5106 resultaten.
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie
de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar alles wat onzichtbaar doch voelend
de adem verlengt in lange luwe stiltes
geen angst…
nachtelijke monoloog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 teruggeworpen in stilte klinkt
een vraaggesprek enkelvoudig
kent slappe sneeuw liefde, angst
om verlaten achter te blijven
is dit een doorwaakte nacht
met vaal straatlicht
blijven passie en paniek
altijd dicht bij elkaar liggen
onzichtbaar in het donker
hoe harder hoe dieper
staat er weining wind, vraagt
niemand of het koud is…
springtij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 hoe ik het springtij ontloop
om mezelf in eigen armen te
dragen wanneer de opzwepende
wind zich als een beul gedraagt
manen gedachten mij om
te verzinken in de diepste
krochten van mijn ziel, want gedachten
wenken me wijl ik aan de oever
sta van een gebed
dat ik in zekere mate cynisch
benader om vooral de reden
dat mijn geloof spreekwoordelijk…
Corona
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
634 Met buurman heerlijk een sigaartje roken
al wandelend en kletsend tot de kroeg.
Is dat voorbij of ben ik nu te vroeg
en komt een virus enkel onrust stoken?
Hoezeer het buitenleven mij ook lokt,
ik heb mezelf voorlopig opgehokt.…
Bekoelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 Jouw teken van leven
teken van liefde
gaf mij tegelijkertijd angst
angst voor
wat me kon overkomen
als jij er niet meer zou zijn
We kenden elkaar lang
doorliepen alle processen
van elkaar
begrijpen
accepteren
van elkaar leren
van elkaar houden
het was een lange liefdesband
waar we jaren aan bouwden
De laatste jaren
spookte het…
Het blauwe licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Mimi snort al een half uur
op mijn schoot op de wc
waar ik haar zit te strelen
omdat het onweert
Voor haar geen angst
ik ben een goed mens
dat weet ik zelf
mijn kant is de goede kant
van de streep onder de deur
het blauwe licht
van de bliksems
en de rommelende donder
het zwaard van Michaël
dat het kwade scheidt
van het goede…
Bericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Niet zo lang geleden ontving ik een verontrustend bericht:
ik moest bij oncologie toch nog nader worden doorgelicht.
Het kwam na een eerder grondig onderzoek van een internist,
die daarna alsnog niet de juiste oorsprong van mijn klachten wist.
Zo'n bericht, onverwacht, het treft je als een zware mokerslag,
want een ziekte met een grote K, zeg…
Onzekere toekomst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Het is het tijdperk van de spuiten
de GGD en huisartsen
ze prikken er op los
vijftien minuten wachten
en dan weer naar buiten
ze kwamen op de dag met hoop
bejubelde het verlaten van de angst
die in een onzekere toekomst lag…
Rots
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
570 Ik ben een rots in de branding van de zon
Ik ben een rots in de woeste golven van de zee
Ik ben een rots met een stenen mantel om me heen voor tegen de pijn
Toch kan ik niet de rots zijn die ik wil zijn…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 weer de wereld in perst
en, samen met de zon en de planeten
wegslingert in het evenwicht
van een gewone hangdag
in het heelal, uit de nacht
van mijn angsten…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
581 Mijn angst is groot, verdriet nog groter.
Waar gaat het met de wereld heen?
Mijn hart doet pijn, mijn handen trillen.
Wanhopig, radeloos, alleen.
Toekomst verloren, hoop vervlogen.
Waar moet het met de wereld heen?
Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten.
De onderwerping, is zo gemeen!…
[ Ik ben een doener ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Ik ben een doener,
geen prater, ik kies ervoor --
om af te wachten.…
[ Ik durf nauwelijks ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 Ik durf nauwelijks
