Alle inzendingen over liefde

heb je hand gepakt met vingers warm van verlangen hoorde je adem voelde de slag van jouw hart keek in je ogen waar wij elkaar wisten tot aan het diepst van je ziel maar woorden konden de stilte niet overbruggen die er tussen ons hing zelfs tranen wilden niet stromen in een bedding zonder geluid…

weleer is waar de passie naar de vrijheid lonkt die onverminderd vlindert in miljoenen zachtaardig kriebelende motjes zoek ik een gedicht dat zwicht als voorwaar er niet toe doet is sámen sterk in eenzaam vrij want alles geef ik toe maar die ik liefheb dat ben jij…

Ik zou mijn warmte willen delen jouw lichaam vlak naast dat van mij ik zou je lichaam willen strelen en je gedachten zijn weer vrij. Ik zou mijn hoop jou willen geven zoals je mij dat telkens doet mijn kussen wekken jou tot leven de smaak verzacht tot warm en zoet Je zou mijn liefde kunnen voelen in elke van mijn ademtocht jouw ziel en zaligheid…

Jij bepaalt allang mijn gedachte Zowel bij dag als bij nacht ('k Heb hierover niets te zeggen) ('t Wordt voor mij beslist) 'k Geef mij dan ook over Al klinkt dit wellicht pover Jouw schaduw reeds doet mij verlangen Naar een tijd van schoonheid en plezier Zowel in goed als minder (Charme van voorjaar en zomer) (Natuur die zich rijpt) Zowel…

ik verdwaal in de krant terwijl pagina’s schaduw omslaan in kapitale letters berooft nieuws zich van bestaan met knusse stukjes kom je in de wijk en thuis bij buren naar criminelen kun je besmuikt in de rechtbank turen een blad vol zinnen waar ik morgen weer opnieuw in zal beginnen…

Ach mijn lief waar ging dit nu dan toch over? Ach mijn lief kijk in mijn ogen en betover Ach mijn lief geef me jouw liefdevolle glimlach toch weer en ach mijn lief, ik ben er opnieuw voor jou, liefdevol en teer. Ook al deed dit voor beiden zeer nog altijd gaat mijn hart tekeer mijn hartendief, ik heb jou zo ontzettend lief!…

Over de waanzinnige liefde is al zo vaak geschreven In vervoering of de pijn bij het verdrinken of zweven Diepste verlangens dromen of gekwetst zijn in de ziel Harten die zijn verbonden ontluikende liefde fragiel Het afscheid en de tranen mooie vlinders in alle staten Een hart kerven in een boom jaloers zijn en dat weer haten Steeds…

Vandaag gaat voorbij als alle dagen voordien, en ik maar dromen. En wachten op de voeten over het bospad, aldoor maar uitzien. Het dak is hersteld, riolen zijn weer open, nu nog het contact.…

Vandaag gebeurt het, hangt het geheel van mij af en ook van ieder. De aarde beeft al, de vloedgolven rukken op, duizenden doden. Het diepe besef van eenheid en nuance, de lach en de traan. Ontbijtje op bed met jou en dan beginnen en niet meer stoppen.…

je hebt me flitsen getoond stukjes leven op jouw pad handenvol dromen gegeven waarvan ik er één in mijn armen had mocht diep in je ogen de sprankeling zien van je ziel jij liet je kussen toen ik als een steen voor je viel maar zijn al die momenten de vrouw die jij bent want in je lach schuilen raadsels die ik nog niet…

Weer een dag in het paradijs voorbij sla de warme deken om je heen alleen de stilte doet nog pijn of zijn het stemmen in je hoofd hier zou het geluk toch moeten zijn achter dat groene gras ben je liever niet euforisch blij dat je hier nooit écht was de kudde heeft geen herder meer alleen zijn is een kunst de woestijn blijft leeg en dat doet…

Soms blokkeren we de stralen Door ze met jaloezie neer te halen Laten we blinden voor de ramen Om de duistere kant te beamen In het donker naar buiten gesloten Gedachten die gevoelens ontbloten Beelden worden getoond in negatief Beïnvloed door een hartendief Buiten wordt de dief gesnapt Zodra deze weer in het licht stapt Juist…

Misschien is het goed dat je bent weggegaan Want wie blijft komt nooit terug...…

Ik laat jou, mijn liefde, vrij vliegen hoog in de lucht en kijk je na met een liefdevolle zucht want ik weet deze liefde vliegt altijd weer keer op keer liefdevol en dankbaar terug waarop we weer samen verder zweven. Echte liefde doet elkaar vrijgevig vleugels geven.…

Samen met jou lig ik in bed Ik slaap heel licht Ik voel je armen om me heen Jij die me streelt Ik draai mijn hoofd iets en zie dat je slaapt In je slaap streel je me en laat me voelen dat je van me houdt Ik draai me om en voel hoe jij je omdraait en jouw kontje tegen mij aandrukt Ik kan je beter bekijken en zie hoe je straalt in je slaap…

