2056 resultaten.
zahnstraat 10
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 ode aan mijn angerse jeugd
een goed glas wijn
naast blond schuimend bier
de sigaret voor hem
een sigaar voor mij
van zestigers nu
zijn wij jongetjes weer
van zes en zeven
als het angeren van toen
ons ter tafel komt
stromen de verhalen
rijker nog dan alcohol
over de tijd van toen
die even nu weer is
op kolenhok gezeten
happen wij…
Geheim
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.872 Gauw, heel gauw komt het uur van onthulling,
als wat hij verborgen heeft wordt ontdekt.
Het brandt in zijn vingers, het geheim
dat als een formule aan het kind trekt.
Het is hem te sterk, de vervulling
van een verlangen dat in het donker ontstaat
als koorts in zijn lichaam, dat week wordt,
vijandig, waarin hij vergaat,
zo hemels, zo…
Witte veder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.912 Als ik later klein word
dan wil ik graag indiaan zijn
met een fors torso boven
en een lendenlapje onder.
Mijn moeder kreeg haar eerste
wee bij de dameskapper.
Dat had een teken moeten zijn.
Ik wil een stoere naam: Dappere Bison
of Sterke Spier en van me afslaan
als de grote jongens het voetbalveld
innemen, het enige doel veroveren,
mijn…
Marokaans-Nederlands meisje van 15
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Jasmina ik heb de betekenis van je naam opgezocht
maar bloem valt in het niet bij wat ik zie, wat ik voel
ik voel een stevige struik, zich ontwikkelend tot een boom
met veel takken, veel schors, veel schaduw en omarmingen
Jasmina ik zie zoveel rots bij jou zich als trots verinnigd in mij je oom Jan Jacob
die op "Paula Familias" de oudste is…
Aan de kant
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.419 Zo te hangen
aan de loefzij van je jeugd - en die gedachte
gedoofd, nog even haken aan het verlangen.
----------------------------------------
uit: 'Gedichten 1938 - 1992', 2001.…
Wigwam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Wanneer hij van afgunst smelt
En zich door spijt gekweld bekijkt
Om de rijken met hun bakken geld
Wiens existentie zo geweldig lijkt
Traceert hij het levenspad achter de rug
En hervindt in hem het kind zich retrospectief
In zijn verdrongen verjongingsbron terug
Lief steppend door de lang geleden straat
Of met een boek onder de dekens
Als…
Keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
650 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
je ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
en zag hoe jij de tijd vergat
ogen…
Een schaduw van jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 jouw zwijgen is doorbroken
de storm raast door je heen
je hart heeft eindelijk gesproken
muren vallen steen voor steen
je jeugd was lente maar zo stil
verward door kleur
dorst je de geuren niet te ruiken
genieten was voorzichtig en heel pril
je wilde liefde delen
ontsnappen uit het doolhof van je geest
gevoelens en gedachten laten helen…
'Paardemeisje'
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 Zij aait 'n paard
nog niet toe
aan jongens aaien
Zij wil 't paard
met klontjes suiker
paaien
Zijn hoofd
met haar voelen
in z'n ogen kijken
Zij wil
nog -geen seconde-
van hek en draad wijken
Waardoor zij
gescheiden zijn
als die de benen
heeft genomen
na ontelbaar rondjes
draaien 'in de bak'
alleen in
zijn omgeving…
je ontkleedde je
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
700 je ontkleedde je
gedachte voor gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf als waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
zag kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken…
Blijvend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Wie kent niet de schemering en bankjes in 't plantsoen
het meisje dat je daar als eerste hebt gekust en
beiden nippend uit het glas van lust.
Op vleugels zijn we uit elkaar gegaan en spraken af
weer naar de zelfde plaats te gaan,
daar is het bij gebleven.
Soms denk ik, hoe zal het met haar zijn
wellicht gaat zij gelijke wegen, ook
dat wij…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 je verleidde me
vertelde met een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn…
jouw lichaam is meer dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 je koos voor rood
omdat je blond
wat dommer vond
het hoorde bij onstuimigheid
maakte je apart en paste
bij het wilde bonzen van je hart
je ogen worden groener
je huid is licht en altijd
breekt een glimlach je gezicht
je lippen hebben het fluweel van rozen
ze vormen woorden maar
zijn eigenlijk geschapen om te kozen
jouw lichaam is…
verlokkend ingesteld
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik zie ze gaan
ze raken alles aan
vooral elkaar
alsof ze samen
willen blijven
praten tegen muren
schreeuwen in de lucht
luisteren naar dingen
die voor onze ogen
zijn gevlucht
zijn ongrijpbaar
in bewegen
verlokkend ingesteld
denken anders
over alles zien in
iedereen een held
ze ademen hun
niet geleefde jeugd
stelen warmte kopen…
foto's lachen onschuld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 ik heb je jeugd gezien
foto’s lachen onschuld
maar uit de achtergrond
lees ik je zorgen in die tijd
ik heb je nooit benijd
we gingen vaak naar zee
het water prikte in je ogen
je rende door de branding
dook met golven mee
uitdrijvend tot hun stranding
zon weerkaatste in je blik
een lichte veeg van schaduw
waar ik verbazing zag
keek…
taal der liefde was toen in
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 jij was vertederend
ik moest alles doen
ademde en groeide
zo veilig groot tot dat
het willetje er was
je dacht en werd toen boos
mijn rol werd kleiner
toen je groter werd
beheersing denken en studeren
werden opties om mij kort te houden.
