2056 resultaten.
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Liggend op mijn rug in mijn warme bed
Turend in het donker luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…
loos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Eerst werd de tandarts pijnloos
en jodengrappen geinloos,
de wagens werden paardenloos
en olielampen waardeloos,
het koken dat werd vuurloos
en ministeries stuurloos,
sigaren nicotineloos,
de verf werd terpentineloos,
sinaasappels werden zadenloos,
ons oordelen genadeloos,
een goed dieet werd vetloos,
de jeugd van nu wetloos,
autobanden…
Kerstkind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.101 Van het kerstkind
die vanuit de kerstboom naar beneden daalde
daarover verhaalde zij
of zoiets in ieder geval
want de kerstman die bestond niet
alleen Sinterklaas
maar die was al lang geleden geweest
de cadeaus die waren van hem
of zoiets, het was in ieder geval feest.…
Verboden vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 mijn ogen
kregen altijd
het ongewone in’t vizier
waar anderen
hun spellen speelden
met gedachteloos plezier
zocht ik naar
iets markants om
het extravagante te beleven
veelvuldig viel
mijn blik op de
verboden vruchten
het ontdekken daarvan
zette mijn wereld op de kop
dreef onrust verder op
pas na het diep
doorvorsen van geheimen…
Niemand deed mee
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik wilde spelen
zoals vroeger met
emmertje schepje en zand
was op het strand
het rook en voelde
weer net zo als toen
maar mijn hand
was te groot
of de emmer te klein
het zand
wilde niet bakken
de vormpjes te fijn
ging later naar zee
maar de golven
waren verdwenen
wilde springen
hollen en zingen
maar niemand deed mee
pas…
Vroeger
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.544 Als mijn vader het boodschappenlijstje
voor Simon de Wit invulde,
schreef hij achter elk artikel
(goed en goedkoop).
Hij is nu oud maar beschikt nog
altijd over een grenzeloze fantasie.
----------------------------
uit: 'Van 8 tot 5', 1975.…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 Nu zij bij de valput staat.
Vanouds speelden zij hier
het zelfgekozen einde na.
Het stonk er naar vlasafval.
De blauwe bloem was een motief
voor een breekbaar kinderservies.
Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Wel ben ik blijde om 't Leven, maar de extase
Der Jeugd was nu sinds lang niet meer voor mij,
Gegaan ook 't nauw doorworsteld noodgetij,
Waarmee der wereld stormen om ons razen!…
Eenmalig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 De eerste liefde kwam op vlugge voeten
gehuld in dauwsandalen op mijn pad
Haar prille onschuld heb ik liefgehad
maar bovenal haar wilde zomersproeten
En elke zomer kwam ik haar begroeten
En elke zomer was het dat ik bad
dat zij een restje liefde over had
Dat ik nog even in haar hart mocht wroeten
Haar vlugge voeten zijn niet lang gebleven…
Aan jouw graf
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.033 Ik heb wat
voor je meegebracht
wat dingen van
het Noordzeestrand
die ik vond
in het mulle zand
of aan de vloedlijn
half nat
rond geschuurde
stukjes baksteen
betekenden voor ons
een schat
meerschuim,mesheft
slakkenhuis
alles ging toen mee
naar huis
we bukten en
we zochten voort
als kinderen
zo ongestoord
ik zag ons weer
in een…
Reservaat
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.642 Zaten wij op een duintop, was het het bekende
liedje, van de wind die op het hoogste punt
en hopen dat het uitzicht niet bedriegt.
Eerst in de diepte langs het strand, een golf
de horizon, gericht op hond en kind, op zon en wind,
werd je vanzelf gedachteloos en vrij.
Toen onder prikkeldraad omhoog, het verse
nauwelijks begroeide duin, het…
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 er zat
een knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 Het is tijd om te vrezen voor demonen.
Je denkt wat is er nu? Er is niets loos,
Maar de feeën zijn weg en mannen komen,
Die openen Pandora’s zwarte doos.
De lange lijdensweg moet jij verduren
Zoals je moeder en vader voor jou,
En luchtkastelen zijn enkel hopen muren,
Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw.
Al eeuwen staat het…
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
kleine strateeg
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.192 de kleine zonnetafel was immens
waaraan ik als kind mijn dromen speelde
de bergen hier de dalen daar
en het gevaar daartussen met zijn woeste baard
alles was toen geel onder gelukkige ogen
geen schaduw werd er ingedeeld
zelfs de despoot bleef onbewogen en in stilte
aan de altijd zingende slaven uitgespeeld
-------------------------------…
Talent
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 De peuter houdt het lang niet altijd droog,
Zijn moeder zit met luiers nog te knoeien,
Haar moederborst weet hij niet te ontgroeien,
Maar wel houdt hij een voetbal tweemaal hoog.
