Netgedichten over humor

harde, zachte woorden ik spreek ze elke dag ik schrijf ze elke dag denk niet hij is onevenwichtig schommelt niet, maar scheurt van het ene naar het andere uiterste, dat is mijn aard, ok, een beetje uit balans de magie van woorden blijft evenals dat van het leven wonderlijk toch ik schrijf kruispuntigen doordelende tot de priem scheidingsvlakkerige…

roedels komen dichterbij vanuit het oosten het glorieuze rode ochtendlicht doet verworpenen ontwaken uitgestorven toch ontdekt! een kleine zwerm onbewust van de gevaren strijkt steeds westelijker neer boeren worden weer onrustig en bang voor dit onbekende, zoals in vroeger tijden er zat er één in mijn tuin wat heb ik een hekel aan die…

Wat is een kiem vroeg ze tussen twee happen door ze las een krantenkop en dacht dat iemand erin was gesmoord.…

de nieuwe dag weerrimpelt mijn gezicht niets is meer in evenwicht de geest is jong de kop is oud uitgestoken tong ter zelfbehoud en dan scheer ik mij weg…

Ik heb overal altijd gezonde schijt aan gehad. Schijt aan het gezeik, schijt aan de première, schijt aan mijn derrière. (Interview in de Volkskrant van 31-12-11, bijna letterlijk geciteerd, licht getransformeerd.)…

Als God en zijn heiligen zich ontpopten als atleten en zich op sportief vlak zouden willen meten, willen bowlingen of een balletje slaan en dus spelen met de aarde en de planeten... Hoelang zou het hier nog vlotten als de heiligen een partijtje zouden sjotten. Hoelang zouden wij nog staan als God z'n vingers zou steken in de kraters van de…

Twee meisjes slurpten op een bankje met twee rietjes aan één drankje men zag hen altijd samen als zij de schoolbus namen een jongen uit die bus vroeg altijd om een kus. De meisjes op het bankje zeiden beleefd, neen dank je bij ons komt er niemand tussen want wij zijn tweelingzussen vraag later nog een keer misschien laat ons zeggen...binnen…

Herfststorm loeit om ons huis gelukkig hoef ik er niet tegenin te fietsen vooral met regen is dat een kruis herfststorm loeit om ons huis ik zit liever bij de openhaard totdat die wind wat is bedaard herfststorm loeit om ons huis gelukkig hoef ik er niet tegenin te fietsen. En een rondeau (toegift) Ik ga fietsen als de wind wat is geluwd…

Hij kon praten over alles, hij kon kletsen over niks, hij kon oeverloos discussiëren over minder dan jij en ik bedachten. Hij kon lachen om alles, hij kon bedroefd zijn om niks, hij kon oeverloos praten over dingen die niet goed gingen, maar had altijd, het hart op de goede plaats!…

vandaag is het een bijzondere dag ik heb namelijk besloten om mezelf te vieren het wordt vast een succes ook al ben ik een naamloze dichter een mens van weinig gewicht toch ziet u, zelfs zonder top enige wildgroei van het licht dat, gedoodvierd en geverfd, mij ontslaat van enige plicht kom, feest mee en laat het vieren beginnen hang…

Er was er eens, zo lees ik vaak -ik blader graag in boeken- een koningkeizerbonestaak die zich een lief ging zoeken hij keek eens hier hij keek eens daar hij keek zelfs onder keien oh wonderwel, zo trof hij haar en ook haar bakkeleien van je dit niet goed en je dat niet goed van je zus en zie za zootje totdat hij dacht: “als het zo moet…

Mag ik u de hand eens lezen Schikt u dat op dit moment Het staat geschreven ‘t is bekend Van mij heeft u dus niets te vrezen Nee u hoeft niet zo te beven Ai uw levenslijn loopt stuk Dat duidt op een ongeluk Gelukkig duurt dat nog wel even Oei en dat lijkt ook niet pluis Heeft u soms een grote hond Ach nu lijkt ie nog gezond Houd hem voorlopig…

Twee konijnen knabbelend aan het gras Tevree en rete in hun sas Al knabbelend kregen beiden zin in sex De één zei: een keer wat anders dan met een ex Met jou is het mijn eerste keer Maar wees gerust het doet geen zeer. Wijmpje, februari 2011…

