8861 resultaten.
Windstil
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.626 De dag dat ik je ontmoette
was een gewone novemberdag.
De wind speelde met je haren
toen ik je voor het eerst zag.
Sinds die tijd was ik de wind,
vulde jij al mijn dagen.
Onze dromen rijkelijk vervuld
meer antwoorden dan vragen
De dag dat je mij verliet
was een gewone dag in april.
Geen orkaan, storm of bries
Het is nog altijd,...windstil…
onzekerheid
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.098 zijn ook echt geen nare gedachten
maar 't is of je ineens weer vroegere dingen ziet
herinneringen zijn er om te bewaren
en de fijnste lopen voorop in de rij
waar blijven dan de andere
ik leg ze eventjes opzij
soms is het tijd om op te ruimen
daar hoort dan ook alles bij
ik doe mijn best ik zal straks merken
de onzekerheid in dan voorbij…
Als de liefde voorbij is...
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.060 Als de liefde voorbij is…
Waarom worden alle mooie herinneringen dan
Zomaar gewist door de slechte?
Als de liefde voorbij is…
Waarom veranderen kleine engelen dan
Onverwachts in grote duivels?
Als de liefde voorbij is…
Waarom wordt dan wat ooit het paradijs was
Plotseling hel op aarde genoemd?…
Spijt
netgedicht
3.1 met 52 stemmen
3.873 Ik zag het aan je handen
die mijn wangen streelden
Ik zag het aan je ogen
die glansden
in het kille licht
van een nachtlampje
Maar vooral
zag ik het aan je lippen
die voorzichtig
playbackten
maar zo, dat ik het kon verstaan...
Ga weg.
Ik ben maar weggegaan...…
Leven na de dood
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.048 Want na de dood,
gaat alles voort,
is leven niet voorbij.…
Afscheid
netgedicht
3.1 met 807 stemmen
118.277 Het ritme van de klok en
de stilte is een vraag.
De stof die vertelt en
elk woord is een einde.
Het raam dat verbergt
en zoeken is een belofte.
Het gezicht dat wenst
en de dood heeft weer
een naam die wacht.…
Vrij
netgedicht
4.6 met 143 stemmen
4.227 Het is voorbij...
,,,Vrijheid,...ik kom...…
Gaan
netgedicht
2.5 met 33 stemmen
7.636 De klok deelt
met zijn wijzers
wat wij vergeten
als je wijst
naar het verleden
dat we weer beginnen
met het vertrouwen dat
we niet meer
alleen verder
gaan.…
Traan
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.217 Een traan glinstert eenzaam in mijn oog
Glijdt over mijn wang
Laat een pad achter
Een eenzaam pad vol verdriet
Het verdriet van jaren eenzaamheid
Glijdt langs mijn neus en mond
Streelt mijn kin en verdwijnt
Ik zucht diep
Het is voorbij…
weg en voorbij
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
2.494 pas toen jullie werden begraven
wist ik het is voorbij
nu de tijd is verstreken
ben ik er weer een beetje bij
verdriet en pijn
dat heb ik al 3 jaar lang
vergeten kan ik niet
daarvoor zijn jullie mij te veel waard
ik ben bang om te vergeten
hoe jullie waren
jullie namen zal ik dus never nooit vergeten
mijn broer Maik en mijn zusje Elle…
Angst
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.236 Er leeft een angst,
heel diep in mij,
want al wat is,
gaat ooit voorbij.
Zo plotseling,
geen restje tijd,
in een seconde,
was ik je kwijt.
Verbijstering, onmacht,
woede en verdriet,
en de vraag: waarom?
een antwoord kreeg ik niet...…
Kei
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.961 En nu kom jij voorbij
Alles ligt weer open,
Begin zelfs weer te hopen.
Ja jij!…
tanka: portretten van mijn (haagsche) famille
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
940 uit zilv'ren lijsten
staren strakke gezichten
mij vermanend aan
in dofdonkere kleuren
uit reeds voorbije eeuwen…
vuurpijlen
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.559 Vuurpijlen
Vuurpijlen en lawinepijlen
Kleuren vol licht in de lucht
Alweer een jaar afgesloten
Een traan een lach een zucht
Kanonslagen en donderbussen
Straten gehuld in dikke mist
Champagne sterretjes oliebollen
Zo wordt dit jaar weer weggewist
Om twaalf uur zoenen en bellen
De beste wensen gaan over en weer
Een nieuw jaar een nieuwe…
Ontwaakt
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
9.039 Ontwaakt
is het
voorbij.
Wat ik zoek
dichtbij
en zijn
alle
woorden
van mij
net als
elke
verloren
gedachte
dicht bij
het begin
van jouw
droom
over
mij…
Overgaan
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
13.838 De belofte van het ogenblik
is de verleiding
van jouw lachende woorden
en
de aarzelende tijd
die ons niets vraagt
en schaamtevol
niet meer weet
waarom
we niet meer fluisteren
en
niet meer
geloven
in de
klok
en
de gedachte
die onze momenten
weer
wachten
laat…
Vernieuwing
gedicht
2.9 met 36 stemmen
15.411 ik weet wel dat ons denken een computer is
maar ook dat er een terras bij is
en aan de overkant een gebouw
waarop met rode verf een woord staat
dat nog niet geprogrammeerd is
en dat je tussen de auto's door
kunt laten oversteken naar
de stoel naast je
die nog vrij is
in ons hoofd zit wat voorbij is
------------------------------------…
Onbestendigheid
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.193 Vlottend op verwisselingen,
Drijven de ondermaanse dingen
Langs de snelle tijdstroom af.
