Alle inzendingen over jaargetijden

3558 resultaten.

Sorteren op:

overlevering

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
de herfstwind haast zich door de brede boulevard trekt een wervelend spoor in het verlaten afval schuurt meedogenloos langs huid en opengewaaide jas knarsend, razend, oogverblindend slaat hij een bres in gedroomde zandkastelen over de barre vlakte hinkelt een opgejaagde plastic stoel het kind snakt naar adem zijn schreeuw bedolven…
j.bakx9 september 2007Lees meer >

Plantaardig

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 962
als struikspreker geniet ik van alle seizoenen in de lente groeit mijn publiek de holle weg in de zomer als schaduwkritiek op een herfst gedicht om te zoenen in een winter lang geleden schreef ik plantaardige wijsheden…

Tot in de teerste kern

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
een licht geklater over zilverglanzend water weer buigt het riet nederig diep mussen neuriĆ«n voort hoog aan de zwakke wind breekt de zon door nevelslierten heen alles licht op in verschillende kleuren tot in de teerste kern treed het binnenin je hart verwarmt daardoor al het aardse leven op gewenste momenten in het ritme van seizoenen…
Quicksilver14 februari 2009Lees meer >

4 seizoenen

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 944
Vier korte gedichten Winter De kou bevalt me wel. Ze neemt de plaats in Waar je leegte is. Voorjaaar. De voorzichtige zon Bevalt me wel. Ze neemt de plaats in Waar je leegte was. Zomer De warmte bevalt me wel Ze neemt je plaats in Nu kan ik wel zonder je. Herfst De wind bevalt me wel. Ze fluit in mijn oren, En roept steeds…
fred ha28 februari 2009Lees meer >

Vol bewondering

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 667
met geoefende vingers schrijf je levende letters op gevoel die tussen zon en maan zwieren bij het maartse lentelicht gouden zonnestralen vallen op vers wuivend zacht groengras deze waarneembare realiteit geeft nieuwe levenskracht rijpt tot ontplooiing gedurende het groeiseizoen raak je vol bewondering geĆÆnspireerd door de pracht van…

In klare taal

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
het jaargetijde bloost waar de vurige zon de einder kust de zilte golven doorklieven als een meditatie ontspanning waar adem lucht geeft in ā€œklare taalā€ spreekt de zee geschiedenis óngepenseeld in een stijl dit doet mij denken aan dat jij jij bent je doet wat je moet doen in ieder seizoen……
Quicksilver17 september 2009Lees meer >

na het laatste blad

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 657
ze zijn me dierbaar zowel de doden als de levenden waar ik nu aan denk de bomen hebben even stilgestaan een rij gevormd als een erehaag maar gaan nu weer hun eigen weg ’t is goed geweest ritselen ze zachtjes voor een laatste keer eren koning winter in een naaktheid die geen mens bezitten kan…
jandeb27 november 2009Lees meer >

Voortreffelijk

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 681
zo superieur wisselen de seizoenen in verbondenheid…
Quicksilver6 december 2009Lees meer >

wit

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 663
het wegdek wit de daken wit de auto's wit sinds gisteren heb ook ik geen kleur meer…

De eerste de laatste

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 707
EĆ©n vlok die valt. Niet meer dan ƩƩn. Kan dat? Nee. Twintig seconden later, drie meter verder, iets kleiner, wattiger valt de tweede. Nog een paar vlokken, de laatste, ƩƩn laatste en het is weer roerloos in de struiken en de lucht, op de vogeltjes na en (de tijd verstrijkt) ƩƩn vlok die valt.…

Vergissing (maandag 22-2-2010)

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
Vergissing Dat zou toch niet zo zijn? Zon? Stopverflucht, ja, en lood. Lied? Terneerslag, ja, naargeestig. Feest? Vale deken van grijs. Gras? Boerkalucht, maar kleurloos. Zon kansloos. Horizon zonder zon.…

Hittegolf.

