3664 resultaten.
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 waarom
moet ik plots denken
aan zwarte kooltjes
een oranje wortelneus
het alpinopetje
op de markante kop
van een sneeuwpop
waarom
denk ik juist nu
aan het geveegde paadje
gele klompen bij de deur
de appelen op zolder
resten winter ze dwalen
in herinneringsverhalen
waarom
juist die serene gedachte
nu zo dichtbij…
waren er in de…
Kijk niet naar wat je niet hebt...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
603 We missen dat:
wat we niet bezitten
Net als de zon
We missen dat:
wat we nooit krijgen
Simpel
We missen dat:
wat onbereikbaar is
Net als de sterren.
Maar wat we niet
kunnen krijgen,
dus onbereikbaar is,
is zinloos om
over te piekeren,
sprak zei:
en ik antwoordde:
Je hebt gelijk:
Ze zei:
je moet egoïstisch worden
en ik…
Sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Als reeënsporen in de sneeuw
als vliezenvoetjes in vers zand van een witte meeuw
zo staan je zolen en je tenen door de olie
bij een schijnsel op mijn laminaat
dat ik zo nog even zitten laat
om, rebels tegen het vluchtige en het luchtige,
van de aanblik te genieten
tot het ooit weer dooit of stuiven gaat.…
Prikkeling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
504 je loopt door
alsmaar door
vlug, vlug, zo vlug
geen weg terug…
in je is een ontij
warboel, broosheid
hinderlijke vragen
heb je mee te dragen
luister, luister…
zoek stilte, de rust
als de late herfst
die in de naakte takken
van de bomen huist
zie de laatste appel
in een bleke zon
met rode wangen
aan een dun takje hangen
loop…
Vuurwerk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 Daar, op de boulevard....
ik kwam er vroeger, in zwoele zomers
op stampvolle stoepen
naar vuurwerk kijken met mijn vriendin.
Nu in de frisse kou,
ferme pas, in het donker met jou.
Kerstlicht brandde al hier en al daar.
We liepen achter een jong paar
dat hand in hand,
wij de enige wandelaars maar.
De zee één zwart gat.
Opeens pakte jij…
We lopen met een masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
724 Soms of soms ook niet,
is het juist datgene wat je niet ziet.
Soms, of vaak of niet,
is een lach iets anders,
dan waar je hem voor aan ziet.
Soms is een traan een uitweg,
een uitlaadklep,
een emotie van liefde, vreugde
of verdriet, het is maar net,
hoe je die traan op DAT moment ziet.
Soms, of vaak of: helemaal niet,
is het datgene…
Verslavingen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
828 Niet verslaafd raken
aan drugs, sex,
porno, billen,
eten, pillen,
werk, warmte,
(want als de cv uitvalt)
Niet aan geld, mooie plaatjes,
opsmuk, mooie praatjes,
massages, zachte handen,
niet aan lieve stemmen,
of aan meditaties,
noch aan alles wat het leven
mooi en fijn maakt,
zelfs dat niet
(want een volgende dag
is datzelfde niet meer…
Wending
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
599 zoals een boom
vergeet hoe hij
de winter heeft gedragen
raak jij langzaam
in mijn vergetelheid
vliegt de tijd
ik zet mijn
stappen voorzichtig
op de rust van nu
zie hoe de boom
vogels lokt
op zijn uitlopend hout
hoopvol, vertrouwd
beleef ik het
prille voorjaarsgroen
ver van toen……
Scheidsman
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 afschuwelijk toch
het kind
als wapen
in de
strijd
zo nare
scheidingsproblemen oplossen
blijkbaar moeders
beleid
laten wij
vurig hopen
dat het
voor hen
spoedig aanbreekt
het twaalfjarig
verjaardagsfeest
op naar
een kindvriendelijke
verstandige kinderrechter
zij mogen
eindelijk kiezen
voor hem/haar
verdriet angsten
GEWEEST…
Toevlucht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 een vogel
zoekt het ochtendlicht
wil zingen in de weemoed
van het sterven
de vruchtbare bloesem
waait uit de bomen
zo graag…
een wens…dromen
kom maar landen
op mijn handen
ik stop mijn adem
in een fluister
en luister
naar jouw laatste lied……
Benaderen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
679 ergens wachten woorden
die ik zal schrijven
misschien uitspreken
er is een zucht
het duizelt van binnen
waar te beginnen…
ik voel me als de specht
die hamert op een boom
door bijna onwrikbaar hout
--
waar is jouw zomergeluk
de schikking van bloemen
tot een gracieus boeket
wat ging er toch fout……
Weet je nog...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
592 toen de wind
zo heel zacht
op je huid
niets dan
een zongordijn
voor de wereld
zoveel meer
dan verliezen
en de stille pijn
het gras fris
groener dan ooit
zienderogen sprookje
weet je nog…
toen in onze gaard
het hemelse geluid
die vogeltoverfluit……
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 emoties klotsen tegendraads...
een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…
Rustplaats
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
551 de steen zwijgt
in het grijze grind
twee namen
een levensloop samen
zandkorrels door
de wind gebracht
schuren de letters
matteren de glans
strak geharkte perken
vragen aandacht
maar och,
het kan me niet bekoren
ik voel me als het musje
tussen het madeliefjesgras
toch verloren……
Over tandenborstels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 Erbarmen
vind ik een niet te omschrijven woord.
Bijvoorbeeld
jouw tandenborstel nog op de wastafel
achteloos achtergelaten?...
