12647 resultaten.
Ontvouwen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 als een onbeschreven blad
ontvouwt de dag zich
in zijn volle bescheidenheid
de zon tekent een glimlach
rond de lippen van hen die
ongelovig dreigden te geraken
daar zij werden overspoeld
door emoties die de hemel
niet meer huizen kon…
Morguh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 de zon slaapt
een gat in
de morgen
zachtjes rekt
de wind zich uit
trage golven
omarmen liefdevol
de kust waar schelpen
zich ter ruste leggen…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 We lieten ons aan weerskant begeuren,
door koolzaad,
een fel en geel gebeuren.
Na de lange dijk in bochten gewrongen,
belandden we bezweet op 't Muiderstrand,
waar we verkoeling in het water zochten.
Over de Muiderbrug
wilden we naar de dijk terug
en via 't slot, de haven en terrassen,
was daar het groene dijkje tussen schapen, plassen…
Bezieling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
509 zij verkleurt zich in de herfst
opdat de winter haar niet vangen zal
armen wijd gespreid geeft zij zich
over aan wat komen gaat
een blad dwarrelt z'n laatste gang
waar het tezamen met haar
een liefdevol tapijt vormt dat
de wereld kleurrijk omarmt…
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gekke is
dat we een dier zijn
tegelijkertijd zijn we
alle dieren in hoe we doen
we liggen doodstil
op de bodem en wachten
of we vermoorden
en verscheuren kinderen
we fladderen even snel
als de kolibrie bij een bloem
we eten dode vissen
gestrand door laag water
we geven een schop tegen
het kind dat door moet gaan
dat…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid
van onze beeldschone natuur…
herfstdilemma
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ik heb geen zin in morgen
vandaag hangt me al de hele dag de keel uit
het is avond dus ik zit
als go-between tussen
een rotdag en
een dag waar ik geen zin in heb
nochtans gaat de zon morgen schijnen
het bos zal weer prachtig zijn
in uitbundige herfstkleuren
om van de geuren nog maar te zwijgen
vliegenzwammen, parasolzwammen
nog meer zwammen…
adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 woestijnzand waait
de hele wereld over
ergens in de
verre diepte
van ijskoude oceanen
het hete magma
in zuurstofrijk water
de zich splitsende algen
en het woestijnzand
van de Sahara dat neerdaalt
in de Amazone en fosfor geeft aan
de bladeren die zuurstof uitademen
adem in, adem uit
adem bladeren en algen
en water en denk…
buiten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 de storm smeet een oude
tak op het mos
een kraai koos klapwiekend
het luchtruim
de avond hulde de bomen
in stilzwijgen
geluidloos viel mijn haar
voor mijn gezicht
ik gaf me over…
Herfstwind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 tegenover mij
staan ze op pedalen
in gevecht met de wind
omdat ze ergens moeten zijn
ik laat mijn trappers gaan
vandaag laat ik me dragen
voel ik me vogelvrij
want ik hoef nergens heen
in deze onstuimige herfst
kom je van alles tegen
verbeten trekken
en die glimlach van mij…
Verhalenstorm en Poëzieregen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
543 het natuurhuis
het blad zich op het pad schikt
bij sfeerlichtjes dromen
in letters die tot leven komen
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
geraken in een poëzieregen
helder als glasbellen
het binnenste naar buiten
in verzen vertellen
puur uit de natuur…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Boven op de dijk is het water altijd mooi!
Maar op 't nivo van 't water zelf,
zittend op 't basalt,
voeten in 't nat,
om aan de kou te wennen,
even... halt,
dan, me erin te laten glijden,
laten omringen door meegaandheid,
zachtheid, beweging,
't klotsen, kabbelen,
als een spel,
een babbelen van golven...
dan aanbid ik 't wonder…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Ver boven
in de kale boom
hang jij
het laatst,
dor blad,
heb je geen haast,
maar overzie je lege grauwe akkers.
Zo troon je vroom
hoe kouwe wind je striemt,
jouw leven trillend breken zal,
je neerhalen,
de regen je taaie huid doorweken zal.
Je j’ over donk’re aarde erbarmen
en haar warmen zal.
