7673 resultaten.
levensader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 vervaarlijk wortelspel
van jaren her
blootgelegd door de tijd
maar nog immer
volhardend
als een acrobaat
die aan het leven hangt…
Geen titel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 voel de warmte van de zon in dromen,
voel de dons van teed’re bomen.
Een tenger zaadje ontkiemt in aarde,
de aarde voedt en ziet.
In zijn wortels zul je later wonen,
daar waar de dood niet kan komen.…
pasen tanka
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 zich vertakkend
vertolken ze voor mij
wanhoop
biddag van de bomen
maar morgen komt het groen…
mist haiku
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
608 het mist zo zacht
gelukkig staan de bomen nog
bij zichzelve stil…
Beukenlaan
gedicht
3.6 met 22 stemmen
9.505 De gedachte dat deze bomen weten
wie ik ben, uit al die mensen deze toevallige
man, vrouw, deze ene
ze komen zo langzaam uit het gazon
gaan zo langzaam langs het pad
verdwijnen zo langzaam
de gedachte dat deze bomen
om mij geven, dat ze op mij wachten,
dat ze weten dat ik kom
---------------------------------
uit: 'Tot het ons loslaat…
Entte een nieuwe kroon
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
518 op dat plekje
waar het gras
nog groener is
voel ik jouw gemis
een zaailing groeide
op tot jonge boom
jouw onderstam entte
een nieuwe kroon
die jarenlang
de vruchten van
seizoenen gaf tot
aan de plotselinge kap
rond de stronk
ontloken nieuwe loten
uit jouw eigenheid jouw
wortels gaven hen respijt
ze hebben je gerooid
maar waar…
Meiblaadjes (haiku)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
510 Hoe ouder de boom
des te blijer en malser
de blaadjes in mei…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde de zon met maan
wilde hangen aan een boom…
Het groene hart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
438 Hoe ze parmantig blijft staan
en haar armen spreidt
Kalm en in evenwicht
Sterk en zacht
Zonder een kloppend hart
blijft ze in leven
en wij mogen haar dankbaar zijn.…
De liefde verklaard
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
574 Hoe boombastisch zij steeds weer
een hart in mijn stam kerven
pijlsnel hun liefde verklaren
de vreemdste namen
voor mij bedenken
met die van hen ernaast
zouden mensen dan toch
van bomen houden…
Hun oogstgebed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
701 loslippig
bladeren de bomen
hun oogstgebed
zacht spelt de wind
hun woorden als zij
de aarde met hen dekt
in dank voor seizoenen
waarin de takken tot
de hemel zijn gestrekt
vaten zijn gesloten woord en
kleurenstroom zijn onderbroken
tot een nieuwe lente bladeren wekt…
Galgeven
gedicht
2.0 met 2 stemmen
2.834 als kind
de nachtegaal kwam horen
bevend in verboden schemering
hoewel ook jongens
aardig konden fluiten
nog schrijven talingen en eenden
op het water
lagen aa’s en ee’s
onrust onder de oksels
een hals vol richting
ook wij bewegen uren stap na stap
het ritme van miljoenen mensenjaren
winter ademt als een monnik tijdloos
tussen deze bomen…
Zomerse Zonneschijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
621 In zomerse zonneschijn
onder windstille bomen
zalig liggen dromen
kind van de schepping te zijn
komen tot het bewustzijn
Zijn Paradijs zal weldra komen
in zomerse zonneschijn
onder windstille bomen
geen hart- of zielenpijn
maar een warm thuiskomen
waar genade zal stromen
uit Zijn liefdesfontein...
In zomerse zonneschijn…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Als wij in deze tijd van bezinning
(want dat moet in december)
de balans opmaken
en gezellig doen met elkaar,
rondom een dode boom
die wij luguber versieren,
voel ik me altijd ergens
een schijnheilige huichelaar.
Bomen horen buiten
met de voeten in de grond,
niet als een kadaver opgetuigd
als middelpunt van een huis.…
Diep geworteld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 Ik weet van een oude beuk
die er al een tijdje staat,
met wijd gespreide armen
waarmee hij de lucht streelt.
In de zomer fluistert hij noten
op het kloppen van de zon,
zijn huid draagt een groot hart
met daaromheen een M, een E.
Groeide hun liefde met de seizoenen mee?