Zij voelde zich veilig, zo gerust ze liet zich daarom zalig strelen Zij hadden reeds een uur gekust en wilden samen ‘t leven delen Hij raakte zacht haar lipjes aan streelde haar ook vol tederheid; Droogde haar, haar gelukstraan en ze smulden van de puberteit Zij kroop dichter aan zijn borst en nestelde zich daar in ’t geluk Naar liefde…

heb wolken uit elkaar geplukt wind opgedeeld in vlagen kon warmte van de zon niet meer verdragen ben naar de nacht gevlucht in anoniem een vrij bewegen kom in stilte slechts het donker tegen heb mijn jas al uitgedaan nooit zal ik meer naar licht van dagen gaan schemeren zal mijn leven zijn klaarheid doet in openheid mij…

Ik zag je gitaar staan in de hoek van je woonkamer eerder dan jezelf zo handig ben ik nu eenmaal kreeg zelfs thee van je tijdelijke huurder. Ik gleed even over de snaren, dacht aan je mooie gezang en gespeel, werd week, stond te trillen op mijn benen. Ik hoop dat die aardige mensen gauw uit je huis gaan, want jij hoort daarin. Als je weer…

hij is mijn liefste engel. engel blijf voor altijd bij mij. engel ik hou van jou jij vindt mij heel lief. hoop dat ik ook jouw engel ben. hou jij ook van mij? wij houden van elkaar. niemand kan ons uit elkaar drijven. onze liefde is te sterk...…

het zou toch mooi zijn als hij hier zou komen te staan een hamer en een heleboel hout en spijkers ja het zou heel mooi zijn als hij hier zou komen te staan Ach, een paar weken ruzie met de buren heb ik er wel voor over kan ik hun ook eens naar boven sturen want met de naastenliefde is het toch maar pover ja het zou mooi zijn als hij hier…

Mijmerend staart ze voor zich uit glimlacht in zichzelf. Onschuldig zoals ze daar zit zo ondeugend is haar blik. Haar ogen boren zich als pijlen door je hart. Zij vertrekt geen spier blijft onbewogen in alle eenvoud. Ze verzinkt in haar boek de woorden doen haar blozen. Ze kijkt op en vuurt de vlammen op jou af. Je staat nog overeind…

ik zoek de lente en een deel in mezelf om aan jou te laten zien schrijf je toe dat er een schaduw is waarin ik af en toe verdwijn, in veelvoud en dat het zo moet gebeuren woordverwarrend tegen het diepe en de windvlaag, vol met oude kuilen zo gaat het steeds weer het staart me aan, het grijpt en richt zich op vanuit de ribben van doodgravende…

je was de laatste tijd wat stilletjes iets langzamer ter been keek vaker om je heen liet het leven meer passeren dan zelf iets te proberen pas gisterenavond werd je ziek zorgde voor paniek vandaag gescand maar hulp mocht niet meer baten een tumor heeft de milt en lever teveel beschadigd zacht ben jij ingeslapen de lege…

Ik heb je ontmoet De zoveelste man In wie ik probeerde te vinden Je ging zoals je kwam De waarheid in het midden De zoveelste man Die niet kon overtuigen Dat de liefde wel Barsten kan, niet buigen En heus geen spel Ik me niet vergis Liefde bestaat niet Zij is… Zij is… Waar? Wil jij ‘t me zeggen Hoe laag moet ik mijn lat Dan leggen…

Ik verloor mijn dierbaarste geliefde door stupide razernij, zij wilde het tij niet keren, ik stond onmachtig met mijn gespierde armen in de lucht geheven God uit te dagen. Ik verloor niet alleen mijn minnares, maar ook het gezin waar zij zo jaloers op was. Ze was ook stinkend jaloers op mijn schrijfwerk, de reputatie die ik met zweet en tranen…

(voor Mirjam Bruijn) Ik laat je vrij zoals ik een mooie vlinder loslaat, ook al kriebelt zij zo lekker in mijn handen. Ik wil je niet verstikken noch verpletteren. Je moet je vlinderhart eerst elders schoonmaken. Je vlinderziel eerst elders helen. Kom gerust terug, maar dat zal wel niet, ik weet hoe die dingen gaan. Zo wreed. Dat je zelfs…

harde, primaire kleuren spiegel van de werkelijkheid ik verlies mezelf aan de koude spijt in deze trillende leegte tegenovergestelde, nieuwe gezichten asymmetrie in mijn leven, ik zoek verder een manier om je mijn hart te geven maar niks is goed genoeg voor jou…

Een lichaampje om te stelen schreed traag aan mij voorbij Borstjes, die je zo zou strelen hadden veel weg van toverij Achttien lentes, zo minimaal ritselden in een voorjaarszon Fantasieën gingen aan de haal door ‘t werk van het testeron In deze slaperige, stille stad stapte zich, van niets bewust Dat meisje, dat echt alles had waarvan…

de beelden zijn weer buitenissig niet opgeslagen in de catacomben van zijn geest nog trekt hij aan de touwtjes zijn zij als pop de cast van zijn autistenfeest ieder opgaand in het eigen spel gebonden aan het kruis dat in zijn wereld huist tot de lijnen breken chaos in psychose heerst realiteiten zijn vergeten de beelden…

ik voel me blij ik voel me vrij zo voel ik me met jou erbij wat ben je mooi wat ben je lief jij bent mijn mooiste hartendief…