stil
binnen woudreuzen vol vocht,
omringd door hagen.
Een hoge eik houdt
koppig zijn groen; onder hem
kleuren struiken fel.
Rijen woonwagens,
deftig uitziende hutten,
zwijgen gelaten.
Paarden in de stal
bij het woonhuis laten zich
het vol lust smaken…
TRIPPELENBERGS EER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
200 Bredase drukte
verzinkt in het kleine bos
aan rivier de Aa.
De beukenlaan door
weilanden geeft tehuis aan
wespen en bijen
De grond vol dor loof
wordt opgewekt door varens
met hun jong, licht groen.
Eikjes, twee duim hoog,
staan dicht opeen. Wie zal hun
groeiruimte geven?
In dicht loof weergalmt
kwakend gezang uit nabij
wijd,…