Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

De Aalscholver

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
U had het kunnen weten, Dit wordt een flauw gedicht. Gespeend van zout en peper, Is de verteerbaarheid zeer licht. Langs rijk bekroosde sloten en kanalen, Aan 'd oevers van het Tjeukemeer. Komen wij het parmantig beestje tegen, Verrek, ik zie het al niet meer. ‘T is de aalscholver waar het hier om gaat, Die met zijn snavel als een speer…

Slanke vingers reiken

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 652
zag je hand voelde je slanke vingers reiken naar mijn woorden ik raakte je wel in een verkeerd bereiken we golfden maar niet op slag ik overspoelde met kracht en gevoel jouw woorden en weet dat ik dat niet zo maar bedoel mijn vloed bracht de hoogte van springtij toch ben ik blij dat jouw kust mij trotseerde in elkaars woorden…

onverzettelijk

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
massief basalt breekt stukslaand het woeste water rotsvast de branding…

Ver

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Ver van lawaai en herrie, drammers en gedruk, van te weinig met teveel op een te klein stuk. Streel ik verre zichten waar het weids de zon verwaait, en haar waterlanden nog weten van geluk.…
Marije Geerts30 augustus 2016Lees meer >

H2O

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
Zoals u vast wel weet bestaat er Zeventig komma negen procent Van de planeet waar u nu bent Uit H2O of kortweg water In vele Afrikaanse streken Wordt er met smart naar uitgekeken Terwijl weer elders werd gebeden Om hulp van boven en met reden Als straten meer op beken leken Onder het alias van regen Verpest het soms een zomerdag…
René Vis5 september 2016Lees meer >

Reikte je de hand

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 803
het waren geen tranen een tsunamie of de springtijvloed maar langzaam stijgende emoties en het deed je goed in ontspanning verwaterden gevoelens het eerst in overloop je wilde uit het zuigende moeras nog met de ogen droog ik reikte je de hand jij ging op eigen krachten weer aan land en weet de bodem weer ja dit gebeurt…

Er heerst een brand

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
Ik kan's nachts soms niet slapen mijn gedachten kennen geen rust dingen,die me steeds blijven plagen daarvan ben ik me zelf van bewust. Je leren kennen kost me veel kracht omdat jij jezelf ook nog niet kent iets, in jou vind ik soms zo apart dat blijft in mij iets dat niet went. Wist ik maar, hoe ik dat kan leren het te overwinnen en te…

Het heen en weer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
Nooit krijgt hij het heen en weer de baas van 't veer Hij kent zijn pont,zijn schip kortste route van zijn vaart: Van wal naar oever van oever naar wal, de oversteek telkenmale weer Hij kent de mensen onderweg naar werk, huis de ruis van het water van boeg van 't schuimspoor Hij gaat door -het varen nimmer moe- krijgt…

Polder & Dijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
Wij zijn polders en dijken ...........rijk Wij nemen hals-over-kop de wijk als water opdringt tot over dijken het sjouwen van zand in zakken zonder zin of nut Wij zitten plotseling in de put met onze voeten in 't water Dit is de kater in De Lage Landen aan rivier en zee 'Luctor et emergo'.…

Dit spektakel

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 437
jij kunt als enige regen de zegen geven zijn kleuren laten opspatten in het neerkomen tegen de rotspartij er is geen zacht sissen maar wel een opstijgende warme nevel die regenbogen naar aarde trekt jij hebt de zon doen schijnen wiens licht in zomerdruppels wordt gesplitst die watervallend donderen naar valleien het is geen…
wil melker9 september 2020Lees meer >

Bodemde met ragfijn zand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 661
jij bent mijn zon ik naast koelte uit de bron die we samen dolven jij lierde stenen die diepte schampten verwondde zo mijn schenen ik groef uit vergaarde buit van wateraders die lang waren verdwenen bodemde met ragfijn zand gefilterd op een naamloos strand we putten zee en zon draaien zo met hemels water het woestijnen nogmaals…

Vol lieve lust

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 945
je sneed door het water kliefde de golven vol lieve lust patrijspoorten open de zon was geen sloper roodkoper heeft je gekust bruinde met vrienden op het spierwitte dek feestte de avond niets was te gek maar in rustiger tij kwam je altijd bij mij benieuwd naar mijn dromen ik vertel je geen sprookjes maar realiteit en godzijdank…

wad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 621
waar eerder grijze klei gebarsten door brak water drooggelegd woont het ritueel van komen en gaan zijn zijarmen in donkere contouren dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt de delta versteend, verstild, verlaten maar niet de branding die straks zijn zilte water zonder voorbehoud over de gebroken aarde laat vloeien.…

Regenboog

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Nooit zal er weer een zondvloed komen Zoals het ooit eens is geschied Over heel het aards’ gebied Nooit weer zal er zo veel water stromen. Kijk maar naar omhoog Geloof God op Zijn woord Hij draagt deze wereld voort En plaatst Zijn regenboog..…
Fedde Nicolai22 november 2016Lees meer >

