5092 resultaten.
Emmaüs
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
758 Ik weet de woorden niet, maar sprankels licht
vielen die dag heel diep in onze zielen.
Het was alsof we plots weer wilden knielen
toen ons ontsloten werd een vergezicht.
Het lijden had de luiken van ons hart
zó dicht gedaan dat er geen hoop meer woonde
en niets had nog geteld, niets wat nog loonde
toen Hij gebroken werd en ons in smart…
Krullen op zee
gedicht
2.5 met 64 stemmen
18.004 Als god is goed
dan heeft hij krullen
houtkrullen
metaalkrullen
krullende golflijnen
krullen met potlood getrokken
door boodschappenlijsten
krullen op zee
God speelt met zijn haren in de ochtend
speelt met zijn haren in de middag
laat in de avond wat krulspelden vallen
Midden in de nacht jaag ik een vinger
door god's…
Steeds dieper in jouw ogen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.643 Als ik in jouw donkere ogen kijk, dan zie ik mezelf
ik verdwaal
zo ver, maar ik hoef niet meer terug
Daar waar ik dan ben
Daar hoor ik thuis
Als jij naar mij lacht
Dan lachen jouw ogen mee
Jij bent de zon, ik ben de maan
Je verduistert me als je wilt
Met jouw ogen waar ik in verdwaal
Dat ene momentje als jij naar mij kijkt
Dan...
dan weet…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
Vrees niet
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
865 Vrees niet, je naam staat opgeschreven,
al blijft de zee een waterplas,
al zullen bergen het begeven,
al weet je niet meer hoe het was
toen je als kind vol oervertrouwen
de toekomst droomde als een stad
waar iedereen in samen bouwen
genoeg aan vred'en vreugde had.
Vrees niet, die boodschap blijft weerklinken
en zelf ben j'in die roep…
Loslaten van dromen en plannen.
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
940 Loslaten van dromen en plannen,
van tekens en licht
om voort te gaan
in stilte van klein gedicht;
loslaten van vreugde en pijn,
herinnering en hoop,
om voort te gaan
in niet-weten.
De wortels vergeten,
de toekomst, de dagen,
om enkel te vragen
te worden gedragen.…
Twijfel
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.191 mensen die op me rekenen
Ik doe het met liefde, uit mijn gevoel
laat ze merken dat ik met hun meevoel
Maar mijn hart loopt soms over van pijn
om wie ik ben en wie ik had willen zijn
Een gezond mens, genietend van het leven
zonder de verstarring, zonder beven
een rots in de branding, waarop je kunt bouwen
en geen wankel evenwicht zonder vertrouwen…
Aanmoediging
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.791 Voor hen die bijna durven
Als je nu gewoon probeert
Zoals een kind al doende leert
Een keertje vallen en weer opstaan
Drempels nemen en weer verder gaan
Kijken naar een mooie bloem
Lachen om insectgezoem
Spelen met een rode bal
Alsof er nooit een avond komen zal
Snel vergeten als je je bezeert
Elke dag een dag dat je weer leert
En…
ietwat verhuld
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
920 hij dacht al
een beetje koud
deze zomer, wie wil er
een klein beetje stoken
ligt hij op zijn wenken bediend
gaar te staren naar het narrige
van groot en klein en middelmatig
vingers zomaar door de snor
een Antwerpse met resten
van de Laatste Maaltijd
verstopt
hij zwijgt uiteraard
omdat hij zwijgen moet
anders zou er te veel
te…
Zoektocht naar weinig woorden
netgedicht
2.7 met 23 stemmen
2.116 Hij aanschouwt een vrouw
Ze voelt zo sterk als dat ze ziet
Ze zoekt wat ze wil uiten
Tussen haar verdriet
Telkens staat ze buiten
Ze komt even bij hem schuilen
"Ik geloof dat je de eerste bent.
Onder jou blijf ik wel droog."
