2808 resultaten.
Oeuvre
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
891 er is wat afgeschreven
vette enveloppen
vlogen uit mijn hand
tussen de tanden van
overige bestemmingen
ik heb het niet meer
zoek een nieuw verband
niet meer dan vloeipapier
in stukken gescheurd
bijeengehouden met
handgaren
van ongelijke lengte…
Een witte duif
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 ik stuur
mijn boodschap
met de wind
een witte duif
draagt letters
die jij zo kleurrijk vindt
storm en regen
trotserend laveert
zij op instinct
opgetogen
rol jij de boodschap
uit van boven
in zinnen mag
ik jou op afstand
nog steeds beminnen
ik zie je lach
weet dat jij mijn
kaartje hebt verwacht…
Nog steeds gedreven
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
481 ik heb ze gezien
de vingertjes geheven
het eerste lichte beven
bolle wat kalende
koppies met ogen
nog steeds gedreven
snorren en baarden
compenseren verlies
van de ooit wilde haren
op het randje van
betweterij verkondigen
zij nog normen en waarden
ervaren door vele jaren
veranderingen volgend
blijven zij trouw aan hun bron…
Zonder mijn naam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
512 het wordt niks
ik voel dat woorden
blijven zweven
ze willen niet
weergeven wat
ik ermee bedoel
heb ze geschild
van emoties ontdaan
ze kijken me kaal aan
zinnen hergroeperen
werd een wanhopig
allerlaatst proberen
heb in armoe
het werk weggedaan
helaas bleef alles staan
in het herlezen
begon het langzaam
vorm te krijgen…
De kleine muziek
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
456 volkomen kwijt
ik schrok
want wat bleef
was een hakig
en hoekig geheel
kaal zonder
versiersel als
boogjes en andere
tierelantijntjes
schreeuwen
woorden hun
armoe in emoties
en andere affecties
hakken humeuren
de kleine muziek van
mooi lopende zinnen
tot wegwerpmelodie
nog heb ik
geprobeerd met
fantasieletters te schrijven…
IK SCHRIJF DEEZ' VERZE'
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.733 Ik schrijf deez’ verze’ uit liefde tot de gele
Papieren met de kreuken glad-gestreken.
De inkt vloeit, de pen haakt, harige vezels breken
Af in het split en vlekken vegen vele.
Daarom mijn hand die zo zwaar leit tot hele
Lichte trekjes dresseer ‘k en ’t licht geteken
Oefent de geest tot een licht uitgereken
Van woorde’, ook niet àl te ijl,…
Vleugje lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
506 een frisse wind
laat letters anders
kleuren in het woord
de uitspraak geeft
subtiele wijziging in
wat je normaal hoort
het is geen dialect
hoewel dat vaak met
stelligheid wordt gezegd
de tekst in zijn
geheel krijgt zo een
positieve lading mee
zou het al een
vleugje lente zijn in de
nu overjarige oubolligheid…
edoch, edoch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 hij is een gebruiker
misbruiker als het moet
een fnuiker af en toe
van zijn talent en
hij weet wel dat het went
het weten, het vergeten
het voelen en het woelen
doorheen de tijd
hij is een oele
al beseft hij telkens
hij zijn hoofd ter ruste legt
dat de wereld die hij kent
enkel ontkenning kan betekenen
buiten, daar ligt alles
klaar om…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 ik heb zinnen losgelaten
als vallend herfstblad
hoopte diep van binnen dat
er ergens een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht…
Een boodschap
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
564 ik heb een boodschap
toch voel ik mij
nog geen profeet
er zijn volgelingen
die mijn geschriften lezen
mensen genezen kan ik niet
ben ook geen ster
of een bekend persoon
middelmaat en heel gewoon
ik schrijf niet om
mensen te bekeren maar wel
om hen iets belangrijks te leren
hebben en nog meer bezitten
zijn geen drijfveren tot leven…
beschouwing nummer zoveel
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.084 A4 door twee
dat is hij, alleen
een fragmentarisch man
