22136 resultaten.
Ze is er weer
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
610 Verleden week was het groot feest
Dus ben er even niet geweest
Je zou denken, je maakt toch tijd
Maar weet je: ben niet meer zo snel en bij de tijd.…
zien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
452 ik zag vanuit het raam
hoe je handen liefdevol
de lavendel beroerden
hoe je met gesloten ogen
licht voorover bukte
en de zachte geur opsnoof
ik zag de kruiwagen gevuld
met woorden van grijze
kabbelende regen
van duizelig verlangen
ik zag woorden van vaalgele
vergeten bloemen
ik voelde het
onstuimig slingerend hart
waarin alles…
aangeraakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 haar hoofd stroomt
vol goud licht als ze
zijn brief vasthoudt
hij beweegt naar een
andere plek als hij
haar brieven leest
schone breekbaarheid
van twee geschreven
intieme levens
de tijd is daar
het diepe gevoel baant
zich een weg naar de
tedere eerste aanraking…
Gram
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 tijd als ware geliefde
Koester oprecht onomkeer-
bare gebreken
Gecreëerd met
hulp van een slecht lot
door tijd gegeven…
kijk door de eeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 wiekende reiger
fluisteringen van het riet
de trage deining
van het water als
de borstkas van een slaper
gelukkige reus
we peddelen voort
op bootjes van berkenbast
een verre grutto…
hoe stil het was
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 in boerengrond
de eindeloze korenvelden
de kleine boerderij
de grote graanschuur erachter
uit het landschap gewist
de blaffende hond aan de ketting
de kakelende kippen op het erf
de altijd kraaiende haan
het getjilp van mussen
onder de dakpannen
de gewortelde boer op klompen
alles ging verstomd voorbij
hoe stil het was
toen tijd…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 aangekomen aan de rand
van het stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze…
Als ik naar de klok staar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Eindeloos veel mooie momenten waarbij ik denk, kon ik de tijd maar even vertragen.
Want het zijn van die momenten die ik uiteindelijk het meest koester en spaar.
Maar het blijkt zinloos om zelfs maar een beetje tijd te vragen.
Ik besef het keer op keer als ik weer eens doelloos naar de klok staar.…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 de wereld krimpt
bij zo veel stille
uren op de dag
een droom op zoek
naar houvast valt
ontredderd uit de lucht
we raken verloren
in een mengsel van beelden
woorden en wie we waren
het wassende water
verorbert het land
het land wordt weer water
eenmaal in de wolken
zie je niets
tijd om te gaan…
Voorbij de Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Een eeuwigheidsmoment
het zomaar stil bewust
worden van vrijheid
als we de tijd passeren
waar we zo vaak
slaaf van zijn…
sterrenstof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 hoe licht moet
men zijn om
aan de aarde te ontsnappen
hoe ver zal
men gaan om
de horizon te bereiken
hoeveel honger
heeft de zon als
zij de planeten opeet
hoeveel as
is nodig voordat
de zon een ster wordt
hoeveel jaren
duurt het voordat
de oceanen verdampen
hoe pijnlijk
is de sterrenstof waaruit
we gemaakt zijn…
Ten dode toe
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
564 De mus tjilpt
precies als toen
ik kleuter was.
De zwaluw lijkt
als twee druppels water
op die van mijn jongensjaren.
De mees vliegt
onveranderd
doorheen mijn leven.
Alleen ikzelf,
dacht ik
vol zelfbeklag,
evolueer
ten dode toe.…
Vooruit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
722 Vooruit dan maar, er is geen weg terug
We stappen nimmer in hetzelfde water
De tijd stroomt achterwaarts en vroeg wordt later
Verloopt zij traag, dan gaat ons leven vlug
Het bonte nu verbleekt in het verleden
De waterrimpel stolt op ons gezicht
Zij wist de voetstap uit van onze schreden
Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht
Ons…
de stad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 de stad
mijn buitenjas die
me omringde
meeboog en me
soms verwarmde
de stad
waarvan ik de
meeste straatnamen ken
maar niet die van
alle mensen
de stad
de buitenjas die me
meedogenloos overviel
en me achterliet op
onbuigzaam asfalt
de stad
de kleine buitenjas
die jou en mij omringt
met ons meebuigt en
ons wonderbaarlijk verwarmt…
dagen van de week
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
678 beginnen we met maandag
dan kijken we naar de maan
die vaak zo klein is
en gaandeweg weer heel groot
dan is er de dinsdag
vragen we hoezo dins ?
