3664 resultaten.
Gedachten schikken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
761 ik houd zo van de stilte
het ruisen van de wind
langs het blad dat zachtjes
bijna onmerkbaar trilt
de sereniteit
die mij raakt, maakt
dat ik mij moet bezinnen
mijn gedachten schik
toekom aan mijn eigen
de vertrouwde ik
ik houd zo van de rust
in de geboren morgen
wanneer alles onaangeroerd
voorzichtig adem haalt
de pracht
na de…
mij in mei
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
637 ik droom mij in mei
zet gedachten opzij
en wordt niet moe
ik heb vleugels op z’n plek
heerlijk, dat ik mij droom in mei
op één oor
wat is het heerlijk buiten
wie liefheeft
wow, ik voel me goed
’t vast een ander
dat mag je mazzel noemen
ik begrijp nu eindelijk
hoe het zit
onder de gele maan
droom ik mij in mei
op één oor
mm, mm, alles…
Zij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
575 zij reisde naar ver
om woorden te vinden voor
al die woordlozen
met elan betrad zij
de grond die nog voelbaar
is aangedaan
absorbeerde hetgeen
er geschiedde
en gaf haar pen aan de wolken…
In het hart geplant
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 blijven gaan
naar het onbekende
nog onbereisde land
op blote voeten
de aarde groeten
in het mulle zand
het water vinden
de stralende schelpen
ze laten rusten op een hand
zo bemoedigend
tekent een vuurbal
een blosje langs de einderrand
als op vleugels van liefde
wordt ver dichtbij gedragen
tot een vergeten afstand
de zee van…
Zeg me..
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
741 waren het zomaar woorden
die ik uit sympathie schreef
was het een dwaling
van mijn eenvoud
niets meer dan de gedachte
van een gelijkgestemdheid
was het de schreeuw
van een eenzelvige pauw
die in zijn pracht van veren
enkel regen naar me riep
~
ik maak me geen illusie
de juiste toon te treffen
zeg me,
raak ik de sterrenglans…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 een scheepje dobbert
op de stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de…
Ik leef, ik mens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
588 en ik denk
ik schrijf
ik droom
schep mijn wereld
zonder vragen
dicht ik het licht
door het lommer
de kruin van de bomen
want, er wonen vogels
in geweven nesten
van gevonden resten
tal van takken
ik teken de zon
in 't hemelsblauw
en als het donker is
laat ik de maan
een stukje zakken
ik dans mee
op de golven
van mijn kostbare…
Bij de traan
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
597 zo de schaduw speelt met de zon
zo speelt de traan met mijn lach
ik dicht me dicht, zo dicht
bij de vraag van elke dag
kan ik dromen onder bomen
als een zeilboot meestromen
op een woordenzee van gedachten
of dein ik in slapeloze nachten
ik teken ademkringetjes in de lucht
ze dansen rond in een verlangen
rond een diepe zucht
blijven ze…
Overbuurvrouw
netgedicht
0.0 met 3 stemmen
536 Hoe kon je het weten,
zoals ze daar liep?
Hoe kon je het weten,
zoals ze daar schreed?
Zo majestueus.
Zo de laatste keer.
Hoe kon je het weten?…
Gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 woorden
vullen de ruimte
pijn snijdt
door ons heen
daar
waar wij
alle maskers
laten zakken
treffen
onze zielen
elkaar naakter
dan ooit
zien
met andere ogen
het lichaam
spreekt
voelen ons alleen
lijden verlaten
dragen tezamen
delen affectie
krijgen respons
op vragen
die wij
niet hadden
vuisten gebald
het leven gevierd…
Hartenbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
550 een bloem weerspiegelt
in het water
gracieuze blaadjes
dansen in de luwte
op de stroming
ze kent geen tijd
enkel de jaargetijden
waarin ze droomt
van een lange lente
een bloeiende zonneglans
in het nu
ze verbergt, spaart
wat harmonieuze kleuren
want, ze wil er nog zijn
bij de mens, de zomer
waarin vlinders elkaar ontmoeten…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik aanschouw de vleugels van vrijheid
en voel, proef het pure leven
in het speelse manoeuvreren
op het zuchten van de wind
ervaar de schoonheid
van de bewegende ruimte
tussen het blauw, de wolkenpracht
het sluimerlicht zo zacht
waardig fluister ik:
“Mag ik mee, zweven, beleven?”
