2003 resultaten.
Armen staccato omhoog
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
570 er knallen weer schoten
diep in hun geest
halen littekens open van
wonden die eens zijn geweest
duizenden armen
staccato omhoog
een schreeuwende leider
uitzinnig in zijn betoog
bloed aan hun handen
befehl ist befehl
wir wussten es nicht
is één woord te veel
maar ook vandaag
brandt het blauwzwarte staal
van een granaat in explosie…
Met volle passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Schoot ons vuur door onze ziel.
Zoals het moment op de eerste dag.
Met volle passie dat ik voor je viel.…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 neer
als zweefvliegtuigen
Ze zien alles
van bovenaf
en van een afstand
meer van lucht dan van land
Hun vlucht
vaak op rij
in de vorm
van een V
En nee,
ik ben
niet jaloers of afgunstig
op hun vliegen
Ik vrees
de hoogte
waarop ze cirkelen
waarop hun vlucht
Ik ben beducht
-bij nader inzien-
voor hun toekomst:
een schot…
Lief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.290 Als vruchtje ontsproten
Gedeelde deel, van beiden samen
Grootse kracht; delen, de natuur tezamen
Liefste lief in moeders schoot omsloten
Jongste spruit op rij, in ons midden, jij
Onbevangen, plicht noch pracht
Zon en Bloem, licht dat jou toelacht
Lief, zacht, moeders sier, moeders pracht, jij…
Rood in de regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
669 ik heb de mensen gezien
hun lach en kracht
in geestdriftig betogen
een lucht vol kleur
in samen plezierig
de vrijheid weer dopen
pas toen gingen
zij langzamer lopen
geschrokken door schoten
angst verlamde geluid
hoorde ontzetting in ademen
niemand kwam meer vooruit
de stilte nam toe
van niet meer bewegen
zag schoenen rood in de…
dan weet hij dat het goed is
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
844 radeloos zoekt hij in zichzelf
het blije kind dat zich
geborgen weet
zijn onmacht striemt
In razernij
pas als hij haar onderwerpt
en tot de zachtheid dwingt
die elke moeder zou moeten bezitten
en dan haar volle borsten verovert
vindt hij rust
wanneer hij zijn vurig zoeken
opzweept in haar
en haar brandende schoot
met zijn verlangen…
Hopperdepop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 Ik hoor mijn eigen stem
weerklinken waar ik woon
in de schoot van de bergen
Ik kan springen en draaien
luidkeels zingen en zwaaien
naar jou aan de overkant
Van je hieperdepiep
van je hopperdepop
lievelievelottelot
Kom je klopperdeklop
met mij klikkerdeklak
een middag spelen?…
Opdracht volbracht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
536 Minstens zeventig armoedzaaiers
werden daar gedood
Tientallen verminkten, zwaargewonden
en het was Nederland dat schoot!
Komt hier ook zo'n proces van
of kunnen we er mee leven
dat in een rommelig oorlogsgebied
- weliswaar onbedoeld -
wat extra sloebers sneven…
It Fryske Gea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
793 In pake's pompeblêden polonaise
Vliegt vaak een vleugelrijke vlucht, veelvratig
Doorvoed met darren, driest, doch niet doelmatig
Door droge doornstruik dolend dwars door 't duin
Scheve schaatsen schuivend schots en schuin
Broedt zij in beppe's boerenbouillabaisse
Waar westenwinden wad en wierd doorwaaien
Daar kroelen kievit, kamperfoelie…
Uit het niets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
455 of dadendrang
Brainwave
woorden beelden
associërend
neemt de drang
der daad
de draad op
in polychroom
getouw van
hersenweefsel
Doemt plotseling
iets op, passief
en ongebruikt
quasi nutteloos
long time no see
geen mestvaaltvod
De zolder van
het tijdeloos geheugen
zo ex nihilo
Latent en wachtend
in de schoot…
Hemeltroon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
601 bent
verstoot jou
niet omdat
jij verliefd
bent op
geen vrouw
maar een
leuke vent
ook gelukkig
helemaal niet
dat Hij
je lichaam
interessanter vindt
dan jouw
gouden hart
altijd om
je heen
In rouwtijd
dat bittere
smart
oh lief
mens geloof
Hij is
er op
aarde plus
na de
dood
daar voor
eeuwig veilig
op Zijn
heilige schoot…
Vlinders
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
370 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
vlinders
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
392 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
tachtigjarige oorlog op tv nagespeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.120 Heer van Egmont weer van stal gehaald
met oh schande
een fluit tussen de tanden
een kort zwart broekje aan
in strijd met de geschiedenis
bleef zijn kop op de romp staan
strijders ongetwijfeld huurlingen
die niet naar waarheid omgelegd
uit zichzelf aldoor plat gingen
reeds vóór een schot was gelost
zo te horen slechts één Spanjaard
kegelde…
De bergwerker
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.470 Diep in der aarde gheheimen schoot
Hamert ende beitelt de cnape.
Opdatti silver ochte lood
den meestere samenschrape.
Dat lampkein werpert door die mijn
Een naer en doodsch ghefloncker,
Terwijl een heldre morgenschijn
Opclaret sijns herten doncker.…
De Spelen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.791 De stilte voor het schot
Jaagt verkwikkend stof langs hartkleppen
Zegepraal is voor later
Na de schaterlach van de kampioen.
Ik kijk naar de kalklijn, witte gespreide vingers.
