inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Xochipilli

Zee-egels zagen zonder duikbril ongetwijfeld
die parelbroden boven zich scheren
maar wisten zij veel
Of het nou meeuw, maan of mokkel was
alleen een zompige flens van algen
op het steen kon hen verleiden
Ik pafte op de boot en keek toe
Hector schonk nog een beker tsipouro in
“Jij ook?”
Ik knikte
Lorena was als eerste in de smurrie
van de haven gesprongen
ingedikt wondvocht dat nauwelijks
voor zeewater door kon gaan
De twee Spaanse meiden
hadden haar voorbeeld gevolgd
Ze giechelden en lieten de
kastanjebruine ledematen hard
op het wateroppervlak neerkomen
Zo demonstreerden zij de kwiekheid
die ze bezaten
en zeker nog een poosje zouden behouden
Als er eentje kopje onderging zag je plots
het gezicht van sneeuwwitje bovendrijven
twee van die bleke appelwangetjes
turend naar de Grote Beer
en het poepertje was dan net
het blaasgat van een tuimelaar
Hector lanceerde een rochel langs de mast
De nicotine-bruine klodder smakte op het water
en liet zich absorberen door een schuimkop
In de huisjes op de heuvels
werden lampjes gesmoord
Camila klom de boot in
Hector reikte haar een blikje mythos aan
Ze accepteerde het aanbod
en sloeg een handdoek om
Het blonde, krullende haar
lag nu als slijm op haar schouders
Ik stelde me voor hoe ze 's ochtends
onder de douche stond en die slierten topaas
tussen haar keizerbroodjes uitviste
Ik stak een sigaret voor haar op
Ze blies me een kusje toe en nam een teug
Acht natte vingertjes wurmden om het hout
“Gaan we een stukje varen?” grinnikte Zavanna
“Ja. Laat de boot zelf maar navigeren, zonder zeil,
en gooi het kompas maar in de zee,” zei Hector
“Na enkele weken zullen we een orgie bijwonen
onder de apenbroodboom…
Wel moeten we tegen die tijd
wat Oudgrieks kunnen verstaan,
anders staat je kop straks op een speer.”
We liepen de nachtwinkel binnen
Een ventilator stotterde
tegen het gezoem van het vriesvak
In de hoek stond een kindermisbruiker te hijgen
Hij had zich de afgelopen zomer
op een plateau madeliefjes
als oom met snoepschatkist
aan de peutertjes opgediend
We kochten ouzo, blikjes mythos,
wijn en pinda’s
Hector en ik beenden naar de pita-tent
voor een bord gyros
terwijl de meiden zich lieten drogen.
“Efcharistó, efcharistó, is het mogelijk
een kommetje extra saus …?”
Eenmaal op de achterbank
hingen we ouzo-slurpend over elkaar heen
Mediterraan gekef liet de ramen klappertanden -
onvermoeibaar waren die mondjes
De auto slingerde over het gruis
niet ver voorbij de vangrail
lag de Egeïsche Zee klotsend op de rotsen -
als je tuurde zag je aan de overkant
het silhouet van een Turkse berg
een moederborst de zee ontgroeid
Door een tinnitus van muggen
en dwaallichtjes prikkelpeer
wankelden we het strand op
probeerden onze tenen zo min mogelijk
aan de ovalen keien te kneuzen
Pootjebadend bezweren studenten de dageraad;
een serafijn onder het eiland
die mooie rode draden spant
“Baldadig breken baleinwalvissen …
om je ware kern een passievrucht!”
klinkt een mantra onder de verheven fles
bungelend in het flauwe zonlicht
Met een Merlot in de hand
strompel ik het water in
In de verte staat John Scofield
deinend op een monoliet
zijn plectrum als een vuursteen
tegen de snorharen van zijn hollowbody te ketsen
Onder hem verdrinken
Lovecraftiaanse aapvissen
toeristen die hun hele vakantie
bij alle marktkraampjes hebben staan pingelen
Er wordt geproest en gesmeekt
Ik neem een slok wijn en beweeg mij
met de locomotie van een plesiosaurus
langs de rotsen
De innerlijke vrede grijpt me bij de keel
maakt met zijn liefkozende knuisten
een dobber van mijn fles
een kwal van mijn kop
Boven mij ziet Hij dat het goed is

Schrijver: Peau Pilosa, 27 okt. 2020


Geplaatst in de categorie: reizen

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 71

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)