8943 resultaten.
van oude mensen ...
gedicht
3.0 met 128 stemmen
27.681 kijkt m'n zoon verbijsterd toe…
Krullen
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.020 Het is echt zo'n dikke bos.
Ik kan wel met dit haar gillen:
ik heb het zelfs op m'n billen,
in m'n oren en neus,
in mijn navel en aan m'n wimpers,
aan m'n tenen en ook op m'n benen.
Ik lijk wel Tarzan, die is nog niet zo erg.
En wat er nog bij kan:
ik kan er zelfs niet door met een kam.…
Ik sta stevig!
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.327 M'n hoofd tolt,
M'n bloed ruist,
Maar mijn handen stevig in een vuist,
Dus,
Al raast de wind door m'n haren,
ík sta hier stevig op aarde,
en al doet m'n hoofd eens van kling,
Ik gooi de handdoek niet in de ring!…
foto
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.128 M'n ogen branden,
er vloeit een traan.
Ik sluit m'n ogen
en houd m'n adem in.
nooit wil ik weer wakker worden,
mijn leven heeft geen enkele zin.
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan,
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
Vergeten
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
1.245 Ik dacht dat ik je vergeten was
Ik dacht, ik kom er wel over heen
Toch zie ik je in mijn dromen
Ik hoor je stem en zie je lach
Dat is wat niet mag
Mijn tranen rollen over mijn wang
Ja ik ben erg bang
Bang dat je me vergeten bent
Alles wat je zei was zo hard
Alles wat je zei raakte mijn hart
Toch blijf je me kwetsen
Kwetsen tot dat ik je haat…
politieke moord
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.040 - de donder rolt
en het regent ook binnen
uit alle klieren
-le tonnerre roule
et il pleut même dedans
des toutes glandes
- the thunder rolls
and it rains even inside
out off every gland
-dass Donnerwetter
und es regnet auch drinnen
aus allen Drüsen…
figurant in jouw spel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
833 we verwachten elkaar
passen precies
negatief in het rolletje
toekomstige foto’s
jij speelt de rol
die ik wil in mijn leven
je regie maakt mij
figurant in jouw spel
moeilijk om samen
te spelen rollen te delen
in decors van elkaar
op het podium een paar
figureren we wel
in het toneelstuk van morgen
of is de rol die we spelen…
Loslaten ...
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.339 Of voor altijd mee
zonder duidelijk reisplan
Ik leunde achterover
en sloot m'n ogen
Had het fijne gevoel
alsof we even vlogen
Wilde even niet meer denken
had de rollen omgekeerd
Jij hebt m'n leven
op deze reis geregisseerd…
Kieskleurig
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.405 Boeren, burgers,
zelfs de allerhoogste heren
ik zie ze vaak genadeloos
op kleuren selecteren
het kroeskopje van het Afrikaanse land
de pareltjes uit oosterse culturen
ze rollen weerloos van het strand
verdwijnen achter muren
Elk kind weerkaatst zijn eigen tint
flonkert over rimpelloze meren
voor boeren, burgers,
al die diepgevallen heren…
geminkt
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.852 ontdaan van een oog
uiteraard het linker
dat hoeft geen betoog
hinkt hij achterop
zijn gedachten te snel
net zoals voorheen
voelt hij de tijd per seconde
duizendmaal meer dan toen
hij beide ballen scherp
van links naar rechts kon laten rollen
geen kapitein, maar al wel eenoog
zoekt hij nu zijn richting
hij is een plantrekker
die niet…
leven op aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 De grond beeft en
trilt en het schalt uit de zee:
het zuchten, slaan en rollen,
terwijl ik toekijk en ween,
een klein liedje erbij en ik kan
er weer een paar uur tegen,
voor ik mezelf weer over
van alles en nog wat opwind,
over wat ongetwijfeld belangrijk
is, ik, klein, lastig mensenkind.-…
Pareltjes
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
579 Je tranen zijn net kleine parels
vloeibaar als doorzichtig kristal
ze druppellen uit je kinderogen
rollen over allebei je wangen.
Zo klein en al zo ongelukkig
kom in mijn armen, vertel me
waarom heb jij zo’n verdriet
wees niet bang ik zal luisteren.…
Manisch depressief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
822 Soms staan mijn zenuwen wijd uit
straalt de grijze massa van mijn brein
maar vaker zitten ze in de knoop
in rollen prikkeldraad voor mijn ogen.
Soms ben ik zo rusteloos en actief
dat ik elke nieuwe seconde verscheur
maar vaker ben ik ijzig kalm en stil
verstar ik urenlang in een huivering.…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Schatkamers vol zonden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 verguld is de schijn
van tekening en schilderij
in schatkamers vol zonden
in museaal vergapen
laat men de botten kraken
als de heerser dat gebiedt
nog spat het bloed
van galg en rad waar
koppen rollen zonder gat
gekochte moordenaars
lappen rechten aan hun laars
op een slagveld zonder eer
de koning doet het weer
maakt niet uit in…
Joost Zwagerman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
885 Hij heeft de sluier opgetrokken van z'n verleden
dat als een knellend koord
littekens van verborgen pijn en verdriet
op z'n ziel achterliet
In z'n laatste interview
vertelt hij alles
met bevlogenheid
dat gaf hem lucht
en is nu in z'n zelf gekozen "stilte van het licht" gevlucht…
’n aubade voor de onvermijdbaarheid van ’t goddelijk lijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 (de bedelstafloner Rubus skriet: ‘de goden zouden wel ’n onsje minder mogen
ze maken te vaak paardensprongen als vallen voor ontzagwekkendheid’)
Rubus
’n god verbruikt z’n zet, hij zinspeelt op jouw fout
en ’t is nog steeds zo dat zijn zet de status quo behoudt
Kultus
’n god is voor ’n potje schaakmatten te laf en afwachtend te noemen
wit…
Homo sapiens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
737 Gij, domme mens, gij homo sapiens,
gij die al eeuwenlang met alle geweld
uzelf ongegeneerd boven alles stelt.
Gij, wier hoogmoed ik verwens.
Wie zijt gij mens, die oorlogen voert,
die onze planeet respectloos verpest
en natuur verwoest die ons nog rest.
Gij mens, nimmer door deemoed beroerd.
Misschien zult ge er ooit in slagen
en wordt…
Dagen droegen stilte
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
668 Dagen droegen rust en stilte
mijn woord vond er een oor
al was er geen antwoord voor
mijn hand voelde een andere hand
die intense warmte straalde
als een band die liefde bindt
heb de mooie dagen
als fraaie herfstbloemen opgeslagen
saam gebonden met een kleurig lint
moeder werd liefdevol gekoesterd
door haar zorgzaam kind…
DE EENVOUD VAN HET 'GOED'
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Ik ben gewend weinig ruimte in te nemen
Maar dan doel ik vooral op het praktische
Het stoffelijke, het materiele
Kan heel goed en lang op m’n eentje zijn
En heb dat jarenlang bewezen
In mijn campertje, mijn volkstuinhuisje
Maar geestelijk vul ik een grote zaal
ook in heel kleine kring val ik op
Dat is geen verdienste
Dat is gewoon mijn eigenschap…
Gezamenlijke Leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Daar werd met zoute lippen gezoend
gericht op zijn geketende lijf
die jaren van smuilen en buigen
vervreemd in de gedeelde leegte
bleven de wrede kauwtabletten
weg van rustgevend bladgeritsel
stuitte zij op zijn verharde huid
Zij wierp alles met verve van zich af
de afschuwwekkende werkelijkheid
met vulgaire viswijventrekjes
daar stond…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
De wereld ontvouwde zich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
390 De wereld ontvouwde zich voor jou
in wat vrijheid heten mag
ik voorvoelde jouw gaan
overmoedig
zelfvoldaan
Toen op vaste bodem –
invoelend
een simpel mens
onverhoopte dromen
Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur
waar verbinding gezocht wordt
Wij zijn nergens meer te bekennen
nooit meer als licht
wat wel schijnen
zal
Jij zit klem…
Op de oprit stranden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
444 Juist als ik de hemel wil betreden
staat mijn verleden te trappelen
mijn vastgeroeste ziel en zaligheid
de weidsheid van eeuwig sappelen.
Reeds lang komt wijsheid van buiten
in gevangenschap, een muur van het blijvende
of ik sta stil in de woorden
en betekenis, wat ik nalaat
is de leugen van die ene waarheid.
Vluchtig als hemelse leegte…
La misère orange
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 Hij verzette zich destijds fel tegen mij
zoals bijna elke keer, datzelfde liedje
zeker, het zal wel weer blijven hangen
niks niet chillen, heart warming feesten
of daten, nooit meer op z’n Grieks of Farsi
als vogelnest voor eeuwig vleugellam
in beginsel blijft hij tegendraads
De nudistenbegrafenis viel dood
op z’n Fries
de Brabantse stervensdichter…
Laatste dodenoffer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 De vrije tijd heeft hij kennelijk benut
op alle dagen die hij verspeelde
Natuurlijk is hij op zijn best
in de realiteit met zingeving
waar hij niet uittreden zal
om voor eeuwig hemels te leven
- hij wordt gek van wachten
Nu zijn ze eindelijk de hort op
hij en z’n ongebreidelde fantasie
afgezaagd kiezen tussen spareribs of vis
want het…
Saaie stilte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
480 voor aanvang van zijn afstomping
vervaagde in afstandelijk groen
haar opgeloste stoffelijkheid
in de ochtendlucht
iedere leugen blijkt echt
zij zal nooit wederkeren, verdomme
noch in dode lijve
en hij wankelt in saaie stilte
na haar lichtvertoon
die haat houdt hem in leven
zij doet wat zij wil
met of zonder kleren
voor zichzelf…
‘gewoon eventjes’
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
661 Dat hij vertrok
hij ‘gewoon eventjes’ wegging
met voorbedachte rade
dat verzweeg hij
Maar nu
nu wil hij terug
Haar zal dat niet ‘gewoon
eventjes’ overkomen
Haar zal dat na zijn daden
nooit meer gebeuren
Maar zij
zij kneedde beelden uit zwarte gaten
liet de wereld los
pakte de laatste nachten in
ondergronds
verkocht ze als oplossing…
Goot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
421 Dit is jouw realiteit
zolang ik stil blijf staan
in wat niet echt mag heten
als meest plausibele tijd
[maar verdwenen is mijn dagpijn]
Nabijheid vervliegt uit gedachten
jij zwijgt bij de stilstand in de goot
blindelings volg je
jouw teruggekeerde ongeduld is groot
[noch komen hier je verwachtingen tot stand]
Kennelijk aarzel jij
mijn…
vulkanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…