2103 resultaten.
Trekvogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
669 TREKVOGELS
Het zou wel overgaan
melancholie om afscheid
van wat eens zo vertrouwd
dichtbij was en voelbaar
Een hoofd achter een spiegelbeeld
een hand op een schouder
een naakt lichaam ervoor
onbekend en ver weg…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 Nog steeds die luchten, schaduwen van wolken
wegvluchtend op windrimpels in de rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder…
Geheim van vlinders
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
733 Zouden vlinders
dan zo kwetsbaar zijn
omwille van
het ongelooflijk mooie
dat hun vleugels in zich dragen
zij hebben hun geheim
weten te verstoppen
en spreken toch uitbundig
over hun verandering
zich tot vlinder te ontpoppen
tijdens het geduldig wachten
en intussen trachten
krachten te reserveren
voor de metamorfose
hoe de natuur ons…
Laat dan los!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 Dat ik niet langer weerstand bied,
tegen verandering.
Tegen de waarheid van de dood.
Dat ik niet langer vasthoud,
aan gebeurtenissen.
Aan de halmen van het stro.
Dat ik niet krampachtig wil behouden,
waar ik met mijn hele hart van hou.
Ik hou van het leven. Ik hou van jou.
Mijn angst is dat ik niet los kan laten.…
Tijdig
gedicht
4.0 met 8 stemmen
3.423 Je huis is vol schatten en op stand.
Een kamer voor jezelf. Rustige straat.
Een tuin. CD. PC. Twee lapjeskatten.
Een mooie baan. Kinderen: goed verstand.
Aardige vrouw. Zo kun je nog wel doorgaan.
Zelfs met je ouders heb je nog een band.
Tijdig, omstreeks je vijfendertigste,
heb je je valse ideaalstelling herkend.
Nu, tien jaar later…
tijdloze wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 Is hier nog eigenlijk, wel, hierbinnen
waar dan ook, die het zich herinnert
de wereld, groots en groen
onverzettelijk en onveranderlijk
het zoete gevoel voor eeuwig en altijd
men deed aan de borst kloppen
met verbloemde idealen
het sop was de kool waard
men at toen nog gestampt brood
met dompelsop voor soep
de wereld geschapen voor de boutades…
Leef met de lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 De lach op haar gezicht
maakt het verplicht
het leven te omarmen
te vullen met oprechte charme
De plicht bevrijdt
Heeft tot inzicht geleid
dat haar lach
beschikt over het enige gezag
dat valt te erkennen
lichaam en geest verwennen
oneindig lang
Wees nooit meer bang
Haar lach zal altijd klinken in je leven
als de zuiverste noten ooit geschreven…
Naaste omgeving
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.602 Het veranderende omgeeft je zo
teruggetrokken, dat het je ontgaat,
er bijna niet is. Wat ga je doen
als je hier even weg bent.
---------------------------------------
uit: 'Garderobe, kleine zaal', 2017.…
Wraak der lelies
gedicht
3.6 met 10 stemmen
4.471 & laat je van je hoge tonen niet ontluisteren
die als druiven langs het metselwerk afduikelen
tot ze aan de snaren van de basgitaren blijven hangen
Zoals zal blijken
zitten we gevangen
, zolang we in dezelfde richting blijven kijken
De permutator*) stookt zijn snelheid op
(Waar de feërieksten lagen in fine fleur
vergaderen nu schelle heksen…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Waarom was de herfst droog, mediterraan
en dat na zo'n moessonzware zomer.
Eergisteravond, na drie keer een volle maan
ononderbroken continentaal, was de wind
opeens gedraaid in zijn normale richting;
de adem van de zee stoof over het land
en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur
van vuur in hout. Eindelijk tijd voor westerstormen…
Scharnieren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 De deur van verandering
Draait op schurende scharnieren.
Het heden barst uit zijn voegen,
De toekomst op losse schroeven
Pijn in mijn krakende gewrichten:
Touwtrekkerij tussen ledematen
Die verschillende richtingen uitgaan.
Marionetten zonder leidraad
Geraken in de knoop, vroeg of laat ……
Van zomerse winters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal onze zomer een strenge winter zijn
Dan blaast een koude wind door ’t riet
dan is er slechts winterse zonneschijn
Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal het voorjaar een rillerig najaar zijn
Van zoveel najaarsstormen doelgebied
want ons land ligt exact in de vuurlijn
Ergens in het reeds…
Mijn dochter en ik
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.810 't Is of ik in mijn eigen ogen staar,
en wat daar staat, het is als water klaar,
wanneer ik langzaam in mijzelf verander.…
Vrijmarkt
gedicht
3.5 met 2 stemmen
9.725 Dit is zijn beste jaar. Nooit eerder kon
hij hier zijn Ganzenbord, Electro, Lego,
puzzels, Spirograph, Stratego
en al zijn kinderboeken kwijt.
Vandaag slijt hij zijn kindertijd.