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.044
wat plakt mijn klamme hemd aan rug en schouders vast wie laat mijn zilte vocht uit poriĆ«n verjagen wat slaat mijn lichaam loom tot rusteloos verkeren wie wekt mijn ontembare dorst met volle teugen niet te lessen het is de zomerse golf van zwoele verzengende hitte die beweging bevriest in warmte en het leven als koorts bedwelmt…

Onstuimige winter

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 822
de winter dicht zegevierend op de volheid van stemming die zijn verband is met het jaargetijde door alles te geven op grote schaal de kracht van de natuur ontboezemd zijn witte schoonheid prachtig besneeuwd zodat alle ogen op haar gericht zijn dat wordt door lief en leed met elkaar gedeeld overal in ons land...…
Quicksilver21 december 2010Lees meer >

halluf zeven

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
halluf zeven zondag regen halluf tien de lucht klaart op hondje stoepie plassie poepie snel er staat een regenboog halluf zeven zondag regen…

De regen flow

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
het regent naakte hymnen in gekerfde tuinen en boomgaarden vogels zingen op takken en de wind knielt op andere nevels loyaal in mijn buurt de regen flow verblindt niet het naakte zangerige als de uren verstrijken op de eerste melodie er is geen klaagzang te horen onder de regenboog reist nogal wat op winden en getijden waar de vogels…
Quicksilver27 februari 2011Lees meer >

Een ontluikende mooiheid

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 537
hoor je het fluisteren, het suizen rond de winddansende bomen weet je hoe heerlijk je daar kunt mijmeren, stiekempjes dromen kan luisteren hoe de vogel er klanken van liefde zingt wanneer de ochtendnevel mysterieus de nog grillige takken omringt zie je hoe de zon een verlokkelijke knipoog illustreert in een bonte lucht het…

lentepracht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 655
lente Het zijn de lage luchten die weinig geruisloos de koude kansloos maakt. Met haar mee, de vogels die als herfstbladeren de koers ervan verraden, de paren paren Darwinsaans, daar louter uit nieuwschier het voltooide verleden daarom vraagt. Toon lenterijp maar aan mijn land, dat met het verwaaien van de kilte je mag gaan pronken met je uitgestrekte…

lentegroei

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 495
lentegroei De zo kenmerkende silhouetten van mijn wilg lossen langzaam op in een zweem van groen, het is begonnen, zonnestralen, zo krachtig nu dat de opgevouwen schoonheid haar pallet kan gaan tonen. In die scherpte lijkt het kleurenveld haast eindeloos en komen spiegelmooi onaangeroerd de verdwenen beelden boven. Flora en fauna zoeken evenwicht…

Oktober

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
In d'omarming van oktober is de zomer reeds voorbij Door schemer zijn straten verlaten Het wordt een frisser jaargetij Bomen raken bonte bladeren kwijt De laatsten bereiken gracieus de wegen Regen valt neer op het gekleurd tapijt Zonnestralen zijn als een zegen 't Hemelse schouwspel in de lucht zorgt dat de natuur wordt belicht Vogels…

herfst

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Warme dagen zijn voorbij Allerlei rijke kleuren vullen d'herfst als jaargetij Regenlaarzen stappen door plassen Gewassen veranderen van kleur en geur Beukenoten en kastanjes verrijken de wegen als franjes Regen en wind zijn onbemind Wolken bewegen naast elkaar Ze omvatten 't dek door een vogeltrek op weg naar 'n warmer oord Nooit…

Kon ik het gevoel vangen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
het kleurige van de zomer de boterzachte bloemen een nesteling in het groen het onverwachtse gekwinkeleer in het riet van een karekiet ons schommelbootje jouw armen, de delende rust hoe je mij kust de saprijpe belofte van opgezwollen bramen langs een weiderand de tekening van de regenboog na het verkwikkende buitje haar aanraking…
Hilly Nicolay11 september 2012Lees meer >

