Alle inzendingen over liefde

Genezer ben jij van alle stervelingen simpel door te zijn. Van mij en ieder die was, die is, die zal zijn, ben jij de redder. Woorden en beelden van jou vertellen ieder van eeuwig geluk. Over het bospad kan ieder tot jou komen en zo tot zichzelf. Voor een persoonlijk praatje en kopje koffie met jou.…

je warme adem smelt de winter in mijn hart ontdooit het harde ijs van lang bevroren pegels je lach strijkt langs mijn huid met lentekracht nog dreigen grijze buien met regen sneeuw en kou maar in je ogen spiegelt al het voorjaarsgroen en blauw…

Ik droeg jou in mijn armen terwijl de krekels luid zongen. Omgeven door de geurende witte acacia dansten wij onze laatste merengue.…

ZOMERJURKJE ze zucht zich in haar zomerjurkje ik doe net alsof ik slaap een straaltje zon vangt ze in haar oog en ik doe net alsof ik gaap te snel en duizelig draai ik me weer om mijn God ik hou zoveel van haar maar wist niet….. dat ik dat kon ik laat een traan want ik mis je weer je bent zo’n mooie vrouw de onzekerheid doet zeer toen…

Weet ge nog van de zwembroekstoffenonderbroek. En weet ge nog hoe sneeuw de warmte verdreef en hoe ge uw hand dan tegen het raam plakte. Het is onmogelijk tegelijkertijd exacte plaats en snelheid te bepalen, aldus Eisenberg. En voor lijmvlekken bestaat er aceton. Maar weet ge nog de snelheid van mijn trillende deeltjes (zoiets noemen ze…

Ik zou je graag dit geven, dit wat ik niet kan, Door schemerluchten omgeven Als de zuurgraad van mijn behang, Door de tochtigheid van dwazen En de vochtigheid van glazen, Meestal na die drang Ik zou graag met je delen, dat wat ik niet kan De waarheid in vele facetten Als de zoete muren van mijn gevang, Samen verblijven in een gouden kooi…

wij werelden als vreemden voor elkaar zonder heelal de melkweg bloedt langzaam dood in het rode dwergendal geen vluchtigheden in het balanceren op de rand van het zwarte gat wij imploderen slechts elan vitale dat ooit de oerknal aan ons gaf…

In schemerserre wacht ik het nieuwe lichten van rijzende zon. De werkers dekken het dak, ruimen de rommel, wij wanen ons rijk. Ondanks de waanzin van vele personages dromen we hemel. Mijn god is groter dan ik hem kan voorstellen, want god is alles. De ledematen zijn deel van grenzenloze puurheid.…

Zie zie zie bloemen zicht vele woorden een gedicht geuren en cliché kleuren doe je mee stadse bomen water stromen pak je beet de zon is heet knieën botsen blote kosten kleding aan het lied is gedaan kus.…

op het ritme van jouw slaap komen mijn gedachten dichterbij intenser, nu de nacht zijn zwartheid tot fluwelig droomt jouw aangeraakte huid me zegt dat warmte schroomt ik vraag jouw handen rond mijn lijf jouw adem in de mijne tongen legen kussen tussen bloot hard verlangen laat de laatste nood in wakker rood verdwijnen…

ze kloppen op mijn deur treden binnen als ongeziene gast wat blijft is koude tocht met vaag een vleugje lijkengeur ze schuiven door de muren kijken me vanuit de spiegels aan het is geen gluren maar hun verschijning kent niet de beperking van het aards bestaan ze vervluchtigen mijn woorden verzuchten u het tijdelijk te stoppen…

Zoals gij in de schaduw zat En al de glans in de armen had, Die fijngesponnen, wonderbaar Geweven lag in 't hangend haar Van uwe zuster, - want gij zijt Mij zusters in lieftalligheid, - En gij die ongevlochten pracht, Die als een bruidskleed van de nacht Haar lichtgebogen hoofd omsloot, - Uw handen hoog, uw schouders bloot,…

Met de snelheid van jouw licht en mijn kracht staan we samen sterk bestand tegen de geweldige storm die ons dreigend nadert voelen we de eerste spetters op ons gezicht en prijzen onszelf rijk…

het was jouw hand die woorden schreef de letters krulden jij smulde van details in bizarre emoties rechtlijnig vulde jij met spanning witte regels op papier die wulps grote lussen lekten van fysiek plezier het boek heeft nog geen uitgever bereikt het laatste hoofdstuk eist ontknoping in realiteit…

Deze verklaring verwijst naar welkom, welkom en lekker samen. Een kopje koffie en een persoonlijk praatje over ons geluk. Over het lijden, de dood en altijd geluk van elkaar mogen. Over de eenheid van schoonheid, liefde en zo, over jou en mij.…

