5397 resultaten.
- De waarheid wandelt -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
668 De waarheid ze wandelt,
verblijdt en waadt zich compleet
door sprankelende beken en rivieren
door diepe dalen van bronnen van leugens
en wegen van dorens.. grijze torens,
getuigenis van onze rechter hersenspinsels.
De waarheid spreekt getuigenis,
men hoort haar stappen niet,
men betrapt de leugen niet drie maal
want de eer gaat met haar…
- De Klank van Drijven -
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
653 Breng mij thuis,
levensbeschrijving van lijden..
lijk een zwerver wil ik zijn, vrij,
afgestorven van wereldse verleiding.
Lijk een geluksridder, gedoemd
voelde ik de oude verschrikkingen drijven
zag op gouden bergen twijfels rijzen
leeftijd en avontuur volbracht
beloofden echo’s van goud, afgunst
hoogsteigen zon maakt zeer ongelukkig…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
- Dagen, in mijn hoofd gegrift -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
668 In mijn hoofd gegrift,
in mijn geheugen,
tegelijk ontwrichtende,
ja zalvende beelden,
lijk een zwak nummer op een plaat
staat elk accent, elk letter,
elke uitdrukking op je gezicht
heel irriterend en pijnlijk
voor je betekenisvolle identiteit
pijnlijke momenten, verkrasst..
mistroostige dagen vol hartenleed
hebben plaatsgeruimd
voor…
- Ik ben je niets in "Zijn" -
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
625 Zie mijn nederigheid,
door het raam naar mij staren,
de klank van je groet in mijn oor.
Wortel van volmaaktheid, heiligheid,
de ondeugd van verwaandheid
bereikte de sprong van een kind,
dat telkens bloost, in vreugde puur
nederige deemoed in eigen fout erkend,
ziet mij vechten, smeken,
ziet de zelfverachting op haar knieën ..
eerzucht…
- Ridi Pagliaccico -
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 Pagliacci van droevigheid
rondreizende acteurs,
als clowns of paljassen
door alle arieën
van ons leven zwemmend,
begrijpen wij beperkingen
zonder te verdrinken
waarna een luid applaus opklonk,
voor karakters die deel uit maken,
verbazingwekkend, ja soms hilarisch
de overeenkomsten van bestaan,
tussen toneel en werkelijkheid
Onszelf…
- De Gewaden vol met remedie van trouw -
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
570 De gewaden vol met remedie van trouw
huwelijksfelicitaties weggewassen, geweigerd
mooi getaïlleerd de lange witte sleep,
een ring aan haar vinger als teken
als herboren gaat het prestigieuze purper,
het meisje wandelt met een prachtig gelaat
van enkel kant en brokaat..naar het altaar
wat haar nog rest zijn keizerlijke gewaden
in een explosie…
Ontkoombaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
565 Zoals toen, toen we naar
dreigende grijze wolken keken, en
jij zuigkussend naar beneden trok
Je mond hartstochtelijk fel
in liefdesspel
En ik
gillend
pruttelend
kokend heet
met de fluitketel
stoom afblies
Voor het kopje
lavendelthee voor twee…
beweeg mee met je dromen en vlieg
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
982 elke ademtocht
glijdt onverbiddelijk
langs grof schuurpapieren longen
geperforeerde levenslucht
vult levenloos mijn lege hart
nu elke droom in duigen is gevallen
wat verwacht ik nog van het leven - vraag ik mij
niets - antwoordt de dromer - en alles
want uit niets worden dromen geboren
dromen zijn bedrog - zeg ik
dromen zijn pijn…
Tot stof vergaan
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
611 Schrijf mijn stille woorden
In spijkerschrift op
De kristallen glazen
Van de toekomst
Raap eeuwen later
De scherven bijeen
Die verspreid onder de grond
Contextrijk zijn gebleven
Alleen mijn geest
Is vervlogen sinds
Het moment
Dat ik als stof uiteenviel…
Het rijpen van stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 het is geen cel
waarin jij mantra’s prevelend
jezelf tracht vrij te pleiten
jouw buitenissigheid kent enkel
zelf gepermitteerde grenzen
door betutteling van het lot
geen brandhaarden
van energieën worden zichtbaar
als men jou de voeten wast
stigma’s uit
een vroeger leven zijn al
bij de eerste kruisiging vergeven
pas in het rijpen…
Hier en daar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 Een landschap, je kunt er niet bij.
Je bent er, het is om je heen.
Je laat je ogen lijnen trekken
in je hoofd.
Je zet ze op een doek.
Je zet dat op een vel
papier.
