15405 resultaten.
Ogen vol lentemomenten
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
549 jij bent de prinses
met je hooggehakte stap
ogen vol lentemomenten
een voorjaarslach
die bloemen brengt
een handvol zon in het passeren
jij tikt voorbij in warme geuren
en laat voor mij
herinnering in duizend kleuren
jij bent het omzien waard
met jouw gratie en souplesse
kan ik mijn dorst naar zomer lessen…
Nog zijn wij vrienden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
761 leven wolkte voorbij
aan een stralend
blauwe hemel
zagen schaduwen
passeren maar
zij raakten ons niet
gaven slechts
een extra accent aan
het licht van de zon
volmaakt was
onze liefde tot
dagen gingen korten
de lucht
zijn kleur verloor en
grijs de overhand kreeg
nog zijn wij vrienden
maar het licht zal nooit
meer zo intens…
lilac wine
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
489 de zon trilt al in de fonkelingen
van wat zoete levenswijn
de binnenplaatsen van de lente
geven stilaan tijd voor warm genoegen
want vroeger, toen het kouder was
liep grijs aan beide handen
maar nu alles lichter wordt
belanden bloesems in de sloot
en drinkt geluk een kleine teug
vol tastbaar lichte dood
en van dat
wat we van binnen…
Licht van boven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 ogen in een
rotsvast geloven
wierook aan je handen
de zon brandde
met licht van boven
door het glas in lood
zelfs de dood
roerde zich in de
tochtige gewelven
op de pilaren
keken heiligen minzaam
naar de mensenschare
zagen hoe de ringen
om de vingers gleden
in de glans van vertrouwen
maar in het klokkenluiden
vormden zich…
Bij de traan
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
597 zo de schaduw speelt met de zon
zo speelt de traan met mijn lach
ik dicht me dicht, zo dicht
bij de vraag van elke dag
kan ik dromen onder bomen
als een zeilboot meestromen
op een woordenzee van gedachten
of dein ik in slapeloze nachten
ik teken ademkringetjes in de lucht
ze dansen rond in een verlangen
rond een diepe zucht
blijven ze…
Het zomert
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.156 Een dag in november
een grote stralende zon
heel veel zingende vogels.
Het gevoel
een jurkje aan te kunnen trekken,
een heel bloot jurkje
en te flaneren
tussen meneren
met dikke jassen
aktetassen
vol met winterboterhammen
en winterpaperassen.…
Vingers om te geven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
589 de aangeboden hand
toont openheid
vingers om te geven
je lach
straalt blijheid
over samen eten
ogen spiegelen zon
in blauwe lucht
vol zomerse verlangens
zacht speelt licht
in bruine tint
over je gave wangen
heb je lippen aangeraakt
de hemel proeven
staat helaas niet op de kaart…
De vergeten melodie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 waar is het lied
was het gestorven
voor het werd geschreven
muren hebben oren
kennen het verdriet
rond schaduwramen
roepen om de zon
het vergulde licht
als verwantschap
de klemmende deur
wacht gelaten
op een openheid
een rookwolk krult
gaat langzaam op
zwervend door de tijd
* Vrij bij het gedicht:
“Het nooit gezongen lied…
Het loepzuivere leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 heb de stenen gesorteerd
die mijn leven
gestalte hebben gegeven
basalt en graniet
de stukken rots met
als basis eruptief
halfedelstenen
waarin meerdere emoties
op het breukvlak kleur bekennen
en zij die op mijn hand
het loepzuivere leven stralen
dat door de zon is ingebrand
schitteren hun schepping in verleden
verhalen over reizen…
achter mij laten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.511 Jij laat me achter, de zon zakt weg
Kou komt er voor in de plaats
Vragen vervullen mijn hoofd
Sterren zie ik niet die boven mij verschijnen
Ze willen laten zien dat het donker niet overwint
Maar ik denk met mijn ogen dicht
Scherm mij af tegen de hoop
Tegen het licht wat wil schijnen
Mij het donker uit wil leiden
Ik laat mij zelf achter in…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voorbij zijn de dagen
van zomer en zon
waarin de vroege vogel
in de eerste zonnestralen
zijn ochtendliedjes floot
regen nog verfrissend was
wind heerlijk verkoelend
in plaats van nat en kil
de dagen waren lang
avonden meestal buiten
geen sombere najaarsblues
maar vrolijke zomerrokjes
het is voor de geuren en kleuren
dat je de…
Die zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Zoals de zon
tussen vele woorden opgaat
Kan ik nog dromen
van je handen en je ogen
elke buiging in je gestalte
Zoals wij samen voorbij
de wereld gingen
zwervend langs water
reddeloos verloren liepen
In de grote zee
dreven we
en mijn hart bloedde
open
zie ook: www.josevanrosmalen.nl…
Leren
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.435 Van mijn moeder
leerde ik naaien
Van mijn man
leerde ik volharden
Mijn zoon
leerde me gedichten schrijven
Allemaal
hielpen ze me vooruit
En nu
aan het einde van mijn leven
leerde ik door de grote aardbeving
hoe mensen vriendschap geven
Goed dat ik leef.…
morgen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.124 morgen zal ik pauwenveren dragen
de zon naar beneden halen
een glitterjurk aantrekken
en de stoute schoenen
morgen zal ik voortgaan
ook al draagt elke stap lood in zich
lopen benen in beweging vast
mokert de hamer op een beurse ziel
heeft mijn gezwollen tong
mijn mond verstomd
morgen zal ik bloesems
uit hun knoppen dwingen
morgen…
Vol overgave
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
662 Ik kus tranen van geluk
die zielen doen bevrijden van
dansend door tijden
vol vreugde en verdriet
Ik kus de glimlach van 't leven
vergenoeg mezelf met haar zijn
met smacht wachtend op de zon
die ons verwarmen zal
Ik kus de muziek van de wereld
laaf mezelf aan het ritme
opgaand in rokken die zwieren
geef ik mijn hart aan 't avondrood…
Leeuw tegen leeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Verdronken in schulden
Verborgen in verdriet
Muren die ons scheiden
Kansen die je niet ziet
Een andere taal
Woorden die niks zeggen
Slapen met de vragen
Je hebt iets uit te leggen
Blikken die doden
Als een beeld voor buis
Het onwetende
Dit was ooit jouw huis
Acceptaties op het verkeerde pad
Acties bleven wachten
Als sneeuw voor de zon…
Het kamp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 Prikkeldraad
wachttorens
grijze barakken
staan somber in de lentezon
ijzeren deuren
ijzingwekkend
de muren
zijn gestolde angst
Hier was de zon
van het lichte tedere weten
die aldoor straalt
gedompeld
in asgrauw
Hier verkrampte
het leven in het sterven
tot een verstard gelaat
Buiten
rond de plek der gehangen
bloeien…
new age
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 mijn dag is weer goed
want de zon schijnt van binnen.