soms hilarisch, maar meestal
betreurenswaardig
met zijn pen, zijn blik
oneindig, ja, onnoemelijk
ernaast gericht
hij heeft geen weet
van het leven, hij schrijft
inkten stokje in de hand
en droomt zich weg
naar papier dat scheurt
mocht hij stinken,
hij zou ruiken naar de dood…
pennevruchtje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 zijn, het is als poëzie
een streepje woord
dat drijft in het boek
van iemand anders
die al eerder was
en teruggekomen is
om het verhaal af te maken
het is de nevel boven heet water
dat zich een weg vlucht
om elders samen te klitten
tot een volmaakte druppel
klaar om zich te laten vallen
tot een opgedroogde vlek
die langzaam aan vervaagt…
Onder voorbehoud
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
393 nog heb ik
je boek niet uit
het blanco
inspireert als
letters kalligrafen
worden en hun
harten dragen
in zinnen vol liefde
nooit is er
verleden tijd
als we pagina’s
terugslaan en
emoties in passages
weer herbeleven
tot in detail van
nemen en geven
natuurlijk
zouden wij dingen
anders doen
de zoen blijft
overigens gegeven…
(Woorden)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
651 Zo heb ik dan
zeven woorden geschreven
Daar is het niet bij gebleven
Ik schrapte de eerste vier
Die waren hier niet nodig
En je begrijpt het al
zeven als getal
was nu ook overbodig
Woorden geschreven
Daar kan ik mee leven
Maar moest het zijn
dat “geschreven” je stoort
Houd het dan
bij dat ene woord…
In paradijselijk licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 ik heb ze gebouwd
met eigen handen
de stenen geraapt
gehakt en gebakken
maar de fundamenten
waren al eerder gelegd
stilaan ben ik begonnen
natuurlijk met visie
creatief door hoogte
transparant in ruimte
spelend met zicht
in paradijselijk licht
tierelantijnde decors
zette snuisterijen in beeld
construeerde arcades
griekse pilaren…
Gedichtendag
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
807 De pennen worden weer geslepen,
de inkt vloeit als een stroom naar zee;
de dichters voelen zich geroepen
en iedereen doet even mee;
De woorden zijn helaas niet meer van waarde
we weten het, maar doen toch voort,
want iedereen wordt o zo graag gehoord
tot hij of zij de rust vindt in de aarde.…
Sluimerende branie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
544 Het vermoeden in mijn vingers reageerde
met overdreven drift;
als zouden zij kunnen spreken,
om al hun overtuigingskracht aan te wenden
en zich te richten
naar brabbelende monden en samenzweerderige gehoorgangen.
... en zie,
ik was alweer aan het schrijven
in een hallucinante bezwering.…
De kaarsrechte lijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
424 gaan wij
de messen slijpen
voor de kaarsrechte lijn
of kartelen
we de lemmeten
voor meer rafels opzij
wie voelt de pijn
van het warme vlees dat
al de geest heeft gegeven
plengt het bloed
dat snel stollend ooit
leven heeft geschreven
wie denkt in
het landschap van smaken
de enige fijnproever te zijn
snijdt eigen vingers aan…
de waarheid is...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.304 de waarheid is wat niet wordt opgeschreven
je schetst een beeld dat nooit geheel voldoet
zoals wel vaker voorkomt in het leven
men merkt het wel maar een ieder vindt 't goed
je schrijft een vers met een verkeerde pen
terwijl je vals wat schuine liedjes zingt
maakt wat muziek in vrolijke akkoorden
ondanks dat droefheid jou steevast omringt…
Schrijflied
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.079 Óp Broeders, trekt ten schrijve
want anders komen wij te Laat
gebruik naast Jordans' borstel ook slijpschijven
laat aan het Ende fier bemerken waar u staat:
uw Kruideren der taal laat zich niet missen
een vaderlandse dichter is niet uit te Wissen
ik zeg: een vaderlandse dichter is niet uit te Wissen…
verhalenschrijfster
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 zomaar uit haar hoofd
