Alle inzendingen over dichten,sloot

7677 resultaten.

Sorteren op:

Bij de Sloot

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 764
gedichtje bij de sloot II Ik zit bij de sloot met een blocnote het geheim van het leven wordt me geopenbaard ik ben in de hemel en daar hoor ik thuis in dit aards paradijs het leven gaat als een wolk voorbij na de donderbui komt rust en zonneschijn dat is mijn geheim…

van het slot

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
treed binnen en zie hoe mijn hart zich thans opent dat bepaal ik zelf een kleine deur voor lijden de grote voor mijn liefde…
switi lobi15 januari 2013Lees meer >

Op slot?

snelsonnet
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.073
‘t Sociale leven is op slot gedaan. De lente trekt zich daar geen loot van aan.…

SLOTEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
De kleinste stad in het wijde Friesland spreekt ingetogen van strenge krijgstucht. Soms klinkt feestelijk kanonnengerucht bij de wallen vol hechte, trouwe stand. Aan de gracht houden oude huizen hun band met handel en nijverheid, lang vervlucht, maar nog glimlachend, onder voldane zucht, in ramen, door werkend verleden omrand. Het bedaarde…
Han Messie19 oktober 2021Lees meer >

Bij een sloot.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Bomen bij een sloot. Een reiger die staat doodstil. De kikker kwaakt luid.…
martin valk27 oktober 2022Lees meer >

Bij de sloot

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Het stille water een reiger aan de oever diepe dialoog Hoe meditatief en intuïtief portret van een vogel kleeft langs de oever waar silhouet in verschillende kleurnuances weerspiegelt op gerimpeld wateroppervlak, een inspirerend beeld om nooit meer te vergeten. Genesteld tussen het ruisend wuivend riet waar ze met haar enorme dosis geduld…
CB7 januari 2024Lees meer >

Water val

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Regent het? Nee hoor, maar ik hoor het water vallen da’s niet zo raar, want het regende dat ‘t goot ‘t water wat neerkwam, belande in de metro-goot wat zo snel niet zakken kan en daarom is het, dat ik zeggen kan: ‘k hoor het watervallen, al is ‘t droog en regent ‘t niet, dat deed ‘ t vanmorgen wel vandaar dat je hier nu watervallen ziet!…
An Terlouw10 februari 2019Lees meer >

De verwarring

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
De verwarring door gekte in de familie, die zich verwijderde als in een echo van stilte waarin woorden zich verloren leek immer maatgevend in het voorjaar wanneer gras groen groeide in weide en in het najaar grauw kleurend het natgewas vol herfstdauw en misschien was er iets van die verwarring die de weemoed tekende in herinneringsbeelden…
mobar26 november 2012Lees meer >

Eendjes voeren

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 506
Kwaak zegt het eendje en plonst in de diepe sloot lekker brood vandaag.…
Moeke7 september 2008Lees meer >

Het Sternse Slot

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
waterburcht mistroostig opgesloten in het verleden hoe standvastig stond je hier omringd door het warme groen versteend zijn nu je gedachten van vergane glorie waar jouw torens als heer en meester pronkten als bakens van onze trotse stad en jouw vlaggen fier wapperden in de noordenwind slot op Kalehay citadel van Albrecht van Saksen en…
Elinora22 februari 2012Lees meer >

Anatomie van een sloot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Wonderlijk werktuig in het land - de sloot - in de schoot van de aarde gesleten meanderend buigzaam met star eenrichtingsverkeer jaarringen vlinderen over haar zanderige buik de boorden groengesluierd steenkoollagen in haar tooi wierig fladderende vezels met de rug naar de bron een verdord seizoen legt haar schijnbaar droog en dood…

HEMELVAART

poëzie
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.157
Ten hemel vaart Gij op, o Jezu, om een stede* voor mij in 't paradijs bij U te maken rede*, en ik lig hier alsnog (en is het niet een schand'?) en denk niet aan mijn huis noch aan mijn vaderland. Ik heb alree geleefd veel langer dan mijn Here, 't is immer eenmaal tijd dat ik mij opwaarts kere.…

Wereld

poëzie
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.851
De wereld is vervuld met droefenis en klagen, Vol snode lastering en vol onwaardigheid, Vol vijle ogen-lust, en vol lichtvaardigheid, Vol onverdiende haat en dodelijke lagen. De wereld is vergift met wroegen ende knagen, Vol stege wrevelmoed en vol hovaardigheid, Vol ongebonden zucht en vol kwaad-aardigheid, Vol zonden opgehoopt, vol opgehoopte…

Petri tranen

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.271
O gang vermengd met zwerven ende zwieren! O vrees en hoop die kwellet mijn gemoed! O vuur dat mij die ziele branden doet! O ogen, niet meer ogen maar rivieren! O ijver blind die u niet liet bestieren Maar roekeloos deed treden mijne voet In dit gewest, waar mijnes Here bloed Wordt na getracht van dees verwoede dieren! O tonge die mijn tong tot…

Morgen-gebed

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.835
In ‘t oosten klaar laat blozen De dageraad De liefelijke rozen Van haar gelaat. O helle morgensterre Gods eeuwig zoon Schiet op ons hert van verre Uw stralen schoon. Vermeer tot uwen love Het kranke licht Van onze klein gelove En toeverzicht. Maak wakker al ons leden En traag gemoed Om vlijtig in te treden Uw paden…
Jacobus Revius29 september 2007Lees meer >

Volharding

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.360
[Romeinen 8:35 en 38-39] Noch ‘t brullen der ontmensede tyrannen, Noch zwoege dorst, noch snaken naar het brood, Noch lichte vlam, noch zwaard van bloede rood, Noch scherpe bank, noch ketenen gespannen, Noch goedverlies, noch knevelen of bannen, Noch hoge macht, noch diepe waternood Noch tijdsbeloop in leven of in dood Noch wan-geloof…

Van een deugzaam man.