Water nestelt in zijn oog
Van binnen moet hij huilen
Zij aanschouwt een man
Wat zoekt toch deze vent?…
De Dood
gedicht
3.3 met 95 stemmen
48.626 Hij is mijn meester
omdat ik hem bewonder en vertrouw,
de Dood
Hij wees mij alles: dranken, pillen,
pistolen, gaskraan, steile daken,
een bad, een scheermes, een wit laken
‘zomaar’ – voor als ik eens zou willen
de dood.…
Ben jij het missende puzzelstukje?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.297 Ben jij het sprankeltje hoop dat mij hielp?
Dat mij weer een zet in de rug gaf?
Dat mijn ogen weer liet stralen?
En mijn hart gaf wat het nodig had?
Dan mijn leven compleet maakt?
En mij doordringend aankijkt, alsof ik bijzonder ben?
En mij alleen al gelukkig kan maken door een kus?
Dan denk ik bij me zelf,
dit zijn vaak dromen die niet…
zoeken naar iemand die je begrijpt...
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.087 Als niemand je begrijpen wil,
niemand zelfs je ouders niet,
dan lijkt de wereld zo verschrikkelijk kil.
Alleen maar eenzaamheid en verdriet.
Dan wil je niet meer verder gaan,
alles vergeten wat iemand vindt of vond.
Dan wil je eenzaam blijven staan.
Dan wil je dat je niet bestond.
En toch maar alleen weer verder gaan
en niemand iets vertellen…
Kop op!
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
3.739 Op de weg des levens
Met een last te zwaar te dragen
Terwijl je sterk zou moeten zijn
Maar te zwak voor het gewicht
Dan, juist dan, mag jij mij vragen
En zal ik tonen en bewijzen
Dat je samen, beter dan alleen
Kan voldoen aan de absurde eisen
Die het leven somtijds aan je stelt
Twee kunnen meer dan één
En samen staan we sterk
Kom, laat de…
Vriendinnen
hartenkreet
3.2 met 44 stemmen
7.270 Vroeger konden we
nog met de poppen spelen.
Vroeger konden we ook alles
met elkaar delen.
Net als nu,
dat zie je meteen.
Echte vriendschap,
Wij laten elkaar nooit alleen.
We zijn al zo lang vriendinnen.
Tien jaar,
maar ik zou zo weer
opnieuw willen beginnen,
omdat die tijden met jou zo mooi waren.
Ik zal ze voor altijd
in mijn hart…
Eeuwige zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
757 Starend
Naar Uw machtig firmament
Uitgestrekte armen
Trachtend wolken te raken
Als waren het mijn vrienden
Beeld ik mij in
Hoe daar bij U
Onnavolgbaar ver weg
Dan werkelijk het paradijs is
De eeuwige zon
Ontembare vreugden
Geen onnodige pijnen
Geen reden tot tranen
-
Uw onmetelijke liefde
-
Als de zon hier ondergaat
Kom mij halen
-…
Vriendschap
netgedicht
3.1 met 45 stemmen
3.985 Vriendschap: teken van vertrouwen
dat het leven altijd nieuw,
altijd anders stromen blijft.…
Winter
gedicht
3.1 met 69 stemmen
24.110 Winter. Je ziet weer bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
zonder de zon.
En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw is is er hoop.
