Alle inzendingen over golven

3244 resultaten.

Sorteren op:

Zand

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Zilte zee als onze horizon schitterend in zonlicht zeilschepen laveren over golven, gulzig glazig in mijn droom niets weet ik meer dan jij over iedere zandkorrel uniek in samenzijn een vader die zijn zoon niet kan vinden een ader die zijn droom niet kan vinden op het strand.…
mobar28 april 2016Lees meer >

Nationalisme

snelsonnet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
Hoe soeverein heeft hij weer plank gezeild en wind gesurft, bedwinger van de golven Gebronsd ten tweede male goud gedolven De stroom getemd, kwikzilv’rig voortgeijld Zo frank en vrij, zo fruitig fris, zo anders dan al die sukkelende tegenstanders…
Aar Noordam14 augustus 2016Lees meer >

Op weg naar Jan Mayen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Wel golven, die wild te pletter slaan. Zover als mijn oren kunnen luisteren, heb ik nog geen misverstand gehoord. Wel stemmen van golvend water, dat zich als stilte door mijn wezen boort.…

De maan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Lichtintensiteit weergaloos, op de blauwe deinende golven. Maan, wat jij bewerkstelligt is voor ons ongekend. Foto Ad Elshout.…
Dick15 april 2018Lees meer >

Het schaakbord

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Wolken en golven zijn hier één en dirigeren het ritme weer en heen, dobberend over het sop in het rond onder de schijnwerper van de zon. Schaakmat sta ik van ontzette bewondering.…

Water naar de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Een mensenleven leeft, zoals het zich ontrolt, als golven in de branding. Een golf sterft, wanneer die tegen rotsen, te pletter slaat. Water blijft eeuwig stromen. Precies zo stromen mensen, zoals rivieren stromen, als stromend water naar de zee.…

Het strand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Regen, veel wind en de golven kwamen redelijk hoog. Het blijft fantastisch om er te vertoeven. De vrijheid die er is, zo mooi. Je wordt er gewoon een ander mens van. De zee, ze brengt vele voordelen met zich mee. Foto Dick Voogd…
Dick Voogd8 september 2019Lees meer >

ALCYONE

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.219
verdwijnt in de golven vertederde goden veranderen beiden in prachtige ijsvogels zeven dagen per jaar baart de zee rust gelegenheid voor het paar een nest te bouwen het zijn de dagen van Alcyone ik loop langs het kanaal de noordwesterstorm drukt me naar de waterkant ik verlies het evenwicht…

Venus en Sedna

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Ver achter het grijsgrauwe regengordijn zie ik in een flits mijn toekomstig verleden beelden surfen kopschuimend naar het heden waar wolken golven raken bij de waterlijn herinneringen stromen langs vreugde en pijn over gelopen paden, ooit betreden werden hoge golven nooit vermeden prachtige foto’s op papier beelden mijn zijn lachende ogen…
metha13 juli 2004Lees meer >

de verte mist in wervelend zand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.793
door het onverwachte bad de zee is niet geimponeerd en gooit meer golven op het vuur de man heeft blijkbaar nooit geleerd dat elementen winnen op den duur ik zie hem mopperend gaan nog kwaad kijkt hij de zee steeds aan verbeten in zijn onterechte woede hij weet dat zij niets zal vergoeden…
wil melker26 december 2003Lees meer >

Ochtendgloren

hartenkreet
4.1 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.523
Als in het stille ochtendgloren sternen luid hun liefde schreeuwen haar golven zacht het strand bekoren korrels zand haar schelpen strelen.. Als meeuwen dromend op één poot een zwakke bries haar duinen kust staren naar het morgenrood dan is ze moe..en rust.…
Waldo8 april 2005Lees meer >

Zee en zoen

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 949
Vaak is de zee verbazend mooi met witte koppen op de golven en een gehuil als woeste wolven die zoeken naar een nieuwe prooi. Het blauw dat aan de einder blinkt verandert in een lieflijk groen. Een moeder geeft haar kind een zoen: het is alsof de wereld zingt.…

Rust

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 882
Het klotsen van de golven, op de eeuwig zwijgende stenen. En ik zit hier. De warmte van het zonlicht, de stralend blauwe lucht. En ik zit hier. De wind speelt met mijn haar, rukt aan de papieren in mijn hand. En ik zit hier. Overal mensen. En ik zit hier. De wereld bruist en leeft, en ik zit hier, en denk...…
Nicky7 juli 2003Lees meer >

Hittegolf (geschreven in Haiku)

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Vurige massa lichtjaren in de verte, verzengend dichtbij Golven van hitte nemen huizen in bezit. Heteluchtovens Kokende stenen bakplaten voor rossig vlees, pekel doordrenkt het Hijgende wezens snakken naar de koele lucht, maar haten de kou…

Geboorte

gedicht
2.0 met 339 stemmen aantal keer bekeken 92.782
Golven rennen over het lage land wolven komen van de bergen een kinderstem in de nacht bovenkomend in een wak tussen dromen en waken (boven aan welke kant?)…

Bedankt ...

