Alle inzendingen over spiritueel

946 resultaten.

Sorteren op:

de offergave

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
de boterlampen verbannen de duisternis enig in haar soort…
J.Bakx28 augustus 2021Lees meer >

onder de mangoboom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
onder de dichte brede kruin van de bloeiende mangoboom zweeft het timbre van vader’s stem die in trage tijd naar het verleden van zijn voorouders reist de oude man wandelt met de doden in woorden vangt hij hun leven vroeger is niet ver weg de mangoboom ziet toe heeft weet van de verhalen de mensen en de geesten hij was immers altijd…
J.Bakx13 september 2021Lees meer >

Voorouders

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
I De lange lijn van het bloed stroomt voort vanuit de oersoep, waar lust en liefde leven verwekken, verder geven; generaties, geslachten, veelvormige levenskracht die door mijn aderen stroomt, nog steeds dezelfde droom droomt: dat in het heetst van het spel zelf, ander, samen smelten, in lust en liefde leven verwekken, verder geven.…
Jack Stoop1 november 2021Lees meer >

BOVEN DE STERREN

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.193
boven de sterren waar de hemeltuin ligt in d' eeuwige luister van liefde en vrede daar komen wij aan op onze laatste reis en brengen alleen onze zielenschat mede moede van een korte of langere levensrit en angstig hoe Hij tegenover ons zal staan zal Hij niet vragen naar ons aardse bezit maar wat wij voor elkander hebben gedaan hebben…

magisch

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
purperblauwe gedachten zwenkten met hem mee toen hij onverhoeds in de Lethe tuimelde de bodem bezaaid met glinsterende blauwe stenen zijn ogen lichtten op hij hapte naar adem boven de rivier een vlucht van duiven in de koepelblauwe lucht iemand vroeg: heb jij onlangs de man gezien je weet wel die met dat witte…
J.Bakx15 november 2021Lees meer >

UNZE LEVENSDAGEN

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
De dagen van ons leven staan in Zijn levensboek geschreven onze weg heeft Hij nauwkeurig uitgetekend duur en afstand precies berekend toch is die weg niet voor iedereen gelijk, voor d’ ene loopt hij over rozen, voor d’ andere door slijk, voor d’ ene kort voor d’ andere lang maar eenmaal aan de grote doorgang is niets meer van belang…
Greta Casier30 november 2021Lees meer >

niets

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Er is veel meer ooit dan nu vroeger en later er is veel meer daar dan hier verder links en rechts hoger en lager elke ervaring is verbinding van herinnering met verwachting vroeger aan later voorbij gaan aan komen inzoomend komt alles nader ingezoomd lijkt alles groter uitzoomend worden we nietig uitgezoomd…
W. Verhoeven14 december 2021Lees meer >

miniatuur 8

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
het is je ziel die ik ervaar oprecht naar buiten gericht kwetsbaar, zwak in het aardse maar krachtig tussen jou en mij een tederheid zo wonderlijk van gewicht…

Herbegrafenis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
Er woont een nieuweling in haar Voor Kerstmis uit de dood herrezen Hersteld, geheeld, bevrijd, genezen Haar vaders urn kreeg voor elkaar Wat eerder aan haar werd bewezen Er woont een nieuweling in haar Voor Kerstmis uit de dood herrezen Ze is op tijd van zessen klaar Haar leven is zeer uitgelezen De dood hoeft ze niet meer te vrezen Bestaand…

archipel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
kleine plukjes gedachtegoed in blauw markant omgeven door veraf tussen aankomst en vertrek ergens, boven de zenith als een opwaartse horizon een sneeuwbleek strand door palmenschaduw bemind alles zonder woorden en geen mens te zien…
Iniduo30 december 2021Lees meer >

Kauwbaar massief

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Terwijl Adriaan van Dis alvast een plekje schuin naast jou heeft besteld zit jij nu ergens rustig te schrijven en herken jij de geheime deuren in jouw vroegere droomgebouw en speur je als vanouds in de diepste krochten van de menselijke ziel en nog steeds als zwaaiende heremiet maar op jouw herrezen schouders ontbreekt de loden last zoals je…

Eeuwig Licht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
als het licht uitgaat en het donker toeslaat waar gaan we dan heen? schuif ze open de gordijnen laat je heel subtiel beschijnen en voel: je bent niet alleen want daar staan de sterren die jou al wenken van verre daar is waar jouw ziel heen gaat daar krijg je het inzicht en wordt je ook verlicht met en door het eeuwige licht ooit…
catrinus9 februari 2022Lees meer >

Levenspad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Het pad Naar leven Van leven Ontmoeting Verbinding Deling Groei…

Verbeterd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Na langdurig vechten, vergaderen, dromen heeft de mensheid zich amechtig herpakt. 't Gros van de mensen trekt lessen uit hoe de aarde is opgebouwd. Men ziet af van het eigenbelang. Vele armoedigen worden opgevangen. De inhaligen schamen zich diep. Er is meer dan de god van de maag. 't Gros van de mensen werkt digitaal. Men weet de data…
K.Bladzij22 februari 2022Lees meer >

Ritme en Beweging

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 392
Soms denk ik bij mezelf chaos is een bevel ontsnapt uit het ventiel van ons primitieve reptielenbrein dan barst de amandelvormige amygdala in ons lymbische systeem dan is ritme een danser en beweging een rivier die zich onzichtbaar slijpend voortsleept na het traag morenenscheurend trillen van massief geraas van de…

De Kluizenaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Ik ga mijn weg alleen, door duisternis en sneeuw, stille wouden, diepe dalen en oer-oude verhalen; met als enigste bagage lusten, lasten en geleerde lessen. In onwrikbaar evenwicht draag ik mijn eigen licht. Ik ontmoet mijn medemens in het eenzame lot levens lief en leed te dragen, zo wijsheid te vergaren en als baken te stralen voor…

De Dwaas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Ga op weg, trek de wijde wereld in, onbevangen, elke dag een nieuw begin. Volg je pad, leef vrij en onbevreesd, open voor wat komen gaat, los van wat is geweest. Speel en zing en dans en lach, huil tranen met tuiten, waai met de wind en speel met vuur, want alles van waarde in het leven word je vrijelijk gegeven!…

De Hogepriesteres

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Ik schouw in de schemer, in diepe poelen, zwarte spiegels; in m’n ketel brouw ik liefdesdrank en gif. Ik zegen, bezweer en vervloek, heel met talisman en kruiden, ik bewandel gewijde wegen en voltrek het offer. Ik ga mijn pad alleen, achter de heg leg ik èèn voor èèn mijn sluiters af; naakt verinnerlijk ik het ultieme mysterie.…

Geluidloos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Gelieve de hieronder genoemde figuur van Tacitus ('de Zwijger') niet te verwarren met die ene geschiedschrijver, wier Annalen en Historiën in de Middeleeuwen reeds in de vergetelheid dreigden te geraken. Nee, deze gehoorgestoorde zwijger verwijlde in een spraakarm vacuüm...maar met een des te rijker klankbord hoorde hij vogelgeluiden in zijn mentaal…
Max1 april 2022Lees meer >

De hogepriester

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
Een diep innerlijk gemis, diep gevoeld verlangen een glimp te mogen ontvangen van wat Waarheid is, richt de blik naar boven met vele open vragen, laat mensen licht versagen en in Antwoorden geloven. Maar elke waarheid verwordt tot starre leer en slaat dan dood op dogma en ijdelheid; wijsheid wordt een zedenleer, de zoeker een despoot.…

het einde van de weg

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
aan het einde van de weg zal ik me neerleggen in het oranjerood van de ondergaande zon die me mee zal nemen voorbij de horizon naar de serene rust van een nieuw nog onontgonnen land…
Peter Toll13 november 2025Lees meer >

EEN PAARSE BLOEMENKRANS

hartenkreet
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
Zij droeg een krans van paarse bloemen met namen die smartelijk te noemen waarom had men haar die zware last gegeven en werd zij door een gang van duisternis gedreven. Paarse bloemen die zonder zonlicht bloeien maar in onmacht en verdriet gaan groeien paarse bloemen zijn wanhoop en geen zegen ze groeien alleen langs passiewegen. Paarse bloemen…

Adagium van de dromer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Dit is de wijd open wereld ik ben de geluidloze man ik doe wat ik niet laten kan drugs is de crux het hemelspansel opent zich en Broeder Kraai zegt hallo hij spreekt... kràsse taal: 'van de god in onszelf dat is Entheogeen daar waar het licht is daar gaan we heen' en de wereld draait verder roepend, zoekend, schreeuwend: er zal…
Demion30 april 2022Lees meer >

Havana

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Hotel plus duif anachronistisch denkraam neverland is hier bewustzijnsveranderend wat ik doe is vreemde stemgeluiden echoën ijlend na zijn de oude wilgen ware monsterbomen sarcastisch redeneren sneeuw op mijn lippen tijd van de nacht en elke duizend keer het gewaar worden doet :)…

Hoop

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
in de diepste stilte fluistert ergens een stem in de somberste duisternis gloort een voorzichtig licht en als het gordijn wordt weggetrokken horen en zien we hem…

Het moeten en er zijn

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Het moeten Van mezelf Zit me In de weg Waardoor Ik verdwaal Waardoor Ik er Vaak niet Kan zijn Toch nu Ik me dat Bewust ben Verdwaal Ik minder En Kan ik Er meer zijn…

Vrij zijn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Om vrij Te zijn Moeten we onszelf De vrijheid geven Om er gewoon Te mogen zijn Zoals De natuur…

MEI in Oostvoorne

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 421
Zo licht de klanken van het carillon Maria vol genade spreidt haar mantel Over de aarde uit waardoor ik kantel Vanuit het donker reik ik naar de zon Kitesurfers stoeien wild met zee en wind Zo dierbaar is het brede autostrand Ik duik door golven, blij en bruinverbrand Ben weer een speels, onwetend mensenkind Het is de tijd van 's Heren…

Processie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
Met om mijn huid en haar een Pinksterbries Is er geen witte postduif te bekennen Te horen of te zien en dat is wennen Vandaar dat ik maar zelf het luchtruim kies Enkel wat kauwen in het hemelruim Ach en een stuk of wat verdwaalde meeuwen Gaat nu de tijdgeest alles ondersneeuwen Wordt metafysisch brood vermaald tot kruim? Ik land weer op…

De Toren

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Een veilige, vertrouwde omgeving waar je thuis bent, jezelf zijn kunt, je eigen dingen doet, zonder vrees voor de boze buitenwereld, het woud vol wolven; geborgen. Een gouden kooi binnen dikke muren met kantelen en schietgaten; de opgehaalde ophaalbrug sluit de slotgracht vol verdriet en pijn buiten, eenzaam opgeborgen. Kladderadatsch, boem…