gevoelens kon je niet vertrouwen
mijn kansen kwamen
in de jaren van verwarring
toen hormonen je…
nee niet echt bij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
720 het
overweldigende
één zijn
met de wereld
in muziek
de tomeloze kracht
van vreugde
de stilte
van verdriet
het lijden
medelijden
was er even niet
verdoven
dichtgooien
van kloven
gelijkmatigheid
geeft geen
gevoelens prijs
het rustige gekabbel
van maanden jaren
waardeloos gebabbel
geen geruzie
geen partij
ik was er niet…
fragmenten uit mijn leven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 er ging een vreemde
langs mij heen
koud en stil
door merg en been
de samenhang verdween
ik was er wel
maar had niets meer
met de dingen die mij lagen
die mijn bestaan
zijn reden gaven
een dunne lijn verbond mij
met de werkelijkheid
wat ik presenteerde
wat ik formuleerde
was niet meer van mij
de vreemde keek mij aan
keek door…
het meisje van toen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 weer zag ik je foto
het meisje van toen
schuchter en verlegen
bang voor een zoen
maar dromend van jongens
hun lach en gepraat
je wilde een vriend
die alleen met jou gaat
gewoon samen lopen
waar niemand je kent
een bank en de kus
waarmee hij jou weer verwent
de lente was pril
het zomerde even
één kus niet genoeg
hij wilde…
de draaimolen werd opgezwiept
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
661 ik wil spelen
spelen in de tuin
een schepje een emmertje
zand water zonneschijn
is alles wat ik nodig heb
de tuin met speelgerei
de schommel ging te hoog voor mij
ze grijnsden om mijn angst
de draaimolen werd opgezwiept
ik kneep hem als een dief
zo bang ben ik nog nooit geweest
de wip leek rustig in bewegingen
met drie ging het al…
Afkomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.548 Ik kom trouwens uit het Noorden
uit het hoge Noorden
uit een oud boerengeslacht.
wij droegen puntmutsen
rood-witte puntmutsen
wij dronken karnemelk
de echte
uit het groene pak
onze mesthoop was de hoogste
uit de regio
puntvormige architectuur
u weet wel
als er bezoek kwam
maar er kwam nooit bezoek
een gouden toekomst werd mij…
Pianist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
594 Pianist
wil hij worden
je ziet 't
aan z'n loop
Je hoort 't
aan het aanraken
van witte
en zwarte toetsen
De vleugel
verbergt
z'n iele gestalte
de kruk nog te hoog
voetjes
nog net niet
....op aarde.…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen…
onschuldig leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Een van de kinderen uit mijn jeugd
woont nog dagelijks in mijn gedachten.
Zijn ouders kwamen veelvuldig
bij ons over de vloer als naaste buren.…
De zin van wandelen
gedicht
4.8 met 4 stemmen
3.490 alsof de aarde terugkeek, de stenen
de bladeren van vorig jaar wenkten
je eerst en weken dan weer, ze maakten
je dronken, je struikelde maar je bleef
overeind, je leefde gewaarschuwd
en je gedachten zweefden niet langer
maar ze bezonken
tegen een veld violetblauwe bloemen
ze roken naar fresia's, of nee seringen
ze roken naar vroeger, je jeugd…
woorden rappen zonder adem
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.416 er zitten hoeken
in de klanken van de gong
het tellen is begonnen
gezichten zijn nog jong
ogen knipperen niet eens
ze incasseren ongevraagd
de dreunende geluiden
die het discodansen vraagt
blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om in te kijken…
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 ik zocht een meisjeshart
in jaren die vergaten hoe
het leven was nu speel ik pas
weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je zomaar stikken
we zochten bloemen…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
De jaren betalen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.019 Het gras is gezaaid, de bomen zijn gesnoeid.
Er zijn mensen aan het werk en verderop
in een straat die te vol werd voor mensen die die straat waren
kan de belofte van gras niemand iets schelen.
De woede en het galmen tussen zingen en schreeuwen in
vreet alle ruimte op.
Dat we niet meer in de straat gewenst zijn -
we zijn niet erg gewenst in…
Melancholica
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 De muren hebben gaten
die beelden binnen laten
een voor een verschijnen ze
als dia's voor de geest
vanuit de verre jeugd
die eens wel eeuwig leek
maar langzaam toch verzuurde
Dagen langer dan de nachten
gevuld met liefde en plezier
doden die nog jong waren
onbekend met hun verschiet
Kleine kwalen worden groter
vreugde duurt dan vaak…