Herfst

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Het verkeer heeft hinder van je, de kinderen spelen, de wind giert en het wordt fris, ik weet het net als iedereen, het is herfst, met prachtige kleuren, aparte geuren, regenbuien en herfststormen, het verkeer heeft hinder van je, maar ik vind je geweldig, dus waai maar, laat maar vallen dat water, laat maar dwarrelen die blaadjes kom maar…
An Terlouw5 oktober 2012Lees meer >

Herfst.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Het is net of ik het gehuil hoor van een ontwakende wees, de poort naar vrijheid is gesloten achter elke boom ligt een rugzak vol herinneringen ik loop door het bos gevolgd door de geur van dood steeds vrolijk lachend op het moment dat het moet het smink zal steeds dikker aangebracht moeten worden ter verberging van de pijn…
Redcloud30 oktober 2012Lees meer >

O wintersschilderij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 762
laat mij genieten van de ijskristallen op de wuivende takken van de bekoorlijke gestalte de wandel van mijn lief in het feeĆ«rieke landschap het wijsje van de wind melodietje in het vroege uur wanneer de velden nog dromen plots wakkergeschud door het kraa-kraa-kraa van zwarte vleugeljassen in slingerende takkenbomen warmhartig…

stromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
in onze vergaarde stilte stroomt de loop der dingen voorbij teruggebracht tot wat we verloren toen we zonder het te weten afdwaalden zitten we onder de bloeiende kersenboom tijd en licht verschuiven gewichtloos met ons mee de lente biedt een schrijnend mooie bloemlezing uit verdwenen werelden breekbare bloesemblaadjes versmelten…
J.Bakx10 april 2013Lees meer >

stromen (2)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
in vergaarde stilte stroomt de loop der dingen meanderend voorbij ze brengt ons terug we wisten het niet naar wat verloren ging onder de bloeiende kersenboom verschuiven tijd en licht gewichtloos met ons mee breekbare bloesem versmelt aarzelend met het zachte gras een kleine roodborst onttrekt zich teer verborgen in het struikgewas…
j.bakx13 april 2013Lees meer >

Bloesems

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Mijn kamer staat vol bloesemtakken van kers-en perenboom van ā€˜t vers gesnoeide hout. Het bloeit in alle vazen die ik heb. Aan alle knopjes kwamen witte bloempjes groene blaadjes, opgevouwd. In mij is ’t een bloemenzee door de bloesems in mijn huis. Buiten bloesemt het nu mee en het geurt er en het kleurt er, in de straten, in de tuinen,…

Ik weet niet of ik van de zomer hou

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
Ik weet niet of ik van de zomer hou. Ik krijg het altijd zo benauwd van al die zon en al die mensen. Ik kan me betere dingen wensen dan volle wegen, steden, strand. En al het jongs dat hand in hand of anderszins hun pril geluk wil tonen. Het is of zomer, zon en zij mij honen: ā€˜Voorbij, voorgoed voorbij voor jou!’ Ik weet niet of ik…

al bijna winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
(mijn vertaling van "Stopping by woods on a snowy evening" van Robert Frost, 1923) Van wie die bossen zijn weet ik misschien zijn huis is in het dorp bovendien Hij ziet mij niet even stoppen en zijn bos bekijken vol met sneeuw en dieren Mijn paardje zal wel denken waarom ik stop zonder boerenhuizen die wenken tussen bossen en de bevroren…

Herfst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Dat, wat zich afspeelt in het hoofd, een gesprek, of beeld, mentale webben, dat kan de galm en nagalm van een klankschaal weg doen ebben, haar klanken lossen sporen op: zoals het blad, dat loslaat van de boom, verdort en op straat vergaat, zoals een wolk, die wegzeilt uit het zicht, zoals aan de dijk, door nevel, ’t water aan…
Ralameimaar5 november 2013Lees meer >