2779 resultaten.
straat (te Den Haag)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.105 Tienhovenselaan
Waar in de koffietent iedere maandagmorgen
schoorvoetend op gang kwam en ik in het
woonhuis van mijn kleine geboortepoort
tussen natte was woonde.
Tienhovenselaan er verbleven
eenvoudige portiekheiligen
bij gebrek aan snollen of hoeren,-
hoe zou mijn moeder ze ooit hebben herkend-
Nee, dat waren andere wijken.
Tienhovenselaan…
Kinderen
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.423 Maar als ik nu op hun jeugd terugkijk,
was 't toch een fijne tijd!…
Verloren kind
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.908 een sprietje
het stiekem berijden van een paard
de groep vrienden die je had vergaard
de wijs van je onbekommerd liedje
Wanneer ging dit alles verloren
werden de bomen voor jou te hoog
je gevoel bekneld met angst voor straf
waren de vissen je veel te vlug af
het gras giftig dat je destijds zoog
Je bent je blijde kinderjaren kwijt
je jeugd…
A happy childhood
gedicht
1.9 met 27 stemmen
10.763 Vergeet je wel eens je vaders klok op te winden?
Ja, ik vergeet wel eens mijn vaders tijd te vergeten
draag je wel eens een strohoed een ooglap een vadermoorder?
nee, ik draag een gedicht op, een zomer van bladgoud
schrijf je wel eens de laatste lippen om te verwoorden?
ja, ik ontcijfer een kus van bemodderde rozen
loop je wel eens door…
Toen
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.546 Toen ik dagelijks mijn eigen
top-veertig componeerde uit
twintig piratenzenders met
die verrassend andere muziek.
Toen de jut mij bekeurde
wegens ontbrekende steunen
aan mijn Locomotieffiets
met neefje Tonnie achterop.
Toen ik de rijpe aardbeien
dagelijks telde, de getallen
neerschreef in een grafiek
en 21 juni de topdag was.
Toen…
Mijn geboortedorp
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.638 In het dorpje Kloosterzande
is niet veel meer voorhanden
Het klooster is afgebroken...
De marieschool bleek aangestoken...
De burgemeester is verleden tijd
en mij zijn ze ook al ’n tijdje kwijt…
Vervulling
gedicht
3.2 met 43 stemmen
15.678 Alleen het grootste was groot genoeg.
Dostojefski wankelde door de kamer;
we zongen de Matthäuspassion van buiten,
onthulden verrukt de Negende,
doorgrondden de wereld
met rechter elleboog op linker knie,
voelden ons vertrapt in de burgers van Calais
maar grepen naar de zon
met de voorpoten van de sfinx
en spraken in kleuren van Rembrandt…
16 en 19
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.515 We waren 16 en 19 in
de Gabriël Metsustraat,
Schilderswijk, Den Haag,
heilig oord.
Ouders staken
achterdochtig
uit voelsprieten
van zuivere liefde,
maar in die jaren
voelden wij alleen,
en vrijden rijkelijk.
We rookten, wierookten
in dat dubbel bovenhuis,
draaiden oudjes een loer,
want wij waren ware
liefde, konden zingen:
We…
Zomergedachte
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.107 Zonlicht betast
haar welvingen
de wind speelt
blonde tressen
zachte rondingen
worden omvat
door strandzand
warmte maakt
haar onrustig
ze vist
roze slippers
uit badtas
en trippelt
naar zee
hij laat zand
tussen zijn
vingers doorlopen
genoot daarnet
van een spannende
videoclip op
roze badlaken
zo gaat het steeds
het glipt…
Wrak
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.225 Je jeugd was niet perfect,
Maar dat mag de reden niet zijn.
Want achter die lege ogen,
Hoort geen toekomst vol pijn.…
De grote wereld
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.161 Ik was buiten
Voor even leek alles groen
En de wereld leek nog kleiner
Dan ikzelf.
Ik vergat te denken
Bij mijn lopen.
Alles ging langs mij heen
En ik passeerde de beelden
Op mijn netvlies
Om ze te branden
In mijn gevoel.
Ik was klein heel klein
Bijna net zo groot
Als de anderen.
Ik ontsteeg mijzelf
En keek neer…
Zoete limonade
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.541 Te zoete limonade drinkt ze
terwijl haar ogen
donkerder worden
en ouder
Ze drinkt nog steeds
ranja met een rietje
in het huis
waar het altijd veilig is geweest
Maar het kind in haar verjaagd
De kamers leeg
De geur van het kind verdwenen
De sporen van de kindervoetjes weg
Langzaam komt er weer leven
in de kamers
Maar het is niet veilig…
Toen zij instapte viel op haar been
gedicht
2.4 met 33 stemmen
21.672 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Jeugdzonde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 Zij staat ’s morgens op.
In de spiegel heeft de tijd
zijn tekens gekerfd.
De kast, de tafel, de wereld
die kamer heet;
de continuïteit der dingen
lijkt zich onafgebroken
te voltrekken
- het is haast voorgeschreven.
Dit uur ongeboren
lijkt het leven
uit haar verloren.
Niemand wil met haar ruilen
en zonder het te weten
is in haar…
Maagd
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.703 Het sluwe sissende zeeschuim
kronkelt als een blote wellustige slang
over het zacht welvend gebruinde lijf
de dorstige jonge maagd
laaft zich aan het geile gif
tegen beter weten in…
Ya feel me?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.068 Een vlotte oma wilde jeugdtaal leren
en luisterde naar jongeren op straat,
waardoor ze razendsnel en accuraat
van A tot Z de woorden kon citeren.