een beeld geplukt, vertaald
naar papieren letters toe
tot verhaal gestaald en dan
ingebonden en verspreid
een hersenflard op weg
doorheen de wijde wereld
een spoor van onbevangenheid
ze schrijft, ze blijft
de roem moet afgeroomd
een stukje ook voor haar
in mijn hand rust
haar glanzend pakje hoop
ik koop er niets…
Dichten op mijn laptop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.892 De lijntjes van de hand dansen op het toetsenbord
Pas voor, strek uit, vermurwen zich en lachen dan
De maantjes in mijn nagels kijken verbaasd toe
De drukte in hun haastig doen
Alsof ze bang zijn het moment een stapje achterop te raken
Springend en wandelend van van de ene tik tot meer
Zo eens een weldadige rust of een geïrriteerde halt…
Strandgast
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.317 Ze ligt in het zand
in de verte blinkt de blauwe zee
achter haar zonnebrilleglazen
zijn de ogen gesloten
Ik denk aan Freud en Jung
hoe de menselijke geest
alles van buiten naar binnen neemt
en zich verwonderen blijft
Ze is verdwenen, haar handdoek
verlaten op het zand en ik
hoor haar stem vanachter mij
wat heb je nu weer geschreven…
het poweetgewoel
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
951 een steen zijn teen
met aanstoot zonder vertoon
van enig menselijk besef
de normen hier geuren
naar bederf, zo oud
er zijn in feite
geen woorden voor
dit verdient een klacht
met een uitspraak van kracht
vanaf de laatste letter
amper uitgestorven
een nieuwe dinosaurus rechtens
eender welke rechtse mening
de poweet, indachtig zijn eed…
Een eenvoudig surrogaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 wat in zwart
geschreven staat
de woordstatus heeft gehaald
om op papier te komen
is niet het gewone leven
maar een eenvoudig surrogaat
een betonskelet
de slaapkamer zonder bed
of hoe een bos met gekapte bomen
nog ooit van lente en zomer kan dromen
jij bent mijn lezer en de zinnen stylist
creëert met witregels kleuren in dit gedicht…
Adem warmte in woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 ik heb gewikt
en gewogen
kijkend van
beneden naar boven
nog maskeer ik
mijn onzekerheid
adem warmte in woorden
die niemand wil horen
kleur zinnen
die ego’s nooit
zullen beminnen ondanks
hun bekende edelmoedigheid
heb vaak op
op lange tenen getrapt
in het spoor bijster zijn
maar zonder opzettelijk venijn
open treed ik naar buiten…
vooral doorgaan!
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.511 Iedereen op deze site schrijft gedichtjes hartenkreten Enz.
van putjeschepper tot vliegenier.
Alles komt hier samen,
geschreven op hun eigen manier.
Allemaal met een betekenis,
met achterliggende gedachten.
Om de volgende te gaan lezen
kan ik al haast niet meer wachten!…
Literaire hoogstandjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
660 ik raap de
prullen bij elkaar
die ik ooit heb uitgegeven
de poeha waarmee
alles is geschreven
krijgt geen tweede leven
het aureool waar ik
steeds om vroeg droegen
zij alleen in hun selecte groep
nooit kwam ik in de kroeg
mijn literaire hoogstandjes waren
volgens kenners slecht gevoegd
had geen ellebogenvlees
slijmen en meepraten…
Bedenking
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
685 Soms probeer ik uren
het zwijgen na te bootsen
Geef ik het denken terug
aan mijn verrast verstand
Soms probeer ik woorden
uit mijn zwijgen te loodsen
Voel ik me in het schrijven
met de dichters verwant
Van poëzie - zo zeggen ze -
heb ik niet veel verstand
Zo ben ik dan weer terug
bij het zwijgen aanbeland…
Geen slaap.
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.624 Half vier vanmorgen,
ik schrijf de nacht
weer van me af
zit alleen vanmorgen
was weer kort vannacht.
Niet bij machte
de zoete slaap
te slapen
een lieve droom
te dromen,
gewoon tot rust
te komen.
Ik schrijf de nacht
weer van me af
droom mijn gedicht
dicht langzaam
mijn ogen dicht.…