177428 resultaten.
Verjaren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.223 Elke dag is weer een nieuwe,
en zo komt elke morgen weer,
dezelfde echter nimmer meer.
Elke dag is weer een nieuwe
en nu en dan verjaart het jaar,
een oproep voor een dankgebaar.
Elke dag is weer een nieuwe,
een plots besef van ’t gaat voorbij
maar ook van liefde leven wij.
Elke dag...
Zonsondergang
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 De avond schittert
kauwen vliegen gezamenlijk
naar een flatgebouw.
Fluweelzachte vergetelheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
536 het was
ons vlammetje
dat speelde
warmte lekte
en pijn deed die
maar langzaam heelde
onze blikken
liet vonken in
kostbaar samenzijn
liefde kleurde
in uren zonder tijd met
fluweelzachte vergetelheid
een vuur dat
nog altijd brandt
tussen hart en hand
Ciao!
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
808 Na ruim een jaar van zwoegen en presteren,
- ik werk me elke week weer uit de naad -
Meld ik dat deze jongen zuidwaarts gaat,
Om daar eens uitgebreid te recreëren.
Dan neem ik dagelijks café met quiche,
Tot later! “Io non sono qui, capiche?”
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 vanaf de Fondamenta degli Incurabili staar je
over het water naar het stille dodenrijk
zijn boot zal je brengen, daar waar je zal rusten
in nabijheid van haar, je geliefde Venetië
dampende mist, de sfeer van stilte dragend
het water, de tijd, licht en donker
heden en verleden, verlangen en ve...
Zoals bedoeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
792 We zijn als vrouw het liefst
mooi rond, gevormd en geproportioneerd,
zoals we allemaal wel eens hebben beweerd.
Rondingen op de goede plaats,
dus niet erboven en helemaal niet ernaast!
Met een haardos het liefst in een prachtige krul,
zodat je niet naar de kapper hoeft met tang
en me...
Kijk maar naar mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
799 Kijk maar naar mij
speel maar zachtjes mee
sluit je ogen
zing maar zachtjes naar de toon van de vogels.
Kijk maar naar mij
je bent hier veilig
kijk naar buiten
tot het morgenrood je angsten wegschroeit.
Kijk maar naar mij
vergeet de muziek
slaap rustig
ik zal er nog zijn als je wakke...
BEGIFTIGD (4)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Om niet aan anderen te bezwijken
Was het dat zij haar huis verliet
Terecht kwam in het soort gebied
Waar vonken op zoet water prijken
Ze leerde hoe zich in te dijken
Er lag nog veel in het verschiet
Maar telkens als zij zich verried
Wilde de dood niet van haar wijken
Gebood haar te reïn...
Weerbarstig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.467 waar kussens elkaar raken
liggen hoofden afgewend
er slaapt een ruzie tussen
zijn poot stijf
die van haar
niet minder
het is de nacht
die hen omsluit
wacht op wat
de ochtend brengt
wie het eerst buigt
ik denk hij
zij heeft het buigen afgeleerd
Vaarwel.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.042 Hij kan niet meer bij ons zijn.
Er is nu verdriet en pijn.
Na een kort ziekbed is hij gestorven
en heeft een plek in de hemel verworven.
Het schip blijft aangemeerd en het tij
is gekeerd.
Een kapitein als hij zal er niet meer
zijn.
Het varen zat hem in het bloed.
Hij kon goed koers ho...
Moeiteloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Met kracht waait de wind
de meeuw spreidt de vleugels uit
en zweeft met gekrijs.
Heksenwijsheid
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 Leef liefdevol, zachtaardig
Een heksenleven waardig
Breng licht waar duister woont
Want goedheid wordt beloond
Begroet de Zon en laat hem gaan
Bij het verschijnen van de Maan
Houdt sterren steeds in ere
Om wijsheden te leren
Begin altijd bij het begin
Vanuit de schoot van de Godin...
KREDIET-CRISIS, DE RODE!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
799 Bloedrode Beurs
leidt naar bloeddorstige crisis
DE RODE KREDIETCRISIS
veel diepgaander
veel ondoorgrondelijker
veel onvoorspelbaarder dan
gehoopt, gedacht, gevreesd!
dat hoef je niet te geloven
maar het is mijn gevoel
en daarop vertrouw ik
ik, Jan (Jacob) Krediet
bij de gratie van
een...
Open verbinding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 De pijn, het niet verwerkte
Verdriet zit opgeslagen in
Het gesloten hart -
Het oog wil wel huilen,
Maar de traan laat zich
Niet gebieden,
Vindt nog niet
De weg naar jou,
Tijd moet eerst vervloeien,
Een weg banen tussen ons twee,
Dan pas kunnen we weer
Tot elkaar komen
In o...
stel me gerust
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 nu jij
wijl het nog zomert
reeds winter meedraagt
sterven laat horen telkens
als jouw niet volgroeide vruchten
te haastig de grond raken
stel me gerust dat
je doorgaat met leven
beloof me in een nieuwe lente
een rijke oogst
ik mag je zo
Lachtherapie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
534 Alstublieft lach hem niet uit vanaf
Nu gaat hij naar een lachtherapeut.
