Alle inzendingen over emoties

Luisteren met je ziel, je hart, al spreekt de ander een andere taal. Weten dat wat in jou leeft ook leeft in de ander: dat hetzelfde verlangen je verbindt en dat de droom van het kind, in jou, in de ander, zo graag een begrijpen vindt.…

vierkante waarheden geloof ik niet meer zachtjes trek ik nu maar aan het leven want aan scheuren hebben we niets aanschouw ze en trek uw conclusies in sluipregens duelleren mensen in ragfijne intriges achter schermen wroetend om plaatsjes te veroveren in historie het zijn echt geen indianenverhalen het charisma van deze…

De noordenwind klopt op de deur van haar geweten dat het tijd is, ja tijd om te vergeten. Tijd om ongeplukte bloemen aan het licht te rijgen, tijd om ruimte langzaam vol te schrijven. De stilte in de regenton na regen schijnt de zon alsof ze zomaar kon bewegen als het schrijvertje zo vlug dromerige kringen heen en terug. De dwaling…

Er lag een toverachtige trilling in de lucht, kort en krachtig en heel even, het ging door mij heen als met een diepe zucht, iemand die mij mijn levensadem had gegeven en dan ook nog wakker had gekust, Zo kwam ik uit mijn mooie dromen, en was nog zo buiten zinnen, deed mijn raam wijd open, en de lieve lente sprong naar binnen.…

het lijkt als gisteren snijden in de huid het schrijven dat pijn onlosmakelijk met leven is verbonden en dat wij zelf kiezen om te lijden of te leren dat het er niet toe doet zolang jouw stem die van mij oproept en rolt over het vlakke land als de donder de bliksem kan niet zonder jouw gezicht net als ik en jij draagt jouw sluier…

kleuren verschieten als dromen verschralen zoals de zon vertraagd gaat zakken om de schaduw weer op te halen niet dat de kou dan toe zal slaan of de blik zich verengt neen, de uren schrijden voort dag en nacht raken weer stilaan vermengd opdat het leven weer tot het alledaagse behoort…

Fantasie.... ik ken jou je duistere kanten onmogelijk uit te spreken verlangens maar.... ook als de créateur onvoorspelbaar licht kleur geur en volkssymfonieën rapsodie fantasie souffleur superieur!…

Ik zag opeens met andere ogen een foto in zwart/wit en zag haar ogen stralen echt een dametje met pit Haar bloemetjesschort kwam tot leven en ogen straalden groen voor mij was het opeens een kleurenfoto geworden en 'k wist wat ik ermee moest doen Ik heb een heel mooi lijstje uitgezocht plaatste de foto achter het glas mijn moeder op…

Flits witte was ooghoek trekt mondhoek wijst hemels breed Groen verzoekt spiegelt hervonden leven grijp deze halmen bewerk lot wanhoop dooft Oranje binnenvetter je lacht adoratie bid geloof weg zwart o zo heerlijk apocalyptisch Rood opgediept grijns oneindig positief Verjaag gestorven korven grijze cellen herschep…

Honingoevers daar droom ik van Oh muren laat mij door jullie heengaan zodat ik kracht kan vinden uit jullie voegen en façades als dronkaard door de wegen gemaald een zwerver door de donder aangewezen om dat alles te kunnen zijn moet ik terugkeren naar de droom Hoe schrikbarend is het beeld beekjes van mist terwijl in mijn vingertoppen…

Ik ging door zware stormen Om bij jou aan te kunnen komen Dwong me in de moeilijkste vormen Voor de liefde van mijn dromen Ik ging zo ver als ik kon Wilde je eindeloos gelukkig maken Schoot mijn passie per kanon Om jouw hart vol te raken Je hebt mijn liefde opgedoekt Gewoon omdat de jouwe op was Hebt onze toekomstdromen afgeboekt En uitgekeerd…

Sneeuw dwarrelt in duizenden vlokjes Het is zo eenzaam in mij oneindig stil Miljoenen tranen bevriezen mijn ogen Leegte als nooit tevoren zo pijnlijk kil Mijn gedachten die maar blijven malen Oprechtheid het enige wat ik kon geven Nu gedoemd in een web vol onwaarheden Een wereld waar ik zelfs niet in kan leven Mijn geweten net zo zuiver…

Hoe lang kan ik nog dagen tellen die zitten in een week hoeveel uren ben ik kwijtgeraakt volslagen van m'n stuk gebracht en zo vreselijk van streek Hoe vaak zie ik de zon nog schijnen die lacht en tegen me zegt geniet maar van mijn stralen want alles komt wel goed terecht Hoe vaak en hoeveel vragen nog liggen er voor mij in het verschiet…

ik ben het kind in mijn poëzie woorden geschreven in pijn zo dun als riet, in vel over been de liefde roept mij aan elke ochtend kloppend op het venster maar jouw glimlach zal niet schijnen in de mistige stegen van mijn jeugd zwijgen zal het nog in mijn teer bestaan…

Maatschappij.... alleen kijken maakt machteloos achteloos idealen glijden zacht langszij mensen communiceren over weer en mijn… gelukkig doet geen pijn liefst mobiel dan behoeft men niet echt te zijn eigen verantwoordelijkheid in plaats te delen gezamenlijk helen -egoïsme verleden tijd gezamenlijke verantwoordelijkheid!…