is het alweer woensdag
Woens is vast een dorpje in Drenthe
niet te vergeten donderdag
dan zijn we bang voor het onweer
je zou dan makkelijk
getroffen worden door
de blikseminslag
van…
[ 's Ochtends een zeewind ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
341 's Ochtends een zeewind,
's avonds een wind van het land –
daartussen: mijn dag.…
laatste dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 we kwamen los
van de woelige jaren
onze volle koppen
maakten we leeg
we bewerkten de waarheid
en lieten dingen weg
we keken niet meer
onder het grote kleed
de meedogenloze tijd
penseelde onze poreuze huid
we spraken zacht
in onze laatste dagen…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
407 ergens schort het aan besef
door bomen het bos
grondig, heuvelachtig, aards
gruizig in mistnevelen
fijnmazig verdeeld met een
zilvergrijze dunheid
melkweg ten spijt
gehemelte noch schorre keel
sommige dingen zijn niet
zoals ze lijken
zoals vandaag het verleden
van morgen
zoals scheidslijn
woord voor woord gespeld
zelfs toen…
met smalle vleugels wonen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
430 vandaag stokt de tijd
ze weigert te verstrijken
uit het niets herrijzen mijn ouders
die lang geleden gestorven zijn
ik klop aan
bij het verstofte nest
het is verlaten en
begroeid met mos
ik ken de dode dromen
van mijn ouders niet
met smalle vleugels woon ik
tussen dromen en de dood…
ingehaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 toen we onsterfelijk waren
al wisten we het niet
rolden de woorden uit
onze monden met de
snelheid van het licht
op een dag haalde
de tijd ons in
we hunkerden naar vertraging
woelden te hooi en te gras
naar brokstukken van toen
we zagen hoe op zee
een storm opstak
onze woorden bereikten het
het uiterste licht niet langer
we oefenen…
Nazomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 In een witte sloep in de haven lig
ik te soezen in de lome stilte van
het late zonlicht, de nazomer legt
haar vermeende onschuld af, trilt
in mij na, de zoele wind die boven
het brakke water waait, kleeft mijn
gedachten aan de vlindervleugels
van een langsfietsend meisje vast…
Voorzomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Met haar moeder heeft ze
een vogelhuisje gemaakt,
een schuilplaats van triplex,
een overdekt donker nest
Haar vader heeft het in een
boom gehangen en nu ziet
ze dat een vogel takjes aan-
voert – Volgens haar zus is
het een koolmees, volgens
haar broer een mus, volgens
haar vader een merel – Haar
moeder mengt zich wijselijk
niet in…
krassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 verder van het rumoer
blijft de oude tijd
meer alleen over
sommige tijd blijft
altijd vandaag
intact maar gehavend
voelen we zoveel dieper
het diffuse zonlicht
dat zich aan ons hecht
op niet gemeten dagen
aan de grond geklonken
badend in het licht
het vage krassen
van voorbijgaande trams
op de achtergrond
de bergtoppen onzichtbaar…
navigeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 we keren terug naar
de dingen die voorbij gingen
het hart in lood geklonken
de boeken met ezelsoren
het hanenpoten-briefje van het kind
we leggen zoveel terzijde
foto's van een vergeten vakantie
hoe onbeschrijflijk jong we waren
het geboetseerde vaasje van het andere kind
dingen die ons herinneren
aan wie en hoe we waren
wie we dachten…
Vandáág.....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 De toekomst,
is verleden tijd geworden.
Het verleden,
is in het heden opgegaan.
Vandaag,
wordt de oogst van gisteren.
Vandaag al,
kiemen de zaden voor morgen.
Wanneer we van ganser harte,
onze fouten kunnen áchterlaten.
Wanneer we, vooral vandaag,
het goede hebben vóórgedaan.…
niets staat vast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 in de woelingen
van een tijd waarin
nog niets vastligt
rijgen we momenten
aaneen tot een bestaan
op zachtmoedige dagen
zoeken we woorden
om te zeggen wat we
misschien bedoelen
niets nog staat vast
de dingen lopen zo
schitterend uit onze handen
zachte briesjes verstoren
de schijnbaar strakke oppervlakte
alles nog doorstaan we met glans…
Het Nu
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
563 Gisteren hadden we het over in-het-Nu-zijn...
Vandaag ben ik er weer
en zie gisteren en
alle voorgaande gebeurtenissen
met wie ik was op de dijk,
meeglinsteren
alsof een garde de herinneringen
mixt met heden
één brij details
aanvankelijk de kleurtjes zichtbaar
maar dan als massa
luchtig in een bakvorm gegoten
in de oven,
en terwijl ik…
Vervlogen Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Ik mis de tijd
De tijd zonder zorgen
Een tijd van vreugde
Op een zondagmorgen
Een tijd van mooie momenten
Met broer en zus
Een tijd van jonge liefde
En de eerste kus
Die tijd komt nooit meer terug
Ook al zou ik dat soms wensen
Maar helaas gaat dat niet
Alles heeft zijn grenzen…
wat houd je over
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 als ogen niet
langer dwalen
gedachten het
nomade bestaan
de rug toekeren
de razernij uit
het hart sijpelt
het vuur niet
ontregelen kan
als woningloze
woorden aan
het licht komen
de hand in
huid gewikkeld
de pen traag
meevoert naar
het binnenste
van de ziel…
blauwste blauw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
427 er zijn
ontelbaar
oude bergpaden
waar ik niet
komen zal
loodrechte kliffen
die mij
de adem
zouden benemen
zilte luchten
zijn er vol
van vogels die ik
niet zal horen
wolken van het
blauwste blauw
waarin ik zacht
verdrinken kon
er is
de oude tijd
die vleugellam
ter aarde valt…