2581 resultaten.
In gesprek met een schilderij van Picasso*
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
968 Wat een geluk dat hij
met één arm: een hele kunst.
Ja, maar het klinkt niet.
Dat zeg jij.
Toch, vergeleken met mijn spel.
Speel jij dan gitaar?
Nee, maar ik heb wel twee armen.
--------------------------------------------
* bij Pablo Picasso, 'De oude gitarist', 1903,
olieverf 121.3 x 82.5 cm, The Art Institute of Chicago…
Standje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
3.044 Haar warmte klopt op zijn dijen
Zij voelt liefde overal
Handen strelen fraaie borsten
Zwoel, zwoeler, zwoelst vrijen
Zijn angst ooit is gekomen
Zal toch blijven bestaan
Lippen vleien vloeiend liefde
Onder lakens ontstaan dromen
Roezegar ast ke ghah ezzat dehad
Ghah ghar darad*
Zo doet het leven. Het speelt met je
Tjarge bazighar azin…
Pointillistische barok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Pastelstippels regenen
overvloedig
chaos van inspiratie
verwekt actie
op doek
Eén voor
één met duizend tegelijk
vegen spatten
met ’n nostalgische pennenstreek
een verslagen parasol
de zwalpende beek in
Dames speculazen ogen besterven ‘t
wak accessoire smelt
voor opgehaalde neuzen
van neerbuigende elite
Afgestorven traan treurt…
MALEVICH ZIT OP DE FIETS EN L ATEN WE VROLIJK WEZEN
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.087 Bij Zwart vierkant van Kasimir Malevich (1913-1914)
Van vierkant
niets anders
dan zwart.
Van kaders
niets anders
dan wit.
Van kijken
niets anders
dan niets.
Van denken
niets anders
dan dit.…
Licht autistische routine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik ben geen
meester geworden
in edele kunsten
ook het schoonschrift
der poëzie ben ik
nooit machtig geweest
kon wel schrijven
maar de magische vonk
wilde niet brandend blijven
vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier
die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen…
Zoenvaste streken
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
664 in schuine banen
schijnt de middagzon
door de jaloezieën
jouw luie lijf
ligt loom gestrekt
op mijn versleten canapé
-perfect gearceerd-
met houtskool
veeg ik plagerig
wat grijze strepen
in je ravenzwarte haar
waar het zonlicht je raakt
verzacht ik je met sepia
in warme voorjaarstinten
zo meng ik zomer en jou
met langzame halen…
STATUS QUO
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
797 Een meisje van een jaar of 20,
liggend op de sofa van haar dromen,
dinsdagmiddag om een uur of drie.
Het gerinkel van een bel,
mannen op zoek naar Le Courbusier,
Rem Koolhaas, Van den Broek & Bakema.
Over welke namen hebben we het hier?
Kunnen in een ruimte werelden
zo verschillen dat er sprake is van
opruiming of ruimtegebrek?
Ruim…
Appelkind
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.096 Dat kan je kleine zussie niet!
Als zij groot is, tekent ze
stijve puberpoppen met trutjurken
Niet als deze jongen, die verf kapt,
zwart uit rood haalt
tubes opensnijdt om de inhoud
te bekijken en tegen het doek
te kwakken, krult, kamt
en weer door de war gooit
Die jongen die een bloem zag
en zei: Af!
Daar blijf ik met mijn poten van…
Zweet, sneeuw en zaden
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.618 Deze fase is het zagen
van stukken uit steen
Zweet valt op de wolk
in wording
Poeder sneeuwt wit
op sandalen
Buiten waaien zaden
golvend door de straten
Vragen over een vervolg drijven
mee naar een smetteloos huis…
Fernando Botero
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
861 (sculpturen van formaat)
zijn vrije figuren
o als botervaten
zo groot...