Dus tekent hij bij Barça een contact,
De reden dat bij mij de broek afzakt.…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
Mopertingen 1962
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 In de stoffige veldweg liggen ze daar
en in de omgeploegde akkers.
Ja, en bij het beekje in 'Het Broek'
en in vaders tuin waar de seringen
en rijen rozen wachten op bewondering.
Waar, peuzelend aan wat peperkoek
mijn zusjes vrolijk touwtjespringen.
En daar tussen de kleurrijke posters,
daar in mijn hippe kamertje
waar mijn voorraad sigaretten…
Verandering.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 De jeugd, normen, waarden, oorlog en strijd.
Ook ouderen, de bejaarden, ieder mens, elk
wezen is aan verandering onderhevig.…
Jeugdvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 "De straat" is dood nu
en praat niet meer
als in vroeger dagen
de straatlantaarns
wijzen als lichtende vingers
de hemel
tussen huizenblokken
straalt niet meer
zoals toen
de ijzeren putdeksels
klinken na in mijn oren
waar op de straathoek
onze stemmen vervlogen
in het nu van onze dromen
hangen daar misschien nog
ergens vervaagde beelden…
dat draag ik altijd mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 soms verlang ik naar Moeders
aardappelpannenkoeken
naar Vaders grote hand
de mijne in de zijne
als we zaterdags
op de Vismarkt liepen
mijn kindertijd mis ik soms
liefde die vanzelfsprekend
scheen.
Moeders omhelzing, onze
reizen als gezin
we leken wel zigeuners
altijd op pad
hecht en warm een clan
ik hou van het leven en heb…
KIJK EENS PAP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
725 als een herinnering
mij weer een duwtje
in de rug geeft
onderhand...
jij als jochie
weer stap voor stap
het duinzand wegtrapt
mij keer op keer
weer nadeed
kijk eens pap heel vlug
lijk ik nou niet veel op jou?
en loop ik
ook weer zo terug
redt u het wel?
of moet ik gewoon maar
weer een handje geven…
Ouderdom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
691 Als je wat ouder wordt
zijn dingen anders
wat krom gebogen lijkt
is recht gelogen
zoete koffie heeft plots geen smaak
wat zoute soep was is nu flauw
en zo gaat de lijst door
eigenlijk is alles anders dan daarvoor
en zo kijk ik ook naar ons
zijn we nog zo doldwaas verliefd
staan we snel even op uit bed
heeft de één de koffie al gezet…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
631 Ik stierf duizend doden
toen ik hem weer zag
ik had de schrik flink te pakken
kon wel door de grond heen zakken
daar stond de man wat ouder
maar nog met steeds dezelfde blik
en tot mijn grote schrik
sprak hij mij aan
op dezelfde lieflijke toon
zoals hij gewoon was
jaren geleden
hij trok een grimas
voor mij althans
voor zijn gevoel…
Met kroontjespen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
568 heb vandaag
mijn jeugd herschreven
met kroontjespen op wit papier
regel netjes op de lijn
die met dun potlood
flauw zichtbaar mochten zijn
ik duw de pen
die vlekken geeft als ik
te snel mijn hand er over veeg
linkshandig zijn
deed vroeger pijn
in niet begrepen worden
zakjes om de hand en
pressie tot toegeven konden
deze handicap…
Eet smakelijk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
5.988 ze rookten nooit
dus het asbakje bleef leeg
op het dikke ronde tafelblad
waarop tussen de middag door oma ene pan met vette kippenvleugels
en een schaal prei in maïzenasaus en aardappelen werden gezet
opa zei dat ik de juslepel dieper door het vet moest halen
het donkere is het lekkerste
mijn sokken speelden met
de barokke houten poten…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
Breken en verbouwen
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
916 het was te groot
voor kleine handen
slechts verbazen
in raken en betasten
het blijven haken
en verkennen met
een lach het ervaren
van zorgen en wat lasten
later in weerbarstigheid
breken en verbouwen
funderen en groeien op
ontluikend zelfvertrouwen
heb het grote
klein gekregen
mijn handen geven
nu het volle leven…
De pijn van vroeger lijden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
606 nooit zal je lach
een gave huid weerspiegelen
of de kleine schaduw komt
maskerend weer in beeld
je eerste oogopslag
toont alle vertes
in een openheid van kleur
die grenzen overschrijdt
je weer verlaat
als zielsdiep is bereikt
waar licht verdonkert en je
gaafheid met littekens is verrijkt
je hebt geen muren opgetrokken
maar je huid…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 En ik zie alles weer in bloei
rondom het huis waarin ik werd geboren
de wolken nog steeds mijn dromen in de wind
het kind nooit verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk…