2313 resultaten.
die donkere nacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
953 ik sloot mijn ogen
in een zware donkere nacht
ik voelde me alleen
maar heel onverwacht
voelde ik een warmte in me
het kwam ergens vandaan
het voelde goed
ik ben toen opgestaan
hij was er
in dit moment van eenzaamheid
hij legde de warmte van een deken
om me heen in die eenzame tijd
hij was er niet
en toch was hij bij mij
ik voelde het…
Vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.258 Slot op de deur
hoor ik haar SCHREEUWEN.
Gooi ik mezelf
nog eens voor de leeuwen.
Durf ik dit nog wel eens aan.
Heb ik zoveel geduld.
Weet je het wel zeker
is zij de vrouw die je wilt?
Angst, zweet en tranen
zullen het vertrouwen laten groeien.…
Nieuw Begin...
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.946 Enkel een woord,
niet eens een zin,
een enkel woord
vormde het begin
Gevoel op negeer,
hart op slot,
een enkel woord
brak de sluiting kapot
Ongeloof, verbazing,
angstig en verward,
een enkel woord
opende mijn hart
Jij opende mijn ogen,
toen zag ik in,
ik sta aan de voet
van een nieuw begin...…
de bovenkruier
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
983 de bovenkruier
naast een reiger aan de sloot
staat stil te wachten
de bovenkruier
pas in het nieuw gestoken
staat stil te wachten
de bovenkruier
zo zonder wind of meel meer
staat stil te wachten
de bovenkruier
stoomgemaal overlevend
staat stil te wachten
de bovenkruier
op tekening en foto
staat stil te wachten…
En toch treuren
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.364 En toch treuren om al het eigene
Dat verloren ging, al het eigene
Dat elkaar was
Zijn woorden, zijn zinnen, zijn taal
Ingebed in die van mij en ingelijfd
Die nacht waarin ons verhaal
Gebonden werd
In mijn armen de chemie, die
ik uit alle macht tot liefde
Transformeerde
En ondanks het slot, dat in
Zijn handen lag, weet ik me
Voor…
Verslagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
770 En sloten onze schulp.…
Gesloten deur.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.004 Al zou ik een hek bouwen
om de muren van mijn huis
Je blijft me achtervolgen,
ook al is de deur op slot.…
Basso continuo
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.237 je ademt sleutels
waar ik sloten had gemaakt
danst over mijn balken
in een eigenzinnige cadans
bast mijn contra open met
mateloze overtuigingskracht
molt alle hoge accenten
uit mijn eerste repliek
ik kruis de ligging van de klank
met een chromatische krul
en ladder dan mijn eigen melodie
rond jouw toonaangevende geluid…
Gods aarde juicht!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.003 Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloementuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.…
bang van een spin
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
692 je bang als er een spin voor je staat
en vraagt hoe het met je gaat
ben je bang en loop je weg
misschien heb je dan wel dikke pech
wat als hij je net een snoepje wou geven
zou je dan zeggen: 'dank je 'k ben nog in leven'
waarschijnlijk was het een lieve spin
zo heel ver vanbinnenin
dan was dat allemaal voor niks geweest
en spin is ten slotte…
Je uitgestoken hand
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
655 je draalde
draaide op één voet
en klopte op de deur
die als in uitnodiging
half open stond
verwondering in je ogen
een bijna niet geloven
de bravoure van een impuls
die drempels overschreed
toen je naar me keek
weg waren gedachten
over grendels en sloten
in een ongewenst entree
ik nam je uitgestoken hand
jij ging stralend mee…
obscuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 in een donker wordende kamer
zit ik
even lang waren zij vandaag
nachtdag
het duistere vrees ik niet meer
licht daarentegen
mot in mijn lijf
is moeilijk te verjagen
geur van kampfer
dwaalt door het huis
het elektriek
laat ik voor wat het is
uit
ik schrijf morgenochtend wel
noodgedwongen
deur op slot
raam dicht…
In mijn hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.080 Er hing een waas rond haar
een bloem van verlangen
uit de mooiste droom ontsproten
De wind voerde haar geur mee
haar glimlach
haar welluidende verlokking
En zij kwam naar me toe
een engel uit Edens hof
lieflijker dan de liefde zelf
Mijn hart sloot haar in...…
Poging
gedicht
3.4 met 8 stemmen
9.087 Misschien heb ik nog 't meest geprobeerd
woorden doorzichtiger te maken,
waarbij dan juist extra opvallen
de donkere plekken, verdichtingen
van wat iemand denkt, meent, voelt,
desondanks met de bedoeling
meer het licht zichtbaar te maken
dan wie dit schrijft en zichzelf
ten slotte ook niet veel anders
dan stof gegeven is.
------…
Temperamentvol gesticuleren
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
465 ik heb altijd
de warmte gezocht
van jouw handen
ook al waren
je vingers onrustig druk
in temperamentvol gesticuleren
samen zochten we
consensus en rust
sloten zacht in begrijpen
na jaren ervaren
was een blik vaak genoeg
voor dezelfde toon
we wisselden gewoon
energie en omarmden
elkaar in close harmony…
trein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Hoeveel keer kan men je breken
kansen ontelbaar berekenen
tussen verlichting en dood
zie kikkers kwaken in de sloot
val midden binnen in de zin
luid en duidelijk aanwezig
in
bezig
wat heb ik nou schijt
aan jou en je literatuur
verdwenen spijt
de wereldwijde kuur
waarom ben je niet rijk
slijk
voor altijd
over en uit…
Natuurlijke dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 niets herinnert nog
of vergeet sindsdien
handen op huid
tot knoop gevouwen
vogel, een dwaalgast
terug van heen
luchten rusten
in roerloze wolken
de onderste steen
verankerd in aarde
het land is af
niets meer aan doen
de knopen geteld
de sloten gegraven
klaar voor halvering
naar eeuwigheid
het laatste woord
gesproken…
Spinsels in onze kop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 Deuren vallen in het slot.
