Alle inzendingen over rust

8021 resultaten.

Sorteren op:

Zacht strelende avond-arm

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
De warmte van de late avondzon nog lang niet achter de horizon voedt mijn rust, voedt mijn zijn voedt het besef hier wil ik zijn zittend aan een heerlijke kust die me aantrekt, liefhebt en kust alles voelt zo teder, mooi en warm als een zacht strelende avond-arm!…

Afscheid?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
De dood geeft eindeloze rust, Alsof de slaap je eeuwig kust Om je van elk leed te genezen. Maar ach, het klaterende licht, De kleur en geur van de seringen, En hoor eens hoe de merels zingen, Maar bovenal, dierbaar gezicht Van hen die in dit lange leven Mij zoveel liefde wilden geven. Dus weet je wat, ik blijf nog even.…

Ver

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Ver van lawaai en herrie, drammers en gedruk, van te weinig met teveel op een te klein stuk. Streel ik verre zichten waar het weids de zon verwaait, en haar waterlanden nog weten van geluk.…
Marije Geerts30 augustus 2016Lees meer >

Lekker niet

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.563
Ach hoe verdacht lekker languit in bed en dat ik die wekker niet hoef te zetten vannacht morgen niet met die pijpen va de onder- en bovenbroek hoef te worstelen, geen mensenvlees en tanden meer hoef te borstelen, geen griezelige roem en geen angstig nieuw boek! S.v.p. geen bezoek en geen bloemen ---------------------- uit: 'Daar…
Leo Vroman24 november 2023Lees meer >

geen haast

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
jouw positieve stralingen bereiken gezwind mijn verlangend hart wees gerust, liefste geen haast komt hier aan te pas ik geniet nu volop van bloemachtige sferen met hun rustgevende kracht mijn dromen tolereren ik denk aan jou vannacht zo vredig,zo zalig slaap zacht…!…
jonhy donovan8 september 2016Lees meer >

Langzaam vloeibaar

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
tijd wordt langzaam vloeibaar zonder bezigheid minuten rekken uren kleven bij gebrek aan onderscheid het staccato van de afspraak timing in ontmoeten is voorbij rust verteert het dagelijks gebeuren zonder zichtbare activiteit eindelijk het koninkrijk stil oplossend in een naderende eeuwigheid…
wil melker21 september 2016Lees meer >

het verlangen naar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
lange straten spreken telkens in de taal der trottoirs tegen het beeld dat ik volg, terzijde van de lantaarns die mij de schaduw geven van mijn vlucht ik hunker naar stille tijden waar het bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt een kreet van herkenning de gang van het alledaags verlangen ontdoet…
elze26 november 2016Lees meer >

Ochtendstond geeft

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
De klamme kille lucht mantelde zich als een tweede huid rond haar gelaat, terwijl de zachte regen voorzichtig in een streling de sporen van de nacht weg haalt. Het is vroege ochtend de dag staat op het punt te ontwaken in een trage slow motion beweging, net als haar denken dat nog binnensmonds gaapt. Ze vult haar longen met zuurstof…
Katty9 december 2016Lees meer >

Nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
In de rust, die ik overdag niet vinden kan. De nacht biedt mij herinneringen aan, waarin ik rond kan zwerven. Het is alsof ik ze nooit heb meegemaakt, maar er toch over vertellen kan. Het is alsof ons leven niet ons leven is, zodat we onmogelijk sterven kunnen, wanneer de slaap ons overvalt.…

Pleidooi voor het nietsdoen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Als ik toch eens vaker los kon laten en mijn blik kon richten op de hiaten van het leven die soms zo zinloos lijken Juist in die lege momenten die mijn leven nog maar zo zelden kent en die ik ook te vaak ontwijk, Het is die zoete leegte die me uiteindelijk beweegt in richtingen die ik nog niet ken En die me zien laat dat, met soms even…
Danuta5 januari 2017Lees meer >

Niet Zijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Soms wil ik er even niet Zijn Soms wil ik rust mijn hoofd leeg laten niet praten enkel zweven in het niéts Zijn…

Werk maken van de dood.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 656
Mijn afgeleefde lijf gaat rusten, en kan tot ontbinding overgaan. Toen ik gisteren nog jong was, was ik als de dood voor de dood. Vandaag besef ik...Ik lééf! Een wonder is het dat we bestáán! Levend zit ik dit gedicht te schrijven. Het is al bijna middag! Het is hoog tijd geworden, om weer aan het werk te gaan.…

Retraite

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
De trein vreet elke ochtend vele ikken En niemand die hun nare dromen duidt De klok zit hen voortdurend op de huid Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken Zij trachten tevergeefs zich op te krikken Terwijl de informatie hen omsluit De trein vreet elke ochtend vele ikken Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken Hij spuugt ze door de spuigaten…

De tijd van ons gevoel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Vandaag ga ik mijn tijd vertragen. Chronos laat ik chronologisch blijven. Wat ik doe wordt gewoon op tijd gedaan. Vandaag ga ik onze tijd vertragen. Vandaag stap ik in de tijd van Kairos. In de tijdloze tijd van ons gevoel.…

kust

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 574
het geluid van de zee ademt kalmte en rust en ik ga daarin mee waar het water het land kust…