Een gezette man met een baard leert
Weer lachen degene die droef de leegte
In staart.
Van depressie naar de sessie waar met
Anderen de gulle lach wordt vergaard.
Hier geen aandacht voor problemen; van
Belang nu is,...
(kanker 16) so far so good
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 het is goed nieuws
de tumor vreet niet verder
in jouw lijf
maar wel in mij
toch ben ik blij dat
alles weggenomen bleek
te zijn
mijn pijn -zwaar ondergeschikt-
wikt elke mogelijke slag
om elke mogelijke arm
en warm
lach ik je toe
Afscheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
967
Afscheid van de zomervakantie, terug naar school
Dag luieren, dag vrije tijd
Adieu lange zomeravonden, wil dat gevoel nog niet kwijt
Terwijl ik op de afdeling schoolspullen ronddool
Hallo nieuwe agenda en boekenlijst
Kaftpapier en lijntjesschriften, alles bij de hand
Nog een nieuwe rin...
Het Spitsbergen virus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Wie over Spitsbergen leest,
wordt geïnfecteerd.
Wie er een voet aan wal zet,
raakt besmet.
Wie weer beelden ziet,
krijgt heimwee.
Naar ijsberen en ganzen.
Naar onherbergzaamheid.
Naar hoe de wereld begon.
Naar het noorderlicht en,
naar die nachtelijke zon.
Het virus schudt ons wakk...
Flits (Senryu)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 Zeer doet het verdriet
als ik herinnering zie
door jouw natuurkracht.
REGEN VAN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
770 De hemel huilde.. hij had verdriet
en tja, hij huilde tranen met tuiten
Harde wind huilde ‘t treurigst lied
ik weende tussen druppels, buiten
De hemel schreide..van pure pijn
hij was van god en mens verlaten
Grauwe luchten voor zonneschijn
op dat bankje, waar wij ooit zaten
De hemel we...
De hemel was leeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 het voelde bevrijdend
en als zoete pijn
om eindelijk
onder gelijken te zijn
de hemel was leeg
toch gevuld met ons allen
geen opzien meer naar
of voortdurend aanbidden
nooit meer het kijk
en licht jaloers vergelijk
in het stralende licht
vibreerden wij samen
namen deel aan het eeuwig
...
Touwtrektrend
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
849 Georgina propageert het okselhaar
Ze wenst heur haar daar niet meer te verfoeien
En heeft die kabeltouwen laten groeien
Zo blijft de tijdgeest steeds recyclebaar
We zien alleen van buiten de verschillen
En volgen wat we menen dat we willen
Deus ex machina
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Nog zit de pilaarheilige
biddend en vastend
tot hij een ons weegt
vastgegroeid op die ene plek
Als hij maar op zijn plaats blijft
is de hemel altijd dichterbij
en hoogtevrees iets voor beneden
Wat nodig lijkt is een godswonder
dat ene toeval dat alles oplost
rijkdom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
636 in alle rust slaat hij de deuren
open, laat het weer zachtjes
binnenkomen
zit verstild aan het erfgoed
van de dichter van beeld en kleur
om alledaagse zaken te verwerken
een luchtige plaats te geven
Een zacht verglijden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
598 laat in augustus ritselt
bruin plataanblad windbewogen
op mijn terras
ik kijk op mijn bankje
naar stoffige zomerbomen
die overdragen zijn
rode zaden van de esdoorn
glanzen enigszins vermoeid
tussen gebladerte
schemering valt sneller in
met eerste herfstdraden
die mijn gezicht strele...
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
...
Door wie toch. Of door wat?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 Het voelt alsof,
er iemand met mijn oren luistert.
Het is net alsof,
er iets door mijn ogen kijkt.
Het idee dringt zich in me op,
dat er in mijn brein wordt meegedacht.
Maar door wie toch.
Of door wat?
Afscheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
817 Deze aarde, dit bestaan,
eindeloos ontmoeten,
liefdevol een ander groeten,
dat zal nooit vergaan.
Zon en regen, gang van eeuwen
steeds opnieuw waar adem gaat;
voor de liefde en het hopen
is het nooit te laat.
Mensen gaan en mensen komen,
strijden, lachen, werken, dromen,
alles wat er h...
Zondag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
498 Ik houd van verregende zondagen
het zacht getik op harde ondergrond
de grijze wereld buiten
de overkant in nevelen gehuld
druppels die neervallen in de bomen
bomen die druppen, ook als de regen is gestopt.
Bewust de zondagsrust beleven binnen
zonder lust naar buiten toe te gaan
door binnen d...