Drinken

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.798
Alleen water kan de fles ontdekken omdat het stroomt (als het kan) alle kanten op en dat belet door dorst van mensen en allerhand obstakels zoekt en scharrelt tot in wat de dronken classicus een fles noemt (denkend aan statie- geld en hoe dat later te beleggen).…
Bernlef22 april 2024Lees meer >

alligator

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
van nature ben ik lui zoek een plaatsje in de zon laat mijn lompe lijf verwarmen opdat snelheid komen zou duik dan in het water diep laat mij zakken tot mijn ogen blijf lekker drijven roerloos stil en heb ik alles in de gaten met mijn huid goed aangepast aan de kleuren van het water ben dan moeilijk op te merken speur ik naar de oever…
jonhy donovan24 december 2016Lees meer >

Spiegelbeeld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Het heelt het spiegelbeeld van bomen populieren die het Brabants landschap sieren Nooit verveelt de zoom van de stroom oever en wal van rivieren Ze doorsnijden er Brabant met 'z'n hebben en houwen': de dijkjes en dijken schutten en sluizen ettelijke gemalen vertellen de verhalen van strijd en verweer tegen te hoog water.…

Overweldigt me met zee

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
ik kijk je weg in golven donder je zout water krachteloos tot slierten wit je trekt het zand onder me uit ziedend wenk je fluistert overgave ik groet de wind het kale zand een vage duinenrij met meeuwen op het strand was een voetstap die door vloed werd afgeschuimd mijn sporen ben ik kwijt je overweldigt me met zee verwatert…
wil melker26 december 2006Lees meer >

De vonk en de druppel

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
De vonk in het vuur de druppel in het water het voelt als jouw hartslag waardoor 'n beweging ontstaat Niet om het vuur te doven maar om warmte te verspreiden…

randgeval

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
aan de rand van meer en land wacht het wrakhout op vergaan loopt het spoor van slijt en slag langs de richels en de knoesten en door holtes in de binnenwand op de rand van droog en nat ontmoette ik op ronde schors een man met uitgesleten zwart gelaat een vrouw met in ’t gezicht een gat te zaam een zware strijd gehad…

grondwerken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
hoger dan bodem verwaaid tot maaiveld niet aangesproken, nodig groei uit geboortegrond altijd statenloos, nooit eender wel vertrouwd een weiland met handen geploegd door zonlicht omzoomd ook 's nachts maar dan kalm grind, van zand gescheiden grensoverschrijdend door inpandig aanliggen hemelstormen, allesomvattend geen eeuwigheidsduur…
Iniduo24 februari 2017Lees meer >

Dansen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
De meerkoet, links rechts pikkend verandert het statische silhouet aan de overkant in een vloeibaar dansend paar.…

Barentszzee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Water stroomt zoals het leven stroomt. Wolken drijven, gedreven door de wind. Draag geen water naar de zee. Op weg door de Barentszzee danst ons schip. En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…

verdronken land

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
honderdjarige rust, handen en gelaat in geduldig vlees gegoten   lucht aan lippen, zoals zeespiegel op evenbeeld kan bogen   gruizige aarde, diepzee en bodemleven zoals einde aan geheugen   met meer honger dan een maag kan verdragen, meer droogte   dan deze dorst verborgen houdt -dat mijn hoogte eindigt waar   diepte in schemer valt dat water…
Iniduo20 juni 2017Lees meer >

strandwandeling

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 704
ik luister… hoor enkel wat ik horen wil rumoerigheid trekt stilaan weg gouden zand waait op verblijdt een kind zeewater speelt een spel met de wind ik luister… hoor enkel alleen nog maar de zingende wind dans met mij hoor aan mijn lied kom morgen terug vergeet mij niet!…

regenboog

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 567
ik kan je zien in vol ornaat wanneer regen de zon verlaat je straalt als koning aan een blauwe hemel regeert slechts een moment tussen wolken gewemel je koningsmantel in vele kleuren van fel rood tot violet toveren lichtjes in mijn ogen je hoort het moeilijk… maar ze kraaien van de pret!…

De witte waterlelie

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 742
In zachte zomernachten ligt stil te dromen… de witte waterlelie op haar groene bed haar kelk devoot gesloten die op het eerste zonlicht wacht wazig schijnt de maan over de donkere vijvervlakte stil en heel verwonderd wacht ze ... tot de morgen daagt haar hartje met goud bestraald…

Haverklap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
noch 't zout ontzilt deze luchtenzee regen ademt water tot waanzin telkens weer…
Iniduo12 oktober 2017Lees meer >

op de rand van het dorp

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 650
Toen daar aan de rand van het dorp verpozend aan de brede beek de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen zie hoe de lucht zich ontdubbelt zich buigt naar het water blauw en zilveren linten drinkt en elke horizon inslikt de huizen samengevoegd tot een vloeiende wereld van inkt wars van elke dimensie en ik voelde me verwant aan het strepen…

Onbereikbaar blauw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik draai zwaai naar en aai de golven dompel in het witte schuim dat weg flitst van de rafelige kammen die zich kuivend verheffen naar het onbereikbaar blauw van de hemel terugvallend hun draai eindelijk weer vindend uitlopend op rul zand van het strand waar ronde schelpen hun laatste gebeden murmelen tussen scherplange…