Soms begrijp je even niet Waarom alles gaat zoals het gaat En toch weet je diep van binnen Dat het goed is hoe het gaat Soms begrijp je even niet Waarom het zo moet gaan En toch weet je diep van binnen Dat je die weg in moet gaan Soms begrijp je even niet En je voelt ineens een traan En toch weet je diep van binnen Op vertrouwen komt…

Zo goed jij Zo mooi jij Geweldig als de zon Zo erg jij Zo gek jij Toch de beste jij Voor mij ben jij Niet zomaar jij Maar de jij Die alleen jij bent.…

Liefde is licht lichtgevend lichtelijk geraakt lief lastig altijd van daar een nooit aflatende levensbron.…

er is niks op tegen op je bek te vallen daar word je groot van zolang er maar iemand is die de boel weer oplapt zonder eeuwige trouw te verlangen…

zij draagt het vreemde vogelpak met charme weet geraffineerd dat aan haar verenkleed wel iets ontbreekt vliegt koket de hoogste baan om liefde te gaan delen haar glijvlucht is het godsgeschenk voor naamloos velen…

hou me vast tot aan het einde van jouw einde tot aan het begin van mijn begin hou me vast tot het diepere einde en vang me als ik val in jou hou me vast tot ik niet meer voel zoals ik voel hou me vast neem mij neem mijn last op je brede schouder ontvlam een kaarsje met licht zoveel licht voor jou voor mij in het donker…

Ik zie je bleke gelaat, de stilte van je ogen, en in de smart van je blik eindeloos lang... schouw ik het wachten… Ik vraag mij af in welke wereld jouw dromen wonen welke paden zij volgen jouw magische gedachten Vanavond zal ik zoeken langs de vloedlijn van je waanzee naar je gevleugeld hart het ijle vuur van je smachten…

Soms is nirwana het toppunt van verlichting, totale liefde. Ik weet het niet meer, hoe ik je kan vermaken in deze wereld. Het is je lichaam, je geest, je hele persoon, die ik alles gun. Ik wil niet anders, dan iedereen gelukkig zien en maken. Je luistert muziek van bovenaardse schoonheid en zielsverlangen. Dan ben ik zwijgen…

ben de afgrond voorbij gegaan met gekortwiekte vleugels waar ik vroeger frank en vrij kon vliegen moet ik nu op aarde blijven staan heb met scha en schand de grens overtreden die ongelimiteerde vrijheid gaf nu rest het goede pad een misstap is fataal dan ben ik weer terug bij af…

de zon vervaagt het jaar wordt oud een schilderij zo uit mijn hart de winter zal nog kouder zijn ik voel me verward ganzen vliegen naar de warmte toe verdwijnen langzaam uit het zicht had ik maar vleugels dan vloog ik naar het nieuwe licht als een zonnestraal kwam je in mijn leven maar als een herfstblad vloog je weg met gouden stiksels…

Geluk hoopte ik steeds te vinden als ik weer zocht in mijn eigen ziel omdat ik het steeds niet kon zien Ging het verwoorden in Poëzie een zoektocht naar de goede woorden om gevoelens te tonen. Zo het geluk te kunnen ontdekken de warmte om me heen te voelen het mooie van het leven te ervaren. Plots besefte ik ook dat het geluk hier…

je was weg maar je stem zong het lied van de wind jouw vormen kleurden de wolken hoog aan de hemel waar de zon uitbundig de warme lach met je deelde je bent weg maar ik weet je bij mij omdat ik je ogen heb gezien…

'k Heb mijn oor tegen zoveel stemklokken geleend, mijn mond is door zoveel winden gegaan, ik heb toch zoveel lachen meegemeend, bij toch zo heel veel dingen heb ik stilgestaan - tot ik bij u kwam, o mijn schitterlief, mijn edelsteenhand, u mijn oogelief, mijn vonkend rad, mijn vogel vliegend vuur, mijn schitterlief van altijddoore…

In het einde schuilt tragedie begin is altijd daar waar geluid de waarheid overstemt stervend gebaar de late nacht ontkend licht de schijn van opnieuw beginnen samen gaan tot eeuwig minnen.…

De liefde die is weer terug gehuppeld als een eekhoorn die over takken springt, zachtjes zijn pootjes in het verlichte bos. En wij krijgen weer terug wat was maar sterker nog dan ervoor trekken wij sporen in elkaars leven, gaan we door de werke- lijkheid die soms te langzaam maar vaak ook te snel gaat, en we lachen en praten. Hoe zal onze…