9413 resultaten.
De Aalscholver
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
746 U had het kunnen weten,
Dit wordt een flauw gedicht.
Gespeend van zout en peper,
Is de verteerbaarheid zeer licht.
Langs rijk bekroosde sloten en kanalen,
Aan 'd oevers van het Tjeukemeer.
Komen wij het parmantig beestje tegen,
Verrek, ik zie het al niet meer.
‘T is de aalscholver waar het hier om gaat,
Die met zijn snavel als een speer…
Slanke vingers reiken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 zag je hand
voelde je slanke
vingers reiken
naar mijn woorden
ik raakte je wel
in een verkeerd bereiken
we golfden
maar niet op slag
ik overspoelde met
kracht en gevoel jouw
woorden en weet dat
ik dat niet zo maar bedoel
mijn vloed bracht
de hoogte van springtij
toch ben ik blij dat
jouw kust mij trotseerde
in elkaars woorden…
onverzettelijk
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 massief basalt breekt
stukslaand het woeste water
rotsvast de branding…
Ver
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 Ver van lawaai en herrie,
drammers en gedruk,
van te weinig met teveel
op een te klein stuk.
Streel ik verre zichten
waar het weids de zon verwaait,
en haar waterlanden
nog weten van geluk.…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Zoals u vast wel weet bestaat er
Zeventig komma negen procent
Van de planeet waar u nu bent
Uit H2O of kortweg water
In vele Afrikaanse streken
Wordt er met smart naar uitgekeken
Terwijl weer elders werd gebeden
Om hulp van boven en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag…
Reikte je de hand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
803 het waren geen tranen
een tsunamie of
de springtijvloed
maar langzaam
stijgende emoties
en het deed je goed
in ontspanning
verwaterden gevoelens
het eerst in overloop
je wilde uit
het zuigende moeras
nog met de ogen droog
ik reikte je de hand
jij ging op eigen
krachten weer aan land
en weet de bodem weer
ja dit gebeurt…
Er heerst een brand
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
685 Ik kan's nachts soms niet slapen
mijn gedachten kennen geen rust
dingen,die me steeds blijven plagen
daarvan ben ik me zelf van bewust.
Je leren kennen kost me veel kracht
omdat jij jezelf ook nog niet kent
iets, in jou vind ik soms zo apart
dat blijft in mij iets dat niet went.
Wist ik maar, hoe ik dat kan leren
het te overwinnen en te…
Het heen en weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Nooit
krijgt hij
het heen en weer
de baas van 't veer
Hij kent
zijn pont,zijn schip
kortste route van
zijn vaart:
Van wal naar oever
van oever
naar wal, de oversteek
telkenmale weer
Hij kent
de mensen
onderweg
naar werk, huis
de ruis
van het water
van boeg
van 't schuimspoor
Hij gaat door
-het varen nimmer moe-
krijgt…
Polder & Dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Wij zijn
polders en dijken
...........rijk
Wij nemen
hals-over-kop de wijk
als water opdringt
tot over dijken
het sjouwen van zand
in zakken zonder zin of nut
Wij zitten
plotseling in de put
met onze voeten in 't water
Dit is de kater
in De Lage Landen
aan rivier en zee
'Luctor et emergo'.…
Dit spektakel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
437 jij kunt als
enige regen
de zegen geven
zijn kleuren
laten opspatten
in het neerkomen
tegen de rotspartij
er is geen
zacht sissen
maar wel een
opstijgende
warme nevel
die regenbogen
naar aarde trekt
jij hebt de
zon doen schijnen
wiens licht in
zomerdruppels
wordt gesplitst
die watervallend
donderen naar valleien
het is geen…
Bodemde met ragfijn zand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
661 jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals…
Vol lieve lust
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
945 je sneed door het water
kliefde de golven
vol lieve lust
patrijspoorten open
de zon was geen sloper
roodkoper heeft je gekust
bruinde met vrienden
op het spierwitte dek
feestte de avond niets was te gek
maar in rustiger tij
kwam je altijd bij mij
benieuwd naar mijn dromen
ik vertel je geen sprookjes
maar realiteit en godzijdank…
wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 waar eerder grijze klei gebarsten
door brak water drooggelegd
woont het ritueel van komen en gaan
zijn zijarmen in donkere contouren
dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt
de delta versteend, verstild, verlaten
maar niet de branding die straks
zijn zilte water zonder voorbehoud
over de gebroken aarde laat vloeien.…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Nooit zal er weer een zondvloed komen
Zoals het ooit eens is geschied
Over heel het aards’ gebied
Nooit weer zal er zo veel water stromen.