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Hier lig ik in mijns moeders schoot Een vriend der vromen totter dood. Mijn naam, mijn stam, mijn ouderdom. Ik bidde (op zo goed weerom) Dat men mij daarmee niet en kwel. Het zwijgen past de doden wel. ----------------------------------- mijns moeders schoot - moeder aarde op zo goed weerom - op belofte van wederkerigheid…

Schoon is het goud

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Schoon is het goud, het schoonste der metalen, Schoon 't alebast, en 't luchtige kristal, Schoon is het licht wanneer de zon gaat dalen, Schoon 't elpenbeen, en 't rozenrood koral, Schoon is de mei met bloemen zonder tal, Schoon is de zeeg' met haar bekranste zweerden, Maar, die de kroon moet dragen bovenal, Schoon is de vreê, de schoonste…

Sluiting

gedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 25.649
Als ik morgen niet opsta moet je niet schrikken: per slot, elke opera en alle toneelstukken hebben hun ogenblikken, het vallen van gordijnen of andere ongelukken. Dit is dan het mijne. Sluit dus mijn gezicht, doe die mond en twee ogen maar netjes dicht en ik ben voltooid.…
Leo Vroman22 november 2025Lees meer >

Portretteren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
Ik tel de sterren aan de hemel schilder zonlicht op jouw gezicht doe wolken achter slot en grendel streel zacht de contouren in dit licht Ik zet de mondhoeken nog wat aan boetseer jouw handen een diepere tint dicht de regen menig vijver toe zo bevleugel ik jou in morgenwind…
LadyLove21 februari 2013Lees meer >

obscuur

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
in een donker wordende kamer zit ik even lang waren zij vandaag nachtdag het duistere vrees ik niet meer licht daarentegen mot in mijn lijf is moeilijk te verjagen geur van kampfer dwaalt door het huis het elektriek laat ik voor wat het is uit ik schrijf morgenochtend wel noodgedwongen deur op slot raam dicht…
enrico21 maart 2012Lees meer >

liefde

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Dat rijmt ook op dicht, maar is veel minder gesloten dan de dwaasheid van slot en grendel.…

Jezelf op slot zetten

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Als je je zelf op slot zet kan je geen kant meer op Alleen Jij zelf kan het slot openen en jezelf de vrijheid weer geven…

Verraad

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.806
Als Christus met zijn jongeren te gader Gezeten was in d'alderlaatste nacht, Hier is de uur, sprak hij, zo lang gewacht Dat door de dood ik trede tot de Vader. Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader Als dat de man die mij te volgen placht Om 't aardse goed het eeuwige veracht, En wordt aan mij een schandelijk verrader. Iskarioth uw…

Maria

poëzie
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.340
Gezegend is de maagd de kroon van alle maagden, De tempel van Gods Zoon en wezenlijke kracht, De schone dageraad waardoor ons nu toe-lacht De Zonne waar zo dik de Vaderen naar vraagden. Gelukkig, meer als die die ooit de Heer behaagden, De zuster van haar kind, de dochter van haar dracht, De bruid van die ze zelf ter wereld heeft gebracht In…

Laatste dag

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.152
Op: dies irae, dies illa etc. 1. De gewisse dag der wraken, Och! de dag begint te naken Die de wereld zal doen blaken. 2. Wiens gemoed en zal niet schromen Als ten oordeel zullen komen Beide kwaden ende vromen! 3. Allen die ooit zijn geboren En ontslapen, met haar oren De aartsengel zullen horen. 4. Zal de dood als dan niet…

Van een degelijke vrouwe

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.240
Hier rust ik zoetjes in de Heer Een vrouw begaafd met deugd en eer. Wie dat ik ben of hoe ik hiet (Is 't mogelijk) en vraag 't mij niet. Nooit maakt' ik gaarne lang gerel. Het zwijgen past de vrouwen wel. ------------------------ gerel - (druk) gepraat…

Zondvloed Monosyllabi.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Hoog en lang, Diep van gang, Breed en stark Was de Ark: Daar in klam Sem en Cham, Met zijn Broer, Vaêr en Moer, En nog drie Wijfs daar bie. Al het vee Had daar stee, Hert en Hind', Brak en Wind', Peerd en Os, Haas en Vos, Beer en Leeuw, Roek en Spreeuw, Los en Das Hier ook was. Uil en Aap, Bok en Schaap, Ooi…

Ongenoegzaamheid

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.463
Is iemand bij een Heer ter tafelen gezeten Alwaar genoegzaam is te drinken en te eten, Roept hij onstuimelijk om oester of lamprei, Of, lakende de wijn, om sec en malvezij, De Heer zal zeggen: “Vriend, wie is er die u dwinget? Lust u niet, dat gij vindt, zo etet dat gij bringet.” Maakt hij het ook te bont, de huisheer wordet gram En wijzet hem…

Beesten en mensen.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.093
De aarde brenge voort wat kruipt ofte wandert, In aarde zal het toch eens werden weer veranderd. Het water geve uit het slibberige vee, Het moet toch t’ zijner tijd vervuilen in de zee. De lucht belaste ik met vogelen te krielen, Want in de brede lucht verdwijnen hunne zielen. Maar ‘t hoofdstuk schort er nog, de mense, die dit al Als koning…