Dragonder de draak eiste van Buffy de baviaan dat hij zijn ballen toonde je kunt me de kont likken, sprak Buffy jij hebt alleen maar een grote bek sprookjesfiguur, dat je bent Dragonder dacht na en sprak; wanneer ik klaar ben met jou, zullen je nazaten weten waarom zij rondlopen met rooie reten…

grijs getinte heuvels tekenen zich af op de ramen van mijn doorzonkamer ook al is de zomer reeds lang op zijn retour en de dag allengs meer bekort is het stof nog kraakhelder zichtbaar op mijn vinylen vloer en dressoir de hoge zetels hebben, door het oktoberlicht beschenen, nog niets aan waardigheid verloren het gobelin bloeit als nooit…

Vol ijver deed zij boter op haar hoofd, en vond het raar, dat de buurman er een ei op kwakte, zomaar!…

ik ken niemand en niemand kent mij ik zie iedereen en iedereen ziet mij vreemd, ook een niemand is een iemand dit beseffend gooi ik mezelf te grabbel breng ik mezelf te berde is er dan toch een derde…

Kuala Loempoer zegt u Maar chauffeur ik had de bus naar Grootegast genomen Zolang heb ik toch niet zitten dromen Wat moet ik nou in vredesnaam in Kuala Loempoer doen Ah….wacht eens even buschauffeur u neemt mij in de maling u bent die Bauer zeker met een camera in uw navel en die gespleten pisang straks op uw kop Ja...ik heb u door…

de verwondering voldoen aan de verwachting en dan ga je dood…

Naarmate de tijd voortschrijdt En ik nog vaker de ochtenden tel Dan wel dagen overwin op het licht Doorzie ik de beslagen schoonheid Van ieder elegant vrouwelijk wicht Ook al ziet men mij als oud vel Dat steeds dichter de aarde nadert Dan denk ik heimelijk doch opgelucht Wacht maar totdat de roest ook jullie betast En uw spannend vlees…

Nog zie ik achter in mijn vaders boomgaard die ene boom met al zijn aanlokkend fruit als pronkstuk van kunstenaar zag hij eruit met takken door tal van vruchten verzwaard en met het schoon vooruitzicht dat ons streelde een rijke oogst van gezondheid en genot dachten wij nog niet aan het vergank’lijk lot dat menig mensenkind onze begeerten deelde…

ik bewaar mijn angel voor morgen ik zal u steken maar maakt u zich geen zorgen het doet even pijn en daarna mag u er weer zijn…

Toen At met Ad patat met at zei hij tegen Ad dat hij liever zonder at. Ad, die At niet begreep verliet At, at verderop zijn patatje met zonder At. At keek niet begrijpend naar Ad met zijn patat wat te snel koud geworden was. Daarom at At zijn patat liever zonder.…

ik heb de deur van menig heilig huisje ingetrapt mezelf onderuit gehaald en goden geschoffeerd ongenadig heb ik gechargeerd maar ook heb ik u de zon laten zien en een lied geoffreerd nu kruip ik terug in de vertrouwde schulp en drink op vergeving…

Dikwijls kan ik de gedachten in mijn woorden niet kwijt kan ik nog slechts wachten op iedere zin die om voorrang strijdt wachten op verlossende woorden die mijn onrust op doen klaren in talrijke klankvolle akkoorden mijn brein voor rampspoed bewaren dan spreek ik als volleerd redenaar de bühne vol gloed betredend iedere tegenspraak overredend…

Hij is oud Maar heeft nog wel eens een willetje Het steigert echter niet zo meer Daarom grijpt hij veelal naar het pilletje Bokkend grommend kreunend hijgend En bijna een hartinfarct krijgend Werk zich al doende in het zweet En dat alles schaamteloos in zijn blote reet Om dan na de daad in de spiegel te kijken Naar zijn afnemende prestatie…

Ik voel de kriebels in mijn buik het borrelt nu naar boven en dat het niet besmettelijk is kan ik je niet beloven Een eerste hi borrelt in mij op en ook de ha komt er al aan maar ook een ho, een he, een hu zitten nu al bovenaan En daar komt de eerste ha ha ha en alles schudt nu mee Het is niet meer te stoppen deze eindeloze schaterzee…

De keeper zei na zijn ontslag: “Erg, dat ik niet meer keepen mag, maar erger straf kon men niet geven dan dat ik doelloos voort moet leven.”…

Een merrie op stal te Maasbracht, uitte onlangs de droevige klacht: ik ben op 't perron van een K.I.-station met een paardenmiddel verkracht.…

als de liefde stuk loopt en hormonen niet meer gieren door eens dampende lijven doe dan een stap naar het verleden en bedenk hoe hard je voor diezelfde liefde hebt gestreden niet dat het er iets toe doet, als man wens je lekkere wijven voor de seks ga je soms terug naar je ex…