Hakken zinken in het zand.
Ramen worden ruw gesloten.
Wanneer we weinig verwachten,
worden we zelden teleurgesteld.
Een frisse storm steekt op.
Hersenpannen worden geopend.
Spinsels waaien uit onze kop.…
Vrouwen in Marokko
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
642 Ze wandelen avond in
de schemer van 'n bladzij
bijna omgeslagen
licht schuw rond dit uur
Nog brandt
het dagelijks vuur
dooft sissend
in zee, als samengebald
ze slenteren avond in
alleen, met twee
met drieën gegroeid
tot silhouet
Herhalen met verve
hun schimmenspel
tot nacht -onhoorbaar-
in het slot valt.…
Handwijzer....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De weg
hoef je hier
aan 'geen kip' te vragen
Alleen voor
fietser, wandelaar
mij stoort het niet
Ik ben te voet
-wat geen twijfel leidt-
m'n fiets, thuis op slot
Nu niet gedraald
niet langer dolen
de weg naar huis ingeslagen.…
bestemmingsverkeer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
512 het gedicht heeft een plaats op de kaart
met een naam om te onthouden
zo zijn er altijd bermen met haakse akkers
en onderhuidse sloten als traanbuizen
er past een afstand in de tijd tussen
vertrek en de vraag waarheen
nogmaals en met nadruk, op straffe
van verdwalen
een smal pad te betreden, alleen
voor aanwonenden
zodadelijk, op…
kijken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
461 in de tijd die ons rest
rest ons niets anders
meer dan te zijn
daar waar we waren
gebleven met de ziel
die er altijd is en nooit
zal verdwijnen
want de kracht van
leven is voor een ieder
van tijdelijke aard en
meestal niet zonder
gebreken
en dat anderen koeien
in de sloot zien staan
die er niet zijn is hun
probleem niet het…
drift in vage passen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.111 ik zag ze lopen
naast elkaar
geen hand in hand
die band
was al verlopen
zij licht en grijs
hij krom maar
lang niet dom
ik zag zijn drift
in vage passen
altijd op
een tweede rij
hij veerde op als
hij een ander zag
de ogen iets geloken
maar zij
beheerste het toneel
dirigeerde veel te veel
haar lieve lach sloot
snel de luxaflexen…
..met droeve ogen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.266 Met droeve ogen
keek hij naar mij
Ik keek terug
en zag
het verdriet op zijn gezicht
Met droeve ogen
hield hij me vast
Ik omarmde ook hem
en voelde
de zwakte in zijn ziel
Met droeve ogen
sprak hij tegen mij
Ik antwoordde
en hoorde
de trilling in zijn stem
Met droeve ogen
Hij sloot zijn ogen,
liet z'n hoofd hangen
en zweeg.…
Woordenloos
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.554 We spraken in het zwijgen
met woorden
geen klanken of weergalmingen
met woorden
geschreven op papier
die evengoed
met andere woorden
gewist konden worden
vergeten
met woorden worden
toen sloot je het verhaal
zoals bleek je papier was op
vereeuwigde woorden
worden gehoord
het verhaal op papier verteld
maar de woorden
klinken in mijn…
je aaide bomen langs hun bast
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
958 ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf…
De druppel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.195 Vlak voor het einde
heb ik gevraagd
of je nog wakker was
de deur op slot had gedaan
en de kat naar binnen had gelaten
Ik wist al dat je
je ogen zou sluiten
en de onverschilligheid in je hart
zou voeden
Ik heb je uit bed getrapt,
de trap af, de deur uit!
Daaaag, donder maar op,
dit was het, tabee!…
wij hadden veel gedroomd
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
6.961 Maar toen de deur
van het huis der dromen
zich achter ons sloot
en wij naakt en wereldvreemd
in de realiteit belandden
ervoeren wij
dat er niet veel meer was
dat ons nog bond.
Wankelend waren wij geworden.
Twee,
door het leven kromgegroeide bomen.
Wanhopig wortelend in zand,
maar toch reeds voorbereid op het omvallen.…
de vlag van Friesland
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.506 Toen ik ‘m voor het eerst zag
keek ik met de ogen van een kind
Ik vond het de allerliefste vlag
en telde 7 hartjes in de wind
Maar nee, die hartjes in het rood
bleken pompeblêdden in het Fries
dorre bladeren uit een vieze sloot
het had voor mij iets tragisch
Maar nu zie ik het toch haarfijn
want door een allerliefst grietje
weet ik dat…
de deur valt dicht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.213 verdrietig zie ik
hoe de deur zich sluit
en niemand vraagt waarom
ik wou je zoveel tonen nog
van mijn gevoel, gedachten
en neen, ontgoocheld ben ik niet
- hoe zou ik ’t mogen zijn
zelfs nu er niet meer is dan slechts een kleine spleet
waardoor een streep verlangen valt
naar eeuwigheid
jouw mond die zwijgt
en zachtjes valt een deur in ’t slot…