618 resultaten.
Mijn witte ziekenhuispoes.
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.743 Jij dove witte poes met mij.
Alle lawaai in mij verdoofde je.
Wij houden van dezelfde mannen.
Wij houden van dezelfde vrouwen.
Wij houden van dezelfde dieren.
Jij kwam uit het grote witte ziekenhuispoezenziekenhuis
om mij te verplegen.…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.539 spuit lichtblauw gas
om hoger te geraken tot bij jou
vuil sijpelt uit mijn beide ogen
over mijn beide wangen
en allebei mijn handen vullen zich ermee
en gieten het uit
ver onder mij
dood vuil over dode aarde
ik kom eraan
ik versnel
ik ben al in donkere luchten en roep om jou
ik zie hoe sterren achter mij steken blijven
en langzaam doven…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 geen dezer lievelingen kan de pracht
van mijne haren doven in de gloed
van matelozer pracht, geen kan mijn bloed
vermoeien tot de dood, uit elk omarmen
schittert het schild van mijne schoot
wit-stralender. de zuilen mijner schenkels
spannen zich rijziger, uit de verstrengeling
der leden puren de mijne kracht en glans,
de hare welken week. zij…
Bedenking op mijn eigen verjaardag
poëzie
3.1 met 18 stemmen
8.625 Eén woord zal licht mijn ijver doven,
En, ach! één vijand werpt mij neer.
’k Heb duizendmaal, o God der goden,
Aan u met ernst mijn hart beloofd,
Ja zelfs gewillig aangeboden,
Doch duizendmalen weer ontroofd.
Zal ik, o God! altoos dus zwerven?
Nooit vast staan op de weg der deugd?
Uw gunst en ’s werelds vriendschap derven?...…
Waken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 Maar dit is vermaak voor de schurken,
die hun grappen laten tappen
dit is gejank voor het dove oor,
een woord die in een kapel nagalmt
ontlokt aan de tamme pastoor.
Daar strompelt de dame op naakte zolen
madelieven in het haar gespeld
en ze wenkt en wijst naar de ruit,
naar de verre molen, waar de helden spelen tussen het koren.…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 voorbij een verdwijnende zon
en de tong zoekt verkoeling
in een koortsig ademende mond
bleke lijven klauteren
uit onderaardse gangen
zoeken de schaduw van torenhoog beton
blinderen hun ogen
met vederlichte luiken
waarachter niets dan illusies
en heffen de glazen
die zij onafgebroken vullen
met de valse hoop
van vlammende woorden
die doven…
Socialistenmars
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.437 de tijd die luidt
De dommen en doven te schande!
Haal uit! haal uit! een nieuw geluid
Juicht over de dampige landen!
Heisa, joech heisa! kom allemaal mee!
Holdrio! holdrio hee! -
Maats! waar wij gaan, gaat een bloeiende vlam,
Wij vechten voor vrolijker dagen!
Vóór ons leidt de weg over angel en dam,
Wij weten: zij winnen die wagen!…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 De dagen zijn te lang, en krap mij toegemeten
De dove rust des slaaps, van dalend licht tot licht
Zo spoedig kan ik niet verdromen en vergeten.
'k Ontwaak, een zieke gloed op 't benig aangezicht.
En elke dag, als nu, zet ik mijn doelloos zwerven,
Mij zelve honende, opnieuw en immer voort.…
DE RIJMELAAR
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.226 Hij is een rauwe raaf, een dove doedelzakker,
’t Gebrom verveelt zijn vrouw en kweelt zijn kinders wakker;
’t Gestamp maakt buurgerucht en de uitgebarsten blaas
Verdooft het markgeschreeuw en
kleppermansgeraas.…
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.200 Gesmaald door maag en vrind,
schreit hij zich de ogen blind,
en bidt het dove graf
een haastige uitkomst af.
Kortzichtig schepsel!…
Het sonnet en het gesprek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
589 Het is chaos in de wereld
en ik kies voor steun van boven,
maar ongeacht waar je het haalt,
je hebt een ander nodig
die het vuur voor jou kan doven
in jouw zwaarste nacht.
Doch, ik heb de waarheid niet in pacht,
evenmin als jij.'
Dat was het laatste dat hij zei
en ik denk er nog aan
elke dag.…
Gelatenheid
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.179 Gesmaald door maag* en vrind,
Schreit hij zich de ogen blind,
En bidt het dove graf
Een haastige uitkomst af.
Kortzichtig schepsel!…
zaterdagavondnostalgie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
617 die blijven staren aan de rand van je herinnering
ze doven slechts in mist van schijn.
Verlangend kijk ik naar Je lippen
verhoop een woord, een klank
maar enkel stilte vult de holte van je mond
waar hunkerkreten smoren
in het gedruis van droomgruis,
geschuifel in de branding.…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Doven en blinden
Rieken, gevoelen;
Ieder geniet.
Alles wordt schoner,
Hemel en aarde;
Alles wordt nieuw.…
Brief aan jou...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.755 Dat je ons kan
zien met glinsters in je ogen, die nooit meer zullen doven.…
Adieu–Lied
poëzie
3.6 met 13 stemmen
5.378 * onuitgedoofd - zonder dat het water de vuurgloed kon doven
* Schift doch - scheid toch, doe toch uiteengaan
* grijze scharen - menigten van grauwe golven
* ’t driftig - het snel voortdrijvende
* Blanke Goddin - Venus
* wel gewenste - de zeer begeerde
* steden - plaats, plaatsen
* Thuis - bij haar familie waar zij thuis hoort; of terug…
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 Wie blijft in 't aanzien van Diaan',
Die vruchtloos poogt die gloed te doven,
Met onverzwakte luister staan?
Zijt gij 't, Orion! voor wiens licht
Der kleiner zonnen flikkring zwicht,
Als 't licht der maan voor Febus glansen?
Rijs, grote Orion! rijs omhoog!
Zijt welkom, held! aan onze transen!…
Sermoen van Pater Brom
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.014 de kippen, die weet dat ’s mijn liefhebberij,
Maar ’k praat tegen doven, jelui bent niet beter dan zij!
Je maakt immers zelf zulke duivelse sprongen;
Naar ’t liedje van de ouden toch piepen de jongen
We beleven een tijdje! Waar moet het nog heen?
Al preek ík als Brugman, je verstaat geen verstandige reên!…