de kunstenaar
met een voorkeur
voor massief
geeft nog altijd
kleur en volume
aan zijn kijk
op de medemens
droombeelden komen
gestaag tot leven…
Toost
netgedicht
3.9 met 52 stemmen
5.433 Geen schaduwen werpt
wat ongeschreven is
niet gelezen wordt
wat zich laat zien
doet het licht weerkaatsen
maakt zich een vorm
herkenbaarheid en optelsom
van bekend en onbekend
zo laat een kus zich voelen
twee lippen op een zachte huid
daarbij een passend geluid
noemt zich en klinkt vrolijk
twee wijnglazen tegen elkaar
breekbaar…
MIJNE VERZEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.484 o, Wie op mijn dode kunst
Nog in deernis ziet,
Geve hij 't leven nogmaals weer
Aan mijn zielloos lied.
Of wat is 't gevoel en vuur,
Dat mijn zang bezit?
Of wat is zijn verv' en zwier?
Treurig zwart op wit.
'k Vraag terug, van elk terug,
Wat mijn kunst ontviel:
't Is de nadruk van de toon -
De afdruk van de ziel.…
Spiegel van de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
450 de grove vezels
op de rug van het tapijt
zijn gemaakt op het
trotseren van de eeuwigheid
in grijze stof
verbinden zij hun
schoonheid met de aarde in
het dragen van de werkelijkheid
tijd en plaats
bepalen in grote lijnen
het weefpatroon dat opgevuld
wordt met persoonlijke structuren
in voortborduren
zien we ogen en de lach uit
het…
Zonder mijn naam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
512 het wordt niks
ik voel dat woorden
blijven zweven
ze willen niet
weergeven wat
ik ermee bedoel
heb ze geschild
van emoties ontdaan
ze kijken me kaal aan
zinnen hergroeperen
werd een wanhopig
allerlaatst proberen
heb in armoe
het werk weggedaan
helaas bleef alles staan
in het herlezen
begon het langzaam
vorm te krijgen…
Helaba
hartenkreet
4.1 met 49 stemmen
6.166 Over vriendschap en maan
is al veel gescheven
maar dat ik
op de donkere kant
van de maan
een neon kunstwerk
voor jou heb opgericht
en "amitié" heb genoemd
is vanaf Jupiter
duidelijk te zien…
Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 Het strijkkwintet van S. in G-mineur klinkt. Het beeld
van de bleekvelden bij H. op het schilderij van Van R.
dringt zich aan mij op.
Buiten regent het zacht, in huis staat de kachel aan.
Onstuimig, op deze late meidag, ruist het huizenhoog
stadsgeboomte op het ritme van de mollen.
Boven hen houdt een dreigend-grijze
lucht de zon gevangen…
De laatste halmen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 nog ben ik
niet verdronken
in de donkere tonen van
de muziek om me heen
het duistere galmen
maakte me alleen
braken bijna de laatste
halmen van mijn oogst
ik had mezelf een
bloementuin beloofd
waarin ik uit hoge tonen de
mooiste melodieën liet komen
die in warme wind
jeugd en passie dansten
met elkaar sjansten in de
meest briljante…
Mijn muze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
532 ook ik heb
mijn muze lief maar wel
op een heel ander gebied
geen strijkstokkenorkest
dat alom violiert en zo
een riant inkomen versiert
of schilders die
met messen en penselen de
gelauwerde meester willen spelen
ook schrijvers kunnen
met een semi artistieke sof de
goudkraan openen zonder enig plot
waar vele spaanders vallen
hakken…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 voor al diegenen die op of omtrent
Kerstmis hun verjaardag vieren
eens dachten dat al die lichtjes
voor hen waren, de kadootjes klein
december is een dure maand
wat regels soepel gevloeid uit een pen
een Waterman natuurlijk, rustend
tegen het schrijfknobbeltje
gevolg van mijn fijne motoriek
er is niet meer dan de warmte
in botten, de glimlach…
Hun zielen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 ik heb je nooit
over water zien lopen
dat goddelijke miste je net
wel zag ik hoe
jij met schildershand
kusten uit zee liet verrijzen
idyllische havens met
oude stadjes en dorpen
die heuvelop deden vergrijzen
slechts eenmaal heb
jij jouw middelpunt
van de aarde getekend
basalt was ontdaan van
kleur en in contrasterend
zwart…
Als creatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 ik formuleer
rangschik woorden
in mijn geest
dit proces
geeft mij een beeld
dat ik wil overdragen
nog schragen
imperfecties de
onafgewerkte staat
een model om
zo te kleden dat
het opzien baart
de aandacht vraagt
publiek het
beeld kan geven
dat ik als creatie
al in mijn geest
heb bijgeschreven…
Jij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
872 Ik zag je in een schilderij,
jouw blik zo krachtig en zo puur.
