inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Winter

Kijk
sneeuw
zeg ik
tegen haar
in een stoel
die nooit meer tuinstoel zal zijn
daar
achter het grote venster
ligt winters wit
bevroren
haar blik verdwaalt
want het sneeuwt ook al weken
in het landschap
achter haar ogen
nu is vandaag
en gisteren
en morgen

waar taal nu ligt
is het voor altijd winter

en het sneeuwt in mij
van onmacht
om dat lek
dat nooit meer wordt gedicht.

Schrijver: mia bemong
26 jan. 2021


Geplaatst in de categorie: afscheid

2,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
J.Bakx
Datum:
27 jan. 2021
Rakend geschreven, Mia.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)