hartenkreet
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 18.243
Mijn haren wapperen in de wind al rennend door het zand fado klinkt in mijn oren Metershoge golven al rollend op het strand fascinatie is geboren Mooie beelden ademloos herbeleven flashback verschijnt Mijmerend over het verleden aankomend bij het heden floers verdwijnt...…
metha27 september 2003Lees meer >

Over zee

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Een lichte bries vervoert een speelse oranje gloed over een onstuimige zee Schelpen rinkelen bij windgetij over het strand met de golven mee Een zwoele zomernacht drijft op de klanken der schone avondlucht Terwijl een schaduw snel verdwijnt en in de schemer vlucht…

de ganse schepping

netgedicht
2.5 met 145 stemmen aantal keer bekeken 21.241
geheel bewolkt sjokt amos zonder tas de zanderijen door de wijzen zwijgen de duinen golven grauw en stug en roepen rwanda op heuvel na heuvel krankzinnigheid de kardinaalsmuts kraakt van verre gebeden de zachte berk slaat in de wind het mededogen…

Stroom der vergetelheid

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Golven wuiven ijskoud diepte onder het gladde oppervlak waar stilte vergetelheid verdrinkt. Zo gaat ze mee in een eindeloze beweging over en weer naar een vage einder en terug.…

ultra violet

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 910
een kind deinend op de golven van haar wereld klein en schijn? het voelen en weten is omstreden het neppe is echt? de regenboog / zonneboog? de druppels de zon? het wikken en wegen van haar wereld versus realiteit overschrijdt de grenzen van het heelal anders gezegd: de tijd…
misa26 oktober 2004Lees meer >

Zeeën van rust

hartenkreet
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.183
rust en vrede vind ik bij jou mijn geliefde donker blauwe zee is in de kalmte van jouw golven drijft de tijd aan mij voorbij het zijn voor mij ogenblikken van stilte en vrede ik voel mij niet alleen voel de kracht van gedragenheid en laat mij meevoeren in jouw stroming…
Quicksilver23 oktober 2007Lees meer >

blauwe branding

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.349
ik loop de dagen door blootsvoets en leer het geluid van de zee het lijkt op liefhebben zoals vleugels en blauw kostbaar porselein het brengt de golven hier en zo ik ben bedoeld ook de eenzaamheid het strand is afgezet met regen en een raam in de wind ik kleef aan een schelp met een spiegel binnenin…

Lopend langs het strand

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.255
Lopend langs het strand voetstappen achterlatend in het zilte zand luisterend naar het ritme van de golven aan zee zweven herinneringen als vlinders met me mee onder een wolkenloze lucht zo blauw genietend maar zonder jou lopend langs het strand in gedachten hand in hand…
ria25 juli 2008Lees meer >

verlaten

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 732
op de grens van zee en land kust de zachtheid van het zand haar voeten die, waar golven naderen, ijlings vluchten verlangen doet haar wanhoop naar vervlogen dagen dat hij vochtige ogen kuste die de zilte zee steeds zullen voeden uit “Amor”…
stater13 augustus 2008Lees meer >

rimpel op het water

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.340
staan we nog wel stil bij een rimpel op het water in oeverloos verlangen als deining naar geluk waar cirkels vloeiend weerkaatsen in zichzelf zachtjes breken in golven naar elkaar en ringen van liefde samengesmolten eindeloos groeien als rimpels op het water…

Rembrandt

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 966
Pencelen golven in rivieren van Rijn landschappelijke levensaderen ambachtelijk gevoelsterrein etsen schetsen in roodkoperen plaat schilderijen in achtergalerijen nachten wachten in schitterend kaarsenlicht monumentale lichteffecten fluweelzacht penceel engelenrijn Rembrandt Harmenszoon van Rijn.…

Brief

hartenkreet
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.019
Ik schrijf jou brieven honderden brieven elke dag een stroom van woorden op het ritme van de golven witte letters op wit papier lege brieven geschreven met lucht in de wind duizenden gedachten in brieven onzichtbaar onontkoombaar voor jou…
Carin12 juni 2006Lees meer >

Een sterrenstreep

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
ik vlaag een sterrenstreep naast wat er is geweest geboren in een veeg van wolken kolken wij de maan zij schreef in schijnen af en toe verdwijnen maar haar golven maakten alles waar je glinstert weer jouw stille kou mag ik warmen in onze sterrenarmen…
wil melker17 januari 2009Lees meer >

Drenkeling

hartenkreet
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.071
Ik was aan boord op je schip Geweldige koersen gevaren Maar opeens had je besloten Om me achter te laten Ik dreef op zee Bedwelmend in je golven Tranen niet zichtbaar Door zeewater bedolven Al happend naar adem Spoelde ik aan op land Jij was de horizon al voorbij Al in een andere haven gestrand…
Strikje20 januari 2009Lees meer >

troebel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
blad verdwijnt in woorden letters druppelen de inkt blauw op de vlonder in een hoek op een pruimenpit liggen spatten als zinnen verfrommeld in te drenken ze zinderen na in een hoofd deinend in de strandstoel met een pen die uitliep door de zwoelte en de golven die zee schrijven om te vergeten…