inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 64799):

Wijze

ik hoor weer het
wiegelied van een vogel

wil meegaan
op de juichende tonen

de echo bij me dragen
diep van binnen

als een tere wens
op mijn lippen leggen

doodstil zijn
nog één keer tranen

-

morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven

spreid ik het licht
over de schaduwtijd

kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond

mijn voeten huppelen
wederom op vaste grond


Zie ook: http://www.hillysgedichten.blogspot.com

Illustratie: Foto: H TolboomSchrijver: Hilly Nicolay, 2 aug. 2017


Geplaatst in de categorie: emoties

3,7 met 9 stemmen 126



Er zijn 7 reacties op deze inzending:

Naam:kerima ellouise
Datum: 6 aug. 2017
Bericht:laat je wiegen in het licht...

heel mooi Hilly!

Naam:Marije Hendrikx
Datum: 3 aug. 2017
Bericht:Mooi gedicht Hilly.en zoals je licht spreidt over schaduwzijde en een nieuwe dag legt over de langdradige wond, prachtig!

Naam:Anneke Bakker
Datum: 3 aug. 2017
Bericht:Alsof ik hier de echo hoor van de vogel die dit prachtige gedicht begeleid Hilly.

Naam:jonhy donovan
Datum: 3 aug. 2017
Bericht:zeer mooi positief gedichtje over de levenswandel, Hilly!

Naam:Guy Aarts
Datum: 3 aug. 2017
Bericht:Hemeltje Hilly! Dit is er weer eentje van de bovenste plank! Meesterlijk gedicht!

Naam:Egbert Jan van der Scheer
Datum: 2 aug. 2017
Bericht:Mooi gedicht Hilly. Geloof als je er al huppelend bij te zien zou zijn het nòg leuker zou zijn.

Naam:deinend blauw
Datum: 2 aug. 2017
Bericht:Op de juiste wijze, mooi.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)