Ik weet nog steeds niet wie je bent,
maar onze ontmoeting was vol vuur.…
Haar unieke licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 er ging een galerie
aan mij voorbij
alleen zij was er niet bij
verdween in een
vluchtig beeld waarin
haar ziel heel even naar mij keek
zij tekent de
beladenheid van stilte
waar alleen expressie spreekt
uit een ijlte
die met kleuren
ingehouden warmte speelt
na een ontdooiend begin
openen ogen en gezicht
kom je binnen in haar unieke…
Kunstenaar
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
442 dansend betreed
ik de markt waar
vocalen en dissonanten
vreedzaam naast elkaar
liggen te parmanten
zwierige types
promoten hun waar
kennen de handel
slechts een enkeling is
van origine kunstenaar
zoek altijd een
muziekje dat past
bij mijn ritme op een
makkelijk refreinend
zorgeloos melodietje
veel hilariteit levert
de test van…
zonder de meesterhand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.092 verdwaald
in het labyrint
samen met vissen
vogels en reptielen
allemaal op zoek
naar de uitgang
die niet te vinden is
in dit perpetuum mobile
slechts één ingang is er
en het wordt steeds voller
in wonderlijk Escherland
zonder die meesterhand…
Het patina van tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 ik heb geen plaats meer
voor indrukken met grof geweld
waarbij mensen om zinloze
redenen beestachtig worden geveld
ooit ging het paradijs op slot
het kostte de mens zijn kop
die in hoogmoed dacht
nog beter te zijn dan god
het patina van tijd
doet de geschiedenis weer
glimmen in de mooiste dingen
die er in al die eeuwen zijn gemaakt…
De pikantste pigmenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
534 ik zou zo graag een
echte schilder willen zijn
met een oud en stoffig atelier
hier en daar wat flessen
wijn een paar gebroken glazen
van een bacchanaal in eerdere dagen
een flamboyant figuur met grote
zware laarzen die pillen slikkend
zijn kunstbroeders steeds doet verbazen
de baret en zwarte cape
die ik mij aanmeet suggereren…
In volle overgave
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 zij draaide klei
maar wond de vormen
niet om haar vingers
had een zwak
voor rondingen
in warm manipuleren
was blij als het
toch stugge materiaal
zich liefdevol schikte
in volle overgave
profileerde zij
lengte en diepte
werkte af met
fingerspitzengefühl
tot in het kleinste detail
ook deze schoonheid werd
geboren zonder barenswee…
dans
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
643 lichtvoetig danst ze
poëzie op de houten vloer
bevrijd van grote gebaren
alleen in deze indigo nacht
overrompelt het hart
de verbeelding van verbaasde verwondering
het maanlicht vond de openstaande deuren
groteske omlijsting van een vogelvrije vlucht
eindeloos teder kust de schaduw
haar afdrukken op de kale vloer…
Kalypso
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.079 Met haar fluisterstem
kluistert ze me vast
aan de ribben van het schip
dat "WANHOOP" heet
Ze zingt me in het hoofd
spelt cijfers en letters
één voor één, speldt ze vast
aan de hersenstam
Ik mag een wens doen
verdrinken in haar ogen
vergeten wie ik was
worden wie ook maar…