Ik voel erbarmen voor 't blauwe plastik
haren uiteen,
mensen doen hem in de afvalscheidingsbak,
ik dacht aan hoe hij jouw zachte tandvlees,
harde gebit borstelen,
je smaakpapillen, speeksel hem proeven,
jouw…
Stijfhoofdig
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 hoor ik wel thuis
op de grenzeloze akker
die ik mezelf toedicht
is mijn blik, mijn aard
wel zo gerijpt om te oogsten
van het vers gezaaide koren…
of
zingt de straffe wind
een ander riedeltje voor mij
ben ik ongevoelig geworden
voor de wijze vinger
en wast de regen nu
mijn stijfkoppige oren……
niemand meer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
763 er is hier niemand meer
en er klinkt niets
behalve dan het gorgelen
uit de schuimende
mond van de zee
en jij in mij ...…
Elfenkoning
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 hoe vloeien
angsten
uit bevroren
lichamen?
hoe pompen
harten de
gejaagdheid uit
lijf en leden?
hoe bannen
bange hoofden
demonen uit
oren en ogen?
hoe spannen
spieren samen
tegen spinsels
in de kop?
bezwijken we
voor de Elfenkoning
die ons lokt naar
de andere zijde?…
Wat was en is
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
769 beheerst
althans zo leek het
bewoog zich mijn leven
het afgelopen jaar
bagage onvolmaakt
nog onaangeroerd
stond al maanden klaar
om de hoek wachtte
de bedaarde boemel
op een tweevoudig spoor
het was tijd
ik moest instappen
maar voor ik het wist
reed hij alweer door
-
maar nu…
opnieuw waag ik de tocht
druk mijn neus wat…
Opbloeien
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
534 onverwachts die stilte
diep in mij
geen eindeloos
getouwtrek meer
niet meer draaien
woorden verfraaien
weken van heimwee
buigen naar rust
ik land op voeten
van mogen, niet moeten…
Kleinachten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
537 hoe naar was de droom
de twist in mijn nachtgedicht
letters ze smeulden
in een grievend vuur
nog voor het morgenuur
daalde mijn bewoording neer
als droesem in een glas
onder sprankelende wijn
in een roes was ik
voor even weerloos klein
maar mijn gezond verstand
won het op het nippertje
ik zinspeelde mijn pijlen raak
op de uitdagende…
Instrument
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
551 Mijn lijf is als een instrument
dat bespeeld wil door een musicus
of een leerling,
iemand die er de juiste klanken
uit probeert of weet te halen.
Het hoeft geen bladmuziek,
maar eigen composities.
Wanneer hij één is met zijn klankbord
is er alleen maar melodie,
trillen de kamer en de planten
Daarna kan mijn lijf
weer andere dingen
doen…
Een of ander
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
553 nachten slecht slapen
veelal in het donker staren
wakker elk uur
waar is het houvast
de sterrenschakel
mijn aanbeden maan…
denken, wandelen
liggen, weer opstaan
verlangen om heelhuids
voor de bui te schuilen
van geluk te kunnen huilen……
Kiezen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
645 als er geen
keuze is
toch
het beste vinden
verlaten op eigen
vertrouwen
de zon is er nog
dekt de schaduw
vogels vliegen
met alle winden…
In het oog
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
567 hoe groot is het verschil
tussen twijfels en keuzes…
stappen ik heb ze
ooit gemaakt
betamelijk en voldaan
tussen de tweestrijd
dikwijls weer
mezelf betrappen
op matte vlakken
tussen het groen
glanzend tapijt
maar nu…
meer dan ooit
schuilt het verlangen
in mijn hart
op verhaal te komen
de weldaad te voelen
ontwaken…
Wel en wee
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
588 te voet dwalen
stormen soms rondom
ogen open
het leven opnieuw vinden
de verleiding aangaan
uit de schuilplaats geraken
sussend het ritme vinden
bemoedigd door het hemellicht
niet verslappen
immers een bloem leeft op
wanneer de neerslag haar
wortel hoopvol voedt
een zucht
niets over het hoofd zien
toch misschien
net als…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 ik hoor weer het
wiegelied van een vogel
wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond…
Herhaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 We waren in een nauwe duinpan weer,
droog helm prikte,
en keken naar de gladde zee
en één lange rand van schuim en golven,
hoe rollend ze de volgende bedolven
ik vroeg vaag over het herhalen van dingen
hoe lang hoe vaak,
jouw gedachten daar ook heen gingen.
weleens. Nee.
Je lijf dat lekker, altijd graag
een-in-de-zee en spel van
nat…
Heilzaam
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
611 het oostelijk licht toont
zich als een prelude
tekent vergulde sporen
in het verreikende dal
ik draag de verademing
als een begroetende droom
teer nog rusten bloemknoppen
op mijn uitgestoken hand
ik zou ze willen strooien
op een vruchtbare aarde
zodat ze kunnen bloeien tot
een onvergetelijke bloementijd
wat meer nog zou ik…
In ogenschouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 zo laat het licht nog
een avondzonnestraal
de wind op de vlucht
na een dag van wanorde
het lijkt alsof een kranige eik
een buiging naar de aarde maakt
‘zo, deze storm heeft mijn
waardigheid niet geraakt’
-
ik ontrafel doordacht
mijn eigen onstuimigheid
in deze verademing lijkt
het leven transparant
och, hoe onschendbaar…