Alle inzendingen over filosofie

5397 resultaten.

Sorteren op:

TWEESPRAAK.....?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Zij zei: 'houvast heb ik aan mijn geloof' ontstak bij schemer gewijde kaarsen Hij zei: 'voorwaar het is geen apekool dat ik beloof,het is het paradijs' Ik zei: 'je brengt me nu toch van de wijs,is aarde - nu niet ons paradijs de inlossing van beloften?'…

24

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Wanneer ik 24 word Zal ik weten wat ik eis van het leven Doelloze dromen die stoppen met zweven Wanneer ik 24 word Zal ik alles weten over iets En iets weten over alles Wanneer ik 24 word Draait de wereld niet meer rond mij Kom ik terecht in een heuse 'maatschappij' Wanneer ik 24 word Ben ik een man met een job Loop ik…
MC13 april 2015Lees meer >

doof of blind

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
was een kwestie in de kroeg terwijl we buiten rookten onder een blauwe hemel ben je liever doof of blind? oude vraag uit onze kindertijd toen we nog oefenden in denken zoveel jaren later zijn we het nog steeds niet eens als ik kijk is het ondragelijk wanneer ik hoor even onduldbaar om niet te zien of te horen…

Boek van de waarneming

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Op zomaar een dag waarop je hart van papier is, komt de tijd je tegemoet als een blanco pagina. Op een verloren dag delen onze bekende personages hetzelfde nu, maar voltrekken onze verhalen zich niet synchroon. Op een goede dag onzichtbaar voor de waarnemer komt onverwacht het ruimtelijke ogenblik helder als de schreeuw van een meeuw…

waarde van het denken

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
iemand staat op een brug en denkt naar beneden springen denkt hij de kat zit dan dagen zonder eten denkt hij spring toch want het leven is te weinig waard denkt hij die afspraak die men na moet komen zoekt hij naar een mooie zin om naar de overkant te lopen kom, we gaan verder…

Je schaduw zal vergaan

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
zwijg je handen woorden werken ploegend in gevoel blik op later vage dromen toekomst zonder doel droom je zwijgen leeg je zinnen harten worden koel leef je uren zonder dagen op het randje van bestaan flits het leven uit je ogen en je schaduw zal vergaan we zijn cirkels om onszelf zonder ooit te raken aan…

Ik verdronk te vaak

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 935
jouw woord was wet een gebed voor mij als ongelovig rationeel was wel religieus in filosoferen het onbekende beredeneren niet kerkelijk traditioneel jij ving me op met hoop en liefde als ik de diepte ging proberen ongeweten en niet functioneel ik verdronk te vaak jij reikte mij de hand toen ik eindelijk bad en bracht me het beloofde…
wil melker14 december 2008Lees meer >

In Holland staat een huis.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Woont u in een flat met uitzicht over zee, een vrijstaand huis, omzoomd met bomen of zeven hoog, met droombalkon? Je bent een koning in je woning. Wees blij met wat u heeft bereikt, het is aan u gegund en met ruime mate. Maar het mooiste huis staat overal, in straat of steeg en berg of dal. Het is een levend huis in oud model gehuld, maar…

Denkbaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 616
Op de grens van twee seizoenen zag ik het eerste levenslicht. De zomer maakte plaats, met planten die nog bloeiden een eerste blad getooid, met goud en licht. Geen wolkje aan de lucht, geen wind geen regen de eerste storm, die in stilte hoorbaar was. Hoorbaar waren ook, de laatste warme dagen als stemmen die zongen, het lied van de dag.…

Meervoudig ik

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
Wie ik was Ben ik stil aan Vergeten Wie ik ben Weet ik al Helemaal niet meer Altijd zo dicht Bij mezelf gebleven En elkaar toch Uit het oog Verloren - Slechts één regel Nog vat alles samen: Ik besta, wij bestaan…

Grondzaken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Langzaam keert de dag in mij stram trek ik omhulsels aan bedek essentie als een wezenlijk aspect hoe klein kan deze wereld zijn loom draait, verwaait het licht diffuus en volgt rond de contouren van mijn aard het samenraapsel van mijn zaken is dat nu echt het leven waard een nieuwe stap het buiten lucht vervlucht mijn geest…
John Kroos20 november 2015Lees meer >

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Bruin dwarrelt het ooit zo groene leven langs me heen. Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt. Het is de wind die hier als bruid…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

Wie zoekt zal vinden

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
Wat is verloren, werd niet gezegd, was te laat, bleef achter, haalde het net niet? Viel er niet te rijmen, paste niet in een gedicht? Waar zijn de ongelezen woorden die ik achterliet? Wat komt er uit een aarzeling, de tweesprong van twijfel, een links of rechts, wit of zwart goed of fout? Zijn ongebruikte momenten voorgoed…
Marije Geerts22 december 2015Lees meer >

Blijvend van aard

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Kolos was mijn naam uit 't diepste van de aarde eens gewrocht de handen groot, vol kracht en faam en staande met de armen wijd geheven. Beschutting bood ik wie het zocht voor zonnesteek, of storm en regen en vele wegen hebben naar mijn staat geleid symbool van kracht en moed, om naar te leven. En meende altoos er te kunnen zijn als vorst…
Evert de Boer29 december 2015Lees meer >

Tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Grijs verheft de dag zich in haar nieuwe ochtendgloren. Het kader van mijn raam weerkaatst nog licht, vreemd hoe helder grauw kan zijn. Nog net uit bed, bezie ik onbedekt, hoe mensen zich in nevels hullen. Haastig kaatst het voetgeluid, dof en onbedwongen. Het is alsof de regen in hun verder huilt. Er is geen tijd. Of alles, om het hier…
John Kroos3 januari 2016Lees meer >

STILTE

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
De ingesponnen roes die stilte kan voortbrengen vraagt geen crisismanagement, veeleer flaneerkunst en draagkracht. Stilte is als een onderduikadres waarin de schraapzucht naar profilering met zachte hand wordt ontschorst tot onbewimpelde zelfbespiegeling. Ontkoppeld van zweverigheid en verstrengeld in herbezinning vindt men het onversneden…

Straattoneel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
Schraal wentelt de dag zich in het flauwe zonlicht. Door de eerst gevallen druppels van het grijze wolkendek, bezie ik opnieuw het zo bekende tafereeltje van mijn straat. Dezelfde mensen lopen, als een figuratie van het leven, over hun eigen, platgebaande wegen. Ik hoor de uren die de kerk in de verte slaat. Dof klinkt het geluid. Gedempt…
John Kroos12 januari 2016Lees meer >

Winterreis.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik kwam tot u met vlokjes in de nacht uw slaap werd niet verstoord bij 't weven. In één nacht tijd het kleed zo wijds gespreid en al uw beelden nieuwe vorm gegeven. Stilaan gewend aan dit bestaan maar smeltend uit uw tuin gegaan. Naar poldersloot en groot kanaal herboren om in vrijheid heen te gaan. Als water van kristallen fris en rein…

Essentie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Het scheurt. Voorzichtig, langzaam, tergend traag. Langs de transen, door het bouwwerk van mijn levensloop. Dwars door stapels fouten, verrotte houten fundamenten, even vele pracht momenten, craqueleert het tot het barst. Het knarst, het wringt, het volgt de nukken van de wind. Het brengt mij weder, tot het teder schijnsel, van…

Die ene keer

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
Dat klare licht Die ene keer – Een groots inzicht! Maar ’t doofde even snel En scheen nooit meer…

Illusies

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
Traag sijpelt de zon door de laatste flarden van het eens zo grijze wolkendek, wit omrand rafelt alles naar het blauw. Ik zie de stralen goudgeel blinkend zuchten, zoveel luchten, het is een sluier die hier wijkt.. Niets, echt niets, is wat het lijkt. - De aarde ruikt, verliest zich terug in haar bestaan. Ademt groots naar heel ons grondvlak…

Voorjaar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Traag wentelt de dag zich in de vroeg geboren eerste lente zon. Enigszins loom kijk ik, zonder zicht op wil en vrij van alle mijmeringen, langs de borders van mijn vijver waar het leven zich ontknopt. Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap. Met de wortels in het oude, reikt de hoop weer naar het blauw.…

Discutabel

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
We praten. Delen, in gedachten. Bouwden forten. Dansten vluchtig in die luchtkastelen, waar de ijlheid ons, uiteindelijk, benauwd. We stichtten vuren. pookten woorden tot een brei, slechten muren, totdat wij, in minder meer, geworden zijn. - Ik zag je, naakt. Voelde je, als nooit tevoren. Ontbloot van alles keerden wij,…

Cirkels

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Groot, klein. Oneindig reflecterend, stralend, kloppend en pulserend, met hun draden, zo ragfijn. Cirkels. Ze kruipen, draaien, vliegen, wegen door en in de tijd. Ze raken in de randen, kleuren in elkaars verlangen, lichtten in de ander, zonder vorm, of kennis van respijt. Vrij. Zoals het lot. Zoals de zomerzachte klanken,…
John Kroos7 augustus 2016Lees meer >

Nu ik 66 ben

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Mijn handen zullen nooit geweren zijn dan zou mijn lichaam een apparaat wezen, ze zijn eerder een wieg voor lief jong grut een aardenwerken schaal voor een mooi bloemstuk. Vandaag was het toch even als of een flits insloeg mij even op stang joeg al was het maar een flits het wilde verbinden alsof waren twee delen een rits. Maar nee ik ben…

Weg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Ik zal mijn weg gaan mijn weg vervolgen de bocht in gaan Misschien uit de bocht vliegen niet jokken, liegen Ik zal mijn pad gaan boos soms zelfs wel verbolgen Want het pad blijkt niet altijd geeffend .......vrij baan Zon noch maan zullen 'n onbegaanbaar pad ...immer verlichten.…

Verkenning

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Tik of tak meet tijd waar de tijd blijft, goeie vraag is het toen, wat past?…

Voorbij ---- de reis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Voorbij ---- de reis van landschappen ---- gedachten van zeeën ---- denken van bergen ---- verwerken naar het diepe ---- van oceanen Reis je nog verder ---- dieper ---- naar het hart en verder ---- dieper naar binnen naar de Ziel daar ben je Thuis…

Pelgrim, onderweg ben je

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Met één voet op aarde de andere vooruit gaande voort in een tijdloos tempo om dan opeens met twéé voeten pas op de plaats als vastgenageld staan het is té veel té mooi, té groots overweldigend, hemels hoog dat alles te omvatten te kunnen bevatten dringt diep naar binnen maakt van jou, peregrino een ander mens nog mooier, voor Altijd…