1857 resultaten.
Als een engel uit de hemel
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.946 engel uit de hemel
kwam je binnen in mijn leven
liet je me zien wat liefde is
wist je me vertrouwen te geven
Als een engel uit de hemel
heb je mij gelukkig gemaakt
door jou en je prachtige zoon
is mijn hart liefdevol aangeraakt
Als een engel uit de hemel
kan ik bij jou altijd schuilen
als het allemaal teveel wordt
mag ik op je schouder…
is verrot en aangeraakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
791 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd, die ik vertrouw
in goud en later rood
ik ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
jij dat schoffie komen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
698 ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
hield je hoofd
wat schuin
schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
je blikte dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we zagen in elkaar
de ander dromen
ik zag je meisjeshart…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord
van iemand van wie
je het nooit had verwacht.
En verder zal alles blijven
bij het oude.
----------------------------------------------
uit: 'De droom van een robot', 1976.…
Verrot en aangeraakt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
722 als ik wakker word
is alles wit
geen grijs en blauw
alleen maar wit
zover ik kijk
ik maak het goud
omdat het dan de
wereld wordt waarvan
ik houd die ik vertrouw
in goud en later rood
ben naakt omdat ik
zwart wil dragen
een jurkje met bandjes
mijn schouders
zijn nog mooi
de rest is vies
daar walg ik van
dat is verrot en aangeraakt…
diep
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
629 de klokken luiden
hun lied
de zon gaat weg
verlaat
de dag
als deze
is er ooit bewezen
dat ie opkomt
opnieuw
opnieuw
opnieuw
voor ieder wezen
opnieuw leren
leven
in ruimte
en leegte
luiden de klokken
hun lied
en op de straat
en in deze steeg
een lied
dat het leven draagt
op de schouders van geesten
een traan klinkt
er is nooit…
nu...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
874 nu ik denk dat de tijd rijp is
om over m'n schouder terug te kijken
zie ik dat er veel is veranderd
zoveel dat ik daar bij nader inzien
liever geen weet van had willen hebben
nu de tijd zo'n verschrikkelijke haast heeft
dat velen hem nauwelijks nog bij kunnen benen
herken ik mezelf in gelatenheid van deelnemers
aan de bij voorbaat vergeefse…
De ontvallen dichter
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
640 nog eenmaal
dwarrelen geletterde vlokken
gelijk uitgepluisde witte watten
langs schouders en
dunne vaalbleke lokken
bedekken mede
als een hemelse manteling
de lange zwarte jas
met opgestikte zakken
ik draag een harnas;
een omhulling over
stilzwijgen getrokken
in gedachten,
ontdaan van dynamiek
en gevoelens aan
ijspegels…
Refrein
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 En ik, zijn zoon,
arm om zijn schouder, deelde zijn verval.
Liedloos refrein. Klacht zonder hoorngeschal.…
dodenwake
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
960 verrijzen
heb ik me neergezet op de rand
van je bebloemde zerk
de kilte snijdt vooral van binnen
terwijl ik lijdzaam wacht
op het wonder van de dodennacht
en in het spokenuur de witte schimmen
de kreten van een late uil
een droeve dodendans van verlaten zielen
ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden
ik schud de huiver van mijn schouders…
ELANDSGRACHT-ondermeem-STER
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Er werkt een onderneemster aan de gracht
dat zijn er toch zovelen zult u zeggen
maar één steekt daar met kop en schouders
bovenuit, dat wil ik wat graag uitleggen
Van ondernemers mag je het verwachten
dag in dag uit, wel 365 dagen stralend
maar zij werkt, verzet, verzint, verschaft
zo veel opvallends en nooit balend!…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Gekromde schouders
Op slot gedraaide rug
Stramme spieren
Die je beweeglijkheid
Gevangen houden in een
Traliewerk ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet…
Zwerver onder zwervers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Gelukkig voel ik mij vandaag
Nu ik zwerver onder zwervers ben
Mijn vrienden zonder dak, zonder thuis,
En ik die een vreemde in mijn gedachten ben:
Dolend heb ik mijzelf in mijn spinsels verloren
Wetend dat ik net als zij door Hem ben uitverkoren,
Klamp me vast aan die arm over mijn schouder
Van hem die letterlijk niets meer heeft,
Behalve…
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn…
Gebroken dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Knisperend rol ik de kiezels
onder mijn voetzolen heen en weer
de regen valt gestaag op het leed
dat ik op mijn schouders draag
In mijn hoofd dansen satijnen schoenen
een dreunend ritme op de houten vloer
pas de chat, pas de chat
pirouettes in het kwadraat
Melodie van roze geschulpte tule
speelt gebroken tonen in mijn oor
ik wil mijn last…
BEGIFTIGD (3)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 Ze was pas achttien toen ze trouwde
De man die haar de zijne maakte
- En als de beste haring kaakte -
Zag hoe ze in de ander schouwde
Hij zag hoe haar dat zeer benauwde
En dat ze naar alleen zijn haakte
Hoe ze steeds meer gevangen raakte
Ze zich als mensenschuw ontvouwde
Met op haar schouders alle last
Van wereld en van dorpsgenoten
-…
Verrukking
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.954 Gij hebt mij een toverend woord toegefluisterd;
Ik heb met het hoofd op uw schouder gerust.
