2435 resultaten.
De onderkant in warm rood
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
778 heb nog even
mijn palet gepakt
de lentekleuren boven
een smalle reep
die zomer moest beloven
daarna de gelen van de oogst
de onderkant in warm rood
met tikkeltjes oranjebruine tinten
de eerste zwarte randjes dood
maar de verf is verdroogd
in het landschap van seizoenen na
winterwit draagt lentegroen weer bloemen…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 teruggebracht naar een
verdwenen wereld
zie ik de schommel in
het desolate landschap
achter het struikgewas
vind ik het kind
dat zwijgend scharrelt
op droge dode grond
takjes plant in
weerbarstige aarde
mijn verstarde ogen
kleven vast
vast aan wat
verloren ging
de radeloze ratel
helpt me oorverdovend
uit de droom…
Dromen van de boekenkast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
489 Fantasie van zuchtend landschap
zonder zweet van verwarring
argeloze creatieve heimwee
toen het zomerde in de stad
weer alleen in het verleden
in de stralen van de zon
met wuivende bomen
muziek van natuur
beschaving in stilte
opnieuw vervreemdende
erotiserende schoonheid
langs niet bestaande wegen
en onwerkelijke geschiedenissen…
Winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
753 Kijk
sneeuw
zeg ik
tegen haar
in een stoel
die nooit meer tuinstoel zal zijn
daar
achter het grote venster
ligt winters wit
bevroren
haar blik verdwaalt
want het sneeuwt ook al weken
in het landschap
achter haar ogen
nu is vandaag
en gisteren
en morgen
waar taal nu ligt
is het voor altijd winter
en het sneeuwt in mij
van onmacht…
Waasland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
819 ‘l Landschap, af en toe gebed
in enkele verloren kreken,
afgezoomd door hoge bomen
die ruisend zingen in de wind.
Je ademt Reinaert ’t allenkant’,
zijn vossenstreken diep verankerd
in het wezen van de mensen
die er wonen – zwijgend en bedaard.…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Terwijl de golfslag zich op ’t strand verliest
Raken lucht en water zich in ’t ijle,
Waar de einder zich in nevels hult
En schepen zich als stippen voortbewegen,
Gedragen door het schuim van eeuwen,
Gelaten drijvend op de grote waterplas –
Zo boven als zo onder – donker.
Dit aquarel in alle tonen grijs
Lijkt wel allegorisch voor deze laatste…
Zee
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
964 Zacht
spreidt de nacht
zijn zijden sluier
over ‘t zilte water.
Ik ruik in ‘t donker
de zoute adem van de zee.
robE…
Reiziger
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.466 De wandelaar staat op
rijzige gestalte
plant zich voort
langs ´s heeren wegen
lopend naar de einder
Achter de horizon
ligt de toekomst…
schilderij
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.642 het zolderraam
een schilderij
vol zacht
wiegende bomen
om in weg te dromen
met bovenin
een wolkenbrij
die lacht
in blauwe luchten
om in weg te vluchten
het eendenjong
in drassig land
van gras,
kruiden en water
oefent zijn gesnater
blauwe reiger
in “éénpootstand”
verrast
kikkers en vissen
door ook veel te missen
het eksternest…
Hollandse streken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
929 Dwars door het wilde landschap
de paden langs een streep -
en langs de hele route
houdt dat ons in de greep
De weg is uitgestippeld...…
Hemel op aarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 Als een sluier hangt de nevel
trots over de maagdelijke grond
niet van plan op te geven
wat de gretige wolk op aarde vond
Droevig, neerslachtig
geeft de aarde haar bezit
al haar prachtige juwelen
opgeslokt in oneindig wit…
Zonder water
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
1.314 Ik sta in het land dat ik ben
Op een straat vol droge plassen
Ze vullen zich met stof
Er is niets meer dat kan groeien
Al wat dood is doet alsof
Alsof het heeft geleefd
Alsof het niet meer leeft
De lucht voelt leger dan mijn adem
Wat prachtig heeft bestaan
Raasde veel te snel voorbij
Er staat hier slechts één boom
De bladeren kleur ik…
Lopen naar de zee
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.403 wil je met mij lopen
over land en over zee
me niet ontlopen
ik neem je mee
en zie hier
lucht asgrauw
mijn plezier
hier in de kou
wil je met mij lopen
naar hier ver vandaan
en toch blijf ik hopen
eventjes te blijven staan…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 De groote stem der stad verstomt
en de nachtwind die in mijn venster komt
brengt een vaag en wonderlijk suizen
als zuchten der slapende huizen.
Mijn lamp brandt stil en suizelt zacht
en peinst zijn gepeinzen den langen nacht.
Ik staar in het heldere branden,
mijn katje speelt met mijn handen.
Hoe waren de dagen die verre zijn
toen mijn…
Eikeltje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
987 In het bos stond een boom
Met zijn takken wijduit
Liet voor het dier
Zijn eikels vallen als buit
Het dier zo fier
verzamelde en verstopte zijn voer
Voor de barre wintermaand
Hij moest hebben een heleboel
Voor zijn knorrende wintermaag
Het ene vergeten eikeltje
Wachtend op regen en zon
Om dan te gaan groeien in het bos
Tot een grote volwassen…
Portland ( Oregon)
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.070 Zulk een landschap te ervaren
zoiets moois, zo ongewoon
Zal ik in mijn herinnering bewaren,
want het was zo ongewoon...