Ik weet dat ik altijd
mag zijn wie ik ben
Zo ga ik de dag weer
met liefde beginnen.
Eerst voor mezelf
wat ik voel, weet of ken.
want enkel het nu
is de tijd van het leven.
Geweest is voorbij
en de toekomst blijft ver.…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 neem mij mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden…
Droomwereld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 In mijn droomwereld gebeuren
vreemde dingen
zo kleuren bloemen de sneeuw
zo zingt een rat de aria van de eeuw
mijn droomwereld is niet dor of stil
gaat daar de zon onder dan kleurt de horizon purper
en hoor ik ergens in de verte een muziekbak vol violen
die als vanzelf een stuk van Verdi spelen
als ik wakker word staat de radio aan.…
De kleur van glas in lood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 zie in uitgesleten treden
voetstappen van het verleden
het schuifelen naar de deur
een klink die blinkt
en handen vindt
zonder terughoudendheid
eeuwen heeft
de zon geschenen
in de kleur van glas in lood
iedere generatie
heeft zich bloot gegeven in
de biecht van het dagelijks leven
zelfs de dood
breekt geen verbondenheid
wij delen…
spelevaren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
472 boven water blinkt een witte boot
het zeil schiet groot
de hoogte in, zijn giek verstart door
windloos snelheid zoeken
onder hoeken in zijn koers verschiet
de zon in vlekken op het meer
maar elke keer verlangt de schipper weer
dat zijn klipper knopen telt
het spel der tijd vergaat allicht toch ook
een keer
voor deze held…
Verse kansen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 Waar de wolken jagen
verdwijnt de laatste zon
in het natte avondrood
terwijl je zelf trager gaat
lijkt de tijd al maar sneller
onderweg naar de dood
maar tussen gister en morgen
zit wel altijd nog vandaag
als een hoopvol kleinood
want gelukkig is elke dag
toch weer een nieuwe start
die verse kansen ontbloot…
In bewegend poseren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 ik heb
op water geschreven
zag in blauwdruk
de hand van de hemel
rimpelloos tekenden
wolken en zon
volmaakte natuur
in bewegend poseren
met tedere gebaren
wist ik mijn liefde
voor jou te verklaren
zonder de spiegel te klieven
een vlaagje wind
als getuige sloot af
met een speels golfjeshart waarin
geliefden zich naar elkaar buigen…
Avondwake
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 heden schuiven nachten voor de zon
verstijven gordijnen tot mummies
bleekt euvel licht tot vale hapering
verteren magen het dagelijks brood
verwateren straatstenen tot knarsen
onder haastige zolen van onbestemde spoed
volgzaam zwijgen vogels, zaaien ochtenden
in blijvende herinnering
en wordt het stil rond de oren…
Over nieuwsgierig.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
618 Daar sta ik dan als koe
Al het gras is plotseling verdwenen
Ondanks dat de afgelopen tijd de zon
noch steeds volop had geschenen.
Waarschijnlijk krijgen wij als koe
Ook van de klimaatverandering te lijden
Maar mogelijk eet jij mij op
En verlos mij zo uit mijn lijden.…
Interpretatie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Gewekt door de tijd, vliegt zij
boven de zee
Een oceaan van liefde
Gevangen
denkt zij, word ik vrij
In kleur
de dekens uitgetekend
vraagt zij God om veel meer zon
De ketens van haar onmacht
zijn verdwenen
Een sfeer van oprechtheid komt
naderbij
Drapeert de facto
op kleur
de teint van haar getijden
slechts daar zij degene is
die…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
comazuipen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.573 als ik
in de late ochtend
aarzelend de ogen open
baadt de kamer
in het rauwe licht
der werkelijkheid
de zon verwarmt
de lege plaats
naast mij
in bed
op de vloer
liggen een gebroken glas
en lege flessen
als ik
verdwaasd
uit bed kruip
snij ik me
aan de scherpe scherven
van liefde
die gespeld wordt
in voltooid verleden…
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…