Vuur ontvlambaar verlangen tastbaar gevoelens breekbaar een mens kwetsbaar strijd onneembaar verdriet voelbaar huivering zichtbaar ongemak waarneembaar geluk maakbaar liefde dansbaar mooie woorden holle frasen…

Sommige mensen scheppen vast genoegen In andermans verdriet en levensproblemen Geen menselijkheid geen greintje empathie Hun hart kan niet geven enkel maar nemen Sommige mensen laten hun ware gezicht zien Op de momenten dat je het juist niet verwacht Laten ze je zitten en lopen dwars over je heen Zorgen ervoor dat vertrouwen wordt verkracht…

Zo ver van hier zijn lieve mensen die even aan me denken nu; ze sturen heel kort lieve wensen en zeggen dan;"we missen u"; dat klein berichtje doet me denken dat afstanden niet echt bestaan maar dat de liefde tussen mensen nooit ofte nimmer zal vergaan.…

er hangt een dag aan de ochtend die ik niet begrijpen wil vijf torenkamers staren in de vijver naar een hoedje van papier dat toekomst laat drijven in gevouwen verledens ik staar met ze mee zelfs de eik heeft het gezien de vissen doen stiekem vandaag…

als de laatste mus is heen gegaan uit de jordaan zullen sperwers weer vertrekken sterven misschien omdat horen en zien van tsjilpers zal zijn vergaan in die goeie ouwe die goeie ouwe jordaan waar gedanst werd met de mussen hippend pikkend wie zal nog weten van jordaners innemend snikkend honkvast als hun mussen van samen delen in…

Mijn jeugd was zo gelukkig niet maar erover schrijven, is taboe want als men ziet waarover je schrijft ontdek je nog een groter probleem de familie en kennissen lopen er omheen. Mijn jeugd was zo gelukkig niet erover praten is taboe want als men hoort wat je bedoelt draait men zich om en er is er geen die aanhoren kan wat je voelt. Mijn…

Emotie vertaald gedrag traan frons staren of lach houding stoer onzeker bang of zeker en de voorgrondtreder zedenpreker! weet alles beter maar… kent arbeiders niet `t échte leven nemen ontvangen geven verschuilt in theorieën theorie praktijk integreert niet woont in wit huis voelt zich waanzin rijk .…

Een zwarte nachtraaf vliegt vindt zijn prooi aangereden soortgenoot raaf kauwt kauw Ongegeneerd zwarte prooi zwarte raaf evolueer je even in aangepast leven word je aangereden door Buschamerikaan pimpbak stom gemak pyromaan van Darwins naam Buschamerikaan doodt soortgenoten ongegeneerd als nachtraven kauwen…

herinner jij je nog de vroege wind ik kuste je lippen haastig en onverwacht jij vertelde hoe mooi de scheppende vreugde was ik keek niet bang in je dromen zag ook geen doden in jonge ogen jij bewoog mijn verbeelding met de geur van kamperfoelie en ik was al in vroege mei de zomer iedere storm verborg de kleur van…

Vandaag kronkelt het lachjes in het huis ze springen zonnig door het venster raam, al glinsterend vrolijk op mijn tafel thuis hun licht spiegelt zich dansend zacht tekent kleurige rondjes op het blad gemaakt van schitters in mijn glas Vandaag heeft de lach het leed verjaagd versnipperd al met kwinkse slagen die elke traan nu weg wil dragen…

Ik loop met lege handen en voeten zwaar als lood de nagels in m'n palm gedrukt voel warmte van bloedrood ik kan daarvan de pijn niet voelen maar zie hoe het m'n kleren kleurt en zelfs mijn denken is verdwaald na alles wat er is gebeurd 'k voel langs mijn wangen tranen die langzaam druppen van m'n kin verdriet wat zacht zal slijten maar…

Geluk is o zo kwetsbaar, zo breekbaar soms als glas. Maar zou het nimmer breken, als het ook sterker was? Geluk is o zo vluchtig, zo vluchtig soms als gas. Maar zou het eeuwig duren, als het niet vluchtig was? Geluk kan o zo fijn zijn, iets waar je van geniet. Maar zou het geen geluk zijn, als wij niet kenden verdriet?…

Vingers plukken stralend zacht van gitaar bespannen snaren zomerseizoen melodieën wekken zegepralend rozen op stam dan… nog één keer zijn gebogen rozenbloemen heft stralend lachen naar de zon maar na prachtige melodieën beseffen ‘het is tijd wij moeten nu vertrekken buigen voor de gitarist’ onbetwist illusionist verdwijnt…

Met je handjes zo klein, grijp je naar alles Je weet nog niet het fijne, en lacht om alles Of je huilt uit onmacht, je traantjes van verdriet En toch, je kunt genieten, als geen ander Een vallend blad, laat je al stralen Je guitige smoeltje is ontwapenend Je prille woordjes, nauwelijks te verstaan Ja, lach maar, en laat je handjes grijpen…

gedachten sluimeren in beeld van lach het onderstreept schoonheid in beroering…