15374 resultaten.
klokslag vier
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
531 zilverglans dons vleugelslag
dromerige oogopslag
was ik vrij als die vogel
hoog in de wolken zwevend
moeder aarde aan mijn voeten lag
zou ik beminnen ….jou
elk begin van een nieuwe zomerdag
vlinderzacht als een fluistering
van de wind
als een kus van de zon
met een warme glimlach
de kerkklok
slaat vier
en ik lees (de) wijzer…
Wat wrevel op de achtergrond
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
624 Wat wrevel op de achtergrond
om onbegrip en veel te weinig woorden;
Waar blijft de aandacht voor de zon,
de dankbaarheid, de slotakkoorden?
Wat wrevel op de achtergrond
maar ook een trage glimlach om het leven
dat altijd anders is en niet
gepland en gratis wordt gegeven.…
Pleintje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
597 Hij lachte naar ons
vanaf zijn rechthoek in de boekenkast,
zijn provençaals terras,
waar alles rose was
met grijs en blauw,
hij ook, in de zon.
Plein, platanen, fontein,
alles was zoals het hoort,
volmaakt van barsten, kloven, mossen.
Het was gezellig met zijn weduwe
op die avond van het oude jaar
waar hij niet was.
Hij kon niet.…
Dieper in de duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ben de trappen
afgelopen moest
de bodem zien
zocht vaste grond
onder mijn voeten
zonder een misschien
ik spiraalde
tussen muren steeds
dieper in de duisternis
had de hoop
al opgegeven omdat
er daar geen einde is
ben terug gegaan
totdat ik weer in zon
en licht kon staan
heb daar het
leven opgepakt nooit
daal ik die trap meer…
Hemeltranen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
712 de storm rukt
het vale herfstblad
rolt over hobbelige keien
tussen de
hongerige honden
hun valse tanden
in gescheurde lompen
likken ze
etter en bloed
uit wonden van de bedelaar
zittend aan de hemelpoort
de zon
houdt zich schuil
achter sinistere grijze wolken
terwijl hemeltranen
het land teisteren…
Ik schrijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
598 Schrijf over de zon die de aarde kust
de bloemen, die weer open bloeien
Van vogels, die hun vleugels uit slaan
over het lachen door tranen heen.
Als mijn gedicht zal worden gelezen ik
een glimlach bij de lezers zie verschijnen
dan weet ik dat mijn woorden en dromen
worden gehoord en ik ze goed heb verwoord.…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
Geént
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Rotsvaste muurbloem
bloeiend hout aan de zon verbrand
breed omstrengeld verwarmd het goed
bloemkelk in kleur geschoond
aan de schaduwkant vals herinnerd
mijn gebrekkig loopvermogen
stampvoetend
verschijnt een blos op verbleekte wangen
nieuwe geur verspreid zich
als stuifmeel door de lucht
loopvermogen kentert
in een laatste vlucht.…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Begraafplaats Wierum
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.701 Onwennig liggen zij op
dit eiland zonder branding,
zonder zon. De gloedgele bol
is een roestrood hek, tralies
om het leven.
Mijn liefste!
Mijn medepelgrim van de Weg.
Bewonder mijn vleugels.
Zwever.
------------------------------------------------
uit: 'Sloop de stad met tedere woorden', 2008.…
spiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 de zon baant zich voor dag en dauw
een weg naar een wolkeloze hemel
eenden liggen nog diep in hun veren
verscholen tussen het riet
een meerkoet duikt onafgebroken in
het rimpelend water
hoe ik deze gewone, aardse beelden
in houdbare woorden verzamelen wil
hoe zij onzegbaar verborgen blijven
mijn schuchter pogen ver te boven…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 Onder een grijze massa
zinspeelt een roerloosheid
van welbehagen
vluchtend naar de velden
huilend van angst
verwilderd van verwachting
snakkend naar verlichting
verreweg hangt een droom
dansend op de asem
van de zon
lost op in het niets
hij huilt
de regen kwam
in veelheid van overvloed
en voedt het glooiend land
verkoelt zijn aangezicht…
de zonnebloem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 In de verte zie ik jou schijnen
Alleen in de nacht zal jij verdwijnen
Jouw licht geeft me energie en kracht
Als een zon die me toe lacht
Het zijn de gele stralen
Die je uit een dipje halen
Ook zijn er velden vol van deze bloemen
De bijen kun je er horen zoemen
Zo eenvoudig maar krachtig
De zonnebloemen ik vind ze prachtig…
Pokerden met lichtsnelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik doodde de tijd
speelde met zon
maan en sterren
dag en nacht
om de eeuwigheid
wij pokerden
met lichtsnelheid
het heelal
werd de inzet
god onze scheids
wij hebben
de bank laten springen
zwarte gaten gaven oerknal
en schepping weer prijs
wij wonnen het aards paradijs…
Achter donkere frons
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 de bloementuin
in lentegeur
de eerste oogopslag was zon
je lach
een warme rode kleur
met voorjaar in verschiet
maar ik zag
horizonnen dwalen
achter donkere frons
scherpe kammen
diepe dalen
onbegaanbaar voor elk van ons
jij hebt je pad te gaan
ik kan enkel zwaaien
wil je nog even blijven staan…
De terugkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 In volheid van vergane tijd,
wens ik te verpulveren maan
en zon, te grijpen en uit nijd
te doven, ster. Alles eraan.…
Herfstbladeren.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
785 De zon schijnt door
de kale takken van de bomen.