ik zal de rust van de wieken
nippen, bewaren onder mijn…
Stil moment
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 dromen, dromen
rusten op de koelte
van het lelieblad
de ochtenddauw
spreidt zich uit
als glasbelletjes
een libel zweeft
danst zich een weg
over de vijver
stil moment
vreugdescheppend
in perfectie gemaakt
de aarde is mooi
waar liefdelicht
haar zachtjes aanraakt…
Eeuwig Nedal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 Nedal
je bent nooit geboren
enkel in vrijheid
van dromen onstaan
jouw gestalte
in pijn verloren
nimmer uit mijn gedachten
gegaan
strijdlustig als jouw naam
zal jij er altijd zijn
in onwezenlijke tastbaarheid
een eeuwig bestaan…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
Waar is jouw naam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
810 Je kan mij toch zo niet achter laten
en verder gaan
hopend dat wind, regen
zon en maan
zich zal bekommeren om mijn bestaan
gaf jij dan niets om mijn zijn
voorbij de herinnering van pijn
schrijf voor mij
jouw oorsprong in naam
zodat ik kan bestaan…
Zingen op een rustplaats...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
564 ik dicht dit dicht
op een stille plek
liefde toont zich
tussen het ijzer
rond de berken
het aangelegde groen
waar tal van vogels
letters omringen
in openheid durven zingen
ik overpeins
zou ik als mens
dat ook kunnen doen
in zomertonen
jouw mooie naam
door ’t lover
mijn genegenheid
vertalen in een liedje
een gedenkwaardig…
Eeuwig verlangen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Dansend
in fluisterwind
meegedreven
in kolkend vuur
van eindeloos
sterven
sluimert liefde
in de ziel
eeuwig brandend
van verlangen…
Wrang en weeïg
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
632 orgelakkoorden smelten
in gesproken woorden
warmend rond een spil
het kerkhaantje glanst
klokken beieren
de tijd staat even stil
een smalle lichtstraal
strijkt zich troostend neer
over de waan van de dag
op het wrange, weeë
het gewemel van vragen
over de gestorven lach…
Naast jouw schaduw staan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
681 ik probeer in de schaduw
jouw donker te kruipen
uit het licht van de sterren
om iets te kunnen ontrafelen
van de woorden, dat te voelen
waarin jij gevangen zit
*
ik wil in jouw wereld wonen
de plekjes leren kennen
waar de zon de diepte raakt
samen ademhalen in het blauw
vechten tegen het zwart
zuchten onder de maan
naast jouw…
Laat niet los, nee nooit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
672 laat niet los, nee nooit
wat je was en bent
draag de wonderen
van de wereld mee
ze tillen jou een stukje
over grenzen heen
die moeilijke stappen
van eenzaam, alleen
zoek de woorden
gestrooid langs de oever
een schat in de bedding
de rivier van de tijd
verdicht de dromen
met een waakzaamheid
laat niet los, nee nooit
raak jezelf…
Een grote stap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
739 het beeld spreekt
geeft inzicht
prest tot overdenken
verder te gaan
een grote stap
niet meer stilstaan
er is immers nog
de open mond, verbazing
ja, de bevlogenheid
naar levensechte dromen
de schoonheid onderweg
symbolen van licht
dat zelfs in donkerte
tot helderheid kan komen…
Zoals jij...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
737 de zee
ik zag haar huilen
in zilvertranen
drijvend naar de kust
zover van de einder
zoekt zij naar rust
zoals jij…
die tussen grijs geglinster
naar witte zeilen zoekt
zweefvogels in wolkenstrepen
naar de verbinding
van eens en ooit
in een zeker weten
van niet meer
nooit…
(Voor Liesbeth)…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 De fruit en de groenteschillen van mij
de graten, de botten, de vellen van jou,
onze geschillen,
het zwijgen
voorzichtig schep jij,
roert ze dooreen, spit om,
dat ’t niet gaat verrotten, verzuren,
beschimm’len,
donkere laag voor de wormen,
dat ’t warmt.
Hoe heerlijk dit leven,
die voedende gloed.
Maar plots is het weg,
’t warme verdwenen…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Ik ben de voetstap
op het groene mos,
ik ben de bloesem
aan de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans…
Onze vlag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 Kostbaar geschenk
van oude vriendin:
zelf uitgestoken stekje uit bos,
in jampotje,
wortelt in mijn keuken.
Blij plant ik het in mijn kale tuin,
begiet behoedzaam.
‘t Wordt een slanke berk,
buigzaam, rank en sterk,
laat zich door wind oostwaards wijken.
Zijn zilveren bladeren
beschaduwen de parkeerplaats
in zinderende hitte,
koele waaier…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Zacht gladde vingers aan lippen
in vakkundige greep,
fel het licht
en lucht van latex,
stomme achtergrondmuziek,
niets meer te zien dan ‘t plafond.
Te groot open ik m’n mond
“Ontspannen” zegt hij,
dan sluit ik de ogen.
Meeslepend weerklinkt:
“saaamen waren wij”
en zuigt me mee naar ‘t verleden,
“saaamen waren wij”
tranen van diep nu dichtbij…
Warm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
612 Er zijn mensen
op deze wereld,
die een hart behouden
dat overloopt van warmte en goedheid
om elk ander mens
te leren vertrouwen
op kracht en waarheid
alles weloverwogen tot in eeuwigheid.…