-----------…
Draai je niet om
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
994 laat me voelen dat je bent
voer mij langs
het kraterpad, voorbij
doornstruiken en ribbenblad
ik wil water zonder landers
schuimvlokken vegen
met mijn handen
klappende vleugels horen
gekrijs boven helmkruinen
draai je niet om
laat me voelen dat je bent
bloeiend geurt de zee
ik draai me om
neem blind mijn stok
en neurie tevree…
Wonder
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
1.609 Als je een wonder nodig hebt
Hoef je alleen maar te kijken
Alleen maar te luisteren
Los te laten wat was
Los te laten wat zal zijn
Open staan
Met een wijde blik
Voor details
Met een focus
Op het grote geheel
Geloven dat toeval niet bestaat
Dat alles een reden heeft
Accepteren wat is
Vertrouwen op het universum
En het wonder zal er zijn…
Tussen de vochtspetters door!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.592 reden
is niet dwingen tot ontslag
angstig klamp ik mij vast
aan het laatst stukje hoop
neen, net geen wanhoop actie
verschuldigd blijft het antwoord
op een openstaande vraag
terecht of onterecht hoe voelt het
vriendschap is soms moeilijk
maar heuvels en bergen
kan men overwinnen
met de innerlijke energie
dat rust op een stam
van vertrouwen…
Geborgen zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 ik voelde kilte
opkruipen
zag klamme mist
dikker worden
het contact dat
er was verdween
onzekerheid
had mij
losgeslagen
van alle binding
in het vervliegen
verloor ik eenheid
delen was niet
meer mogelijk
zonder geheel
zinnen opgezegd
intrinsieke waarde
in woorden weerlegd
toch voelde ik
de warme hand
van het universum
oplichtend…
Soms woon ik nergens
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.035 De zonnebloemen spreken
van vertrouwen dat geel groeit
en dagelijks de zon verbleken doet.
Ik groet
de nieuwe morgen en je stille lach
omdat alweer een dag
ik nergens woon en toch echt thuis ben.…
Verjaren is...
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
4.437 Verjaren is
de kleuren van de regenboog
weer helder zien, in ander licht;
je graag gewonnen geven
aan 't nieuwe vergezicht.
Verjaren is
de deur weer openzetten
voor wat onaangekondigd straalt;
de vogels horen, bloemen zien,
begrijpen wat een kind verhaalt.
Verjaren is
in dankbaarheid ook zingen
en met herboren moed
het zware dragen,…
Geloofsbrief
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.299 Van leut tot oude krantenknipsels
stapelden zich woorden
als briketten vol met achterklap
gelegen voor de haard
Wie spitste hier zijn oren niet
een vonk te horen smeulen
wie zag er hier het branden niet
van bijenwas in maan ?
Ik maakte voort - de tijd die vloog
vannacht zou hier een haan nog kraaien
en ik hoorde van de snede
bij het aangebroken…
Een gevoel van rust!
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
1.710 Vreemd, een persoon die iets kan ontdekken
met een pen, die enkele woorden onderstreept
woorden die ik, gewoon niet zo kan zeggen
een gevoel wat pijnlijk in m'n binnenste leeft!
Helpen door soms iets te lezen, horen en praten
maak je kringen en aantekeningen op je blad
dingen, die ons dan straks zullen gaan verlaten
maken dat, jouw kennis vreemd…
bloemen in haar haar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
555 ze lijkt wel een spraakwaterval
nu ze de angst kwijt is
eerst klopte haar hart in haar keel
maar nu ze dapper overwonnen heeft
kan ze loslaten
ze zegt…..jouw liefde maakt me mooier
jouw warmte doet me glimlachen
in de morgen
jouw vertrouwen in mij
draagt me door de moeilijkere uren
de echo van je stem
heeft me verlost
van eeuwig durende…
Spiegelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
778 Niet oordelen wil ik over een ander
Maar mij spiegelen aan die mens
Waardoor ik zelf positief verander.
Dat is mijn allerdiepste wens.…
Lief dagboek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 alle woorden fluistert de wind
zijn al eens gezegd
alle zinnen zijn al eens
uitgesproken
ze luistert met een glimlach
in haar ogen
haar hart schrijft
de melodie
van angst en hoop en vertrouwen
strijkt even met haar hand
door haar verwarde krullen
pakt dan een pen
schrijft haar zinnen op papier
wil ze aan jou toevertrouwen…
Lief dagboek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
589 alle woorden fluistert de wind
zijn al eens gezegd
alle zinnen zijn al eens
uitgesproken
ze luistert met een glimlach
in haar ogen
haar hart schrijft
de melodie
van angst en hoop en vertrouwen
strijkt even met haar hand
door haar verwarde krullen
pakt dan een pen
schrijft haar zinnen op papier
wil ze aan jou toevertrouwen…