Ze voelen, dat de
winter gaat komen.
Ik laat het bos alleen
en ga ontroerd weer heen...…
Ik wens
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.229 Ik wens
Geen jaar zonder zorgen
Zonder angst, zonder traan
Want zo zal het niet gaan
Ik wens
Geen jaar zonder vragen
Zonder zucht of verdriet
Geen jaar zonder twijfels
Want zo is het leven niet
Ik wens
Een bron om uit te putten
Als de zon of de wind
Een woord of een lied
Of de lach van een kind
Wat moed en vertrouwen
Voor het…
Het was heel even hemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik zag je lopen
in de stad
laarsjes hooggehakt
korte rok en broek
een snoet die ondeugd
spiegelde in ruiten
speels bepakt
met tal van tasjes
flaneerde je met korte pasjes
met de zon
warm schijnend in je haar
negeerde jij bewonderaars
toch lachte je naar mij
het was heel even hemel
toen ging het paradijs voorbij…
Marja naar de pabo
snelsonnet
3.7 met 16 stemmen
1.030 Nau sreef die Beisterfelt tog brief met fauten
Dat ken tog nie foor onderweisminister
Ik dag dat sij tog eg nie was fan gister
Ik fin dat zoon mevrau maar obmoet sauten
Zent haar naar onze Pabeau om te spellen
plus lezen donnald duk en in liebelle…
met een knipoog naar Hilly
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
564 zonnelicht
sterk en standvastig
lopen brede passen
langs
bermen vol geluk
het leven plukt
en ziet de glans
in struikelstenen
op de weg
keien rollen, vallen stuk
op zachte hartsmomenten
tussen grassen en
wat struikgewassen
zwemt de zon
haar eigen spiegelbeeld
verklaart
wat
niemand nog
verklaren kon…
ZEEËN VAN TIJD!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
653 Ik hoor
vogels fluiten
voetstappen op straat
voel de opkomende zon
voer voor vroege vogels
vervoering, beroering
vandaag?
Het is nog
ver voor zevenen
vanmorgen
Vanmiddag
vanavond
vannacht
verschijnen
vanzelf, zodoende
voel, ervaar ik
zeeën van tijd!…
vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.584 En al lijkt dat gevoel
soms een mentale gevangenis
je weet dat zelfs in het donker
de zon ergens is.…
afscheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.180 stel je de dood voor als
een lugubere man met een zeis
dat was de landbouwtijd
nu is het iets
in de trant van nanodeeltjes
die wegwaaien met de wind en de zon
maar als ik wakker word in de nacht
staat er opeens weer die schim van een man
misschien in een clip op youtube
hij zegt: ga snel op reis weg van mij
en wees niet bang, want…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
Zij kust
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
715 zij kust de zon
met geloken ogen
voelt stralen
van nabij geluk
het is alsof liefde
voor even, teder,
over haar frêle
ontvankelijkheid
is gebogen
kom mij halen
zie mijn ontsloten gebaren
of tast met zwoele stralen
langs mijn lente pril haar
met jou wil ik vrijen
in lyrische talen
maar laat mij nog even
hier en dan…
In dwars gebogen koppen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 beet onbegrip
in zongekleurde sluiers
rafelde verwachting tot angst
gebed ontwarde
geen knopen met
het vouwen van de handen
gezang weerkaatste demonisch
de vervalste melodie van
naastenliefde en toegewijd zijn
toch daalde
voortvarendheid
in dwars gebogen koppen
hun tongen spraken
de talen van elkaar
in het opgaan van de eerste zon…
tot dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 zij draagt haar naam naar de bekentenis
dat ooit haar bloem weer open bloeit, in paars
en witte tonen
nu nog wonen er twee luiken
in een zwaar gebroken hart -ze blijven dicht
totdat zon opnieuw haar doorzicht geeft
aan zwak beschenen kieren
eerst dan -kunnen we vieren
dat er ooit
ook leven was…
Scherpe sikkel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 De scherpe sikkel van de maan
verwondt een ieder die het waagt
zijn donkere zijde te doorgronden
wie zijn gespleten tong bekritiseert
is een prooi voor de puntige ster
die hij krachtig uitspuugt
naar de kinderen van de zon
een koude nieuwe maan
dreigt hen te verkillen
maar zij verlangen naar warmte
en zullen blijven bewegen
als eb…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…