Dan Mounthood daar in de verte
Als een puntmuts rees hij op,
vier duizend meters hoog de lucht in
en al die sneeuw daar bovenop...…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
Gelijk Pareltjes...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.276 Gelijk pareltjes lijken de dauwdruppels
's morgens, op elk willekeurig blad
Verweven met wat zonnestralen,
zijn het net diamantjes op een presenteerblad
Zo glansrijk en zo wonderschoon
De dauw op alle bomen en het gras
Zo in de vroege morgen, totdat de zon
ze op doet drogen en je geen
dauwdruppel meer zag...
De dauw was weer de voorbode…
de zee
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.438 de zee
lokt
met haar ruige
beweging
wild ademend
neemt ze mijn
innerlijk tot zich
laat me daar
mezelf zijn
kwetsbaar
rilling
bij de eerste
aanraking
laat ik mij golvend
meeslepen
in de woeste
diepte…
De horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.127 De horizon
Verbloemt in de rook van de stad
De zon
Verdwijnt als een kostbare schat
Het heelal
Rijst op in de nacht
Een duizendtal
Verlicht de donkerte met al hun pracht
De anonimiteit
Is zo groot als het kosmische domein
De kleinheid
Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn
De schemering
Verfoeit de komst van een nieuwe dag…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Aan de volle groene rokken
verscholen in de zandse zoom
van het trotste Veluws land
ligt lieflijk aan de waterkant
het leven van mijn droom.
Waarin ik heldere beken waad
die monden in de Neder Rijn
en uiterwaarden doelloos dwaal
geen tel minuut of uur bepaal,
bewust ben van mijn eigen zijn.
Vervuild van afwijzend onbegrip
-…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Gerimpeld water in de kanaalgeul.
Een vlies van pollen, rotte bladeren
De wijnfles dobbert langs de kademuur.
Dol ben ik op het stille water,
de diepte die je vermoedt
de plons als je een kassei over de reling gooit.
Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen
een minuut de adem ophouden
en dan drogen in de hoogtezon.
Een bries sluipt…
Groeiend besef
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.767 Loom telt de boerin haar oogst
kijkt uit over het dampend land
het zweet in de aarde, constant
de zorg om het groeiend gewas
Dankbaar om wat is en was
keert zij zich krakend om
Nog steeds vermoedt zij vaag
dezelfde boerderij, achtergelaten
tussen de bomen na het avondeten
de lezing en het gebed om regen
geen antwoord op haar vraag
Zij…
lente
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.199 stil lig ik op mijn rug in het gras
boven me ontvouwt zich een panorama
waarin ik met een beetje fantasie
de besneeuwde toppen van bekende
alpenreuzen kan ontdekken
achter me doet roodborstman
zijn uiterste best om zijn buurman
te overtuigen dat het pas verschenen
vrouwtje toch echt voor hem bestemd is
een kever doet verwoede pogingen
om…
Goeree-Overflakkee (Rondeel)
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.232 Geef mij maar de wijdsheid van het vlakke land
met prachtige vergezichten;
Ik zie de bloemenvelden en het strand.
Geef mij maar de wijdsheid van het vlakke land.
Ik rijd op mijn fiets langs het Ouddorpse strand
en ga op bezoek bij Goereese nichten.
Geef mij maar de wijdsheid van het vlakke land
met prachtige vergezichten.…
Wonderland
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.417 1
Er is een helder, overal
een schijnen hier. O-
ver de zee, lichtend pad
zuiver zout in leven.
2
Er is geen ondergaan, enkel
een warme hand over velden
van muziek. Aan de oever,
in het lied van dageraad.
3
Geluk groeit in het woord
van zwijgen, stilte in kleuren
op het doek van toekomstdromen.
Nu is het tijd om haar
te begroeten…
Mooi Lauwersoog
hartenkreet
2.1 met 28 stemmen
1.911 Kennen jullie in het noorden,
het mooie plekje Lauwersoog?
Waar je zonder woorden
kijkt naar zon of regenboog.
Slenterend langs het strand
kijkend naar de golven,
als je hand in hand
onder het water wordt bedolven.
Je ziet schepen de haven in varen,
mensen die zich scharen
Bij de viskraam, voor een lekkerbekje.
Lauwersoog is voor mij het…
ochtend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
977 Vederlicht,
vlijt ze haar voet
in het betraande gras.
ontroering druppelt
uit haar met dauw
bedekte ogen
over het gulle schoon
van een nieuwe dag.…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 Ze drijft met slechts
een rimpeling, herinnering
druppels om tot zilverling
spettervast de brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering…
Fleur de Sel, la reine des lacs roses
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
592 Ver afgedwaald van de zee
heerst zij over les lacs salés
Getooid in zacht roze wit en blauw
knispert deze koninklijke kristallen vrouw
Een geurig paars lavendeltapijt
omringt haar lacs roses waterrijk
Odin en Helios haar bovenaardse goden-vrienden
op de knieën de sauniers als scheppende bedienden
Un roi flamant rose vliegt rechtlijnig…