Slaap mensen slaap

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
Alles wat wij dagelijks meemaken, laat sporen achter in ons brein, als stukjes die blijven zwerven. Stukjes die rusteloos blijven zoeken, totdat ze eindelijk worden ingepast. Dat gebeurt terwijl wij rustig slapen. Dat gebeurde terwijl ik sliep vannacht. De slaap maakt stukken passend, terwijl we wakend brokken maken.…

De slaap

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.080
Wanneer de nacht Hem tegenlacht, Die pozing van de arbeid wacht En stilstand van de zorgen, Dan rust het lichaam, mat gesloofd, Dan rust het suf gezonnen hoofd, Hij slaapt tot aan de morgen.…

Anecdote

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 904
Gezocht en eindelijk verkregen rust Aan ’t rustend voorwerp gul te doen genieten; Haar te beveilgen, en met eigen schaê Haar te verlengen; ô dit is een offer, Waarvoor de hoogste deugd slechts vatbaar is!…

De stilte, ergens

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen Stil, een roep van ver laat zich horen Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen Stil, luister naar dat carillon in een toren Ergens zingt een vogel in de bomen Ergens klinkt een vrolijke kinderlach Ergens zit een paartje op een bank te dromen Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…

Bevrijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Ze voelt zich in haar notendop Een koningin in een heelal Ze is bevrijd van gif en gal Niet langer meer een schouwspelpop En ze geniet vrijwel non-stop Ze houdt haar eigen boekenbal Ze vóelt zich in haar notendop Haar oude ik ging op de schop Verliet voorgoed zijn jammerdal Geraniums kocht ze vooral Rust, ruimte, vrede gaan voorop Ze voelt…

Avond

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.538
In een hoge groene kamer -blauwe bloemen op t behang - waar de wind nog héél lang liedjes, overal vandaan, zachtjes in je oren fluistert, wie wil daar niet slapen gaan? ----------------------------------- uit: 'Alle vogels vliegen', 1966, in 'Lees maar lang en wees gelukkig', 2003.…

een weg terug

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
aqua plant de plassen spetters uit de sporen spatten heel hoog op ruiten van de naastrijder wissen geeft geen zicht ik wil van de snelweg af lopen in het vrolijk veld een uitgesleten voetenpad smalle weg zonder geweld waar van mond tot mond een woord zijn weg nog vindt door je tanden en je tong gegeven aan de wind langzame rust…
willem jacobs20 augustus 2017Lees meer >

In de stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
Bewustwording van de rust die je soms nodig hebt. Het besef kwam pas, toen ik haar in stilte hoorde fluiten.…
Dick12 januari 2018Lees meer >

De zee

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
In alle rust observeer ik het ritme van de golven. Een verademing, zichtbaar in schoonheid, hoe de golven duellerend, kaatsend tegen de rotsblokken slaan.. De zee krachtig, nooit saai. Altijd spel van natuurgeweld. Enerverend is zij. Vaak tomeloos, soms ook woelend vlak. Haar karakter is oneindig veelzijdig.…
Dick5 februari 2018Lees meer >

Nacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 678
de regen na een snikhete dag heb je helemaal niets op haar tegen Voelt het beklemmend zwarte donker behaaglijk zacht behaaglijker zelfs nog dan die regen Afhankelijk van de omstandigheden is het niet eng niet echt vervelend maar is het soms onverwacht zoals gezegd juist uiterst helend omarmt ze je liefdevoller dan gedacht geeft je rust…
c. ale13 maart 2018Lees meer >

Fijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
paard Van zon en geen schijn Koren groeit hier niet Ook ik sta in bloei En ben mij bloedende Aan acht wonden Die zo achteraf mij alles meevallen Ze geeft zich en ik geef mij Het is stil voor het eerst en ik zwijg niet Er valt geen vloek en ik word mij niet Vervloekt door het mistroostige wezen Dan mij omhangt mij tenslotte niet meer Met rust…

Op weg

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.298
Mocht ik in het holst van het hart van donkerste dagen te lijf gaan achter al het uiterwaardse een stuk of wat verlaten kusten onder razende luchten waar albatrossen op hun wieken sinds jaar en dag en eeuwen worden weggeblazen- graag zou ik boven lege oceanen regen zijn op reusachtige hoeven, zinnentuimel van tempeest, het stormend…

't Hoeft toch niet miljarden te kosten ?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Ik wil racen over banen als een speer over wegen gaan vliegen over bergen als adelaar mijn vleugels uitslaan als een vis door ’t water schieten als leeuw op de savanne jagen of olifant door ‘t dichte woud misschien een ijsbeer, ook al is dat koud in een raket naar Venus suizen door de ruimte met een schip heel de kosmos gaan verkennen…

Van dag tot nacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Bewegen om te rusten. Mijn blik zaait hoop in de voren van lucht. De avond gaat liggen op de matras van de dag. Wat brengt de nacht?!…