1543 resultaten.
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
Kille regen
poëzie
3.1 met 18 stemmen
5.395 Kille regen ruizelt stille
Over 't blekend zomer-lover,
Morgen drijft de zomer over,
Daar het najaar nader toog.
Ik zou wel, berustend, willen
Lichteloze dag verduren
Als uw hoofd maar enkele uren
Zich tot mijn schouder boog.
Maar ik zag de nachtgetijen
Veler jaren gaan en komen
Zonder dat gij van mijn dromen
Maakte uw leven deelgenoot…
Gedagvaard
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 Als halmen buigend
in de wind
van zover gekomen
dromen zo diffuus
in maagdelijk ochtendlicht
door mijn omfloerste ogen
dageraad breekt mijn
absurde zinnen open
waarheid te vroeg
zal wreed mijn ziel
met voeten treden
op weg naar sterren
gekomen uit niets
gebeden woest gesproken
aan goden van weleer
aan jouw brein ontsproten
laven…
Ako-diner 1990
gedicht
2.1 met 17 stemmen
10.372 er stonden een Rolls, een Bentley en een Porsche
een echtpaar stapte uit een Saab Turbo
ik stapte uit mijn strippenkaart
voor het eerst zat ik aan
aan een diner
dat viel verdraaid niet mee
een colonne obers bracht schalen binnen
waarop saumon fumé
daarna kreeg ik een bord
met iets roze-roods erop
dat leek op een jonge uit het nest
gevallen…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Het oog ziet soms te veel: een mond
loopt weg, een hand raakt niet gevuld.
Zo breed de angst die opspringt
in het lijf, dat wat doet en weg-
haalt. Men schiet nabij, draagt
woorden toe als om te stelpen de vloed
die kronkelt in het stille hoofd.
Horen dat er wolken zoemen, een zucht
omhoog klimt, het raam nog open
want zomerdag - weten…
Voor Galil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
566 Zieke geesten
dwalen rond
op een stukje
dorre grond
Roepend
het is ons
beloofd
maar geen
mens
die dat gelooft
Rovend, moordend
wet verkrachtend
ieder ander mens
verachtend
Trekken zij
hun droeve spoor
bidden zij
nog steeds
in koor
Aan een
strijdgod
uit het verleden
Heer verhoor
onze gebeden.…
vlinderkracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.965 de vlinder bestiert zijn bestaan
met afstand, hij blijft afwezig
van contact dat hem vleugellam
zijn levensdoel verliezen laat
zoekt hij de simpele waarheid
te vinden in de ruimte, hij is
een fladderende astronaut
in zijn heelal van vrijheid
onaangeraakt en onbedorven
vindt hij in volle kleurenpracht
de kracht tot sterven te komen
in…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
offer van de iris
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
725 kleine bel naast de deur
met sierlijk ijzeren gekrul
nodigt uit, ze smeekt
haar geklingel te wekken
op verweerde vensterbank
staart een gebarsten pot
vuurrood van haar hete doop
naar een zwarte iris oprecht
in haar buik geplant
met een geluidloze zwaai
offert een bloemblad zich op
voor de doorkomst van bezoek
donkere fluwelen streling…
tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 hij schreef er al zovele
verbond een hand met een dans
met fleurige bedwelming
de schrijver aan de rol
is aan zijn eind
hij betwijfelt de wereld
die hem het dierbaarst is
en denkt in eigen zinnen
gewoon het zijne ervan
hij loopt rechtop, dat is
de waarhied van een mens
en zoekt de liefde eeuwig
misschien tot morgen, maar dan
verlaat…
wegwandelman
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
564 op veler lippen
ligt nog zijn naam
de faam erbij hoort
niet, is overroepen
maar hij luistert niet
hij is toch verder gegaan
in de stilte van voorbij
klinkt zijn aarzelende stap
terwijl hij onverdroten zoekt
naar het noorden van dit pad
alles is hem onbekend, nieuw
en een beetje beangstigend
hij was een jongen die
een man is kunnen worden…
avondrust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 in het avondlijke rood
van een zachte middagdood
staart een man verstijfd
met rimpelhanden op de rug
naar een half gevulde kelk
hij veegt zijn ziel af
met de muis van haar hand
die ze vergeten is op zijn hart
en weet zich verzekerd
van een nieuwe volle dag
niet alles werd vandaag geproefd
noch beproefd, er is nog meer
te ledigen, hij…
bruid zonder ring
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.059 haar hart geschonken
streeft zij ernaar hem,
sterkte van haar wezen,
oprecht te behagen
in alle dagen goed of
slecht of zelfs gewoon
vermoedt zij de wereld
achteloos in geven en nemen
niet bij machte te zijn
hen ooit uiteen te drijven
ongeacht geweten grenzen
aan elk mogelijk bestaan
want zij zijn liefde
als geluk en voedsel
en waar…
Gent
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 In de middeleeuwse stad
Van een eeuw geleden
Die zo echt is als
Manhattan in het plaatjesboek
Lopen wij doelbewust en
Kristalzuiver in onze bedoelingen
Naar de versnippering,
De ontluistering door het verlies
Van onze namaak
In de kunstmatige stad
Om in onze ziel
De zucht naar onze vergetelheid
Onsterfelijk te maken:
Een verspilde nacht…
De grote wereld
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.161 Ik was buiten
Voor even leek alles groen
En de wereld leek nog kleiner
Dan ikzelf.
Ik vergat te denken
Bij mijn lopen.
Alles ging langs mij heen
En ik passeerde de beelden
Op mijn netvlies
Om ze te branden
In mijn gevoel.
Ik was klein heel klein
Bijna net zo groot
Als de anderen.