Zo eenzaam,
hoog daar,
sterk tot…
mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 mist was er vandaag
hier in mijn straat
een straat verder
was de mist alweer weg
wilde
terugfietsen
om nog even de mist
in mijn straat te zien
een soort terugzien
had echter haast
moest op tijd zijn
en ben doorgegaan
naar de pont
maar op het water
was die mist er weer
opnieuw hoewel anders…
de kleuren van gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 op deze heldere ochtend
strooit de vroege ochtendzon
haar roze stralen
over de eindeloze vlakte
het gras kleurt in verzadigd grijs
en later
het gele licht als groet
van de zonnegod
zet het prairiegras de toon
en hult zich in felgroen gewaad
de zon kruipt naar het middaguur
en waaiert haar helle licht
over het wuivende gras
een vleugje…
blijven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
538 alles ademt rust
lucht en water
in deze ommuurde
kiezelsteen tuin
een verdwaalde boom
de enige die blijft
staat dichtbij
de oorsprong
de kosmopoliet woont
geworteld thuis en
reist oneindig met
de elementen
als een waaier van
liefdes beweegt zijn
wuivend bladerdak onder
de verzengende zon
de storm beproeft
teisterend de…
ja
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 zal allemaal wel
aalscholvers vliegen
in de mist over het IJ
aalscholver vlieg
in mijn armen terwijl
de wolken steeds lager komen
en ik op de pont sta en nadenk…
Fluitenkruid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Het fluitenkruid fluit altijd
door de bermen te sieren
met hun schermen
zo vol en zo wijd,
het voorjaar te geuren.
Daarachter de tulpen in kleuren,
de bomenrij in pril groen...
waarom zou je niet fluiten,
waarom zou je 't niet vieren,
't niet doen?…
Veldboeket
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Maar hoe de natuur ons verrukt
en hij blij zich bukt en bloemen plukt:
de boter- en de koekoeksbloem.
koolzaad, zuring, de margriet
en de kleine vergeet me niet.…
Pluizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Die woerd hield haar eindeloos lang onder water
maar alles kwam goed, de natuur liep haar loop.
De woerd is vertrokken en zij zit gelaten
al dagen te broeden en ik ben ook klaar
om net voor de kuikens het ei gaan verlaten
op wacht te gaan staan voor het grote gevaar.…
Toegepaste Goniometrie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
586 Een week of vijf geleden werd ze broeds,
begon op haar manier een nest te bouwen.
Het leek naar niets, ’t was ruw en onbehouwen.
Zo’n krakkemik beloofde niet veel goeds.
Toch bleek de wrakke broedplek aardig tof
want elke dag bezorgde ze een eitje,
tot negen en toen ging ze voor een tijdje
genieten van haar zwangerschapsverlof.
Behoedzaam…
inspiratiebron
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
509 De natuur is voor iedereen
een onuitputtelijke bron
van inspiratie
zo ook voor de schilder
die zijn penselen doopt
in alle kleuren van de regenboog
en haar schoonheid vastlegt
op het witte doek
maar het geldt ook voor de dichter
die z'n potlood slijpt en
ons met de mooiste
gedichten verrijkt
zo laten zij
alle facetten zien
van de natuur…
De ooievaars aan de Kalfjeslaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
422 Twee jongen waren uit het ei gekomen
het ouderpaar op jacht naar vis en muis
die waren maar heel eventjes van huis
toen heeft een valk de kuikens meegenomen.
’t Is de natuur, toch snijdt het door mijn ziel:
dat lege nest, hoog boven op een wiel.…
Hoog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
535 Hoog in de boom
neemt ze plaats
om even
tot zinnen te komen
even maar
want spoedig zal zij
sterven
op een wolk van zijde…
Die het aandurven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
450 zachtjes dwarrelen gedachten
roerloos naar benee
nu de herfst
heeft ingezet
is er
geen houden meer aan
bladeren waaien
rechtsom zelfs nu
het tij is gekeerd
even meegaand
lijkt de zon
die de lokken streelt
van hen…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Er staat een Conifeer in onze tuin
Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen
Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen
Op fiere stam, geen centimeter schuin
Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer…
Echo door het woud
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
582 hoor het bronstgeroep
de imponerende oerbrul
echoënd door het woud
aarzelingen, schuwheid
verdwijnen als de bladeren
op het naakte kreupelhout
geweien treffen elkaar
het leven is sterk
echter met zacht geweld
wordt na een laatste stoot
in het terugtreden
de overwinning verteld…
Tuinfantasie - 12e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
487 Een woelmuis vult haar buik met plantenloten
of met de wortels van een gele lis,
mij kan het voor geen ene fluit begroten,
het lijkt me stug dat ik er eentje mis.
En vist de reiger met gerichte stoten
de halve populatie windes weg,
dan wordt hij heus niet met een buks beschoten;
zo’n bagatel krijgt mij niet van de leg.
Ik zit nu wel van…
Vrijheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
453 zoekt kleuren om zich
in te kunnen wassen
dansgrage wind immer opzoek
naar een gewillige partner
om zondes van zich af te wassen
en zo in opperste reinheid aan vers
geboren dag te kunnen beginnen…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 De lampionnetjes van de Physalis,
bewaard op zolder
van bejaarde vriend
maar tenslotte bij de haard,
de wondere werkjes vol nerfjes, verteerd,
ik nam ze mee, knipte hen in,
schoof ze over elk aangelijnd lampje.
Afscheid van innig geliefden
jaapt gapende gaten in onze systemen
waardoor alles naar binnen,
maar ook mag verlaten.
Bij boos…