Weerstonden ook zij storm en wind
als aan de grond genageld,
en hebben…
Blote bast
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 De bast wijkt op sommige
plekken een beetje,
waar zij naar buiten
spiedt en ziet
of t tijd is om
groen te ontvouwen.
Wat krom door het
meebuigen op de wind,
wat haar weerbarstig
maakte, kleven in kieren
fluwelen kussen,
waar de regen altijd slaat.
Vele jaren ringde
zij rond, oh de
stormen die zij doorstond.
Kon zij verhalen,…
Zo fijn vertakt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.029 heb het blad
toch omgekeerd
las de nerven
in het sterven
van het groen
zo fijn vertakt
gaf jij voorjaar in
veelkleurig chlorofyl
groeide warm je ziel
in lange zomerdagen
nu wintert
slechts profiel
mag ik in het
lengen van de dagen
weer lente van je vragen…
De wortels gaaf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
798 er knapt
dood hout
en glijdt langs
takken die bewegen
nog zwiept de wind
een laatste keer
en valt wat
over is gebleven
niet volgroeid in vele
lentes magertjes gebloeid
na zomeren in schaduw en
nu aan aarde terug gegeven
toch zijn
de wortels gaaf
de stam is fijn vertakt
zij wordt nog niet gekapt…
Vogels in de lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Ik zie ze nestelen in de hoge bomen
Ook in de struiken en in de heggen
Waar ze straks hun eitjes gaan leggen
Waaruit dan jonge vogeltjes komen.
In de lente komt alles weer tot nieuw leven
De bloemen en planten groeien en bloeien
Elk jaar weer blijft het mij bijzonder boeien
Dank Heer, voor al het moois mij gegeven.…
Wilg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
406 Door inheemse stilte wentel ik mij
bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
ik kronkel mij lenig
in het rond, geknot of niet
het is me om het even…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 gemaakt van wolletjes en pluis
gedragen door de wind
alleen en ver van huis
langzaam naar de grond gegleden
waar haar wortel houvast vindt
rustig klimmend met de jaren
als verdienste schaduw sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 de zachte kant
in augustus altijd milder
en een beetje van stro
in die kleine gebaren
blijft jouw geestigheid verwant
voordat zon de avond schaduwt
vogelen de nacht toezingen
jouw warmte tot mijn ziel verblijft
in augustus als zon over heuvels schijnt
blijf jij dan voor altijd wonen in mijn droom
onder de schaduw van die bezielde boom…
Hadden je geveld
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
711 ze hakten niet
maar zaagden met
de tand des tijd
het echte hout uit
jouw zo kostbaar lijf
ze hadden je geveld
de stronk bleef staan
wortels nog onaangetast
ze lieten je begaan
dachten je voor uitgeteld
maar jij weerbarstte
hun geweld en ontknopte
in een vrijheidsring die
takkenhoog zijn lente vierde
in een zomer die nooit kwam…
Verscheurd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 De rechter zware arm
van fraaie Wilgenboom
langs de schors gescheurd
wordt straks geamputeerd
haar schoonheid
ligt nu kreunend in het gras
lichamelijk is zij aangedaan
treur in alle naaktheid
zelfs de wind kermt mee
hier treft hem geen blaam
wiegen kan ze daar wel laten
dat richt zich naar de sterke kant…
zijn groen wordt bruin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 een boom wordt herboren
zo stoer en zo brutaal
was enkel zijn kledij verloren
na een jaar van pracht en praal!…
Wilgen...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 Ze staan
-onverstoorbaar-
aan de waterkant
de wilgen
ze houden van land
en water
Buigen zich
zover voorover
dat ze zich niet
meer strekken kunnen
Hun tengere voeten
klauwen
in modder, aarde
herkennen de waarde
van
het taai houvast
hun twijgen
verwijzen naar:
later.…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 de kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen…
Ze keken opgetogen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
761 ik zat
drie bomen
van je weg
hoorde wel je lach
niet de woorden die nu
een ander toebehoorden
de wind
bracht me je ogen
ze keken opgetogen
maar van me weg
drie bomen lang heb ik
mijn wortels blootgelegd…
Omvallen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
545 hij praat
hij zwijgt
met de wind
soms groeit hij
niet tot in de hemel
is zijn grens bereikt
hij bezwijkt
zijn wortels aarden
niet meer
hij buigt zich neer…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…