't Verledene leed was vergeten, verzonken,
En 'k heb het geluk van uw lippen gedronken,
Toen blozend en aarz'lend gij mij hebt gekust.…
Artrose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 ik vanmorgen in de spiegel keek
en een kop zag die niet meer op mij leek
in mijn rug de pijn van mijn graat gleed
mij onderin verlamde, naar voren trok
zodat zelfs mijn onderbuik meedeed
mijn knieen in luid protest kraakten
bij het hurken op de plee
ik mijn vuist balde waardoor mijn knokkels ontploften
mijn armen niet omhoog wilden mijn schouders…
Het bloeiend land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 laat maar zien
ogen die geen hoop
meer kennen
neergeslagen
zonder licht
schouders die
te krom zijn
om de lasten
van de dag
te kunnen dragen
toon het schrale
van je handen die
met eelt vervormd
nog steeds om
arbeid vragen
maar in je lach
ben jij nog steeds
het bloeiend land
dat de hand van de
schepper heeft gekend
tussen…
Beschrijf mij lastig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Schrijf voor mij
Liefde passie hartstocht
Ik wil dat je blijft
Eindeloos ben jij de inspiratiebron
Wat als ik je verlaat
Blijf je dan nog lang
Hoe lang blijf je dan
Tot mijn tijd ooit vergaat
Ik wil je zien bewegen
Leven is stil in jou
De druk op je leven
Zit voor altijd vast gebouwd
Liggend op schouders uit balans
Loop je overal…
doolhof van goede bedoelingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 reddeloos vol van schaamte
de morgen op de schouders
stappen mij de loden voeten
de weg naar een nieuw loket
van het kastje naar de muur
word ik tekens doorgestuurd
elke deur die geopend wordt
doet meteen de andere dicht
in de hokjes van het doolhof
dirigeren zwart geïnkte letters
de geest van het wettenwoud
dat de bedoeling overwoekert…
Jij
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
516 Je wordt groot
twaalf
de grap
wat wil je later worden
dertien
wie niet
is onze grap
Je gaat je belt
geen kus meer
op het schoolplein
Wel thuis
en in de tuin
de poort uit
vrienden wachten
dit leven niet
dus haast
en weg ben je
Pap gewoon half zes
als zout over je schouder
ik ken je onschuld
De regen komt
of schijnt de…
Als de haat kraait.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.112 Toen was jij er nog, kleine zus,
zonder zorgen waren wij
op de schouders van onze papa
verdriet kon nog worden gesust.
Weet jij het nog krullebol,
van ons kattenkwaad,
tot wanhoop van onze mama
maar in 1 - 2 - 3 weggekust?…
Oude handen
gedicht
3.7 met 68 stemmen
21.884 Handen
die ergens waren;
op schouders, om een hart,
in andere handen.
Aan relings, zwaaiend,
aaiend langs de wanden
van een huis ver van hun huis.
Handen wil ik
vol geschiedenis
en aardrijkskunde:
Reizigers, na vele avonturen
veilig thuis.
----------------------------------------
uit: 'Aanhalingstekens', 2000.…
Monument van stilte
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
2.109 een traan
nuchter van geest en
vertrouwen maakt het rouwen
lichter op de dag
het is geen feest maar het mag
een enkele lach
herinnering
ogen spreken van gedrag
er ligt zwijgen
in het groeiend zien
vluchtige blikken, voorzichtige knikken
een hand rust op een schouder
het weten, we worden ouder…
zonnelied
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.017 Men klopt troostend op je schouder,
Maar je merkt het niet.
Je voelt je jaren ouder,
Omdat je nu geen toekomst ziet.
maar je moet niet blijven huilen,
Ook al ben je reeds alleen.
Spoedig zal de zon niet langer schuilen,
Dan breekt ze stralend door de wolken heen.…
ik streelde tweedehands
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.532 ik streelde tweedehands
je plooien en de vouwen
voelde me nog mans genoeg
om als een vent van je te houden
ik streek langs ruches die
zich bolden om de soesjes
die waren opgeklopt met room
een sensuele opgefokte droom
jouw handen trokken
kreukels uit mijn spieren
gaven schouder weer profiel
ik kon mijn feest gaan vieren
maar mijn…
Controle
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
814 Een zware last valt van mijn schouders,
je moet het hebben meegemaakt...
Je weet precies wat ik bedoel,
je bent weer blij gemaakt...…
wie ik ben
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.305 wie ik ben
probeer ik te bezoeken
wie ik ben
geeft zich thuis
de troost ontroostbaar
probeer ik troostrijk
vorm te geven
moeten en willen
kloppen elkaar
bemoedigend op de schouder
verdriet en vervreemding
een kanten bruidssluier
van de nachtmerrie
waaronder mijn jeugd
verpletterend platgetrapt
verpletterd geen gezeur
aan wie ik ben…
De laatste trein
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.360 Haar schouders ineen gedoken,
zo loopt ze naar huis.
Van alles is ze verstoken,
eenzaamheid wacht haar thuis.
In de verte nog dendert de trein,
en de klok tikt maar door.
wetend dat ze eenzaam zal zijn,
verlaat ze als laatste het spoor.…