Baan 1 in de dunne novemberzon.
Kleuren vloeken in de kuip.
Gejoel zwelt in gulpen, van gedempt tot loeiend.
Het bereikt ons niet.…
Hijgend Hert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Het hijgend hert, een springbok eerste klas
hangt al een halve eeuw boven 't biljart
met wijdvertakt gewei dat dreigend prijkt
bij Jouke aan de zoldering, verstard
Als elanden en hinden eender lot
gesneven onder hagelvuur en schoten
een damhert en een reebok die bezwijkt
onder 't gewicht aan één muur in zijn kot
Bij zomertaferelen…
Op een Gronings terras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 Is het niet van de drank,
dan is het wel van het kanon,
dat spek met witte kool weg schoot,
van des bisschops schoot, zonder pardon.
Warme zon, lopende mensen,
een man strak in het pak, een Italiaan.
Met zonnebril zie je ´m zeker staan.
Een prachtig bewegende menigte,
in een zon die schijnt mediterraan.…
Eén aanraking
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.332 Toen je daarnet langsliep
En je hand raakte zacht de mijne
Toen schoot er, heel apart
Door mijn arm een tinteling
Die zo snel als mijn bloed hem dragen kon
Een weg zocht naar mijn hart
Vervolgens bracht een warm gevoel
Mijn hoofd spontaan op hol
Maakte me klein maar ijzersterk
En al zakt het nu langzaam weer weg
Je maakte net mijn dag weer…
Poes Eefje weg
gedicht
3.5 met 95 stemmen
23.269 ik hem uit
hij wandelde zijn gewone weggetje
door de tuin naar het hekje
ik heb hem nog nagekeken
Sindsdien is hij spoorloos
net of je kind vermist is
en toch verwacht je steeds
dat hij aan de achterdeur klauwt
Hij was gelukkig bij ons en wij met hem
de brokjes, het hart en de tuin
maakten zijn leven uit en ook
spinnend bij Judy op schoot…
lang ...geleden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.557 Herinneringen worden gevlochten
doorheen de tranen
van afgebrokkelde muren
Beelden rusten en gaan vervagen
de pijn echter,
lang geleden,
die blijft je voor jaren
in je schoot aanstaren
Vleugels worden gebroken
handen vergeten te slaan
angsten blijven drijven
op een eiland
waar ik ze wil begraven
samen met een opgeborgen traan
Een…
het erven van de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
823 okermatte vlaktes
de hitte loeit in
as van vele dagen
myriaden zingen hoog
een droog geluid
vibrerend in de stekels
van verdorde distels
de laatste tranen
blinken in het zout van
witte meren, het verdriet
is hier al eeuwen oud
dit leven lijkt gedoemd
te sterven maar het erven van
de dood is weer herboren worden
uit de schoot…
Aards
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.507 Jouw ogen in mijn schoot,
zo nabij, een gaaf gezicht.
Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande luchten.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand zoekt rust op je warme dij,
jij tast naar mijn droom.
Aarden in het hemelse
geeft ons vurige gloed.
Wij zijn in de volheid van de maan.
De zon heeft nu geen schijn van kans.…
RAP EN VROOM
poëzie
3.3 met 53 stemmen
5.643 Wakkre harten, trouwe zielen,
Eerlijk dragen schot en lot,
Niet te bukken, niet te knielen,
Niet te buigen, dan voor God;
Rap van leden, Vroom van zeden,
Dàt was Hollands, lang verleden!
Mannen-broeders! leer u tooien
In de spiegel van die tijd,
Vrouwtjes!…
Samen oud......
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
3.119 Kom laten we even rusten
heerlijk aan de waterkant
vlij je hoofd in mijn schoot
leg je hand maar in mijn hand
kom laten we onze ogen sluiten
zodat de stilte van het water
geëtst wordt in gedachten
als herinnering - voor later
kom laten we even genieten
van ons rimpelig samenzijn
samen oud - samen oud
wat moet dat prachtig zijn…
Nero
gedicht
3.0 met 47 stemmen
16.548 Ik ga haar slaan, dacht ik, mijn blote handen
tot bloedens toe aan de scherpe steen kapot;
ik zal haar vermoorden, overwoog ik,
het mes tot diep in haar bevroren schoot.
Ik moet haar wurgen, wist ik,
het touw teder als een bewijs
om haar dunne hals geknoopt.
Ik rook het oude beven.
Maar ik deed niets.…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 er is geen dood
als leven groen
weer takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn…
Voordragen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.735 Geef je verlegen niet onverholen bloot
laat haar sluiks een voetje schuiven
nonchalant een kootje kluiven
verbijsterd rusten in je schoot
Schenk haar krullen, laat haar lokken
waarachter ze een blozen schuilt
en slechts een oogopslag verruilt
voor `t vergelijken van twee sokken
Plooi haar lippen nipt
zo een avondsarong
valt als balein…
Kantjes
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.854 laat me maar
wandelen in
het zand op
blote voeten
witte, hoge
wolken, zelfs
de roze, zijn
niets voor mij
waar ik kan
wortelen in
stevige aarde
ook al geurt het
niet altijd fris
de wind neem
ik er wel bij
laat mijn
armen maar
reiken naar
kantjes rozen
ijskristallen
in mijn schoot
zouden me niet
lang bekoren
waar…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening
uit haar levensverhaal
begraaft zijn opdringerigheid
in de schoot…