iets te doen, bang van mezelf --
de dupe te zijn.…
[ Is hij zo machtig? ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
390 Is hij zo machtig?
Dat geloof ik niet! Daarom --
zal hij me straffen!…
Festijn in december
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Festijn in december
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
namiddag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 uren van een overvloed aan
zilt kwijl en geschreeuw maakten
de duivel het hof, onherkenbaar
in het niets bracht de angst
mij het offer in de vorm
van binnengesmokkelde stigma’s
uit die tijd waar mijn kat de vreugde
van het leven schetste met geven
van lieftallige aanhalingen
en dan, in dezen namiddag
rees de redder van mijn ziel
op in…
Ze zag alleen maar bomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 uitgestrekt
de bomen waren heel ver weg
ze zag de zon, het licht
de lucht, de wolken
voelde zich bevrijd
ze kreeg weer lucht
keek om zich heen
de bomen waren heel ver weg
opeens weet ze
die vele, vele bomen
zijn de vele angsten
die in haar gedachten wonen
ze heeft met ze gevochten
haar leven lang
gevochten met haar angsten…
Monsters in mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Je zou je ogen sluiten
in de filmzaal als je durfde
te bedenken dat het erger is
in het echt, de horror
overal en altijd, dat
mensen bang zijn
monsters in mensen
zien, en complotten, daders
die de politie niet pakt
Voor familie en vrienden
God en vaderland, je eer
moet je het zelf opknappen -
aan wie niet meedoet
lesjes leren…
Onbegrip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 moet er
niet aan denken
je moet er
boven staan
zeiden ze
wat weten jullie
van ontroostbaar
verdriet en pijn
het niet meer weten
wat te doen
of hoe te zijn
vroeg je
onze auto is kapot
dat is echt niet fijn
onze bank is
niet meer leverbaar
we weten heus wel
hoe het is om
ontroostbaar te zijn
zeiden ze
wat weten jullie
van de angst…
Leven
netgedicht
3.1 met 150 stemmen
70.878 Met mijzelf als vriend
Heb ik geen vijand nodig
Vechtend tegen de molens van tijd
Vrezend voor mijn eigen angst…
Geluk
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.670 uit angst
voor de pijn
als het je raakt...…
illusies gestolen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.183 verwarde gevoelens van wazige angst
verweren mij niet tegen dit
illusies gestolen verlangen geknakt
en alles wat blijft dat ben ik…
1940 - 1945
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.148 " meer
geen "Jude" meer
geen ster meer
geen vrienden meer
geen ouders meer
geen angst meer
bevrijd...
... in de dood.…
Bi
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 rust
liefde en geluk
leven
angst
ellende en sloop
dood
wispelturige
stilte…
De maan hoog en licht
poëzie
3.1 met 14 stemmen
3.178 Een vogel er in zingende,
Ik er onder van angst rillende.…
Alleen maar bomen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
373 uitgestrekt
de bomen waren heel ver weg
ze zag de zon, het licht
de lucht, de wolken
voelde zich bevrijd
ze kreeg weer lucht
keek om zich heen
de bomen waren heel ver weg
opeens weet ze
die vele, vele bomen
zijn de vele angsten
die in haar gedachten wonen
ze heeft met ze gevochten
haar leven lang
gevochten met haar angsten…
ijsvogel
hartenkreet
1.3 met 9 stemmen
1.592 voeten in het water
een Geul zo vol van toen
ogen die braken
een kind dat liefhad toen
een kind dat liefhad toen
maar geen weg wist
te vertellen aan die
die weten moest
die weten moest
te weten
onwaarheid gekerfd in blad
angst rondom het hart
angst rondom het hart
dat afscheid nemen moest
voor immer koud als ijs
ijsvogel aan de…
Ontembaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
997 Is het angst,
een ontembaar
verlangen.
Hoe leert mijn
hoofd wat
het hart klopt.
Is het angst
om me in jou
te voelen.
Door je huid
kruipend
naar binnen.
Zoek naar de
ogen die
het leven zien.
In een kamer
vol spiegels,
de weerkaatsing
waarin ik de
waarheid zie.…
in de taal van de nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
294 ’s nachts wanneer de wereld oplost
opent de geest verborgen deuren
beelden verschijnen zonder oorsprong
tijd vouwt zich terug in zichzelf
een sleutel is geen sleutel
een angst geen angst
alles spreekt in tekens
die niet begrepen willen worden
en wie durft te blijven
in dit woordeloze weten
vindt de stille weg
waar het onbewuste zichzelf herkent…