Niets heeft vastheid, niets wil duren:
Op de vlucht der jagende uren
Stuift ons lot daarheen als kaf.
Wat is voorspoed? wat zijn rampen?
Niets dan lichaamloze dampen,
Ras gerezen, ras verdeeld.
Zie de hongerige dagen
Aan elkanders vruchten knagen,
Woedend…
't gaat voorbij...
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.154 Het gaat voorbij ,
ik weet het ...
De lente komt weer.…
Afscheid...
hartenkreet
4.7 met 82 stemmen
2.981 Dan zoek je weg,
maar zónder mij,
ik was heel graag gebleven,
dit verdriet gaat ooit
wel weer voorbij,
en kan ik verder gaan
met leven...
Ik zal je missen...…
Clownex
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.762 Toen de clown alleen nog zelf
om zijn grappen lachen kon
wist hij dat dit het einde was
Voor de laatste keer
schminkte hij zich af
en keek in de spiegel
Een oude man met lachrimpels
en bloeddoorlopen droeve ogen
met veel vreugde op zijn geweten…
Kerstnostalgie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.805 De kolenkachel straalt behaaglijk
de huiskamer in zomerklimaat
waar grootvader zijn uiltje knapt
terwijl de kat een walnoot gapt
die hij over het vloerkleed slaat
kerstkoekjes in de dennenboom
besneeuwd met suikervlokjes
schommelen zacht aan felrood lint
tussen de kaarsen; crèmegetint
en tingelende tere klokjes
de platenspeler krast versleten…
Doodsnadering II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
4.800 Mijn uren gaan voorbij gelijk het zand,
Dat langzaam door de dichte vingers vliet
En wegvloeit uit de vastgesloten hand;
Als water, dat ik dronk, maar proefde 't niet.…
spiegeling voorbij het vaarwel
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
692 ik vrees de tijd niet
maar heb ze ook niet lief
jij lacht erom, ook om de verzen
die nooit van mijn zijde wijken en
die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar
in de trillingen van mijn schouder
de maan kent de woorden, de stilte
waarin ik slaap en later, wanneer
het winterlicht naar mijn stem wijst,
blaas jij leegte en regenval in ieder…
Waarheid is hard....(U)!
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.464 Waarheid kwam ik onder ogen
zag alleen nog maar jou...
waarheid wilde ik niet kennen
dacht alleen aan jou
waarheid schreeuwde naar mij
maar ik wilde alleen maar jou aan m'n zij
Waarheid kwam me achterna
Maar alleen van jou wilde ik de waarheid weten
Nu Weet IK genoeg
Maar het lukt me niet om je te vergeten
Nooit zal ik lachen…
Als niets
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.219 Gisteren besefte ik dat
eenzaamheid veel dieper gaat
dan een koude huivering in bed
of missen van de daagse dingen
praten over werk
kater Janus van de buren
boodschappen
de standaard vraag
wat zullen we vanavond eten
zo voelt slechts alleen zijn
wist ik bij het bemerken
dat hij nu ook de namen
van onze kinderen is vergeten…
Verloren paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
695 Twee silhouetten drijven
een brug te ver
de zon legt het vast
in tweehonderd asa
en alles ziet groen
bosachtig groen
Even komt het paradijs
iets dichterbij
toch is het verder
zoveel verder dan hier
slechts één stap opzij
is alles voorbij
*gedicht bij de coverfoto van mijn op handen zijnde bundeltje Eva, waarom?*…
te vroeg
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
733 haar voorkomen zo gracieus
tederroze het gelaat
zachtgroen de stralende ogen,
opwaaiend, speels, het gouden haar
maar het was haar oprechte ziel,
vol medeleven, die mij deed smelten
haar glimlach als de dageraad
stal mijn hart, die zomerdag
eenzaam in opgewekte menigten
is het gevlucht, m'n hart
ver weg, op zoek naar
die vergane tijd…
Zo herinner ik me
gedicht
3.5 met 32 stemmen
9.471 Zo herinner ik me de voddenkoopman
van de overkant. Ik was in deze ontvolkte
buurt zijn laatste klant.
Zittend aan het raam zie ik nog zijn volle kar staan.
Midden op de weg. Hoor zijn roep. Wat vrolijk
en somber stemt, want
als ik er niet meer ben, wie herinnert zich
dan zijn stem?
--------------------------------------------
uit: '…
herfstwater
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
1.085 herfstwater
gebotteld
uitgewrongen
mij doordrongen
In stilte anijsjes eten
daar
onder het bladerdak
van die lindeboom
en allengs
terwijl ik de dartelaars
gadesla
klopt de vloek weer aan
en nog
het eeuwige klitten
dit besef van voorbijgaan
omstrengelt het mij
met sterker garen…