Kijk maar naar omhoog
Geloof God op Zijn woord
Hij draagt deze wereld voort
En plaatst Zijn regenboog..…
Drinken
gedicht
4.6 met 5 stemmen
6.798 Alleen water kan
de fles ontdekken omdat
het stroomt (als het kan)
alle kanten op en dat
belet door dorst van mensen
en allerhand obstakels
zoekt en scharrelt tot in
wat de dronken classicus
een fles noemt (denkend aan statie-
geld en hoe dat later te beleggen).…
alligator
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
527 van nature ben ik lui
zoek een plaatsje in de zon
laat mijn lompe lijf verwarmen
opdat snelheid komen zou
duik dan in het water diep
laat mij zakken tot mijn ogen
blijf lekker drijven roerloos stil
en heb ik alles in de gaten
met mijn huid goed aangepast
aan de kleuren van het water
ben dan moeilijk op te merken
speur ik naar de oever…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het heelt
het spiegelbeeld
van bomen
populieren die
het Brabants landschap sieren
Nooit verveelt
de zoom van de stroom
oever en wal van rivieren
Ze doorsnijden
er Brabant
met 'z'n hebben en houwen':
de dijkjes en dijken
schutten en sluizen
ettelijke gemalen
vertellen de verhalen
van strijd en verweer
tegen te hoog water.…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert…
De vonk en de druppel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
587 De vonk in het vuur
de druppel in het water
het voelt als jouw hartslag
waardoor 'n beweging ontstaat
Niet om het vuur te doven
maar om warmte te verspreiden…
randgeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 aan de rand van meer en land
wacht het wrakhout op vergaan
loopt het spoor van slijt en slag
langs de richels en de knoesten
en door holtes in de binnenwand
op de rand van droog en nat
ontmoette ik op ronde schors
een man met uitgesleten zwart gelaat
een vrouw met in ’t gezicht een gat
te zaam een zware strijd gehad…
grondwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 hoger dan bodem
verwaaid tot maaiveld
niet aangesproken, nodig
groei uit geboortegrond
altijd statenloos, nooit eender
wel vertrouwd
een weiland met handen geploegd
door zonlicht omzoomd
ook 's nachts maar dan kalm
grind, van zand gescheiden
grensoverschrijdend
door inpandig aanliggen
hemelstormen, allesomvattend
geen eeuwigheidsduur…
Dansen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
494 De meerkoet, links rechts pikkend
verandert het statische silhouet aan de overkant
in een vloeibaar dansend paar.…
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Water stroomt zoals het leven stroomt.
Wolken drijven, gedreven door de wind.
Draag geen water naar de zee.
Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen houdt
-dat mijn hoogte eindigt waar
diepte in schemer valt
dat water…
strandwandeling
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
704 ik luister…
hoor enkel
wat ik horen wil
rumoerigheid trekt stilaan weg
gouden zand waait op
verblijdt een kind
zeewater speelt
een spel met de wind
ik luister…
hoor enkel
alleen nog maar
de zingende wind
dans met mij
hoor aan mijn lied
kom morgen terug
vergeet mij niet!…
regenboog
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
567 ik kan je zien
in vol ornaat
wanneer regen
de zon verlaat
je straalt als koning
aan een blauwe hemel
regeert slechts een moment
tussen wolken gewemel
je koningsmantel
in vele kleuren
van fel rood tot violet
toveren lichtjes in mijn ogen
je hoort het moeilijk…
maar ze kraaien van de pret!…
De witte waterlelie
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
742 In zachte zomernachten
ligt stil te dromen…
de witte waterlelie
op haar groene bed
haar kelk devoot gesloten
die op het eerste zonlicht wacht
wazig schijnt de maan
over de donkere vijvervlakte
stil en heel verwonderd
wacht ze ...
tot de morgen daagt
haar hartje met goud bestraald…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 noch 't zout ontzilt deze luchtenzee
regen ademt water tot
waanzin telkens weer…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 Toen daar aan de rand van het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen…
Onbereikbaar blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik draai
zwaai naar
en aai de golven
dompel in het
witte schuim
dat weg flitst
van de rafelige
kammen die
zich kuivend
verheffen
naar het
onbereikbaar
blauw van
de hemel
terugvallend
hun draai
eindelijk weer
vindend uitlopend
op rul zand
van het strand
waar ronde
schelpen
hun laatste
gebeden
murmelen
tussen
scherplange…