geschonken
de zang van vogels die verstomde
“ik”
sprak de geportretteerde zachtjes
“vraag mij soms af
door welke ogen ik de realiteit bezie”
zijn vertroebelde spiegel negerend
beweerde de vijver droogjes dat
“de mens het altijd anders bedoelt
en alles verandert waar je bij staat
maar ik voel het aan mijn water
hoe laat het boven op de heuvel…
Nu zinken de stralen
Waar heuvels dalen
Door wierden gestoofd.
De snelheid der stromen
Begint te verlomen,
In ’t vallen gestuit
Door schuivende korsten,
Die de oevers doen dorsten
Met telgjens en kruid.
De koele Najaden
Verleren het baden,
En schuilen in ’t hout:
En ’t groeien der plassen
Maakt vuile moerassen
Van weiden en woud.…
Nu zinken de stralen,
Waar heuvels en dalen
Door wierden gestoofd.
De snelheid der stromen
Begint te verlomen,
In 't vallen gestuit
Door schuivende korsten,
Die de oevers doen dorsten
Met telgjens en kruid.…
ook al zie je klein in alles groot
ook al leef je maar ben je eigenlijk dood
gelul over die heuvel jou zo bekend
is daarachter toch niemand die je beter kent
je vrienden staan weer in de rij
maar ze kwamen in een taxi
en reden met sneltreinvaart de muze voorbij
herrie om je heen alleen maar herrie
want zonder muziek in de straten
is de passie…
Vroeger leefde er kabouters
in ’t mooie Brabants land,
in heuvels resideerde ze
in bos, op hei en zand.
Het waren wezens van de nacht;
je zag ze zelden, schuw,
ze meden de mens meestal, want
te groot, te lomp, te ruw.…
onderging zag je plots
het gezicht van sneeuwwitje bovendrijven
twee van die bleke appelwangetjes
turend naar de Grote Beer
en het poepertje was dan net
het blaasgat van een tuimelaar
Hector lanceerde een rochel langs de mast
De nicotine-bruine klodder smakte op het water
en liet zich absorberen door een schuimkop
In de huisjes op de heuvels…
12-Lannemezan - Plateau de Beille
Dit is een rit van klimmen en van dalen
Plateau de Beille staat bekend als beest
Door knecht en kopman openlijk gevreesd
Het ‘AFZIEN’ wordt gespeld in kapitalen
Pedalendans in hagel en in regen
De beste stijger is de top ontstegen
13-Muret - Rodez
De helse Pyreneeën zijn passé
Aimabel zijn de heuvels…
De heuvels werden donker, maar een dracht
Van geel en purper om de westerkim;
Een nimfje gaat langs 't lage hout en slim
Glinstren daar sateroogen, een geschuif
Door dorre bladen, en zijn steile kuif
Zie 'k voor de lucht gaan; dan klinkt stil gekeuvel
En dan genietend lachen om den heuvel.…