Maar toen ‘gramma’ het huis liet decoreren
werd het gebruik ervan wel delicaat
want haar bevatting bleek onder de maat
en wist een ieder flink te amuseren.
Behalve dan de schilder… die verbleekte…
JONGEREIN (herstelde versie)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
827 ik hâld fan de jongerein, fan harren moed
om it moaiste en it bêste te heljen
út dit ierds gewrot, hieltiid wer
Oersetting út it Frysk/ Vertaling in het Nederlands
JEUGD
de jeugd stelt dat mijn droom waarheid is,
en ze kijken mij aan met het heldere licht
van hun ogen, die sterke spiegels van de ziel
de jeugd is sterk en proeft het leven…
herfsttij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
715 hoe ik met de jaren langer
aan dit seizoen blijf hechten
het voorbije weemoediger
betast ruik hoor en zie
hoe ik bij ‘t dwarrelend blad
m’n eigen vergankelijkheid
wat vaker overpeins
wat stilaan ruisloos wordt
nog raakbaar aanschouw
en geniet
hoe ‘t kind in mij zich nog
altijd roert
het verwaaide pad naar wat
nooit vervloog…
Het verleden erkennen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 Ik dwaal door een lege gang
Beplakt met afbladerend behang
De vloer kraakt zacht onder mijn voeten
Alsof het hout mijn aanwezigheid wil begroeten
Gelige schilderijen in een hoek
Vind ik wanneer ik naar mijn jeugd zoek
Verdwenen beelden van weleer
Ik herinner me niet alles meer
Oude schriften en een sportschoen
Ruiken nog altijd een beetje…
Waterblaadjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 lopen op waterblaadjes
in het ballenbad
enkel met twee
frivole verlegen
droom met maar één vraag
Eeuwig?…
Terugblik
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.159 Als je je jeugd bekijkt
met ogen van iemand die
nu ouder is in dubbele zin
hoe kun je dan niet zien
dat al wat zij bedoelden
was goed te doen, recht
uit het hart, dat liefde
zich vaak niet vertaalt
in zachtheid zonder norm
maar heil ziet in de regels
waartegen jij als jonge hond
wild te hoop liep in verzet
Je was voor hen het liefste…
housemusic is a feeling
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.631 de jaren negentig
onze flowerpower
de tijd van de afterhour
feest na feest liepen wij af
soulbroek en helemaal maf
dat gevoel van de beat en melodie
brengt je in extase en euforie
de muziek brengt mensen bij elkaar
als een grote familie
maar ook een uitlaaklep
de jeugd die alles had
heeft
die ze weekloon aan de dealer geeft
sommige…
plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.236 tekens
op de joodse begraafplaats
de stad loerend dichtbij
gierende trams als bewijs
ondrinkbaar water in de put
een geit voor de koffie
liggend in het gras
schreef ik letters in de wolken
voelde ik de aarde leven
rook ik het kanaal
we waren even samen
om weer verder weg te gaan
en veertig jaren later
ruik ik dat plekje uit m’n jeugd…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De ramen spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst…
Rugzakjeugd
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.141 Steeds als ik die jongelui zie lopen
met zo'n volbepakte tas op hun rug
springen soms de tranen in m'n ogen
en denk heel even aan jaren terug
Ik vraag me af of ze naar school gaan
of zijn ze aan het weglopen misschien
hele gewone jongens en meisjes hoor
en aan de buitenkant kun je het niet zien
Misschien loopt ook ooit jouw kind ertussen…
Roemrijke helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 wij speelden samen
onze fantasierijke spellen
cowboys, ridders, superhelden
de tijd rijk
wij groeiden in het leven
onze helden bleven
waar zij roem vergaarden
stierven nooit
onze vaders samen
speelden hun helden
die eveneens hangen bleven
in roemrijke tijd…
Uit de diepte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 Moddersloot
Geen gevaar
Half ontbloot
Water in je laarzen sopte
Van tijd geen gewaar
Nooit moe
’t landschap aan de rand
Snoven het leven
Jij en de rivier dreven
Doake langs de waterkant
Je jeugd waar naartoe
Drijfhout brand
Duden roken
Je kop verbrand
Eendenkroos in je haar
Je Wereld zonder gevaar
Koemist over ’t land
no nintendo…
vader, een atheïst zonder besef
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
791 als een lege lente
in een vol graf, overmoedig
draagt de aarde
woorden zonder betekenis, ophef
zonder waarde – daargelaten
dat de zon de rozen tot stro verwelkt
is jouw betonnen plaat gescheurd
tot aan de aftak die de hemel kruist
god, in mij huist geen onverschilligheid
maar jouw bestaan is als mijn handen
- niet gebald maar sterker…
De Muur als Pantser
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
870 iedereen heeft in zich
een klein dorp.
dat dorp wordt aangevallen.
dus je bouwt een muurtje.
het wordt opnieuw aangevallen.
je bouwt een muur.
het wordt weer aangevallen.
je bouwt een muur en
maakt een leger.
totdat bij een nieuwe aanval
je niets meer er van merkt
omdat je al heel wat ben gewend.
mensen die heel de tijd
een mooi…
mi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 mi lanct
naar het land
mijner jeugd
waar ik ongestraft
blaaskaak kon zijn
verkondigend
wat waarheid was
of had moeten zijn
mijns inziens
vandaag is het
al omzichtigheid
wat de schrale klok nog slaat
het besef van
falen
en
ongelijk
gelukkig gaat het nog maar
om een paar jaar…