Nooit is het hier.…
Niet voor kale mannen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
631 Altijd denken aan morgen
Tussendoor, denken aan wat
is geweest – zorgen, zorgen
Druk maken om wat je vergat
Altijd net-niet en goed: nooit niet
De kleur van nu is nooit van morgen
Rondom het huilen, verdriet
soms glimlach – zorgen, zorgen
Laat ik nu duidelijk zijn, vooral
Dan rest daar nog een flink streven
Duidelijk helder en nogal
Gooi…
Opmerkzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
467 De bal rolt:
de dag zwart wit aan onze voeten
we schoppen er tegenaan of we rapen hem op, we
zien vogels:
vogels die te pletter vliegen tegen glas,
krassen woorden open die blijven hangen:
aan de galg een gouden strop…
Uit zwart naar rozerood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 zie hoe lijnen
elkaar verrijken
in schaduw en contrast
vormen in
samengaan verglijden
zich uitwaaierend weer spreiden
punten lichten op
in de vitale kleuren
van het energierijk leven
drink elixer uit heelal
mijn muze is er al
en straalt vergeten planeten
kom dans met mij
uit zwart naar rozerood om
onze liefde eeuwigheid te…
in lief en pijn kom je voorbij
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.412 lege handen reiken naar nevelige verten
waar zich meedogenloos gespleten waarheid openbaart
hoor ik je rammen op de toetsen van je vleugel
waar rauw en hartverscheurend de klank in schreeuw ontaardt
en dan is er het diepe kreunen van genot
wanneer nog half in slaap jij onder witte lakens voldaan
mijn hand omvat - zo groot en groots in klein…
Los van de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
511 zacht breekt het ijs
een vlam lekt
uit de open haard
speelt met
kleuren in het glas
wij zijn op reis
in het verglijden
van de kleine uren
dansen sprookjes op de muren
realiteit heeft
gordijnen gesloten
een dimensie van spoken licht op
wij zijn vertrokken
los van de tijd
de winterslaap wordt ons benijd…
Morville
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
563 (Het gehuchtachtig kleine dorpje Morville ligt in Lotharingen (la Lorraine). Zijn naam leent zich uitstekend voor de associaties in het gedicht.)
Hier overdenk ik mijn bestaan,
in Morville, op een bank.
Gierzwaluwen gaan af en aan.
Agnostisch zeg ik dank.…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
de bron
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 op weg in het tijdloze
licht op afstand
geluid als richting
warmte als bron
kan alleen de geest
zich verplaatsen
onmeetbare trilling
in het oneidige
voorbij het einde
licht,eeuwigheid
ligt de bron
van ons zijn
schaduw is een
zeldzaamheid
weten overbodig…
De dans
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
652 De dans
De wereld heeft met kunst en kleuren
toch nog iets wat doorgaans mist
Dit leven zoekt met haar bestemming
naar de hand die leven schetst
Deze aarde circuleert
en doet of toeval schijn vertoont
Doch ergens hier bekent een ziel
dat hij bestaande hoop erkent
Enigszins het tegendeel
ziet dat het lot diens spel wel speelt…
Kosmisch Ballet
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
778 Het glipt mij door de vingers,
Nu nog niet, dat scheelt
Slechts in een fractie
Houd ik de eeuwigheid vast
Probeer het te rekken,
Materialisatie van momenten
Het kan niet,
Wat het machtig maakt
Bestaat niet,
Omdat het niet bestaat
Straks een bejaarde
Nu een volwassene
Daarnet een kind
Niemand
Die de dans des tijd ontspringt…
Granaat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 Van de tenen tot aan fontanel
platvloers beginnen als je staat
als je ligt kantelen waarheden
geloof, veiligheid en zekerheid
In het zoeken ligt eenheid
raspelig als schaafsel besloten
Elke naam valt in letters uiteen
van tere schaamte tot harder been
Op het zand liggen de borstbeenderen
van zeekatten, die zo intelligent
waren er…
kerstfeest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
622 Nog sluimert melancholie in haar nevelbed
of romantiek hult zich in dwarrelende winterpret
De donkerte staakt zijn verzet tegen plaagstootjes van licht
en aarzelend tovert de wereld zich een nieuw gezicht…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
Ik weet het!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
692 (een tautologisch gedichtje)
Ik weet waarom u mort.
Ik weet waaraan het schort,
waarom het nooit wat wordt:
het menselijk tekort.…
overgeplant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 en weer
was het lente
toen ik haar
zag staan
voor je raam
boom met kale
uitgestrekte
armen
overgeplant
in vreemde
aarde
geen blaadje
groeit er ooit
de zon schijnt
door jouw venster
schaduwen op
het behang…
waarom zou u naar een dichter luisteren
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.023 waarom zou u naar een dichter luisteren
die met vogels spreekt
waar mensen niet toereikend zijn
die zich klampt aan vleugels
die hoger vliegen dan bommen
en kogels glad als olie
de dichter die vleugels spreidt - die opvliegt
en in woorden woont -
omdat mensen niet toereikend
en water en aarde zijn bevuild
vanuit de hoge lucht…
schakeltjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Meer dan zes miljard mensen leven een dag,
dat zijn dus meer dan zes miljard dagen in 1 dag.
Als je een dag beschrijft
als een verzameling schakeltjes
bv. iets eten, boodschappen doen, iemand bellen,
van iemand houden, een fietstochtje maken,
dan kom je op een veelvoud
van zesmiljard schakeltjes per dag
en het is bekend van schakeltjes…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Vragen in mijn hoofd,
antwoorden in mijn hoofd.
Duidelijk, kloppend maar onherkenbaar,
de wet vervangt de vraag.
Vreemde stemmen ingefluisterd,
niet van hier, onbekend.
Een deel van mij, een andere ik
Tegenovergesteld, compleetmakend.
Mijn intuïtie, mijn weten, mijn gids.
Ying en yang samengesmolten,
zwart en wit ontpopt tot grijs.
Mijn…