Ik ontsteeg mijzelf
En keek neer…
Samen
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
6.645 Wie mij maakt tot tegenwicht
Steelt de ziel van zichzelf.
Wie mij maakt tot overwicht
Spreekt en zwijgt zich ten onder.
Wie mij maakt tot evenwicht
Voelt zich gelijk en bijzonder.…
Kortademige inventarisatie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
887 In een ongeopende hand,
Gerust en beschermd,
Ligt mijn verleden land
Tot op heden onontfermd.…
het juiste spoor
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
867 Iedere dag is anders, verandering voert de boventoon,
Geen moment kan het blijven, sluipend tot het verdwijnt
Cellen verdwijnen, ouderdom spant de kroon,
Kreunend en steunend tot het eind.
Naarstig wordt naar middelen gezocht,
Op zoek naar ontkenning en schijn.
Zo aan het leven verknocht,
vluchten voor waarheid en pijn.
Geloven in het hoe…
waarom het brandt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.007 de Joodse staat onder beleg
zeg het voort, het is oorlog
en grenzen dienen beschermd
opnieuw verlegd zelfs
de vijand moet weten
wanneer op te houden
de Palestijnen worden gebracht
hetzij naar de rand van hun afgrond
hetzij tot in het Nirwana hunner dromen
met bommen, altijd met bommen
die het verdommen
nagewezen te worden
dat is iets voor…
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over
gedicht
3.6 met 37 stemmen
20.890 Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over,
larielijders allerlei, killers en kaalslagers.
Er zijn zoveel moegemaakten, klemgeraakten;
uitgereisde roer-me-niets, murw, nurks en stuk op hun stek.
Er zijn patsers en paljassen plenty, vele lepe strebers,
regelneefjes en meters van Nut.
Alles hier rept en roert zich, maar in het gedaver…
Poëet en melkboer
gedicht
2.8 met 16 stemmen
21.997 Mijn speelse muze kan me soms benauwen
als ik de melkboer 's morgens elke dag
- in koude, hitte regen, hagelslag -
weer met zijn kruiken heen en weer zie sjouwen.
Hij is correct een dienaar van mevrouwen,
die slechts belonen met een fooi of lach;
en of hij nors of praatziek wezen mag,
op hem kan heel mijn huisgezin vertrouwen.
Al houdt…
Toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.103 Die dijk was soms
wel erg lang
toen ik als kind van zes
's morgens naar de
schoolmis moest
thee in een
eau de cologne fles
in een oude krant
het brood verpakt
waarop letters stonden
je keek er niet van op
en alles werd verslonden
houten bankje in een gang
schlemielen bij elkaar
hufterend van de kou
en niemand vond het raar.…
zijn verkNIPte liefde
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
496 als een waterjuffer sierlijk
beweegt zij door het huis
haar thuis vol warmte en
verwondering aan de wanden
van haar immer stralende gelaat
puurt zij liefde uit de stenen
van zijn veel te lang verweerde
en mogelijk versteende hart
zij is de nimf in vrouwenkleren
waarnaar hij zo lang heeft gesnakt
hij vindt soms ook een antwoord
op de vragen…
Breiend ten onder
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.192 Niets van dat
Al
En zo meer...
Onbruikbaar
Oeverloos
Moeras.
Veters
Zitten los.
Naast me
Boven me
Onder me
Breit
Men voort
Aan de trui
Die niemand
Draagt.…
Zuivelliefde
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.542 Schrijven melkboeren
Met yoghurt en spatel
Als onleesbare dikke inkt
Hun liefdesbrieven
Op het aanrecht,
Oneindig houdbaar
Aangekoekt
De een over de ander,
Om een berg van
Uitwissing te bouwen?…
lafaard, verman je
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 over moed en macht heen mag hij
op verzoek van zijn iele goden
niet langer de trom nog roeren
noch stil noch luid maar
zich bekeren tot de stilte
in hart en hoofd en
terugkeren naar het begin
hij nog een soort visje was
teveel al verspeelde hij woorden
aan de dove oren der toeschouwers
van zijn laffe daden daags
het gevlucht onder het…
de laatste heldenjaren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
615 de plassen in het woud
zijn wat minder helder
hun diepte eerder ondiepte
en het spat niet meer zo hoog
als toen hij als kleine uk
zijn lijf erin liet landen
op ontdekkersvoetjes met
beslijkte kindsandaaltjes
het pad waarop vandaag
de oude grijsaard schuifelt
is geharkt en uitermate droog
met afgeschermde en versleten randen
om de dieren…
antidotum
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 de zon zoekt haar zenit
verkeerd vandaag, dit is Vlaanderen
waar een hoogtepunt niet per se
pal boven hoeft te zijn
een beetje meer volstaat hier
de mensen aan het feesten te zetten
het hemelsblauw ziet het aan
laat het monkelend blauw blauw
en giet haar heldere tinten uit
over de menigte die roest
op wel twintig pleintjes
krioelen de kleuren…
omstaander zonder effect
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 het onzinnige was er net
zoals hij op stijve benen
om nee te zeggen tegen geweld
het afbreken, aftuigen en vernielen
van wat mensenwereld zou kunnen zijn
wordt hij nu vermeld en
binnenkort waarschijnlijk ook geteld
als slachtoffer van zichzelf
verkeerde plaats, verkeerd verbonden
en onomwonden ook als vergissing
een mens onder de soorten…
stortstraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 de straat bloedt huilend
haar stenen hart ligt open
en bloot als de eerste dag
haar prilste fundament gelegd
beklaagt ze het gebrek
aan respect voor een weg
die zij elke dag weer aflegt
de rotzooi aan haar randen
verdrijft de droge geuren
steriele zachtheid ten dienste
van wel zeker iedereen
maar niet de sluikse storter
haar witte stukjes…