Hij heeft een deken op de stoep gelegd,
daarop zijn waardeloze waar,
die concurreren moet met teddyberen,
encyclopedieën, oude kleren
en meisjes met melodica's.…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 vredige lege stranden van liefde
Zonder vooroordelen
Zal ik rust vinden
Haal me eruit
Laat me spartelen op het droge
De woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer observeer ik slechts
Het op en neer gaan van golven
Het leven is verandering…
Mond gesloten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Het verzwijgen van het kriebelen
in het merg, het fluisteren van goden
geruststellend wreed, de toekomst wetend
volmaakt als een cirkel met licht
van een bloedrode maan
Troost vinden in de zekerheid dat er
een einde komt aan elke droom
elk leven en de weg ernaar toe
Het belangrijkste is, lichaam loslaten
blijf bij je standpunt en zweef…
Het heet traagheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Als er zoveel beweegt
in mij, mijn buik, mijn hart
en parallel in mijn hoofd
overal chaos
hoe zou ik dan stil kunnen zijn?
Mijn spieren doen vertraagd
mee, door de kleine onrust
draait heel mijn lichaam
zoals de aarde om haar as
tolt, door heen en weer rond
schietende elementaire deeltjes
Ik zit er midden in en voel
de snelheid niet…
Aanpassing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
537 Als je wereld harder gaat
dan je eigenlijk bij kunt houden
kun je zelf blijven versnellen
tot je uiteindelijk af moet haken
Of je kunt bewust vertragen
tot je wandelt of bijna stilstaat
om je heen kijken en constateren
dat er ook andere dingen bestaan
die wellicht de moeite waard zijn
Soms heb je die keuze
of moet je die maken…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
Wie schrijft blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 De tijd vliegt voorbij,
zo vervliegt ook ons leven.
Dat zeggen oude mensen.
Tijd vliegt niet,
meent een oude dichter.
Dichters leven liever NU.
Dichters gaan niet dood.
Iedereen loopt in kringen rond.
Alles verandert waar je staat.
Dood doet leven leven.
Zo doet ook hoop.
Alles heeft zijn eigen tijd.
Niets nieuws is onder de zon.
Onze…
Weerlicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
724 Vertel ons, weergod Hiemstra in het leder
De golfstroom stijgt toch warm op uit de zee
Vertel het aan de fruitboom langs de Ee
Van bliksemslingeraars met ganzenveder
Bestaat een kans van één op tien miljoen
Dat farao de zonnewichelaar
Een show van streptococcen geeft met staar
Iets wat wij in geen duizend jaar gaan doen?
De grote terts…
Weergod Hiemstra
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
612 Het is een slimme secretarisvogel
Die weet hoe hij het Weerlicht heeft doorgrond:
Doorploegd mijn associatierijk jargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan - SM van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In lederhosen doet-ie ook zijn ding
Als Meteoroloog maar zonder Swing
Het was de opperweergod Jupiter…
Hemel van onvrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Liefste woordkunstenaar
je wijst aan wat je ziet
en de façades storten in elkaar
het is een wonder waar je bij staat
Er komen mensen op af, ze willen
in jou geloven
Liefste woordkunstenaar
jouw woorden verwarren je
en belagen je gillend
uit de monden van mensen
die verlost willen worden
door jou
Urenlang leggen ze elkaar uit
wat jij…
[ Het regent vannacht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Het regent vannacht,
zomerherinneringen --
worden weggespoeld.…
Getuigenis van liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 Alles is aan verandering onderhevig
therapie, het licht, jouw papieren spiegel
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van verlangen
in het stedelijk gedachtelandschap
brokkelt een beetje van jouw denken af
het inzicht dat je hebt gekregen
nadert een noodlottig einde
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
ontheemde bloemen die…
De bizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
387 Laat muggen mijn bloed maar drinken
Ik blijf hier om zelf te genieten
van het bloed van de maan
de vuurvliegjes door de tuin
en de joelende kinderen
om een kampvuur ergens
...Achter dendert er een vrachttrein langs
...waar ooit de hoeven van bizons roffelden
Mijn dromen zijn blind en naamloos
Ze schijten ter plekke
en eten als ik weg…
De ruil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 's Avonds loop ik graag
door de straten, kijkend
naar de mensen in hun huizen
en dan vraag ik me af
met wie ik zou willen ruilen
en wat voor ruil dat dan is
Wat geef ik en wat krijg ik?
Een ziel voor een ziel, misschien
niet om voor altijd te houden
maar, wie zou de mijne willen
met alle gevolgen van dien?
Natuurlijk krijg ik geen antwoord…
DE VLIEREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 In Breda 's buurt "Heuvel" prijkt een gebouw,
toont in zijn zalen schone afbeeldingen
van 't winkelpleins gewezen woningen,
is vol zachte schemer, wazig, bleek blauw.
Hierbinnen daalt stemming als milde dauw
neer op gezelschappen en eenlingen.
In de ruimte galmt soms welluidend zingen;
stemmen luiden plooibaar: wijd, dan weer nauw.…
Een beladen hemel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 er zaten gaten
in de lucht die
in vrolijke vlucht
lente vierden
met een eindelijk
ontklede zon die
in de lichtste tinten
begon aan het
mooiste seizoen
waarin de nieuwe
kleuren zich nog
moeten meten
met het laatste
hagelwit en sneeuw
waar het prille
groen als ondertapijt
prijkt voor de vroege
voorjaarsbloem
ik heb jouw signalen…
Zijn stiptheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik heb de
gewichten
zien slingeren
aan kettingen
van de tijd
die af en toe
zijn stiptheid
liet vieren
bij een speciale
gelegenheid
daarna wel in
de pas ging lopen
zonder het
uurwerk grondig
te moeten slopen
omdat wij dat
zo ieder jaar
met elkaar
goed hebben
afgesproken…